Atos 16
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs VC
1 Pabloja Silasi'ccu Derbe canqquema panshamba Listra canqqueni napipa tseni cachui'fa Jesúsve in'jan'cho, Timoteo qquen inisecho'choma. Timoteo mama tsu israe pushesu, Jesúsve in'jan'cho. Tsa'ma Timoteo yayaja griego a'i tsu.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Listra'su, Iconio'su Jesúsve in'jan'chondeccu tisene ñotsse afa'fa.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Pabloja in'jan cuintsu Timoteo'qque tisei'ccu fae'ngae jacañe. Tsa'ma Timoteo yayaja griegosi poiyi'cco a'i atesucho'fasi Timoteoma chhiyitevaeñe manda israendeccu tisema chi'gasa'ne.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Tsomba poi canqquenga japa faengasundeccunga conda'fa Jesúsne afasundeccu, Jerusaléni'su coenzandeccu fae'ngae in'jamba manda'fa'choma.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Tsa'caen condapa can'jen'fasi poi Jesúsve in'jamba bo'je'chondeccu Na'su Jesúsve ti'tsse in'ja'ñacca'fa. Toya'caen tsu poi a'ta ti'tsse'o a'i Jesúsve in'jamba bo'fa.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Asia andeni jaye in'jan'fa Chiga Aya'fama afaye. Tsa'ma Chiga Qquendya'pa se'pisi Frigia ande'ye, Galacia ande'ye jayipa
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Misia andeni napi'fa. Tse'ttie Bitinia andeni'qque jaye in'jan'fasi Jesús Qquendya'pa'qque se'pi.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Tsa'cansi Misiama panshamba marni'su canqque, Troasni, jaja'fa.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Tseni napipa fae cose Pabloja attian'choma atte. Macedonia ande'su a'i ccutsu'choma attesi tsaja ttu'sepa qquen afa: “Macedoniani jipa ingima fuiteja.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Pablo tsa'caen atte qquen susi ingija osha'choma ñoña'fa Macedoniani jaye. (Ña Lucas'qque gi jayi.) Nane Chiga tsu Jesúsne ñotsse condase'choma tseni condaseye manda qquen gi in'jan'fa.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Tsomba tse'i ingija barconga otsepa Troasne sombopa tansintsse jaja'fa Samotracia anttepo'choni. Ccaqui a'ta gi Neápolisni napi'fa.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Tsene gi tsui jaja'fa Filiposni. Nane tsa canqque tsu romano sundarondeccu manda'je'cho. Poi tseni'su Macedonia ande'su canqquema ti'tsse joccapitssia tsu. Tseni japa gi bo'tsse can'jen'fa.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Tsa'caen can'jen'ni sema'ma'qquia a'ta napisi gi canqquene sombopa naifanga jaja'fa. Tseni tsu a'i Chigama iñajañe bo'jeni, qquen gi in'jan'fa. Tsa'caen japa attepa gi condasé dyai'fa tseni bo'fa'cho pushesundeccui'ccu.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Fae pushesu, Lidia qquen inisecho'cho, ingima pañamba ñotsse in'jan Pablo su'choma. Nane Lidia tsu Tiatira canqque'su pushesu, ñotssia cu'a sarupama chavaen'su. Tise tayo Chigave in'jansi Na'suja Lidia injama'choma in'jaen cuintsu ñotsse pañañe.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Tsomba tise fetiyesi poiyi'cco tise tsa'osundeccu'qque fetiye'fa. Tsa'caen fetiyepa Lidiaja ingima ttu'sepa su:
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Tsomba fae a'ta ingija Chigama iñajan'jeni jayipa fae chu'a pushesu conda'su cocoya ca'ni'choma cachui'fa. Tsa pushesuja jai'ngae daya'choma condaseye osha. Tsa'caen condasesi tise patróndeccuja ñotsse gana'fa.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Tsa pushesu tsu Pabloma, ingima'qque omboemba qquen fundondo'e afa'je:
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Qquen tsu poi a'ta ingima fundondo'e afa'je. Panshaen tsa'caen afasi Pabloja iyicca'yepa piyicamba cocoyama su:
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Tsa'caen tsonsi tsa pushesu jai'ngae daya'choma condaseye oshambisi tise patróndeccuja iyicca'ye'fa tise'pa tsai'ccu gana'jen'choma anttiansi. Tsa'caen iyicca'yepa Pablo, Silasma'qque indipa canqque atandundunga qquitssa anga'fa nasundeccunga.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Tsa'caen ñoquiansundeccunga angapa Pablo Silasma ccutsiamba su'fa:
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Nane faesu atesian'choma atesian'fa. Ingi romanondeccuja tsama paña'ma tsa'caen tsoñe osha'fambi.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Tsa'caen poiyi'cco a'i su'fasi ñoquiansundeccuja Pablo, Silas ondiccu'jema chitta isupa oshichhaemba quini'ccoi'ccu ochhachhaye manda'fa.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Tsonsi tsain'bitsse ochhachhapa picco'je'cho ettinga qquitssa ca'nian'fa. Toya'caen tsu manda picco'je'ttima coira'suma, cuintsu ñotsse coiraye sombo'fasa'ne.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Tsa'caen mandasi tsa coira'suja Pablo Silasma enttinge'su cuartonga ta'etsse picco. Toya'caen tise'pa tsu'ttema'qque yoqquian indian, indian'cho quini'cconga.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Tsonsi ñoa'me enttinge cose Pablo, Silas Chigama iñajamba Chigane settapoen'choma settapoen'jensi poiyi'cco piccoye'chondeccu paña'jen'fa.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Tse'faei'ccuyi quia'me andeja oya. Tsa'caen oyasi piccoje'cho etti'qque quia'me oya. Pa'cco sombo'tti'qque fettaye. Toya'caen poiyi'cco piccoye'chondeccuma indian'cho candena'qque ccupaye.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Qquendyapa, picco'je'cho ettima coira'suja pa'cco sombo'tti fettaye'choma attepa, poiyi'cco piccoye'chondeccu somboin ja'fa, qquen in'jamba tisuma fi'ttiye sundaro matichima isu.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Tsa'ma Pabloja quia'me afapa su:
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Coira'suja tuñoma iñajamba butto ca'ni. Butto ca'nimba ttun'dundu'jeve dyopa Pablo, Silas tsutteccofanga ccaru dyai.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Tsomba tise'pama somboemba iñajampaña:
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Tsa'caen susi Pablo, Silas'qque su'fa:
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Qquen supa tisenga, poiyi'cco tise tsaoni can'jensundeccunga'qque, Jesúsne ñotsse condase'choma condase'fa.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Condase nanisi toya cose'yi coira'suja Pablo, Silas iñacca'ttima ca'shi. Tsa'caen ca'shipa tse'faei'ccuyi coira'suja tisupanaccui'ccu fetiye'fa.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Tsa'caen fetiyepa tise tsaoni Pablo Silasma angapa o'fian. Nane coira'suja, poiyi'cco tise tsaoni can'jensundeccu'qque, Chigave in'jamba ñoa'me avujatssi'fa.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Ccaqui toya sinte'yi ñoquiansundeccuja sundarondeccuma manda'fa cuintsu japa coira'sunga qquen conda'faye: “Tsa indiye'chondeccuma fettamañajan”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Tsa'caen su'fasi coira'suja Pablo, Silasnga qquen conda:
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Tsa'ma tsa'caen pañamba Pabloja sundarondeccuma su:
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Tsa'caen su'fasi sundarondeccuja japa ñoquiansundeccunga Pablo su'choma conda'fasi nasundeccuja dyo'fa. Nane Pablo, Silas'qque Romano govierno afe'cho cedulama an'bian'fa qquen pañamba dyopa
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 ji'fa Pablo, Silasma afapa ñoquiañe. Tsa'caen ñoquiañe afapa somboemba su'fa cuintsu canqque'ye sombopa ccani ja'faye.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Tsa'ma picco'je'cho'ye sombopa Lidia tsaoni jaja'fa. Tseni japa faenga'su Jesúsve in'jan'chondeccui'ccu ccase bopa Chiga Aya'fama candusian'fa. Candusian nanimba ccani jaja'fa.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.