Atos 22

Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 —Faengasundeccu, coenzandeccu, ñama paña'faja. Pa'tssima gi condaye in'jan.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Pablo hebreo aya'fangae afasi pañamba aindeccuja ti'tsse ziya'fa. Tsonsi Pabloja qquen afa:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 —Ñajan israe'su a'i. Ñajan Cilicia andeni, Tarso canqqueni isusi gi vani Jerusaléni jipa coen. Gamaliel –tsa poiyi'cco que'i atesu'cho atesian'su– tsu ñama atesian. Nane pa'cco tayopi'su coenzandeccu manda'choma ñoa'me tansintsse atesiansi gi ñajan Chiga in'jan'chove ñoa'me tsoñe in'jan. Nane que'i ja'ño a'ta Tise in'jan'chove ñoa'me tsoñe in'janqquia'caen gi ña'qque tayoe in'jan.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Tayoe ñajan va Jesúsne atesian'choma in'jambipa Jesúsve in'jan'chondeccuma noñangiamba mandian fi'ttiya'ngae. Tsandiendeccuma, pushesundeccuma'qque gi indipa candenai'ccu tandamba anga picco'je'cho ettinga piccoye.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Chigama afa'su na'su, poiyi'cco coenzandeccu'qque ña tansintsse afa'je'choma atesu'fa. Tsendeccuja a'ima indiya'cho tevaen'jema ñanga afe'fa Damasco canqqueni'su israendeccunga angaye. Tsa tevaen'jema isupa gi Damasconi ja, tseni'su Jesúsve in'jan'chondeccuma indiye. Indipa tandamba Jerusaléni angapa injama'choma somboemba ma'ppiye ja.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Tayo Chiga tansinji'ni, Damasconi pan napiji'ni tse'faei'ccuyi sefaccone tsanda veyaenqquia'caen ñanga chanjun.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Andenga amppipa gi paña qquen afa'choma: “Saulo, Saulo, ¿jongoesie qui ñama noñangiamba mandiancan?”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Tsama pañamba gi su: “¿Na'su, majan qui queja?” Tsonsi tiseja su: “Ña'ña gi Jesús Nasareno'su. Que ñama noñangiamba mandiancan'cho gi.”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Ñama shondosundeccuja sefani'su chanjun'choma atte'ma afa'choma paña'fambi.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Ñajan pañamba su: “¿Na'su, ma'caen gi tsoña?” Tsonsi Na'suja su: “Jangipa Damasconi jaja. Tseni jasi tsu quenga condaseya osha'cho que ma'caen tsoña'chove.”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Sefane tsanda veyaenqquia'caen panshaen a'tatsse chanjunsi ña atteye oshambisi tsu faesu ñama shondo'su ña tive'ye fendepa anga Damasconi napiye.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Tseni tsu Ananías qquen inisecho'cho a'i can'jen. Tsaja ñoa'me Moisés manda'choma pañamba in'jansi poiyi'cco tseni'su israendeccu tisene ñotsse afa'je'fa.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ananías ñama can'su jipa catse ccutsupa su: “Faenga'su Saulo, ccase qui atteye osha.” Tsonsi tse'faei'ccuyi ñajan tisema camba atte.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Tiseja su: “Ingi coenzandeccumbe Chiga tsu quema in'jamba ttu'se Tise in'jan'choma pañamba atesuye. Quema tsu ttu'se Tise Ñotssia Dutssi'yema attepa pañañe.”
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Quemajan Tisene afa'suve daye tsu ttu'se, poiyi'cco a'inga condaye que attepa paña'choma.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Tsonsi ja'ñojan, ¿jongoesie qui ronda'je? Jangipa fetiyeja. Na'su Jesúsma iñajanjan cuintsu cashiqquia'caen que egae tsincon'choma joqquitssiañe.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Tsomba tse'i ña Jerusaléni ccase jipa gi Chiga ettini ja Chigama iñajañe. Iñajan'jemba gi paqquia'caen dapa
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Na'su Jesúsma atte. Tiseja ñama su: “Uta'tsseyi Jerusaléne sombopa jaja. Que ñane afasi vani'su aindeccuja paña'ma pañañe chi'ga'faya.”
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Tsonsi ñajan su: “Na'su, poiyi'cco tsu atesu'fa ma'caen tayoe ña poi israe Chigane atesian'jen'ttinga japa a'ima indipa picco'je'choma. Toya'caen gi a'ima ma'ppi, majan Queve in'jan'chondeccuma.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Quene afa'su Estebanma fi'tti'fasi tise anjampa tsansi ña'qque can ccutsu tsa'caen fi'tti'fa'choja ñotssi qquen in'jamba. Nane ñoa'me in'jamba gi fi'ttisundeccumbe ondiccu'jema coira'je, tayo oshichhapa patui'ccu ttovaccoen'jen'fasi.”
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Tsonsi Na'suja ñama su: “Queja ccani jaja. Biani israembindeqquianga gi quema moeña.”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Aindeccuja tsangaeyi Pabloma paña'fa. Tsa'ma tisema israembindeqquianga moeña'cho qquen condasi poiyi'cco a'i fundoye ashaen'fa.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Tsa'caen fundopa iyicca'yepa tise'pa omba'su ondiccu'jema oshichhapa fanttundu'fa. Andema'qque sefani gaiña'jen'fa.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Tsama attepa coronelja manda Pabloma ca'niañe sundaro ettinga tseni ma'ppipa tise injama'choma somboen'faye, tise jongoesuma tsinconsi aindeccu tsa'caen fundo'je'fa'chove atesuye.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Tsa'ma tayo tandamba ma'ppiye tson'jen'fasi Pabloja capitán, pporotsse ccutsu'choma su:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Tsama pañamba capitánjan japa coronelnga conda:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Tsa'caen pañamba coronel jipa Pabloma iñajampaña:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Tsonsi coronelja su:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Tsa'caen susi injama'choma somboeñe ma'ppisundeccuja tise'ye attufa'fa. Coronel'qque tandañe manda'supa dyo Pablo cedulama an'bian qquen susi.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Ccaqui a'ta coronelja ma'caen israendeccu tsa'caen Pablone egae afa'je'fa'choma atesuye in'jan. Tsa'caen in'jamba Pabloma tandan'cho candenama ccupa. Ccupapa ttu'se Chigama afa'su nasundeccu, poiyi'cco israe'su coenzandeccuma'qque cuintsu bo'faye. Tsomba Pabloma somboemba tise'panga ccutsian.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.