Romanos 4
Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs VC
1 Mai aipãiʉ'te Abrahamre, ¿je'se cho'oʉna pojoʉ Dios?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Diopi, “Chʉ'ʉ chʉ̃'ʉñe cho'okʉjekʉna pojomʉ chʉ'ʉ ikʉre”, chiito, “Re'oja'che cho'okʉ'mʉ chʉ'ʉ”, chiire'ora'amʉ Abrahamre. Jã'ata'ni Dios asakʉ'te jã'aja'ñe i'kacu'amʉ. Asacuhemʉ Repaʉ.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Ũcuachi'a ija'che kʉamʉ Dios chʉ'o aperʉmʉ tocha jo'kasi'e:
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Pãiʉ cho'oche cho'okaiʉ kuri kooche rupʉ ĩsima'ñea'me. Cho'oche cho'osi'e ro'ia'me.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Jã'ata'ni Dioni cuasajʉ re'oja'che cho'onare Ũcuaʉji repanani, “Re'onajejʉna ro'iche peomʉ inare”, chiaʉ chini cho'oma'me repana. Cu'ache cho'ojʉ Repaʉ'te cuhesinareta'ni re'oja'che cho'onare cuasacheja'che cuasakʉ rupʉ cho'okaimʉ Dios Repaʉ'te cuasanare. Repana re'oja'che cho'osi'e ro'ima'ñea'me.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 David jã'aja'ñe kʉasi'kʉa'mʉ. Pãi re'oja'che cho'omanareta'ni Diopi re'oja'che cho'onare cuasacheja'che cuasakʉna pojojʉ pa'iche'te kʉasi'kʉa'mʉ.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Iere tocha jo'kaasomʉ repaʉ David:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Repana cu'ache cho'osi'ere ro'ia'jʉ chini Diopi chʉ̃'ʉma'to rʉa re'omʉ repanare.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Judíopãi jĩkora'murʉ chã'tirʉ pa'ica'nirʉ chʉto tʉacojñosinarechi'a re'oma'mʉ jã'a. Judío peonare ũcuachi'a cho'okaimʉ Dios. “Abrahamre Repaʉni cuasakʉna re'oja'che cho'okʉ'te cuasacheja'che cuasamʉ Dios”, chiiʉ Dios chʉ'o aperʉmʉ tocha jo'kasi'ere cuasakʉ tochamʉ chʉ'ʉ ija'ova.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Abrahamre repaʉ jĩkomu chã'tiro pa'ica'nirʉ chʉto tʉasirʉmʉchi'a jã'aja'ñe cuasamanesi'kʉa'mʉ Dios repaʉ'te. Aperʉmʉna repaʉ jĩkochã'tirʉ chuta'a chʉto tʉacojñomarʉmʉjẽ'e ũcuaja'che cuasasi'kʉa'mʉ Dios repaʉ'te.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Abraham chuta'a jĩkochã'tirʉ chʉto tʉacojñoma'kʉpi Diore cuasarʉmʉ cu'ache cho'oma'kʉre cuasacheja'che cuasaasomʉ Dios repaʉ'te. Na'a pa'isirʉmʉ jĩkomu chã'tiro pa'ica'nirʉ chʉto tʉache'te jo'kaasomʉ Dios repaʉ'te, cho'okʉ Repaʉ ũcuarepa repaʉ'te paache'te masia'kʉ chini. Jã'ajekʉna judío peona jĩkochã'tirʉ pa'ica'nirʉ chʉto tʉacojñomanapi Diore cuasanare ũcuanʉko aipãiʉja'iʉ'mʉ repaʉ. Abrahamre cuasacheja'che cuasamʉ Dios repanare, cu'ache cho'omanare cuasacheja'che.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Ũcuachi'a mai judíopãi jĩkochã'tirʉ chʉto tʉacojñosina Diore cuasana aipãiʉ'mʉ Abraham, chuta'a repaʉ jĩkochã'tirʉ chʉto tʉacojñomarʉmʉ Diore cuasacheja'che cuasanajejʉna.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Diopi chʉ̃'ʉʉna na'a pa'isirʉmʉ Abrahamna'me repaʉ jojosinajana Diore cuasana cheja pa'inare ũcuanʉkore re'oja'che chʉ̃'ʉjanaa'me. Dios ija'che i'kama'mʉ: “Abrahamre chʉ'ʉ chʉ̃'ʉsi'e cho'osi'kʉjekʉna cho'okaija'mʉ chʉ'ʉ”, chiima'mʉ Dios. Jã'ata'ni Abrahampi Repaʉni cuasakʉna repaʉ jojosinajanapi chʉ̃'ʉjʉ paapʉ chini cho'okaija'mʉ Dios, re'oja'che cho'okʉ'te cuasacheja'che cuasakʉ.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Aperʉmʉ Repaʉ chʉ̃'ʉ jo'kasi'e cho'onare Diopi pãi chʉ̃'ʉñe jo'karu Repaʉ'te cuasana peoche cuasara'ame. Jã'aja'ñe peoche cuasato Dios cho'oja'mʉ chiisi'e jorechʉ'o pa'ira'amʉ.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Dios Repaʉ chʉ̃'ʉ jo'kasi'ere pãipi jachajʉna pe'rukʉ cu'ache cho'osi'e ro'iche chʉ̃'ʉmʉ. Pãire Repaʉ chʉ̃'ʉsi'e jo'kamanesi'e pa'ito jachana peora'ame.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Aperʉmʉ Dios, “Chʉ'ʉre cuasanarechi'a re'oja'che pa'iche rupʉ ĩsija'mʉ chʉ'ʉ”, chiniasomʉ. Repaʉ i'kasi'e jorema'ñe rupʉ ĩsikʉ'mʉ Dios, ũcuanʉko maipi Abraham jojosinajanapi repaʉ Diore cuasacheja'che cuasanapi judíopãina'me judío peona re'oja'che paapʉ chini. Mai ũcuanʉko aipãija'iʉ'mʉ Abraham, Diore cuasana judíopãina'me judío peona.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Ie Diopi i'kakʉna asajʉ tochaasome pãi:
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Dios repaʉ'te Abrahamre ija'che i'kaasomʉ: “Mʉ'ʉ jojosina rʉa jainʉko pa'ijʉ si'avãjʉpãi pa'ijanaa'me”, chiniasomʉ Dios, chuta'a chĩi peokʉni. Dios i'kasi'e cuasavesacheta'ni cuasasi'kʉjekʉna chura repaʉ jojosina si'avãjʉpãi pa'ime.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 — ausente —
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 — ausente —
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Jachama'ñe, “Dios Repaʉ cho'ora chiiche cho'omasikʉ cho'omʉ”, chiniasomʉ repaʉ.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Jã'aja'ñe Abrahampi Dioni cuasakʉna, “Repaʉ'te re'oja'chechi'a cho'okʉ'te cuasacheja'che cuasamʉ Dios”.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Abrahamre cuasachechi'a tochaa'kʉ chini chʉ̃'ʉmanesi'kʉa'mʉ Dios Moisere.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Ũcuachi'a maire cuasache kʉakʉ tochasi'kʉa'mʉ. Maire Paakʉ'te Jesucristo'te jũniso tãcojñosi'kʉre vasosi'kʉre Diore cuasanare ũcuachi'a re'oja'che cho'onare cuasacheja'che cuasamʉ Repaʉ maire.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Jesucristo mai cu'ache cho'oche'te ro'ikasa chini jũniso tãcojñosi'kʉ jo'e vajʉraniasomʉ, Diopi maini cu'ache cho'omanare cuasacheja'che cuasakʉna.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.