Atos 16
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NTLH
1 Pabloja Silasi'ccu Derbe canqquema panshamba Listra canqqueni napipa tseni cachui'fa Jesúsve in'jan'cho, Timoteo qquen inisecho'choma. Timoteo mama tsu israe pushesu, Jesúsve in'jan'cho. Tsa'ma Timoteo yayaja griego a'i tsu.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Listra'su, Iconio'su Jesúsve in'jan'chondeccu tisene ñotsse afa'fa.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Pabloja in'jan cuintsu Timoteo'qque tisei'ccu fae'ngae jacañe. Tsa'ma Timoteo yayaja griegosi poiyi'cco a'i atesucho'fasi Timoteoma chhiyitevaeñe manda israendeccu tisema chi'gasa'ne.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Tsomba poi canqquenga japa faengasundeccunga conda'fa Jesúsne afasundeccu, Jerusaléni'su coenzandeccu fae'ngae in'jamba manda'fa'choma.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Tsa'caen condapa can'jen'fasi poi Jesúsve in'jamba bo'je'chondeccu Na'su Jesúsve ti'tsse in'ja'ñacca'fa. Toya'caen tsu poi a'ta ti'tsse'o a'i Jesúsve in'jamba bo'fa.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Asia andeni jaye in'jan'fa Chiga Aya'fama afaye. Tsa'ma Chiga Qquendya'pa se'pisi Frigia ande'ye, Galacia ande'ye jayipa
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Misia andeni napi'fa. Tse'ttie Bitinia andeni'qque jaye in'jan'fasi Jesús Qquendya'pa'qque se'pi.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Tsa'cansi Misiama panshamba marni'su canqque, Troasni, jaja'fa.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Tseni napipa fae cose Pabloja attian'choma atte. Macedonia ande'su a'i ccutsu'choma attesi tsaja ttu'sepa qquen afa: “Macedoniani jipa ingima fuiteja.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Pablo tsa'caen atte qquen susi ingija osha'choma ñoña'fa Macedoniani jaye. (Ña Lucas'qque gi jayi.) Nane Chiga tsu Jesúsne ñotsse condase'choma tseni condaseye manda qquen gi in'jan'fa.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Tsomba tse'i ingija barconga otsepa Troasne sombopa tansintsse jaja'fa Samotracia anttepo'choni. Ccaqui a'ta gi Neápolisni napi'fa.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Tsene gi tsui jaja'fa Filiposni. Nane tsa canqque tsu romano sundarondeccu manda'je'cho. Poi tseni'su Macedonia ande'su canqquema ti'tsse joccapitssia tsu. Tseni japa gi bo'tsse can'jen'fa.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Tsa'caen can'jen'ni sema'ma'qquia a'ta napisi gi canqquene sombopa naifanga jaja'fa. Tseni tsu a'i Chigama iñajañe bo'jeni, qquen gi in'jan'fa. Tsa'caen japa attepa gi condasé dyai'fa tseni bo'fa'cho pushesundeccui'ccu.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Fae pushesu, Lidia qquen inisecho'cho, ingima pañamba ñotsse in'jan Pablo su'choma. Nane Lidia tsu Tiatira canqque'su pushesu, ñotssia cu'a sarupama chavaen'su. Tise tayo Chigave in'jansi Na'suja Lidia injama'choma in'jaen cuintsu ñotsse pañañe.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Tsomba tise fetiyesi poiyi'cco tise tsa'osundeccu'qque fetiye'fa. Tsa'caen fetiyepa Lidiaja ingima ttu'sepa su:
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Tsomba fae a'ta ingija Chigama iñajan'jeni jayipa fae chu'a pushesu conda'su cocoya ca'ni'choma cachui'fa. Tsa pushesuja jai'ngae daya'choma condaseye osha. Tsa'caen condasesi tise patróndeccuja ñotsse gana'fa.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Tsa pushesu tsu Pabloma, ingima'qque omboemba qquen fundondo'e afa'je:
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Qquen tsu poi a'ta ingima fundondo'e afa'je. Panshaen tsa'caen afasi Pabloja iyicca'yepa piyicamba cocoyama su:
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Tsa'caen tsonsi tsa pushesu jai'ngae daya'choma condaseye oshambisi tise patróndeccuja iyicca'ye'fa tise'pa tsai'ccu gana'jen'choma anttiansi. Tsa'caen iyicca'yepa Pablo, Silasma'qque indipa canqque atandundunga qquitssa anga'fa nasundeccunga.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Tsa'caen ñoquiansundeccunga angapa Pablo Silasma ccutsiamba su'fa:
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Nane faesu atesian'choma atesian'fa. Ingi romanondeccuja tsama paña'ma tsa'caen tsoñe osha'fambi.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Tsa'caen poiyi'cco a'i su'fasi ñoquiansundeccuja Pablo, Silas ondiccu'jema chitta isupa oshichhaemba quini'ccoi'ccu ochhachhaye manda'fa.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Tsonsi tsain'bitsse ochhachhapa picco'je'cho ettinga qquitssa ca'nian'fa. Toya'caen tsu manda picco'je'ttima coira'suma, cuintsu ñotsse coiraye sombo'fasa'ne.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Tsa'caen mandasi tsa coira'suja Pablo Silasma enttinge'su cuartonga ta'etsse picco. Toya'caen tise'pa tsu'ttema'qque yoqquian indian, indian'cho quini'cconga.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Tsonsi ñoa'me enttinge cose Pablo, Silas Chigama iñajamba Chigane settapoen'choma settapoen'jensi poiyi'cco piccoye'chondeccu paña'jen'fa.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Tse'faei'ccuyi quia'me andeja oya. Tsa'caen oyasi piccoje'cho etti'qque quia'me oya. Pa'cco sombo'tti'qque fettaye. Toya'caen poiyi'cco piccoye'chondeccuma indian'cho candena'qque ccupaye.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Qquendyapa, picco'je'cho ettima coira'suja pa'cco sombo'tti fettaye'choma attepa, poiyi'cco piccoye'chondeccu somboin ja'fa, qquen in'jamba tisuma fi'ttiye sundaro matichima isu.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Tsa'ma Pabloja quia'me afapa su:
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Coira'suja tuñoma iñajamba butto ca'ni. Butto ca'nimba ttun'dundu'jeve dyopa Pablo, Silas tsutteccofanga ccaru dyai.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Tsomba tise'pama somboemba iñajampaña:
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Tsa'caen susi Pablo, Silas'qque su'fa:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Qquen supa tisenga, poiyi'cco tise tsaoni can'jensundeccunga'qque, Jesúsne ñotsse condase'choma condase'fa.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Condase nanisi toya cose'yi coira'suja Pablo, Silas iñacca'ttima ca'shi. Tsa'caen ca'shipa tse'faei'ccuyi coira'suja tisupanaccui'ccu fetiye'fa.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Tsa'caen fetiyepa tise tsaoni Pablo Silasma angapa o'fian. Nane coira'suja, poiyi'cco tise tsaoni can'jensundeccu'qque, Chigave in'jamba ñoa'me avujatssi'fa.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Ccaqui toya sinte'yi ñoquiansundeccuja sundarondeccuma manda'fa cuintsu japa coira'sunga qquen conda'faye: “Tsa indiye'chondeccuma fettamañajan”
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Tsa'caen su'fasi coira'suja Pablo, Silasnga qquen conda:
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Tsa'ma tsa'caen pañamba Pabloja sundarondeccuma su:
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Tsa'caen su'fasi sundarondeccuja japa ñoquiansundeccunga Pablo su'choma conda'fasi nasundeccuja dyo'fa. Nane Pablo, Silas'qque Romano govierno afe'cho cedulama an'bian'fa qquen pañamba dyopa
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 ji'fa Pablo, Silasma afapa ñoquiañe. Tsa'caen ñoquiañe afapa somboemba su'fa cuintsu canqque'ye sombopa ccani ja'faye.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Tsa'ma picco'je'cho'ye sombopa Lidia tsaoni jaja'fa. Tseni japa faenga'su Jesúsve in'jan'chondeccui'ccu ccase bopa Chiga Aya'fama candusian'fa. Candusian nanimba ccani jaja'fa.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.