Atos 27

Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Tsomba tse'i na'suja asi'ttaemba in'jan Pabloma moeñe Italia andeni poi andembe na'sunga. (Ña Lucas'qque gi tisei'ccu jaye.) Na'suja tsa'caen in'jamba Pabloma, toya'caen faesu indiye'chondeccuma'qque, coiraye manda Na'su Agosto sundarondeccu'su capitáma. Tsambe iniseja Julio.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Tsonsi gi fingian angaqque'su barconga otse'fa. Tsata tsu Adramitio canqque'su barco. Tsa barco Asia ande'su canqquengae jaye tson'jensi gi tsanga otse'fa. Toya'caen Macedonia'su a'i, Tesalónica canqque'su Aristarco, ingi'ccu fae'ngae jaye otse.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Ccaqui a'ta gi Sidón canqqueni ccattufa'fa. Julioja Pabloma mende'yepa antte cuintsu tise amingo tsaoni japa can'jeñe.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Sidóne sombopa gi Chipre anttepo'cho fingian mefaye ja'fa fingian'ñe jaye ega'osi.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Tsomba Cilicia, Panfilia ande isevetsse marma isepa ccattufa'fa Mira canqquenga. Tsa tsu Licia ande'su canqque.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Tse'ttima capitánjan faesu barcoma atte. Tsaja Alejandría canqque'su barco, Italia andeni jaya'cho. Tsanga ingima otsiansi gi
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 boyi a'tangae vasui ja'fa. Tsa'caen vanamba gi Gnido canqqueni napi'fa. Tsa'ma toya fingian'ñe jaye ega'osi Creta anttepo'cho fingian mefaye ja'fa. Nane Salmón ccotta'cco isevetsse panshamba
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 vanamba otafa'ye já napi'fa faesu mar catai'ccunga, Buenos Puertos qquen inisecho'chonga, Lasea canqque pporotsse.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Tsain'bio a'tangae tseni napisi tayo sanfan ca'nisi marngae jaye ega'osi Pabloja poiyi'cconga condapa
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 su:
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Tsa'ma Pablo tsa'caen su'ni'qque sundaro capitánjan tisema pañambipa ti'tsse tsu paña barco asittaen'suma, toya'caen barco na'suma'qque.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Tsa mar catai'ccuja qque'ccosi sanfan pasa'tsse tseni barcoma dusiañe in'jan'fambi. Poiyi'cco tsa'caen in'jamba ccase marni jaye in'jan'fa osha'ta Feniceni napipa tseni sanfama pasaye. Tsa Creta ande'su mar catai'ccuja bove ñotsse tsu jin fingian ja'jembiquia'ni.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Tsomba tse'i ñonia'ngae re'riccoe fingiansi tsu jaye ñotssi qquen in'jan'fa. Tsa'caen in'jamba barcoma indi dusian'jen'cho an'ccoma jangian'fa. Tsomba Creta ande otafa'ye pporotsse jayi'fa.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Tsa'ma tsa'caen jayi'fa'ni faesu fingianjan andepane quia'me ji. Tsa fingiama tsu a'i atesupa inisian'fa Yoracorón.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Tsa'caen jipa barcoma indisi asuccoe jaye oshambipa a'ningae ja'fa. Tsa'caen tsu fingianjan ingima anga.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Tsonsi faesu chipiri anttepo'cho –Clauda qquen inisecho'chonga– fingian mefaye japa vanamba semamba ingi jayi'cho barconi duse'cho shavo chipirima indi'fa.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Indipa ansundian'fa barconga. Tsomba cavoi'ccu barcoma findi'fa shave'panga dosa'ne. Toya'caen angasundeccuja dyo'fa mar sai'ccuccosi sisipandundunga injanga ja ejesa'ne. Tsa sisipandundunjan Sirte qquen inisecho'cho. Tsanga jasa'ne dyopa ja'je'cho sarupama andian'fa cuintsu fingian vasuitsse angaye.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Ingija toya unjin, fingian, shave'pai'ccu quia'me angongoen'jensi ccaqui a'ta angasundeccuja barco'su andu'choma sombo'boen cati'tiye ashaen'fa.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Tsomba ccaqui a'ta ingi tivei'ccu osha'cho barconi jincho'choma'qque ttovaccoen cati'fa.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Tsain'bio a'ta gi coejechigama ni o'fema'qque atteye osha'fambi. Toya'caen unjinsi fingian'qque toya quia'me fingian'jensi gi ma'caen ccushaya'chove'qque atesu'fambi.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ingi tsa'caen bo'tsse ambe can'jensi Pabloja ccutsupa su:
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Tsa'ma ja'ño que'i injama'choma ñotsse ñoña'faja. Pa'faya'bi qui que'ija, ni fae'ccoyi'qque. Aqquia barcoyi tsu qqueya'cho.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Ña gi Chiga Quitsama shondo'su. Tsaja ña na'su tsu. Nane ja'ño cose tsu Tisema sefani'su shondo'su ñanga catse ccutsupa
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 su: “Dyojama, Pablo. Queja Na'su Césarni qui jaya'cho. Toya'caen Chigaja quema in'jamba tsu antte cuintsu quei'ccu barconga jacansundeccu'qque ccusha'faye.”
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Tsandiendeccu, tsa'cansi que'i injama'choma ñotsse ñoña'faja. Ñajan Chiga Quitsave gi in'jan. Tise suqquia'caen tsu tsoña.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Tsa'ma majan anttepo'chonga gi já eje'faya.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Tayo catorce cose tsa'caen angajipa, mar Adrianga anga dusiamba enttinge cose barcoma angasundeccuja tayo sa'anga catse ji qquen in'jan'fa.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Tsomba simba'fai'ccu agattocamba in'jan'fa veinte yasa tsu tsosi'suja. Re'riccoe japa joccani ccase agattocamba in'jan'fa quince yasa tsu tsosi'suja.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Tsomba patunga ccattufasa'ne dyopa cuatro indi dusian'jen'cho an'ccoma barco setsa'ye tandamba ttovamoen'fa cuintsu mar tsosini indiyepa barco jayi'choma indiye. Tsa'caen tsomba poiyi'cco dyopa ron'da'fa cuintsu junde a'taye.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Tsa'ma barcoma angasundeccuja barco'ye sombopa jaye in'jamba tise'pa angacan'cho shavoma marnga andian'fa. Nane faesu indi dusian'jen'cho an'ccoma barco tsutone tandamba ttovamoen'faya qquen supa ñoa'me cati jaye tson'jen'fa.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Tsa'ma Pabloja tise'pa in'jan'choma attepa sundaro capitánga, toya'caen tise sundarondeccuma'qque su:
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Tsa'caen pañamba sundarondeccuja shavo tandan'fama chattumoen'fa cuintsu aijaye.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 A'taningae, Pabloja poiyi'ccoma su cuintsu re'riccoe an'faye. Qquen tsu su:
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Tsa'camba gi que'inga su, an'faja, quiñañe. Ni fae'ccoyi'qque pa'faya'bi qui ni iñaca'faya'bi qui.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Tsa'caen supa pa'o caña'jen'ni, Pabloja panma isupa Chigama iñajan. Iñajan nanimba panma doñamba añe ashaen.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Tsonsi tise'pa injama'choma ñoñamba poiyi'cco an'fa.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 (Ñoa'me dosciento setenta y seis a'i tsu barconi can'jen'fa.)
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Tsomba poiyi'cco tisupa in'ja'en an tteppupa pa'cco barco'su andu'cho trigoma marnga catiti'fa cuintsu barco favaye.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Tayo a'tasi atesumbi'choa andema atte'fa. Tsa'ma mar catai'ccuma'qque atte'fa, sisipandundun jinchoma. Tsa'caen attepa asi'ttaen'fa osha'ta tseni barcoma ccattufaeñe.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Tsomba tsosine indi dusian'jen'cho an'ccoma chattu moemba asittaen'su chhochhofin'dima tandan'chomaqque ccupa'fa. Tsomba tsuto'su fingian angaqque'su sarupama jangian dusiansi sisipandundunga fingianjan tise'pama ccattufaeñe anga.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Tsa'ma barco já mar sisipa saiccu'anga já ccui. Tsa'caen tsuto ta'etsse eje ccuisi mar shave'pa quia'me jipa barco setsama u'cca.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Tsonsi sundarondeccuja poiyi'cco indiye'chondeccuma fi'ttiye in'jan'fa, cca'yapa ccuyayin ja'fasa'ne.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Tsa'ma capitánjan, Pabloma ccushaeñe in'jamba sundaro in'jan'choma se'pi. Tsomba manda cuintsu majan cca'yaye osha'ta butto ca'nimba sania cca'ya iseye.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Cca'yaye oshambi'choa'manda tsu manda cuintsu majanjan quini'cconga, majanjan barco do'chonga ottapa sania iseye. Tsa'caen susi poiyi'cco sania isesepa ccusha'fa.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.