1 Tessalonicenses 2
Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs VC
1 Siajta muaꞌaj nyeꞌihuáamuaꞌ, tyámuaꞌ xu tyáꞌmuaꞌreej tyaj quee huáapuaꞌaj tyanaꞌaj jamojoꞌváꞌmuaariacaꞌ.
1 Bem sabeis, irmãos, que a nossa ida a vós não foi em vão.
2 Ajta aꞌyájna siatɨꞌɨj seríj siajta tyáꞌmuaꞌreej, anaquéej mu jeꞌej puaꞌaj táaruuj aꞌɨ́ɨmaj ɨ Filipos maj jaꞌchej, Dios pu taatáhuɨɨ tyej tyij muaꞌajmaj jamuaatéꞌexaatyeꞌen ɨ nyúucariaꞌraꞌ, ajta caꞌnyíjraꞌaj taatáꞌ tyej tyij caꞌnyíin jɨn huatyényoꞌseꞌen.
2 Apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como sabeis, ousamos, confiados em nosso Deus, pregar-vos o Evangelho de Deus em meio de muitas lutas.
3 Jiꞌnye catu hueꞌtzij jɨn tyajamuáaꞌixaa, catu tyajta aꞌɨ́jna jɨmeꞌ tyej tyij jeꞌej puaꞌaj jamuáaꞌuurej, nusu tyej tyij tyiꞌtɨ́j jɨn jamuáacuanamuaj.
3 A nossa pregação não provém de erro, nem de intenções fraudulentas, nem de engano.
4 Ajta ityájma, Dios pu taꞌantyíhuo ajta taataꞌíj tyej tyij huóꞌixaatyeꞌen ɨ nyúucariaꞌraꞌ, aꞌɨ́j tutyij jɨn tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ. Catu aꞌyan tyáꞌhuoo tyej tyij tyámuaꞌ tyihuoꞌtáꞌan ɨ tyeɨ́tyee, sulu tyej tyij tyámuaꞌ tyaatáꞌan ɨ Dios, ɨ tɨ jamuaꞌreej jeꞌej tyaj tyíꞌmuaꞌtzej ɨ tatzájtaꞌ.
4 Mas, como Deus nos julgou dignos de nos confiar o Evangelho, falamos, não para agradar aos homens, e sim a Deus, que sonda os nossos corações.
5 Aꞌyájna siatɨꞌɨj muaꞌaj seríj tyáꞌmuaꞌreej tyej quee aꞌnáj nyúucarij jɨn tyajamuáaꞌixaa tɨ naa huánamuajrii, catu tyajta aꞌyan tyáꞌhuoo tyej tyij aꞌɨ́jna jɨn tyiꞌtɨ́j ancuriáan. Dios pu jamuaꞌreej tyaj tzáahuatyiꞌraꞌaj jɨn aꞌyan rɨcɨj.
5 Com efeito, nunca usamos de adulação, como sabeis, nem fomos levados por fins interesseiros. Deus é testemunha.
6 Catu tyajta jahuoo mej mij séecan naa tojoꞌsejra, tɨpuaꞌaj muaꞌajmaj jimi nusu séecan jimi.
6 Não buscamos glórias humanas, nem de vós nem de outros.
7 Tyij quee ɨꞌríitacaj tyaj aꞌyan huárɨnyiicheꞌ aꞌɨ́jna jɨmeꞌ tɨ ɨ Cɨríistuꞌ taꞌantyíhuo, ajta ityáj catu aꞌyan huarɨ́j, sulu tyámuaꞌ tu tyajamuáachaꞌɨj. Aꞌyájna tɨꞌɨj ɨ huaꞌ náanaj ɨ tɨꞌríij tyámuaꞌ tyihuáꞌchaꞌɨj ɨ juyójmuaꞌ,
7 Na qualidade de apóstolos de Cristo, poderíamos apresentar-nos como pessoas de autoridade. Todavia, nos fizemos discretos no meio de vós. Como a mãe a acariciar os seus filhinhos,
8 aꞌyaa tu jéehua tyajaꞌmuaxɨeꞌveꞌ muaꞌajmaj, capu aꞌyaa naꞌaj tyitaꞌránajchacaꞌ tyaj aꞌɨ́j jamuaatéꞌexaatyeꞌen ɨ nyúucariaꞌraꞌ ɨ Dios, sulu tyej tyajta huáꞌcuiꞌnyij jaꞌmua jitze maꞌcan. Aꞌyaa tu jéehua tyajaꞌmuaxɨeꞌveꞌ.
8 assim, em nossa ternura por vós, desejávamos não só comunicar-vos o Evangelho de Deus, mas até a nossa própria vida, porquanto nos sois muito queridos.
9 Taꞌihuáamuaꞌ, muaꞌaj xu jamuaꞌreej tyaj jéehua tyuꞌmuárɨej, tyajta jaapuéjtzitariacaꞌ. Jéehua tu tyuꞌmuárɨej tújca tyajta tɨ́caꞌ, tyej tyij quee aꞌtɨ́j huatamuárɨeꞌristeꞌen tyatɨꞌɨj jáꞌmuaꞌixaatyaꞌcaꞌaj ɨ nyúucariaꞌraꞌ ɨ Dios.
9 Vós vos lembrais, irmãos, dos nossos trabalhos e de nossa fadiga. Trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, pregamo-vos o Evangelho de Deus.
10 Muaꞌaj xu tyámuaꞌ naa tyáꞌmuaꞌreej, aꞌyájna tɨꞌɨj ajta ɨ Dios tyáꞌmuaꞌreej, tyej tyámuaꞌ naa tyiꞌtyítachaꞌɨɨj jaꞌmua jimi mu siaj tyáꞌtzaahuatyeꞌ, catu aꞌtɨ́j jeꞌej puaꞌaj huáruuj, catu tyajta tyiꞌtɨ́j jɨn ootyáꞌɨtzee.
10 Vós sois testemunhas, e também Deus, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos convosco que crestes.
11 Aꞌyaa xu siajta tyáꞌmuaꞌreej tyaj jéehua caꞌnyíjraꞌaj jamuaatáꞌ tyajta tyámuaꞌ tyajamuaetyéeje séej tyajta séej, aꞌyájna tɨꞌɨj tyihuáꞌitɨɨj ɨ huaꞌ táataj ɨ juyójmuaꞌ.
11 E sabeis que procedemos com cada um de vós como um pai com seus filhos:
12 Aꞌyaa tu tyajta tyajamuaaꞌíjca siaj sij tyámuaꞌ tyityetyúuchaꞌɨɨj aꞌyájna matɨꞌɨj ɨ maj ɨ Dios jimi séejreꞌ, jiꞌnye aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ jamuaatajé, siaj sij aꞌáa jaꞌráꞌastij joꞌtɨj aꞌɨ́ɨn tyejéꞌijtaj.
12 nós vos temos exortado, estimulado, conjurado a vos comportardes de maneira digna de Deus, que vos chama ao seu Reino e à sua glória.
13 Aꞌɨ́j tu jɨn ityáj aꞌnáj tɨnaꞌaj tyéꞌtyojtziꞌreꞌ ɨ Dios, jiꞌnye siatɨꞌɨj muaꞌaj jáanamuajriꞌ ɨ nyúucariaꞌraꞌ ɨ Dios, ɨ tyaj jamuáaꞌixaa, aꞌyaa xu tyaꞌancuriáaꞌ tɨꞌɨj Dios nyuucaaj, caxu aꞌyan tyaꞌancuriáaꞌ tɨꞌɨj ɨ tyétyacaa nyuucaaj. Aꞌyaa pu tyiꞌjaꞌyájna tɨ nyúucariaꞌraꞌ puéꞌeen ɨ Dios, aꞌɨ́ɨ pu tyámuaꞌ jamuáaruuj ɨ jaꞌmua tzajtaꞌ mu siaj tyáꞌtzaahuatyeꞌ.
13 Por isso é que também nós não cessamos de dar graças a Deus, porque recebestes a palavra de Deus, que de nós ouvistes, e a acolhestes, não como palavra de homens, mas como aquilo que realmente é, como palavra de Deus, que age eficazmente em vós, os fiéis.
14 Siatɨꞌɨj muaꞌaj taꞌihuáamuaꞌ jaapuéjtzitariacaꞌ ɨ jaꞌmuatyeɨ́tyeristyamuaꞌ jimi, aꞌyaa pu chaꞌtánaꞌaj tyihuóꞌruuj aꞌɨ́ɨjma ɨ maj Judea joꞌcháatɨmee, ɨ maj majta jusɨꞌrii u tyeyúuj tzajtaꞌ mej mij jaatyáanajche ɨ Dios, ɨ maj majta ɨ Cɨríistuꞌ jitze ajtyámaꞌcan, jiꞌnye aꞌɨ́ɨ mu majta jajpuéjtzicaꞌaj aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ juxaꞌaj tyeɨ́tyee ɨ maj Judea jáꞌmaꞌcan.
14 Com efeito, irmãos, vós vos tornastes imitadores das igrejas de Deus que estão na Judéia, das igrejas de Jesus Cristo. Tivestes que sofrer da parte dos vossos compatriotas o mesmo que eles sofreram dos judeus,
15 Aꞌɨ́ɨ mu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ maj jaajéꞌcaj ɨ tavástaraꞌ tɨ ajta Jesús puéꞌeen, aꞌyájna matɨꞌɨj majta tyihuoꞌcuii aꞌɨ́ɨjma ɨ maj Dios jitze maꞌcan tyíꞌxajtacaꞌaj, aꞌɨ́ɨ mu majta taatamuárij ityájma. Camu tyéꞌtyojtziꞌreꞌ ɨ Dios, majta mu huaꞌajchaꞌɨɨreꞌ néijmiꞌcaa ɨ tyeɨ́tyee,
15 aqueles judeus que mataram o Senhor Jesus, que nos perseguiram, que não são do agrado de Deus, que são inimigos de todos os homens,
16 jiꞌnye tyatɨꞌɨjtá tyihuáꞌixaatyaꞌmuɨꞌɨj aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj quee Israel jitze ajtyámaꞌcan, tɨꞌij ajta huóꞌhuɨɨreꞌen, camu aꞌɨ́ɨmaj tatáꞌcaa tyaj aꞌyan huárɨnyij. Aꞌyaa mu mij tyáꞌmueꞌtɨj tɨ ɨ Dios jéehua puéjtzij huoꞌtáꞌan. Ajta taꞌaj ij huatyáapuaꞌrej aꞌíjna, Dios pu arí jéehua puéjtzij huoꞌtaꞌ.
16 visto que nos proíbem pregar aos gentios para que se salvem. E com isto vão enchendo sempre mais a medida dos seus pecados. Mas a ira de Deus acabou por atingi-los.
17 Taꞌihuáamuaꞌ, tyatɨꞌɨj ajtacɨ́j jaꞌmua jimi, catu majamuuhuáꞌxɨj, tyij tyajta quee jáꞌmuasejracaꞌaj, aꞌnáj tɨnaꞌaj tu muaꞌajmaj jitze tyíꞌmuaꞌajcaa, tyajta aꞌyan jéehua tyáꞌxɨeꞌvaꞌcaꞌaj tyaj jamojoꞌtyéesej.
17 Nós, irmãos, separados de vós por algum tempo - de vista, não de coração -, temos o mais vivo e ardente desejo de vos rever.
18 Aꞌyaa tu tyuꞌtatyésej tyaj aꞌáa jaꞌtanyéj, nyajta nyáaj Pablo mueꞌtɨ́j nu aꞌyan tyáꞌxɨeꞌvaꞌcaꞌaj nyaj aꞌáa jaꞌtanyéj, ajta ɨ tyiyáaruꞌ pu tyiꞌtyánaamuaaj.
18 Pelo que fizemos o possível por ir visitar-vos, ao menos eu, Paulo, em diversas ocasiões. Mas Satanás nos impediu.
19 Jiꞌnye, ¿aꞌtanyíj aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tyaj jɨn tyiꞌijchóꞌveꞌ, ɨ tyaj jɨn tatyamuaꞌveꞌ, ajta ɨ tyaj jɨn áꞌtatzaahuatyeꞌen aꞌájna xɨcáaraꞌ jitze tɨꞌɨj uvéꞌnyej ɨ tavástaraꞌ tɨ ajta Jesús puéꞌeen? Tɨpuaꞌaj sequée muaꞌaj aꞌɨ́ɨn puéꞌeenyeꞌ, capu máaj aꞌtɨ́j aꞌɨ́ɨn pueꞌéenyeꞌej taꞌmej.
19 Pois quem, senão vós, será a nossa esperança, a nossa alegria e a nossa coroa de glória ante nosso Senhor Jesus, no dia de sua vinda?
20 Aꞌyaa pu tyiꞌjaꞌyájna, muaꞌaj xu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tyaj jɨn áꞌtatzaahuatyeꞌ siajta ɨ tyaj jɨn tatyamuaꞌveꞌ.
20 Sim, sois vós a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.