Atos 22

Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 —Faengasundeccu, coenzandeccu, ñama paña'faja. Pa'tssima gi condaye in'jan.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Pablo hebreo aya'fangae afasi pañamba aindeccuja ti'tsse ziya'fa. Tsonsi Pabloja qquen afa:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 —Ñajan israe'su a'i. Ñajan Cilicia andeni, Tarso canqqueni isusi gi vani Jerusaléni jipa coen. Gamaliel –tsa poiyi'cco que'i atesu'cho atesian'su– tsu ñama atesian. Nane pa'cco tayopi'su coenzandeccu manda'choma ñoa'me tansintsse atesiansi gi ñajan Chiga in'jan'chove ñoa'me tsoñe in'jan. Nane que'i ja'ño a'ta Tise in'jan'chove ñoa'me tsoñe in'janqquia'caen gi ña'qque tayoe in'jan.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Tayoe ñajan va Jesúsne atesian'choma in'jambipa Jesúsve in'jan'chondeccuma noñangiamba mandian fi'ttiya'ngae. Tsandiendeccuma, pushesundeccuma'qque gi indipa candenai'ccu tandamba anga picco'je'cho ettinga piccoye.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Chigama afa'su na'su, poiyi'cco coenzandeccu'qque ña tansintsse afa'je'choma atesu'fa. Tsendeccuja a'ima indiya'cho tevaen'jema ñanga afe'fa Damasco canqqueni'su israendeccunga angaye. Tsa tevaen'jema isupa gi Damasconi ja, tseni'su Jesúsve in'jan'chondeccuma indiye. Indipa tandamba Jerusaléni angapa injama'choma somboemba ma'ppiye ja.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Tayo Chiga tansinji'ni, Damasconi pan napiji'ni tse'faei'ccuyi sefaccone tsanda veyaenqquia'caen ñanga chanjun.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Andenga amppipa gi paña qquen afa'choma: “Saulo, Saulo, ¿jongoesie qui ñama noñangiamba mandiancan?”
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Tsama pañamba gi su: “¿Na'su, majan qui queja?” Tsonsi tiseja su: “Ña'ña gi Jesús Nasareno'su. Que ñama noñangiamba mandiancan'cho gi.”
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Ñama shondosundeccuja sefani'su chanjun'choma atte'ma afa'choma paña'fambi.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Ñajan pañamba su: “¿Na'su, ma'caen gi tsoña?” Tsonsi Na'suja su: “Jangipa Damasconi jaja. Tseni jasi tsu quenga condaseya osha'cho que ma'caen tsoña'chove.”
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Sefane tsanda veyaenqquia'caen panshaen a'tatsse chanjunsi ña atteye oshambisi tsu faesu ñama shondo'su ña tive'ye fendepa anga Damasconi napiye.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Tseni tsu Ananías qquen inisecho'cho a'i can'jen. Tsaja ñoa'me Moisés manda'choma pañamba in'jansi poiyi'cco tseni'su israendeccu tisene ñotsse afa'je'fa.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ananías ñama can'su jipa catse ccutsupa su: “Faenga'su Saulo, ccase qui atteye osha.” Tsonsi tse'faei'ccuyi ñajan tisema camba atte.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Tiseja su: “Ingi coenzandeccumbe Chiga tsu quema in'jamba ttu'se Tise in'jan'choma pañamba atesuye. Quema tsu ttu'se Tise Ñotssia Dutssi'yema attepa pañañe.”
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Quemajan Tisene afa'suve daye tsu ttu'se, poiyi'cco a'inga condaye que attepa paña'choma.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Tsonsi ja'ñojan, ¿jongoesie qui ronda'je? Jangipa fetiyeja. Na'su Jesúsma iñajanjan cuintsu cashiqquia'caen que egae tsincon'choma joqquitssiañe.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Tsomba tse'i ña Jerusaléni ccase jipa gi Chiga ettini ja Chigama iñajañe. Iñajan'jemba gi paqquia'caen dapa
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Na'su Jesúsma atte. Tiseja ñama su: “Uta'tsseyi Jerusaléne sombopa jaja. Que ñane afasi vani'su aindeccuja paña'ma pañañe chi'ga'faya.”
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Tsonsi ñajan su: “Na'su, poiyi'cco tsu atesu'fa ma'caen tayoe ña poi israe Chigane atesian'jen'ttinga japa a'ima indipa picco'je'choma. Toya'caen gi a'ima ma'ppi, majan Queve in'jan'chondeccuma.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Quene afa'su Estebanma fi'tti'fasi tise anjampa tsansi ña'qque can ccutsu tsa'caen fi'tti'fa'choja ñotssi qquen in'jamba. Nane ñoa'me in'jamba gi fi'ttisundeccumbe ondiccu'jema coira'je, tayo oshichhapa patui'ccu ttovaccoen'jen'fasi.”
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Tsonsi Na'suja ñama su: “Queja ccani jaja. Biani israembindeqquianga gi quema moeña.”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Aindeccuja tsangaeyi Pabloma paña'fa. Tsa'ma tisema israembindeqquianga moeña'cho qquen condasi poiyi'cco a'i fundoye ashaen'fa.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Tsa'caen fundopa iyicca'yepa tise'pa omba'su ondiccu'jema oshichhapa fanttundu'fa. Andema'qque sefani gaiña'jen'fa.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Tsama attepa coronelja manda Pabloma ca'niañe sundaro ettinga tseni ma'ppipa tise injama'choma somboen'faye, tise jongoesuma tsinconsi aindeccu tsa'caen fundo'je'fa'chove atesuye.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Tsa'ma tayo tandamba ma'ppiye tson'jen'fasi Pabloja capitán, pporotsse ccutsu'choma su:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Tsama pañamba capitánjan japa coronelnga conda:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Tsa'caen pañamba coronel jipa Pabloma iñajampaña:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Tsonsi coronelja su:
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Tsa'caen susi injama'choma somboeñe ma'ppisundeccuja tise'ye attufa'fa. Coronel'qque tandañe manda'supa dyo Pablo cedulama an'bian qquen susi.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Ccaqui a'ta coronelja ma'caen israendeccu tsa'caen Pablone egae afa'je'fa'choma atesuye in'jan. Tsa'caen in'jamba Pabloma tandan'cho candenama ccupa. Ccupapa ttu'se Chigama afa'su nasundeccu, poiyi'cco israe'su coenzandeccuma'qque cuintsu bo'faye. Tsomba Pabloma somboemba tise'panga ccutsian.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.