1 Tessalonicenses 2
Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs NVI
1 Siajta muaꞌaj nyeꞌihuáamuaꞌ, tyámuaꞌ xu tyáꞌmuaꞌreej tyaj quee huáapuaꞌaj tyanaꞌaj jamojoꞌváꞌmuaariacaꞌ.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Ajta aꞌyájna siatɨꞌɨj seríj siajta tyáꞌmuaꞌreej, anaquéej mu jeꞌej puaꞌaj táaruuj aꞌɨ́ɨmaj ɨ Filipos maj jaꞌchej, Dios pu taatáhuɨɨ tyej tyij muaꞌajmaj jamuaatéꞌexaatyeꞌen ɨ nyúucariaꞌraꞌ, ajta caꞌnyíjraꞌaj taatáꞌ tyej tyij caꞌnyíin jɨn huatyényoꞌseꞌen.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Jiꞌnye catu hueꞌtzij jɨn tyajamuáaꞌixaa, catu tyajta aꞌɨ́jna jɨmeꞌ tyej tyij jeꞌej puaꞌaj jamuáaꞌuurej, nusu tyej tyij tyiꞌtɨ́j jɨn jamuáacuanamuaj.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Ajta ityájma, Dios pu taꞌantyíhuo ajta taataꞌíj tyej tyij huóꞌixaatyeꞌen ɨ nyúucariaꞌraꞌ, aꞌɨ́j tutyij jɨn tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ. Catu aꞌyan tyáꞌhuoo tyej tyij tyámuaꞌ tyihuoꞌtáꞌan ɨ tyeɨ́tyee, sulu tyej tyij tyámuaꞌ tyaatáꞌan ɨ Dios, ɨ tɨ jamuaꞌreej jeꞌej tyaj tyíꞌmuaꞌtzej ɨ tatzájtaꞌ.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Aꞌyájna siatɨꞌɨj muaꞌaj seríj tyáꞌmuaꞌreej tyej quee aꞌnáj nyúucarij jɨn tyajamuáaꞌixaa tɨ naa huánamuajrii, catu tyajta aꞌyan tyáꞌhuoo tyej tyij aꞌɨ́jna jɨn tyiꞌtɨ́j ancuriáan. Dios pu jamuaꞌreej tyaj tzáahuatyiꞌraꞌaj jɨn aꞌyan rɨcɨj.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Catu tyajta jahuoo mej mij séecan naa tojoꞌsejra, tɨpuaꞌaj muaꞌajmaj jimi nusu séecan jimi.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Tyij quee ɨꞌríitacaj tyaj aꞌyan huárɨnyiicheꞌ aꞌɨ́jna jɨmeꞌ tɨ ɨ Cɨríistuꞌ taꞌantyíhuo, ajta ityáj catu aꞌyan huarɨ́j, sulu tyámuaꞌ tu tyajamuáachaꞌɨj. Aꞌyájna tɨꞌɨj ɨ huaꞌ náanaj ɨ tɨꞌríij tyámuaꞌ tyihuáꞌchaꞌɨj ɨ juyójmuaꞌ,
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 aꞌyaa tu jéehua tyajaꞌmuaxɨeꞌveꞌ muaꞌajmaj, capu aꞌyaa naꞌaj tyitaꞌránajchacaꞌ tyaj aꞌɨ́j jamuaatéꞌexaatyeꞌen ɨ nyúucariaꞌraꞌ ɨ Dios, sulu tyej tyajta huáꞌcuiꞌnyij jaꞌmua jitze maꞌcan. Aꞌyaa tu jéehua tyajaꞌmuaxɨeꞌveꞌ.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Taꞌihuáamuaꞌ, muaꞌaj xu jamuaꞌreej tyaj jéehua tyuꞌmuárɨej, tyajta jaapuéjtzitariacaꞌ. Jéehua tu tyuꞌmuárɨej tújca tyajta tɨ́caꞌ, tyej tyij quee aꞌtɨ́j huatamuárɨeꞌristeꞌen tyatɨꞌɨj jáꞌmuaꞌixaatyaꞌcaꞌaj ɨ nyúucariaꞌraꞌ ɨ Dios.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Muaꞌaj xu tyámuaꞌ naa tyáꞌmuaꞌreej, aꞌyájna tɨꞌɨj ajta ɨ Dios tyáꞌmuaꞌreej, tyej tyámuaꞌ naa tyiꞌtyítachaꞌɨɨj jaꞌmua jimi mu siaj tyáꞌtzaahuatyeꞌ, catu aꞌtɨ́j jeꞌej puaꞌaj huáruuj, catu tyajta tyiꞌtɨ́j jɨn ootyáꞌɨtzee.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 Aꞌyaa xu siajta tyáꞌmuaꞌreej tyaj jéehua caꞌnyíjraꞌaj jamuaatáꞌ tyajta tyámuaꞌ tyajamuaetyéeje séej tyajta séej, aꞌyájna tɨꞌɨj tyihuáꞌitɨɨj ɨ huaꞌ táataj ɨ juyójmuaꞌ.
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 Aꞌyaa tu tyajta tyajamuaaꞌíjca siaj sij tyámuaꞌ tyityetyúuchaꞌɨɨj aꞌyájna matɨꞌɨj ɨ maj ɨ Dios jimi séejreꞌ, jiꞌnye aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ jamuaatajé, siaj sij aꞌáa jaꞌráꞌastij joꞌtɨj aꞌɨ́ɨn tyejéꞌijtaj.
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Aꞌɨ́j tu jɨn ityáj aꞌnáj tɨnaꞌaj tyéꞌtyojtziꞌreꞌ ɨ Dios, jiꞌnye siatɨꞌɨj muaꞌaj jáanamuajriꞌ ɨ nyúucariaꞌraꞌ ɨ Dios, ɨ tyaj jamuáaꞌixaa, aꞌyaa xu tyaꞌancuriáaꞌ tɨꞌɨj Dios nyuucaaj, caxu aꞌyan tyaꞌancuriáaꞌ tɨꞌɨj ɨ tyétyacaa nyuucaaj. Aꞌyaa pu tyiꞌjaꞌyájna tɨ nyúucariaꞌraꞌ puéꞌeen ɨ Dios, aꞌɨ́ɨ pu tyámuaꞌ jamuáaruuj ɨ jaꞌmua tzajtaꞌ mu siaj tyáꞌtzaahuatyeꞌ.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Siatɨꞌɨj muaꞌaj taꞌihuáamuaꞌ jaapuéjtzitariacaꞌ ɨ jaꞌmuatyeɨ́tyeristyamuaꞌ jimi, aꞌyaa pu chaꞌtánaꞌaj tyihuóꞌruuj aꞌɨ́ɨjma ɨ maj Judea joꞌcháatɨmee, ɨ maj majta jusɨꞌrii u tyeyúuj tzajtaꞌ mej mij jaatyáanajche ɨ Dios, ɨ maj majta ɨ Cɨríistuꞌ jitze ajtyámaꞌcan, jiꞌnye aꞌɨ́ɨ mu majta jajpuéjtzicaꞌaj aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ juxaꞌaj tyeɨ́tyee ɨ maj Judea jáꞌmaꞌcan.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 Aꞌɨ́ɨ mu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ maj jaajéꞌcaj ɨ tavástaraꞌ tɨ ajta Jesús puéꞌeen, aꞌyájna matɨꞌɨj majta tyihuoꞌcuii aꞌɨ́ɨjma ɨ maj Dios jitze maꞌcan tyíꞌxajtacaꞌaj, aꞌɨ́ɨ mu majta taatamuárij ityájma. Camu tyéꞌtyojtziꞌreꞌ ɨ Dios, majta mu huaꞌajchaꞌɨɨreꞌ néijmiꞌcaa ɨ tyeɨ́tyee,
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 jiꞌnye tyatɨꞌɨjtá tyihuáꞌixaatyaꞌmuɨꞌɨj aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj quee Israel jitze ajtyámaꞌcan, tɨꞌij ajta huóꞌhuɨɨreꞌen, camu aꞌɨ́ɨmaj tatáꞌcaa tyaj aꞌyan huárɨnyij. Aꞌyaa mu mij tyáꞌmueꞌtɨj tɨ ɨ Dios jéehua puéjtzij huoꞌtáꞌan. Ajta taꞌaj ij huatyáapuaꞌrej aꞌíjna, Dios pu arí jéehua puéjtzij huoꞌtaꞌ.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Taꞌihuáamuaꞌ, tyatɨꞌɨj ajtacɨ́j jaꞌmua jimi, catu majamuuhuáꞌxɨj, tyij tyajta quee jáꞌmuasejracaꞌaj, aꞌnáj tɨnaꞌaj tu muaꞌajmaj jitze tyíꞌmuaꞌajcaa, tyajta aꞌyan jéehua tyáꞌxɨeꞌvaꞌcaꞌaj tyaj jamojoꞌtyéesej.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 Aꞌyaa tu tyuꞌtatyésej tyaj aꞌáa jaꞌtanyéj, nyajta nyáaj Pablo mueꞌtɨ́j nu aꞌyan tyáꞌxɨeꞌvaꞌcaꞌaj nyaj aꞌáa jaꞌtanyéj, ajta ɨ tyiyáaruꞌ pu tyiꞌtyánaamuaaj.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Jiꞌnye, ¿aꞌtanyíj aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tyaj jɨn tyiꞌijchóꞌveꞌ, ɨ tyaj jɨn tatyamuaꞌveꞌ, ajta ɨ tyaj jɨn áꞌtatzaahuatyeꞌen aꞌájna xɨcáaraꞌ jitze tɨꞌɨj uvéꞌnyej ɨ tavástaraꞌ tɨ ajta Jesús puéꞌeen? Tɨpuaꞌaj sequée muaꞌaj aꞌɨ́ɨn puéꞌeenyeꞌ, capu máaj aꞌtɨ́j aꞌɨ́ɨn pueꞌéenyeꞌej taꞌmej.
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 Aꞌyaa pu tyiꞌjaꞌyájna, muaꞌaj xu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tyaj jɨn áꞌtatzaahuatyeꞌ siajta ɨ tyaj jɨn tatyamuaꞌveꞌ.
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.