Atos 22
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NAA
1 —Faengasundeccu, coenzandeccu, ñama paña'faja. Pa'tssima gi condaye in'jan.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Pablo hebreo aya'fangae afasi pañamba aindeccuja ti'tsse ziya'fa. Tsonsi Pabloja qquen afa:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 —Ñajan israe'su a'i. Ñajan Cilicia andeni, Tarso canqqueni isusi gi vani Jerusaléni jipa coen. Gamaliel –tsa poiyi'cco que'i atesu'cho atesian'su– tsu ñama atesian. Nane pa'cco tayopi'su coenzandeccu manda'choma ñoa'me tansintsse atesiansi gi ñajan Chiga in'jan'chove ñoa'me tsoñe in'jan. Nane que'i ja'ño a'ta Tise in'jan'chove ñoa'me tsoñe in'janqquia'caen gi ña'qque tayoe in'jan.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Tayoe ñajan va Jesúsne atesian'choma in'jambipa Jesúsve in'jan'chondeccuma noñangiamba mandian fi'ttiya'ngae. Tsandiendeccuma, pushesundeccuma'qque gi indipa candenai'ccu tandamba anga picco'je'cho ettinga piccoye.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Chigama afa'su na'su, poiyi'cco coenzandeccu'qque ña tansintsse afa'je'choma atesu'fa. Tsendeccuja a'ima indiya'cho tevaen'jema ñanga afe'fa Damasco canqqueni'su israendeccunga angaye. Tsa tevaen'jema isupa gi Damasconi ja, tseni'su Jesúsve in'jan'chondeccuma indiye. Indipa tandamba Jerusaléni angapa injama'choma somboemba ma'ppiye ja.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Tayo Chiga tansinji'ni, Damasconi pan napiji'ni tse'faei'ccuyi sefaccone tsanda veyaenqquia'caen ñanga chanjun.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Andenga amppipa gi paña qquen afa'choma: “Saulo, Saulo, ¿jongoesie qui ñama noñangiamba mandiancan?”
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Tsama pañamba gi su: “¿Na'su, majan qui queja?” Tsonsi tiseja su: “Ña'ña gi Jesús Nasareno'su. Que ñama noñangiamba mandiancan'cho gi.”
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Ñama shondosundeccuja sefani'su chanjun'choma atte'ma afa'choma paña'fambi.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ñajan pañamba su: “¿Na'su, ma'caen gi tsoña?” Tsonsi Na'suja su: “Jangipa Damasconi jaja. Tseni jasi tsu quenga condaseya osha'cho que ma'caen tsoña'chove.”
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Sefane tsanda veyaenqquia'caen panshaen a'tatsse chanjunsi ña atteye oshambisi tsu faesu ñama shondo'su ña tive'ye fendepa anga Damasconi napiye.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Tseni tsu Ananías qquen inisecho'cho a'i can'jen. Tsaja ñoa'me Moisés manda'choma pañamba in'jansi poiyi'cco tseni'su israendeccu tisene ñotsse afa'je'fa.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ananías ñama can'su jipa catse ccutsupa su: “Faenga'su Saulo, ccase qui atteye osha.” Tsonsi tse'faei'ccuyi ñajan tisema camba atte.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Tiseja su: “Ingi coenzandeccumbe Chiga tsu quema in'jamba ttu'se Tise in'jan'choma pañamba atesuye. Quema tsu ttu'se Tise Ñotssia Dutssi'yema attepa pañañe.”
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Quemajan Tisene afa'suve daye tsu ttu'se, poiyi'cco a'inga condaye que attepa paña'choma.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Tsonsi ja'ñojan, ¿jongoesie qui ronda'je? Jangipa fetiyeja. Na'su Jesúsma iñajanjan cuintsu cashiqquia'caen que egae tsincon'choma joqquitssiañe.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Tsomba tse'i ña Jerusaléni ccase jipa gi Chiga ettini ja Chigama iñajañe. Iñajan'jemba gi paqquia'caen dapa
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Na'su Jesúsma atte. Tiseja ñama su: “Uta'tsseyi Jerusaléne sombopa jaja. Que ñane afasi vani'su aindeccuja paña'ma pañañe chi'ga'faya.”
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Tsonsi ñajan su: “Na'su, poiyi'cco tsu atesu'fa ma'caen tayoe ña poi israe Chigane atesian'jen'ttinga japa a'ima indipa picco'je'choma. Toya'caen gi a'ima ma'ppi, majan Queve in'jan'chondeccuma.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Quene afa'su Estebanma fi'tti'fasi tise anjampa tsansi ña'qque can ccutsu tsa'caen fi'tti'fa'choja ñotssi qquen in'jamba. Nane ñoa'me in'jamba gi fi'ttisundeccumbe ondiccu'jema coira'je, tayo oshichhapa patui'ccu ttovaccoen'jen'fasi.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Tsonsi Na'suja ñama su: “Queja ccani jaja. Biani israembindeqquianga gi quema moeña.”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Aindeccuja tsangaeyi Pabloma paña'fa. Tsa'ma tisema israembindeqquianga moeña'cho qquen condasi poiyi'cco a'i fundoye ashaen'fa.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Tsa'caen fundopa iyicca'yepa tise'pa omba'su ondiccu'jema oshichhapa fanttundu'fa. Andema'qque sefani gaiña'jen'fa.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Tsama attepa coronelja manda Pabloma ca'niañe sundaro ettinga tseni ma'ppipa tise injama'choma somboen'faye, tise jongoesuma tsinconsi aindeccu tsa'caen fundo'je'fa'chove atesuye.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Tsa'ma tayo tandamba ma'ppiye tson'jen'fasi Pabloja capitán, pporotsse ccutsu'choma su:
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Tsama pañamba capitánjan japa coronelnga conda:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Tsa'caen pañamba coronel jipa Pabloma iñajampaña:
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Tsonsi coronelja su:
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Tsa'caen susi injama'choma somboeñe ma'ppisundeccuja tise'ye attufa'fa. Coronel'qque tandañe manda'supa dyo Pablo cedulama an'bian qquen susi.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Ccaqui a'ta coronelja ma'caen israendeccu tsa'caen Pablone egae afa'je'fa'choma atesuye in'jan. Tsa'caen in'jamba Pabloma tandan'cho candenama ccupa. Ccupapa ttu'se Chigama afa'su nasundeccu, poiyi'cco israe'su coenzandeccuma'qque cuintsu bo'faye. Tsomba Pabloma somboemba tise'panga ccutsian.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.