Romanos 4

Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mai aipãiʉ'te Abrahamre, ¿je'se cho'oʉna pojoʉ Dios?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Diopi, “Chʉ'ʉ chʉ̃'ʉñe cho'okʉjekʉna pojomʉ chʉ'ʉ ikʉre”, chiito, “Re'oja'che cho'okʉ'mʉ chʉ'ʉ”, chiire'ora'amʉ Abrahamre. Jã'ata'ni Dios asakʉ'te jã'aja'ñe i'kacu'amʉ. Asacuhemʉ Repaʉ.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Ũcuachi'a ija'che kʉamʉ Dios chʉ'o aperʉmʉ tocha jo'kasi'e:
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Pãiʉ cho'oche cho'okaiʉ kuri kooche rupʉ ĩsima'ñea'me. Cho'oche cho'osi'e ro'ia'me.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Jã'ata'ni Dioni cuasajʉ re'oja'che cho'onare Ũcuaʉji repanani, “Re'onajejʉna ro'iche peomʉ inare”, chiaʉ chini cho'oma'me repana. Cu'ache cho'ojʉ Repaʉ'te cuhesinareta'ni re'oja'che cho'onare cuasacheja'che cuasakʉ rupʉ cho'okaimʉ Dios Repaʉ'te cuasanare. Repana re'oja'che cho'osi'e ro'ima'ñea'me.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 David jã'aja'ñe kʉasi'kʉa'mʉ. Pãi re'oja'che cho'omanareta'ni Diopi re'oja'che cho'onare cuasacheja'che cuasakʉna pojojʉ pa'iche'te kʉasi'kʉa'mʉ.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Iere tocha jo'kaasomʉ repaʉ David:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Repana cu'ache cho'osi'ere ro'ia'jʉ chini Diopi chʉ̃'ʉma'to rʉa re'omʉ repanare.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Judíopãi jĩkora'murʉ chã'tirʉ pa'ica'nirʉ chʉto tʉacojñosinarechi'a re'oma'mʉ jã'a. Judío peonare ũcuachi'a cho'okaimʉ Dios. “Abrahamre Repaʉni cuasakʉna re'oja'che cho'okʉ'te cuasacheja'che cuasamʉ Dios”, chiiʉ Dios chʉ'o aperʉmʉ tocha jo'kasi'ere cuasakʉ tochamʉ chʉ'ʉ ija'ova.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Abrahamre repaʉ jĩkomu chã'tiro pa'ica'nirʉ chʉto tʉasirʉmʉchi'a jã'aja'ñe cuasamanesi'kʉa'mʉ Dios repaʉ'te. Aperʉmʉna repaʉ jĩkochã'tirʉ chuta'a chʉto tʉacojñomarʉmʉjẽ'e ũcuaja'che cuasasi'kʉa'mʉ Dios repaʉ'te.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Abraham chuta'a jĩkochã'tirʉ chʉto tʉacojñoma'kʉpi Diore cuasarʉmʉ cu'ache cho'oma'kʉre cuasacheja'che cuasaasomʉ Dios repaʉ'te. Na'a pa'isirʉmʉ jĩkomu chã'tiro pa'ica'nirʉ chʉto tʉache'te jo'kaasomʉ Dios repaʉ'te, cho'okʉ Repaʉ ũcuarepa repaʉ'te paache'te masia'kʉ chini. Jã'ajekʉna judío peona jĩkochã'tirʉ pa'ica'nirʉ chʉto tʉacojñomanapi Diore cuasanare ũcuanʉko aipãiʉja'iʉ'mʉ repaʉ. Abrahamre cuasacheja'che cuasamʉ Dios repanare, cu'ache cho'omanare cuasacheja'che.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Ũcuachi'a mai judíopãi jĩkochã'tirʉ chʉto tʉacojñosina Diore cuasana aipãiʉ'mʉ Abraham, chuta'a repaʉ jĩkochã'tirʉ chʉto tʉacojñomarʉmʉ Diore cuasacheja'che cuasanajejʉna.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Diopi chʉ̃'ʉʉna na'a pa'isirʉmʉ Abrahamna'me repaʉ jojosinajana Diore cuasana cheja pa'inare ũcuanʉkore re'oja'che chʉ̃'ʉjanaa'me. Dios ija'che i'kama'mʉ: “Abrahamre chʉ'ʉ chʉ̃'ʉsi'e cho'osi'kʉjekʉna cho'okaija'mʉ chʉ'ʉ”, chiima'mʉ Dios. Jã'ata'ni Abrahampi Repaʉni cuasakʉna repaʉ jojosinajanapi chʉ̃'ʉjʉ paapʉ chini cho'okaija'mʉ Dios, re'oja'che cho'okʉ'te cuasacheja'che cuasakʉ.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Aperʉmʉ Repaʉ chʉ̃'ʉ jo'kasi'e cho'onare Diopi pãi chʉ̃'ʉñe jo'karu Repaʉ'te cuasana peoche cuasara'ame. Jã'aja'ñe peoche cuasato Dios cho'oja'mʉ chiisi'e jorechʉ'o pa'ira'amʉ.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Dios Repaʉ chʉ̃'ʉ jo'kasi'ere pãipi jachajʉna pe'rukʉ cu'ache cho'osi'e ro'iche chʉ̃'ʉmʉ. Pãire Repaʉ chʉ̃'ʉsi'e jo'kamanesi'e pa'ito jachana peora'ame.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Aperʉmʉ Dios, “Chʉ'ʉre cuasanarechi'a re'oja'che pa'iche rupʉ ĩsija'mʉ chʉ'ʉ”, chiniasomʉ. Repaʉ i'kasi'e jorema'ñe rupʉ ĩsikʉ'mʉ Dios, ũcuanʉko maipi Abraham jojosinajanapi repaʉ Diore cuasacheja'che cuasanapi judíopãina'me judío peona re'oja'che paapʉ chini. Mai ũcuanʉko aipãija'iʉ'mʉ Abraham, Diore cuasana judíopãina'me judío peona.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Ie Diopi i'kakʉna asajʉ tochaasome pãi:
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Dios repaʉ'te Abrahamre ija'che i'kaasomʉ: “Mʉ'ʉ jojosina rʉa jainʉko pa'ijʉ si'avãjʉpãi pa'ijanaa'me”, chiniasomʉ Dios, chuta'a chĩi peokʉni. Dios i'kasi'e cuasavesacheta'ni cuasasi'kʉjekʉna chura repaʉ jojosina si'avãjʉpãi pa'ime.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 — ausente —
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 — ausente —
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Jachama'ñe, “Dios Repaʉ cho'ora chiiche cho'omasikʉ cho'omʉ”, chiniasomʉ repaʉ.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Jã'aja'ñe Abrahampi Dioni cuasakʉna, “Repaʉ'te re'oja'chechi'a cho'okʉ'te cuasacheja'che cuasamʉ Dios”.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Abrahamre cuasachechi'a tochaa'kʉ chini chʉ̃'ʉmanesi'kʉa'mʉ Dios Moisere.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Ũcuachi'a maire cuasache kʉakʉ tochasi'kʉa'mʉ. Maire Paakʉ'te Jesucristo'te jũniso tãcojñosi'kʉre vasosi'kʉre Diore cuasanare ũcuachi'a re'oja'che cho'onare cuasacheja'che cuasamʉ Repaʉ maire.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Jesucristo mai cu'ache cho'oche'te ro'ikasa chini jũniso tãcojñosi'kʉ jo'e vajʉraniasomʉ, Diopi maini cu'ache cho'omanare cuasacheja'che cuasakʉna.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.