Atos 22
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs ARA
1 —Faengasundeccu, coenzandeccu, ñama paña'faja. Pa'tssima gi condaye in'jan.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Pablo hebreo aya'fangae afasi pañamba aindeccuja ti'tsse ziya'fa. Tsonsi Pabloja qquen afa:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 —Ñajan israe'su a'i. Ñajan Cilicia andeni, Tarso canqqueni isusi gi vani Jerusaléni jipa coen. Gamaliel –tsa poiyi'cco que'i atesu'cho atesian'su– tsu ñama atesian. Nane pa'cco tayopi'su coenzandeccu manda'choma ñoa'me tansintsse atesiansi gi ñajan Chiga in'jan'chove ñoa'me tsoñe in'jan. Nane que'i ja'ño a'ta Tise in'jan'chove ñoa'me tsoñe in'janqquia'caen gi ña'qque tayoe in'jan.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Tayoe ñajan va Jesúsne atesian'choma in'jambipa Jesúsve in'jan'chondeccuma noñangiamba mandian fi'ttiya'ngae. Tsandiendeccuma, pushesundeccuma'qque gi indipa candenai'ccu tandamba anga picco'je'cho ettinga piccoye.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Chigama afa'su na'su, poiyi'cco coenzandeccu'qque ña tansintsse afa'je'choma atesu'fa. Tsendeccuja a'ima indiya'cho tevaen'jema ñanga afe'fa Damasco canqqueni'su israendeccunga angaye. Tsa tevaen'jema isupa gi Damasconi ja, tseni'su Jesúsve in'jan'chondeccuma indiye. Indipa tandamba Jerusaléni angapa injama'choma somboemba ma'ppiye ja.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Tayo Chiga tansinji'ni, Damasconi pan napiji'ni tse'faei'ccuyi sefaccone tsanda veyaenqquia'caen ñanga chanjun.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Andenga amppipa gi paña qquen afa'choma: “Saulo, Saulo, ¿jongoesie qui ñama noñangiamba mandiancan?”
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Tsama pañamba gi su: “¿Na'su, majan qui queja?” Tsonsi tiseja su: “Ña'ña gi Jesús Nasareno'su. Que ñama noñangiamba mandiancan'cho gi.”
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ñama shondosundeccuja sefani'su chanjun'choma atte'ma afa'choma paña'fambi.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ñajan pañamba su: “¿Na'su, ma'caen gi tsoña?” Tsonsi Na'suja su: “Jangipa Damasconi jaja. Tseni jasi tsu quenga condaseya osha'cho que ma'caen tsoña'chove.”
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Sefane tsanda veyaenqquia'caen panshaen a'tatsse chanjunsi ña atteye oshambisi tsu faesu ñama shondo'su ña tive'ye fendepa anga Damasconi napiye.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Tseni tsu Ananías qquen inisecho'cho a'i can'jen. Tsaja ñoa'me Moisés manda'choma pañamba in'jansi poiyi'cco tseni'su israendeccu tisene ñotsse afa'je'fa.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ananías ñama can'su jipa catse ccutsupa su: “Faenga'su Saulo, ccase qui atteye osha.” Tsonsi tse'faei'ccuyi ñajan tisema camba atte.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Tiseja su: “Ingi coenzandeccumbe Chiga tsu quema in'jamba ttu'se Tise in'jan'choma pañamba atesuye. Quema tsu ttu'se Tise Ñotssia Dutssi'yema attepa pañañe.”
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Quemajan Tisene afa'suve daye tsu ttu'se, poiyi'cco a'inga condaye que attepa paña'choma.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Tsonsi ja'ñojan, ¿jongoesie qui ronda'je? Jangipa fetiyeja. Na'su Jesúsma iñajanjan cuintsu cashiqquia'caen que egae tsincon'choma joqquitssiañe.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Tsomba tse'i ña Jerusaléni ccase jipa gi Chiga ettini ja Chigama iñajañe. Iñajan'jemba gi paqquia'caen dapa
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Na'su Jesúsma atte. Tiseja ñama su: “Uta'tsseyi Jerusaléne sombopa jaja. Que ñane afasi vani'su aindeccuja paña'ma pañañe chi'ga'faya.”
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Tsonsi ñajan su: “Na'su, poiyi'cco tsu atesu'fa ma'caen tayoe ña poi israe Chigane atesian'jen'ttinga japa a'ima indipa picco'je'choma. Toya'caen gi a'ima ma'ppi, majan Queve in'jan'chondeccuma.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Quene afa'su Estebanma fi'tti'fasi tise anjampa tsansi ña'qque can ccutsu tsa'caen fi'tti'fa'choja ñotssi qquen in'jamba. Nane ñoa'me in'jamba gi fi'ttisundeccumbe ondiccu'jema coira'je, tayo oshichhapa patui'ccu ttovaccoen'jen'fasi.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Tsonsi Na'suja ñama su: “Queja ccani jaja. Biani israembindeqquianga gi quema moeña.”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Aindeccuja tsangaeyi Pabloma paña'fa. Tsa'ma tisema israembindeqquianga moeña'cho qquen condasi poiyi'cco a'i fundoye ashaen'fa.
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Tsa'caen fundopa iyicca'yepa tise'pa omba'su ondiccu'jema oshichhapa fanttundu'fa. Andema'qque sefani gaiña'jen'fa.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Tsama attepa coronelja manda Pabloma ca'niañe sundaro ettinga tseni ma'ppipa tise injama'choma somboen'faye, tise jongoesuma tsinconsi aindeccu tsa'caen fundo'je'fa'chove atesuye.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Tsa'ma tayo tandamba ma'ppiye tson'jen'fasi Pabloja capitán, pporotsse ccutsu'choma su:
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Tsama pañamba capitánjan japa coronelnga conda:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Tsa'caen pañamba coronel jipa Pabloma iñajampaña:
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Tsonsi coronelja su:
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Tsa'caen susi injama'choma somboeñe ma'ppisundeccuja tise'ye attufa'fa. Coronel'qque tandañe manda'supa dyo Pablo cedulama an'bian qquen susi.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Ccaqui a'ta coronelja ma'caen israendeccu tsa'caen Pablone egae afa'je'fa'choma atesuye in'jan. Tsa'caen in'jamba Pabloma tandan'cho candenama ccupa. Ccupapa ttu'se Chigama afa'su nasundeccu, poiyi'cco israe'su coenzandeccuma'qque cuintsu bo'faye. Tsomba Pabloma somboemba tise'panga ccutsian.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.