1 Tessalonicenses 2
Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs NAA
1 Siajta muaꞌaj nyeꞌihuáamuaꞌ, tyámuaꞌ xu tyáꞌmuaꞌreej tyaj quee huáapuaꞌaj tyanaꞌaj jamojoꞌváꞌmuaariacaꞌ.
1 Irmãos, vocês sabem muito bem que a nossa chegada no meio de vocês não foi em vão.
2 Ajta aꞌyájna siatɨꞌɨj seríj siajta tyáꞌmuaꞌreej, anaquéej mu jeꞌej puaꞌaj táaruuj aꞌɨ́ɨmaj ɨ Filipos maj jaꞌchej, Dios pu taatáhuɨɨ tyej tyij muaꞌajmaj jamuaatéꞌexaatyeꞌen ɨ nyúucariaꞌraꞌ, ajta caꞌnyíjraꞌaj taatáꞌ tyej tyij caꞌnyíin jɨn huatyényoꞌseꞌen.
2 Pelo contrário, apesar de maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, tivemos ousada confiança em nosso Deus para anunciar a vocês o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Jiꞌnye catu hueꞌtzij jɨn tyajamuáaꞌixaa, catu tyajta aꞌɨ́jna jɨmeꞌ tyej tyij jeꞌej puaꞌaj jamuáaꞌuurej, nusu tyej tyij tyiꞌtɨ́j jɨn jamuáacuanamuaj.
3 Pois a nossa exortação não procede de erro ou de intenções impuras, nem se baseia no engano.
4 Ajta ityájma, Dios pu taꞌantyíhuo ajta taataꞌíj tyej tyij huóꞌixaatyeꞌen ɨ nyúucariaꞌraꞌ, aꞌɨ́j tutyij jɨn tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ. Catu aꞌyan tyáꞌhuoo tyej tyij tyámuaꞌ tyihuoꞌtáꞌan ɨ tyeɨ́tyee, sulu tyej tyij tyámuaꞌ tyaatáꞌan ɨ Dios, ɨ tɨ jamuaꞌreej jeꞌej tyaj tyíꞌmuaꞌtzej ɨ tatzájtaꞌ.
4 Pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de ele nos confiar o evangelho, assim falamos, não para agradar as pessoas, e sim para agradar a Deus, que prova o nosso coração.
5 Aꞌyájna siatɨꞌɨj muaꞌaj seríj tyáꞌmuaꞌreej tyej quee aꞌnáj nyúucarij jɨn tyajamuáaꞌixaa tɨ naa huánamuajrii, catu tyajta aꞌyan tyáꞌhuoo tyej tyij aꞌɨ́jna jɨn tyiꞌtɨ́j ancuriáan. Dios pu jamuaꞌreej tyaj tzáahuatyiꞌraꞌaj jɨn aꞌyan rɨcɨj.
5 A verdade, como vocês sabem, é que nunca usamos de linguagem de bajulação, nem de pretextos gananciosos. Deus é testemunha disso.
6 Catu tyajta jahuoo mej mij séecan naa tojoꞌsejra, tɨpuaꞌaj muaꞌajmaj jimi nusu séecan jimi.
6 Também jamais andamos buscando elogios das pessoas, nem de vocês, nem de outros.
7 Tyij quee ɨꞌríitacaj tyaj aꞌyan huárɨnyiicheꞌ aꞌɨ́jna jɨmeꞌ tɨ ɨ Cɨríistuꞌ taꞌantyíhuo, ajta ityáj catu aꞌyan huarɨ́j, sulu tyámuaꞌ tu tyajamuáachaꞌɨj. Aꞌyájna tɨꞌɨj ɨ huaꞌ náanaj ɨ tɨꞌríij tyámuaꞌ tyihuáꞌchaꞌɨj ɨ juyójmuaꞌ,
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter feito exigências, preferimos ser carinhosos quando estivemos aí com vocês, assim como uma mãe que acaricia os próprios filhos.
8 aꞌyaa tu jéehua tyajaꞌmuaxɨeꞌveꞌ muaꞌajmaj, capu aꞌyaa naꞌaj tyitaꞌránajchacaꞌ tyaj aꞌɨ́j jamuaatéꞌexaatyeꞌen ɨ nyúucariaꞌraꞌ ɨ Dios, sulu tyej tyajta huáꞌcuiꞌnyij jaꞌmua jitze maꞌcan. Aꞌyaa tu jéehua tyajaꞌmuaxɨeꞌveꞌ.
8 Assim, com muito afeto, estávamos prontos a lhes oferecer não somente o evangelho de Deus, mas até mesmo a própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Taꞌihuáamuaꞌ, muaꞌaj xu jamuaꞌreej tyaj jéehua tyuꞌmuárɨej, tyajta jaapuéjtzitariacaꞌ. Jéehua tu tyuꞌmuárɨej tújca tyajta tɨ́caꞌ, tyej tyij quee aꞌtɨ́j huatamuárɨeꞌristeꞌen tyatɨꞌɨj jáꞌmuaꞌixaatyaꞌcaꞌaj ɨ nyúucariaꞌraꞌ ɨ Dios.
9 Pois vocês com certeza se lembram, irmãos, do nosso esforço e fadiga, e de como, trabalhando de noite e de dia para não vivermos à custa de nenhum de vocês, proclamamos a vocês o evangelho de Deus.
10 Muaꞌaj xu tyámuaꞌ naa tyáꞌmuaꞌreej, aꞌyájna tɨꞌɨj ajta ɨ Dios tyáꞌmuaꞌreej, tyej tyámuaꞌ naa tyiꞌtyítachaꞌɨɨj jaꞌmua jimi mu siaj tyáꞌtzaahuatyeꞌ, catu aꞌtɨ́j jeꞌej puaꞌaj huáruuj, catu tyajta tyiꞌtɨ́j jɨn ootyáꞌɨtzee.
10 Vocês e Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira piedosa, justa e irrepreensível em relação a vocês, os que creem.
11 Aꞌyaa xu siajta tyáꞌmuaꞌreej tyaj jéehua caꞌnyíjraꞌaj jamuaatáꞌ tyajta tyámuaꞌ tyajamuaetyéeje séej tyajta séej, aꞌyájna tɨꞌɨj tyihuáꞌitɨɨj ɨ huaꞌ táataj ɨ juyójmuaꞌ.
11 E vocês sabem muito bem que tratamos cada um de vocês como um pai trata os seus filhos,
12 Aꞌyaa tu tyajta tyajamuaaꞌíjca siaj sij tyámuaꞌ tyityetyúuchaꞌɨɨj aꞌyájna matɨꞌɨj ɨ maj ɨ Dios jimi séejreꞌ, jiꞌnye aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ jamuaatajé, siaj sij aꞌáa jaꞌráꞌastij joꞌtɨj aꞌɨ́ɨn tyejéꞌijtaj.
12 exortando, consolando e admoestando vocês a viverem de uma maneira digna de Deus, que os chama para o seu Reino e a sua glória.
13 Aꞌɨ́j tu jɨn ityáj aꞌnáj tɨnaꞌaj tyéꞌtyojtziꞌreꞌ ɨ Dios, jiꞌnye siatɨꞌɨj muaꞌaj jáanamuajriꞌ ɨ nyúucariaꞌraꞌ ɨ Dios, ɨ tyaj jamuáaꞌixaa, aꞌyaa xu tyaꞌancuriáaꞌ tɨꞌɨj Dios nyuucaaj, caxu aꞌyan tyaꞌancuriáaꞌ tɨꞌɨj ɨ tyétyacaa nyuucaaj. Aꞌyaa pu tyiꞌjaꞌyájna tɨ nyúucariaꞌraꞌ puéꞌeen ɨ Dios, aꞌɨ́ɨ pu tyámuaꞌ jamuáaruuj ɨ jaꞌmua tzajtaꞌ mu siaj tyáꞌtzaahuatyeꞌ.
13 Temos mais uma razão para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, ao receberem a palavra que de nós ouviram, que é de Deus, vocês a acolheram não como palavra humana, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual está atuando eficazmente em vocês, os que creem.
14 Siatɨꞌɨj muaꞌaj taꞌihuáamuaꞌ jaapuéjtzitariacaꞌ ɨ jaꞌmuatyeɨ́tyeristyamuaꞌ jimi, aꞌyaa pu chaꞌtánaꞌaj tyihuóꞌruuj aꞌɨ́ɨjma ɨ maj Judea joꞌcháatɨmee, ɨ maj majta jusɨꞌrii u tyeyúuj tzajtaꞌ mej mij jaatyáanajche ɨ Dios, ɨ maj majta ɨ Cɨríistuꞌ jitze ajtyámaꞌcan, jiꞌnye aꞌɨ́ɨ mu majta jajpuéjtzicaꞌaj aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ juxaꞌaj tyeɨ́tyee ɨ maj Judea jáꞌmaꞌcan.
14 Tanto é assim, irmãos, que vocês se tornaram imitadores das igrejas de Deus que se encontram na Judeia e que estão em Cristo Jesus; porque também vocês sofreram, da parte de seus patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Aꞌɨ́ɨ mu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ maj jaajéꞌcaj ɨ tavástaraꞌ tɨ ajta Jesús puéꞌeen, aꞌyájna matɨꞌɨj majta tyihuoꞌcuii aꞌɨ́ɨjma ɨ maj Dios jitze maꞌcan tyíꞌxajtacaꞌaj, aꞌɨ́ɨ mu majta taatamuárij ityájma. Camu tyéꞌtyojtziꞌreꞌ ɨ Dios, majta mu huaꞌajchaꞌɨɨreꞌ néijmiꞌcaa ɨ tyeɨ́tyee,
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, não agradam a Deus e são adversários de todos,
16 jiꞌnye tyatɨꞌɨjtá tyihuáꞌixaatyaꞌmuɨꞌɨj aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj quee Israel jitze ajtyámaꞌcan, tɨꞌij ajta huóꞌhuɨɨreꞌen, camu aꞌɨ́ɨmaj tatáꞌcaa tyaj aꞌyan huárɨnyij. Aꞌyaa mu mij tyáꞌmueꞌtɨj tɨ ɨ Dios jéehua puéjtzij huoꞌtáꞌan. Ajta taꞌaj ij huatyáapuaꞌrej aꞌíjna, Dios pu arí jéehua puéjtzij huoꞌtaꞌ.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, caiu sobre eles, definitivamente.
17 Taꞌihuáamuaꞌ, tyatɨꞌɨj ajtacɨ́j jaꞌmua jimi, catu majamuuhuáꞌxɨj, tyij tyajta quee jáꞌmuasejracaꞌaj, aꞌnáj tɨnaꞌaj tu muaꞌajmaj jitze tyíꞌmuaꞌajcaa, tyajta aꞌyan jéehua tyáꞌxɨeꞌvaꞌcaꞌaj tyaj jamojoꞌtyéesej.
17 E nós, irmãos, estando separados de vocês por breve tempo, ficando longe dos olhos, mas perto do coração, com muito mais empenho e com grande desejo procuramos ir vê-los pessoalmente.
18 Aꞌyaa tu tyuꞌtatyésej tyaj aꞌáa jaꞌtanyéj, nyajta nyáaj Pablo mueꞌtɨ́j nu aꞌyan tyáꞌxɨeꞌvaꞌcaꞌaj nyaj aꞌáa jaꞌtanyéj, ajta ɨ tyiyáaruꞌ pu tyiꞌtyánaamuaaj.
18 Por isso, quisemos ir até vocês — pelo menos eu, Paulo, por mais de uma vez —, porém Satanás nos barrou o caminho.
19 Jiꞌnye, ¿aꞌtanyíj aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tyaj jɨn tyiꞌijchóꞌveꞌ, ɨ tyaj jɨn tatyamuaꞌveꞌ, ajta ɨ tyaj jɨn áꞌtatzaahuatyeꞌen aꞌájna xɨcáaraꞌ jitze tɨꞌɨj uvéꞌnyej ɨ tavástaraꞌ tɨ ajta Jesús puéꞌeen? Tɨpuaꞌaj sequée muaꞌaj aꞌɨ́ɨn puéꞌeenyeꞌ, capu máaj aꞌtɨ́j aꞌɨ́ɨn pueꞌéenyeꞌej taꞌmej.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou a coroa em que nos gloriamos na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não é verdade que são vocês?
20 Aꞌyaa pu tyiꞌjaꞌyájna, muaꞌaj xu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tyaj jɨn áꞌtatzaahuatyeꞌ siajta ɨ tyaj jɨn tatyamuaꞌveꞌ.
20 Sim, vocês são realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.