Romanos 4

Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mai aipãiʉ'te Abrahamre, ¿je'se cho'oʉna pojoʉ Dios?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Diopi, “Chʉ'ʉ chʉ̃'ʉñe cho'okʉjekʉna pojomʉ chʉ'ʉ ikʉre”, chiito, “Re'oja'che cho'okʉ'mʉ chʉ'ʉ”, chiire'ora'amʉ Abrahamre. Jã'ata'ni Dios asakʉ'te jã'aja'ñe i'kacu'amʉ. Asacuhemʉ Repaʉ.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Ũcuachi'a ija'che kʉamʉ Dios chʉ'o aperʉmʉ tocha jo'kasi'e:
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Pãiʉ cho'oche cho'okaiʉ kuri kooche rupʉ ĩsima'ñea'me. Cho'oche cho'osi'e ro'ia'me.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Jã'ata'ni Dioni cuasajʉ re'oja'che cho'onare Ũcuaʉji repanani, “Re'onajejʉna ro'iche peomʉ inare”, chiaʉ chini cho'oma'me repana. Cu'ache cho'ojʉ Repaʉ'te cuhesinareta'ni re'oja'che cho'onare cuasacheja'che cuasakʉ rupʉ cho'okaimʉ Dios Repaʉ'te cuasanare. Repana re'oja'che cho'osi'e ro'ima'ñea'me.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 David jã'aja'ñe kʉasi'kʉa'mʉ. Pãi re'oja'che cho'omanareta'ni Diopi re'oja'che cho'onare cuasacheja'che cuasakʉna pojojʉ pa'iche'te kʉasi'kʉa'mʉ.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Iere tocha jo'kaasomʉ repaʉ David:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Repana cu'ache cho'osi'ere ro'ia'jʉ chini Diopi chʉ̃'ʉma'to rʉa re'omʉ repanare.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Judíopãi jĩkora'murʉ chã'tirʉ pa'ica'nirʉ chʉto tʉacojñosinarechi'a re'oma'mʉ jã'a. Judío peonare ũcuachi'a cho'okaimʉ Dios. “Abrahamre Repaʉni cuasakʉna re'oja'che cho'okʉ'te cuasacheja'che cuasamʉ Dios”, chiiʉ Dios chʉ'o aperʉmʉ tocha jo'kasi'ere cuasakʉ tochamʉ chʉ'ʉ ija'ova.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Abrahamre repaʉ jĩkomu chã'tiro pa'ica'nirʉ chʉto tʉasirʉmʉchi'a jã'aja'ñe cuasamanesi'kʉa'mʉ Dios repaʉ'te. Aperʉmʉna repaʉ jĩkochã'tirʉ chuta'a chʉto tʉacojñomarʉmʉjẽ'e ũcuaja'che cuasasi'kʉa'mʉ Dios repaʉ'te.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Abraham chuta'a jĩkochã'tirʉ chʉto tʉacojñoma'kʉpi Diore cuasarʉmʉ cu'ache cho'oma'kʉre cuasacheja'che cuasaasomʉ Dios repaʉ'te. Na'a pa'isirʉmʉ jĩkomu chã'tiro pa'ica'nirʉ chʉto tʉache'te jo'kaasomʉ Dios repaʉ'te, cho'okʉ Repaʉ ũcuarepa repaʉ'te paache'te masia'kʉ chini. Jã'ajekʉna judío peona jĩkochã'tirʉ pa'ica'nirʉ chʉto tʉacojñomanapi Diore cuasanare ũcuanʉko aipãiʉja'iʉ'mʉ repaʉ. Abrahamre cuasacheja'che cuasamʉ Dios repanare, cu'ache cho'omanare cuasacheja'che.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ũcuachi'a mai judíopãi jĩkochã'tirʉ chʉto tʉacojñosina Diore cuasana aipãiʉ'mʉ Abraham, chuta'a repaʉ jĩkochã'tirʉ chʉto tʉacojñomarʉmʉ Diore cuasacheja'che cuasanajejʉna.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Diopi chʉ̃'ʉʉna na'a pa'isirʉmʉ Abrahamna'me repaʉ jojosinajana Diore cuasana cheja pa'inare ũcuanʉkore re'oja'che chʉ̃'ʉjanaa'me. Dios ija'che i'kama'mʉ: “Abrahamre chʉ'ʉ chʉ̃'ʉsi'e cho'osi'kʉjekʉna cho'okaija'mʉ chʉ'ʉ”, chiima'mʉ Dios. Jã'ata'ni Abrahampi Repaʉni cuasakʉna repaʉ jojosinajanapi chʉ̃'ʉjʉ paapʉ chini cho'okaija'mʉ Dios, re'oja'che cho'okʉ'te cuasacheja'che cuasakʉ.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Aperʉmʉ Repaʉ chʉ̃'ʉ jo'kasi'e cho'onare Diopi pãi chʉ̃'ʉñe jo'karu Repaʉ'te cuasana peoche cuasara'ame. Jã'aja'ñe peoche cuasato Dios cho'oja'mʉ chiisi'e jorechʉ'o pa'ira'amʉ.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Dios Repaʉ chʉ̃'ʉ jo'kasi'ere pãipi jachajʉna pe'rukʉ cu'ache cho'osi'e ro'iche chʉ̃'ʉmʉ. Pãire Repaʉ chʉ̃'ʉsi'e jo'kamanesi'e pa'ito jachana peora'ame.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Aperʉmʉ Dios, “Chʉ'ʉre cuasanarechi'a re'oja'che pa'iche rupʉ ĩsija'mʉ chʉ'ʉ”, chiniasomʉ. Repaʉ i'kasi'e jorema'ñe rupʉ ĩsikʉ'mʉ Dios, ũcuanʉko maipi Abraham jojosinajanapi repaʉ Diore cuasacheja'che cuasanapi judíopãina'me judío peona re'oja'che paapʉ chini. Mai ũcuanʉko aipãija'iʉ'mʉ Abraham, Diore cuasana judíopãina'me judío peona.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Ie Diopi i'kakʉna asajʉ tochaasome pãi:
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Dios repaʉ'te Abrahamre ija'che i'kaasomʉ: “Mʉ'ʉ jojosina rʉa jainʉko pa'ijʉ si'avãjʉpãi pa'ijanaa'me”, chiniasomʉ Dios, chuta'a chĩi peokʉni. Dios i'kasi'e cuasavesacheta'ni cuasasi'kʉjekʉna chura repaʉ jojosina si'avãjʉpãi pa'ime.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 — ausente —
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 — ausente —
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Jachama'ñe, “Dios Repaʉ cho'ora chiiche cho'omasikʉ cho'omʉ”, chiniasomʉ repaʉ.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Jã'aja'ñe Abrahampi Dioni cuasakʉna, “Repaʉ'te re'oja'chechi'a cho'okʉ'te cuasacheja'che cuasamʉ Dios”.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Abrahamre cuasachechi'a tochaa'kʉ chini chʉ̃'ʉmanesi'kʉa'mʉ Dios Moisere.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Ũcuachi'a maire cuasache kʉakʉ tochasi'kʉa'mʉ. Maire Paakʉ'te Jesucristo'te jũniso tãcojñosi'kʉre vasosi'kʉre Diore cuasanare ũcuachi'a re'oja'che cho'onare cuasacheja'che cuasamʉ Repaʉ maire.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Jesucristo mai cu'ache cho'oche'te ro'ikasa chini jũniso tãcojñosi'kʉ jo'e vajʉraniasomʉ, Diopi maini cu'ache cho'omanare cuasacheja'che cuasakʉna.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.