Atos 27
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs ARIB
1 Tsomba tse'i na'suja asi'ttaemba in'jan Pabloma moeñe Italia andeni poi andembe na'sunga. (Ña Lucas'qque gi tisei'ccu jaye.) Na'suja tsa'caen in'jamba Pabloma, toya'caen faesu indiye'chondeccuma'qque, coiraye manda Na'su Agosto sundarondeccu'su capitáma. Tsambe iniseja Julio.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Tsonsi gi fingian angaqque'su barconga otse'fa. Tsata tsu Adramitio canqque'su barco. Tsa barco Asia ande'su canqquengae jaye tson'jensi gi tsanga otse'fa. Toya'caen Macedonia'su a'i, Tesalónica canqque'su Aristarco, ingi'ccu fae'ngae jaye otse.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ccaqui a'ta gi Sidón canqqueni ccattufa'fa. Julioja Pabloma mende'yepa antte cuintsu tise amingo tsaoni japa can'jeñe.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Sidóne sombopa gi Chipre anttepo'cho fingian mefaye ja'fa fingian'ñe jaye ega'osi.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Tsomba Cilicia, Panfilia ande isevetsse marma isepa ccattufa'fa Mira canqquenga. Tsa tsu Licia ande'su canqque.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Tse'ttima capitánjan faesu barcoma atte. Tsaja Alejandría canqque'su barco, Italia andeni jaya'cho. Tsanga ingima otsiansi gi
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 boyi a'tangae vasui ja'fa. Tsa'caen vanamba gi Gnido canqqueni napi'fa. Tsa'ma toya fingian'ñe jaye ega'osi Creta anttepo'cho fingian mefaye ja'fa. Nane Salmón ccotta'cco isevetsse panshamba
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 vanamba otafa'ye já napi'fa faesu mar catai'ccunga, Buenos Puertos qquen inisecho'chonga, Lasea canqque pporotsse.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Tsain'bio a'tangae tseni napisi tayo sanfan ca'nisi marngae jaye ega'osi Pabloja poiyi'cconga condapa
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 su:
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Tsa'ma Pablo tsa'caen su'ni'qque sundaro capitánjan tisema pañambipa ti'tsse tsu paña barco asittaen'suma, toya'caen barco na'suma'qque.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Tsa mar catai'ccuja qque'ccosi sanfan pasa'tsse tseni barcoma dusiañe in'jan'fambi. Poiyi'cco tsa'caen in'jamba ccase marni jaye in'jan'fa osha'ta Feniceni napipa tseni sanfama pasaye. Tsa Creta ande'su mar catai'ccuja bove ñotsse tsu jin fingian ja'jembiquia'ni.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Tsomba tse'i ñonia'ngae re'riccoe fingiansi tsu jaye ñotssi qquen in'jan'fa. Tsa'caen in'jamba barcoma indi dusian'jen'cho an'ccoma jangian'fa. Tsomba Creta ande otafa'ye pporotsse jayi'fa.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Tsa'ma tsa'caen jayi'fa'ni faesu fingianjan andepane quia'me ji. Tsa fingiama tsu a'i atesupa inisian'fa Yoracorón.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Tsa'caen jipa barcoma indisi asuccoe jaye oshambipa a'ningae ja'fa. Tsa'caen tsu fingianjan ingima anga.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Tsonsi faesu chipiri anttepo'cho –Clauda qquen inisecho'chonga– fingian mefaye japa vanamba semamba ingi jayi'cho barconi duse'cho shavo chipirima indi'fa.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Indipa ansundian'fa barconga. Tsomba cavoi'ccu barcoma findi'fa shave'panga dosa'ne. Toya'caen angasundeccuja dyo'fa mar sai'ccuccosi sisipandundunga injanga ja ejesa'ne. Tsa sisipandundunjan Sirte qquen inisecho'cho. Tsanga jasa'ne dyopa ja'je'cho sarupama andian'fa cuintsu fingian vasuitsse angaye.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Ingija toya unjin, fingian, shave'pai'ccu quia'me angongoen'jensi ccaqui a'ta angasundeccuja barco'su andu'choma sombo'boen cati'tiye ashaen'fa.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Tsomba ccaqui a'ta ingi tivei'ccu osha'cho barconi jincho'choma'qque ttovaccoen cati'fa.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Tsain'bio a'ta gi coejechigama ni o'fema'qque atteye osha'fambi. Toya'caen unjinsi fingian'qque toya quia'me fingian'jensi gi ma'caen ccushaya'chove'qque atesu'fambi.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Ingi tsa'caen bo'tsse ambe can'jensi Pabloja ccutsupa su:
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Tsa'ma ja'ño que'i injama'choma ñotsse ñoña'faja. Pa'faya'bi qui que'ija, ni fae'ccoyi'qque. Aqquia barcoyi tsu qqueya'cho.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Ña gi Chiga Quitsama shondo'su. Tsaja ña na'su tsu. Nane ja'ño cose tsu Tisema sefani'su shondo'su ñanga catse ccutsupa
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 su: “Dyojama, Pablo. Queja Na'su Césarni qui jaya'cho. Toya'caen Chigaja quema in'jamba tsu antte cuintsu quei'ccu barconga jacansundeccu'qque ccusha'faye.”
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Tsandiendeccu, tsa'cansi que'i injama'choma ñotsse ñoña'faja. Ñajan Chiga Quitsave gi in'jan. Tise suqquia'caen tsu tsoña.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Tsa'ma majan anttepo'chonga gi já eje'faya.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Tayo catorce cose tsa'caen angajipa, mar Adrianga anga dusiamba enttinge cose barcoma angasundeccuja tayo sa'anga catse ji qquen in'jan'fa.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Tsomba simba'fai'ccu agattocamba in'jan'fa veinte yasa tsu tsosi'suja. Re'riccoe japa joccani ccase agattocamba in'jan'fa quince yasa tsu tsosi'suja.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Tsomba patunga ccattufasa'ne dyopa cuatro indi dusian'jen'cho an'ccoma barco setsa'ye tandamba ttovamoen'fa cuintsu mar tsosini indiyepa barco jayi'choma indiye. Tsa'caen tsomba poiyi'cco dyopa ron'da'fa cuintsu junde a'taye.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Tsa'ma barcoma angasundeccuja barco'ye sombopa jaye in'jamba tise'pa angacan'cho shavoma marnga andian'fa. Nane faesu indi dusian'jen'cho an'ccoma barco tsutone tandamba ttovamoen'faya qquen supa ñoa'me cati jaye tson'jen'fa.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Tsa'ma Pabloja tise'pa in'jan'choma attepa sundaro capitánga, toya'caen tise sundarondeccuma'qque su:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Tsa'caen pañamba sundarondeccuja shavo tandan'fama chattumoen'fa cuintsu aijaye.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 A'taningae, Pabloja poiyi'ccoma su cuintsu re'riccoe an'faye. Qquen tsu su:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Tsa'camba gi que'inga su, an'faja, quiñañe. Ni fae'ccoyi'qque pa'faya'bi qui ni iñaca'faya'bi qui.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Tsa'caen supa pa'o caña'jen'ni, Pabloja panma isupa Chigama iñajan. Iñajan nanimba panma doñamba añe ashaen.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Tsonsi tise'pa injama'choma ñoñamba poiyi'cco an'fa.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 (Ñoa'me dosciento setenta y seis a'i tsu barconi can'jen'fa.)
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Tsomba poiyi'cco tisupa in'ja'en an tteppupa pa'cco barco'su andu'cho trigoma marnga catiti'fa cuintsu barco favaye.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Tayo a'tasi atesumbi'choa andema atte'fa. Tsa'ma mar catai'ccuma'qque atte'fa, sisipandundun jinchoma. Tsa'caen attepa asi'ttaen'fa osha'ta tseni barcoma ccattufaeñe.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Tsomba tsosine indi dusian'jen'cho an'ccoma chattu moemba asittaen'su chhochhofin'dima tandan'chomaqque ccupa'fa. Tsomba tsuto'su fingian angaqque'su sarupama jangian dusiansi sisipandundunga fingianjan tise'pama ccattufaeñe anga.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Tsa'ma barco já mar sisipa saiccu'anga já ccui. Tsa'caen tsuto ta'etsse eje ccuisi mar shave'pa quia'me jipa barco setsama u'cca.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Tsonsi sundarondeccuja poiyi'cco indiye'chondeccuma fi'ttiye in'jan'fa, cca'yapa ccuyayin ja'fasa'ne.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Tsa'ma capitánjan, Pabloma ccushaeñe in'jamba sundaro in'jan'choma se'pi. Tsomba manda cuintsu majan cca'yaye osha'ta butto ca'nimba sania cca'ya iseye.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Cca'yaye oshambi'choa'manda tsu manda cuintsu majanjan quini'cconga, majanjan barco do'chonga ottapa sania iseye. Tsa'caen susi poiyi'cco sania isesepa ccusha'fa.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.