Atos 16
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NAA
1 Pabloja Silasi'ccu Derbe canqquema panshamba Listra canqqueni napipa tseni cachui'fa Jesúsve in'jan'cho, Timoteo qquen inisecho'choma. Timoteo mama tsu israe pushesu, Jesúsve in'jan'cho. Tsa'ma Timoteo yayaja griego a'i tsu.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Listra'su, Iconio'su Jesúsve in'jan'chondeccu tisene ñotsse afa'fa.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Pabloja in'jan cuintsu Timoteo'qque tisei'ccu fae'ngae jacañe. Tsa'ma Timoteo yayaja griegosi poiyi'cco a'i atesucho'fasi Timoteoma chhiyitevaeñe manda israendeccu tisema chi'gasa'ne.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Tsomba poi canqquenga japa faengasundeccunga conda'fa Jesúsne afasundeccu, Jerusaléni'su coenzandeccu fae'ngae in'jamba manda'fa'choma.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Tsa'caen condapa can'jen'fasi poi Jesúsve in'jamba bo'je'chondeccu Na'su Jesúsve ti'tsse in'ja'ñacca'fa. Toya'caen tsu poi a'ta ti'tsse'o a'i Jesúsve in'jamba bo'fa.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Asia andeni jaye in'jan'fa Chiga Aya'fama afaye. Tsa'ma Chiga Qquendya'pa se'pisi Frigia ande'ye, Galacia ande'ye jayipa
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Misia andeni napi'fa. Tse'ttie Bitinia andeni'qque jaye in'jan'fasi Jesús Qquendya'pa'qque se'pi.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Tsa'cansi Misiama panshamba marni'su canqque, Troasni, jaja'fa.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Tseni napipa fae cose Pabloja attian'choma atte. Macedonia ande'su a'i ccutsu'choma attesi tsaja ttu'sepa qquen afa: “Macedoniani jipa ingima fuiteja.”
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Pablo tsa'caen atte qquen susi ingija osha'choma ñoña'fa Macedoniani jaye. (Ña Lucas'qque gi jayi.) Nane Chiga tsu Jesúsne ñotsse condase'choma tseni condaseye manda qquen gi in'jan'fa.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Tsomba tse'i ingija barconga otsepa Troasne sombopa tansintsse jaja'fa Samotracia anttepo'choni. Ccaqui a'ta gi Neápolisni napi'fa.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Tsene gi tsui jaja'fa Filiposni. Nane tsa canqque tsu romano sundarondeccu manda'je'cho. Poi tseni'su Macedonia ande'su canqquema ti'tsse joccapitssia tsu. Tseni japa gi bo'tsse can'jen'fa.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Tsa'caen can'jen'ni sema'ma'qquia a'ta napisi gi canqquene sombopa naifanga jaja'fa. Tseni tsu a'i Chigama iñajañe bo'jeni, qquen gi in'jan'fa. Tsa'caen japa attepa gi condasé dyai'fa tseni bo'fa'cho pushesundeccui'ccu.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Fae pushesu, Lidia qquen inisecho'cho, ingima pañamba ñotsse in'jan Pablo su'choma. Nane Lidia tsu Tiatira canqque'su pushesu, ñotssia cu'a sarupama chavaen'su. Tise tayo Chigave in'jansi Na'suja Lidia injama'choma in'jaen cuintsu ñotsse pañañe.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Tsomba tise fetiyesi poiyi'cco tise tsa'osundeccu'qque fetiye'fa. Tsa'caen fetiyepa Lidiaja ingima ttu'sepa su:
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Tsomba fae a'ta ingija Chigama iñajan'jeni jayipa fae chu'a pushesu conda'su cocoya ca'ni'choma cachui'fa. Tsa pushesuja jai'ngae daya'choma condaseye osha. Tsa'caen condasesi tise patróndeccuja ñotsse gana'fa.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Tsa pushesu tsu Pabloma, ingima'qque omboemba qquen fundondo'e afa'je:
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Qquen tsu poi a'ta ingima fundondo'e afa'je. Panshaen tsa'caen afasi Pabloja iyicca'yepa piyicamba cocoyama su:
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Tsa'caen tsonsi tsa pushesu jai'ngae daya'choma condaseye oshambisi tise patróndeccuja iyicca'ye'fa tise'pa tsai'ccu gana'jen'choma anttiansi. Tsa'caen iyicca'yepa Pablo, Silasma'qque indipa canqque atandundunga qquitssa anga'fa nasundeccunga.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Tsa'caen ñoquiansundeccunga angapa Pablo Silasma ccutsiamba su'fa:
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Nane faesu atesian'choma atesian'fa. Ingi romanondeccuja tsama paña'ma tsa'caen tsoñe osha'fambi.
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Tsa'caen poiyi'cco a'i su'fasi ñoquiansundeccuja Pablo, Silas ondiccu'jema chitta isupa oshichhaemba quini'ccoi'ccu ochhachhaye manda'fa.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Tsonsi tsain'bitsse ochhachhapa picco'je'cho ettinga qquitssa ca'nian'fa. Toya'caen tsu manda picco'je'ttima coira'suma, cuintsu ñotsse coiraye sombo'fasa'ne.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Tsa'caen mandasi tsa coira'suja Pablo Silasma enttinge'su cuartonga ta'etsse picco. Toya'caen tise'pa tsu'ttema'qque yoqquian indian, indian'cho quini'cconga.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Tsonsi ñoa'me enttinge cose Pablo, Silas Chigama iñajamba Chigane settapoen'choma settapoen'jensi poiyi'cco piccoye'chondeccu paña'jen'fa.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Tse'faei'ccuyi quia'me andeja oya. Tsa'caen oyasi piccoje'cho etti'qque quia'me oya. Pa'cco sombo'tti'qque fettaye. Toya'caen poiyi'cco piccoye'chondeccuma indian'cho candena'qque ccupaye.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Qquendyapa, picco'je'cho ettima coira'suja pa'cco sombo'tti fettaye'choma attepa, poiyi'cco piccoye'chondeccu somboin ja'fa, qquen in'jamba tisuma fi'ttiye sundaro matichima isu.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Tsa'ma Pabloja quia'me afapa su:
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Coira'suja tuñoma iñajamba butto ca'ni. Butto ca'nimba ttun'dundu'jeve dyopa Pablo, Silas tsutteccofanga ccaru dyai.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Tsomba tise'pama somboemba iñajampaña:
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Tsa'caen susi Pablo, Silas'qque su'fa:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Qquen supa tisenga, poiyi'cco tise tsaoni can'jensundeccunga'qque, Jesúsne ñotsse condase'choma condase'fa.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Condase nanisi toya cose'yi coira'suja Pablo, Silas iñacca'ttima ca'shi. Tsa'caen ca'shipa tse'faei'ccuyi coira'suja tisupanaccui'ccu fetiye'fa.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Tsa'caen fetiyepa tise tsaoni Pablo Silasma angapa o'fian. Nane coira'suja, poiyi'cco tise tsaoni can'jensundeccu'qque, Chigave in'jamba ñoa'me avujatssi'fa.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Ccaqui toya sinte'yi ñoquiansundeccuja sundarondeccuma manda'fa cuintsu japa coira'sunga qquen conda'faye: “Tsa indiye'chondeccuma fettamañajan”
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Tsa'caen su'fasi coira'suja Pablo, Silasnga qquen conda:
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Tsa'ma tsa'caen pañamba Pabloja sundarondeccuma su:
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Tsa'caen su'fasi sundarondeccuja japa ñoquiansundeccunga Pablo su'choma conda'fasi nasundeccuja dyo'fa. Nane Pablo, Silas'qque Romano govierno afe'cho cedulama an'bian'fa qquen pañamba dyopa
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 ji'fa Pablo, Silasma afapa ñoquiañe. Tsa'caen ñoquiañe afapa somboemba su'fa cuintsu canqque'ye sombopa ccani ja'faye.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Tsa'ma picco'je'cho'ye sombopa Lidia tsaoni jaja'fa. Tseni japa faenga'su Jesúsve in'jan'chondeccui'ccu ccase bopa Chiga Aya'fama candusian'fa. Candusian nanimba ccani jaja'fa.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.