Atos 16

Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pabloja Silasi'ccu Derbe canqquema panshamba Listra canqqueni napipa tseni cachui'fa Jesúsve in'jan'cho, Timoteo qquen inisecho'choma. Timoteo mama tsu israe pushesu, Jesúsve in'jan'cho. Tsa'ma Timoteo yayaja griego a'i tsu.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Listra'su, Iconio'su Jesúsve in'jan'chondeccu tisene ñotsse afa'fa.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Pabloja in'jan cuintsu Timoteo'qque tisei'ccu fae'ngae jacañe. Tsa'ma Timoteo yayaja griegosi poiyi'cco a'i atesucho'fasi Timoteoma chhiyitevaeñe manda israendeccu tisema chi'gasa'ne.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Tsomba poi canqquenga japa faengasundeccunga conda'fa Jesúsne afasundeccu, Jerusaléni'su coenzandeccu fae'ngae in'jamba manda'fa'choma.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Tsa'caen condapa can'jen'fasi poi Jesúsve in'jamba bo'je'chondeccu Na'su Jesúsve ti'tsse in'ja'ñacca'fa. Toya'caen tsu poi a'ta ti'tsse'o a'i Jesúsve in'jamba bo'fa.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Asia andeni jaye in'jan'fa Chiga Aya'fama afaye. Tsa'ma Chiga Qquendya'pa se'pisi Frigia ande'ye, Galacia ande'ye jayipa
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Misia andeni napi'fa. Tse'ttie Bitinia andeni'qque jaye in'jan'fasi Jesús Qquendya'pa'qque se'pi.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Tsa'cansi Misiama panshamba marni'su canqque, Troasni, jaja'fa.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Tseni napipa fae cose Pabloja attian'choma atte. Macedonia ande'su a'i ccutsu'choma attesi tsaja ttu'sepa qquen afa: “Macedoniani jipa ingima fuiteja.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Pablo tsa'caen atte qquen susi ingija osha'choma ñoña'fa Macedoniani jaye. (Ña Lucas'qque gi jayi.) Nane Chiga tsu Jesúsne ñotsse condase'choma tseni condaseye manda qquen gi in'jan'fa.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Tsomba tse'i ingija barconga otsepa Troasne sombopa tansintsse jaja'fa Samotracia anttepo'choni. Ccaqui a'ta gi Neápolisni napi'fa.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Tsene gi tsui jaja'fa Filiposni. Nane tsa canqque tsu romano sundarondeccu manda'je'cho. Poi tseni'su Macedonia ande'su canqquema ti'tsse joccapitssia tsu. Tseni japa gi bo'tsse can'jen'fa.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Tsa'caen can'jen'ni sema'ma'qquia a'ta napisi gi canqquene sombopa naifanga jaja'fa. Tseni tsu a'i Chigama iñajañe bo'jeni, qquen gi in'jan'fa. Tsa'caen japa attepa gi condasé dyai'fa tseni bo'fa'cho pushesundeccui'ccu.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Fae pushesu, Lidia qquen inisecho'cho, ingima pañamba ñotsse in'jan Pablo su'choma. Nane Lidia tsu Tiatira canqque'su pushesu, ñotssia cu'a sarupama chavaen'su. Tise tayo Chigave in'jansi Na'suja Lidia injama'choma in'jaen cuintsu ñotsse pañañe.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Tsomba tise fetiyesi poiyi'cco tise tsa'osundeccu'qque fetiye'fa. Tsa'caen fetiyepa Lidiaja ingima ttu'sepa su:
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Tsomba fae a'ta ingija Chigama iñajan'jeni jayipa fae chu'a pushesu conda'su cocoya ca'ni'choma cachui'fa. Tsa pushesuja jai'ngae daya'choma condaseye osha. Tsa'caen condasesi tise patróndeccuja ñotsse gana'fa.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Tsa pushesu tsu Pabloma, ingima'qque omboemba qquen fundondo'e afa'je:
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Qquen tsu poi a'ta ingima fundondo'e afa'je. Panshaen tsa'caen afasi Pabloja iyicca'yepa piyicamba cocoyama su:
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Tsa'caen tsonsi tsa pushesu jai'ngae daya'choma condaseye oshambisi tise patróndeccuja iyicca'ye'fa tise'pa tsai'ccu gana'jen'choma anttiansi. Tsa'caen iyicca'yepa Pablo, Silasma'qque indipa canqque atandundunga qquitssa anga'fa nasundeccunga.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Tsa'caen ñoquiansundeccunga angapa Pablo Silasma ccutsiamba su'fa:
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Nane faesu atesian'choma atesian'fa. Ingi romanondeccuja tsama paña'ma tsa'caen tsoñe osha'fambi.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Tsa'caen poiyi'cco a'i su'fasi ñoquiansundeccuja Pablo, Silas ondiccu'jema chitta isupa oshichhaemba quini'ccoi'ccu ochhachhaye manda'fa.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Tsonsi tsain'bitsse ochhachhapa picco'je'cho ettinga qquitssa ca'nian'fa. Toya'caen tsu manda picco'je'ttima coira'suma, cuintsu ñotsse coiraye sombo'fasa'ne.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Tsa'caen mandasi tsa coira'suja Pablo Silasma enttinge'su cuartonga ta'etsse picco. Toya'caen tise'pa tsu'ttema'qque yoqquian indian, indian'cho quini'cconga.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Tsonsi ñoa'me enttinge cose Pablo, Silas Chigama iñajamba Chigane settapoen'choma settapoen'jensi poiyi'cco piccoye'chondeccu paña'jen'fa.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Tse'faei'ccuyi quia'me andeja oya. Tsa'caen oyasi piccoje'cho etti'qque quia'me oya. Pa'cco sombo'tti'qque fettaye. Toya'caen poiyi'cco piccoye'chondeccuma indian'cho candena'qque ccupaye.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Qquendyapa, picco'je'cho ettima coira'suja pa'cco sombo'tti fettaye'choma attepa, poiyi'cco piccoye'chondeccu somboin ja'fa, qquen in'jamba tisuma fi'ttiye sundaro matichima isu.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Tsa'ma Pabloja quia'me afapa su:
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Coira'suja tuñoma iñajamba butto ca'ni. Butto ca'nimba ttun'dundu'jeve dyopa Pablo, Silas tsutteccofanga ccaru dyai.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Tsomba tise'pama somboemba iñajampaña:
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Tsa'caen susi Pablo, Silas'qque su'fa:
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Qquen supa tisenga, poiyi'cco tise tsaoni can'jensundeccunga'qque, Jesúsne ñotsse condase'choma condase'fa.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Condase nanisi toya cose'yi coira'suja Pablo, Silas iñacca'ttima ca'shi. Tsa'caen ca'shipa tse'faei'ccuyi coira'suja tisupanaccui'ccu fetiye'fa.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Tsa'caen fetiyepa tise tsaoni Pablo Silasma angapa o'fian. Nane coira'suja, poiyi'cco tise tsaoni can'jensundeccu'qque, Chigave in'jamba ñoa'me avujatssi'fa.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Ccaqui toya sinte'yi ñoquiansundeccuja sundarondeccuma manda'fa cuintsu japa coira'sunga qquen conda'faye: “Tsa indiye'chondeccuma fettamañajan”
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Tsa'caen su'fasi coira'suja Pablo, Silasnga qquen conda:
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Tsa'ma tsa'caen pañamba Pabloja sundarondeccuma su:
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Tsa'caen su'fasi sundarondeccuja japa ñoquiansundeccunga Pablo su'choma conda'fasi nasundeccuja dyo'fa. Nane Pablo, Silas'qque Romano govierno afe'cho cedulama an'bian'fa qquen pañamba dyopa
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 ji'fa Pablo, Silasma afapa ñoquiañe. Tsa'caen ñoquiañe afapa somboemba su'fa cuintsu canqque'ye sombopa ccani ja'faye.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Tsa'ma picco'je'cho'ye sombopa Lidia tsaoni jaja'fa. Tseni japa faenga'su Jesúsve in'jan'chondeccui'ccu ccase bopa Chiga Aya'fama candusian'fa. Candusian nanimba ccani jaja'fa.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.