Lucas 15
Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs NTLH
1 Ũcuarʉmʉ pãi chʉ̃'ʉnare kuri kookainana'me cu'ache pa'ina Jesús i'kache'te asañu chini chi'iasome.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Jã'anapi chi'irena ña fariseopãina'me judíopãi che'chona pe'rujʉ cu'ache i'kaasome Jesure.
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Jã'aja'ñe i'karena asa Jesús repanani chʉ'vakʉ ũcuaʉji cuasakʉ ija'chere kʉaasomʉ:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 —Chekʉrʉmʉ mʉsanʉkona ovejava'nare te'eʉji cienrepava'nare paamʉ. Paakʉna chekʉrʉmʉ ovejava'ʉ te'eva'ʉ tĩichejana sani cavesʉsõru chekʉva'nare noventa y nueverepanare te'eva'nare pãi peochejana jo'ka, cavesʉsiva'ʉni ku'era chini sanisõmʉ mʉ'ʉ.
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Sani ku'ekʉ pa'iʉ jñaani repava'ʉre rʉa pojokʉ mini kuãa ramʉ mʉ'ʉ.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Rani tĩ'a mʉ'ʉre re'onana'me mʉ'ʉre kueñe pa'inare soni, “Ovejava'ʉre cavesʉsiva'ʉre ku'e jñaacuhasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Jñaa pojosõmʉ chʉ'ʉ. Ja'me pojokaijʉ̃'ʉ chʉ'ʉre”, chiimʉ mʉ'ʉ.
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Asarepajʉ̃'ʉ, mʉsanʉkona. Chekʉrʉmʉ pãi re'ona noventa y nueverepana pa'ime. Re'onajejʉna cu'ache cho'oche ũhañe chiima'mʉ repanare. Jã'aja'ñe pa'ijʉna cʉnaʉmʉ pa'ina rʉa pojome repanare. Jã'ata'ni pãiʉ te'eʉji repaʉ cu'ache cho'oche'te ũhasõru cʉnaʉmʉ pa'ina na'a rʉa pojome repaʉ'te —chiniasomʉ Jesús repanare.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 Chini Jesús jo'e chʉ'vaasomʉ repanare.
8 Jesus continuou:
9 Ku'e jñaa, repao'te re'onana'me repao'te kueñe pa'inare soni, “Kurire'reva cho'osõsire'reva ku'e jñaacuhasi'koa'mo chʉ'ʉ. Kurire'reva chʉ'ʉ jñaasi'e ja'me pojokaijʉ̃'ʉ chʉ'ʉre”, chiimo repao repanare.
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Ũcuaja'che pãiʉ te'eʉji repaʉ cu'ache cho'oche'te ũhasõru ángeles Diore ja'me pa'ina rʉa pojome —chiniasomʉ Jesús repanare.
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Ũcuarʉmʉ Jesús jo'e chʉ'vaasomʉ repanare.
11 E Jesus disse ainda:
12 Paakʉna cho'je cakʉpi ija'che i'kaasomʉ pʉka'kʉre: “Ja'kʉ, mʉ'ʉ jũnisõrʉmʉ chʉ'ʉre jo'kajachere churana teana ĩsijʉ̃'ʉ chʉ'ʉre, chejana'me põse”, chiniasomʉ. Sẽkʉna pʉka'kʉ repanare mamachĩi chejana'me põse teana ĩsiasomʉ.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Ĩsiʉna cho'je cakʉ pʉka'kʉ repaʉ'te ĩsisi'e peore na'mi ĩsisõasomʉ. Ĩsisõ, kuri koo, so'ona sani ũcuaʉache cu'ache cho'okʉ ku'iʉ kuri rʉa na'mi si'asõasomʉ repaʉ.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Repaʉ kuri si'asõsirʉmʉna repaʉ saisichejapi jeereparʉmʉ okopi ramaʉna ãu si'asõasomʉ. Ãupi si'asõʉna si'ache repaʉjẽ'e kurijẽ'e si'asõsi'kʉjekʉ ãujẽ'e peokʉ kurijẽ'e peoasomʉ repaʉ.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Repaʉni peore karakʉna ũcuacheja pa'ikʉ'te pãiʉ'te sani cho'oche'te sẽniasomʉ repaʉ cho'oche'te cho'okʉ ãure ãsa chini. Cho'oche'te sẽkʉna repaʉ'te jo'chasẽse kuirache'te jo'ka cu'ava'na pa'ichejana saoasomʉ repaʉ.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Saoʉna sani pa'iʉ jo'chasẽsere kuirakʉna repaʉni rʉarepa ãucuhakʉna jo'chasẽse ãure ãni chajiʉakʉ'teta'ni repacheja pa'ina pãi te'eʉjẽ'e ãumaneasome repaʉ'te.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Na'a pa'iʉ rũhiñe cuasa, te'eʉji ija'che i'kaasomʉ repaʉ: “Chʉ'ʉ ja'kʉre cho'oche cho'okaina ãu karama'ñe paajʉ ãijʉna cajejaisi'e pa'ito chʉ'ʉva'ʉta'ni ichejare rani pa'iʉ ãucuhare jũ'iʉ pa'imʉ.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Jã'ajekʉna ja'kʉni co'i ija'che i'kara: ‘Ja'kʉ, mʉ'ʉrejẽ'e cu'ache cho'okʉ Diorejẽ'e cu'ache cho'osi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Mʉ'ʉre cu'ache cho'osi'kʉjekʉna, Chʉ'ʉ chĩia'mʉ mʉ'ʉ, chiimanejʉ̃'ʉ chʉ'ʉre. Rupʉ mʉ'ʉre cho'oche cho'okaikʉ'te paacheja'che paajʉ̃'ʉ chʉ'ʉre chura’, chisa ja'kʉni co'ini”, chiniasomʉ repaʉ.
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 ’Jã'aja'ñe chini cuasa co'iasomʉ repaʉ churata'ni. Co'ikʉna repaʉ pʉka'kʉ chuta'a ma'a so'o pa'ikʉni ñaasomʉ repaʉ'te. Ñasi'epi repaʉni oiʉ vʉ'vʉ tijña sũ'ka chũsu pojoasomʉ repaʉ.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Sũ'ka chũsu pojokʉ'teta'ni repaʉ cuasa co'isi'ere i'kaasomʉ repaʉ. “Ja'kʉ, mʉ'ʉrejẽ'e cu'ache cho'okʉ Diorejẽ'e cu'ache cho'osi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Mʉ'ʉre cu'ache cho'osi'kʉjekʉna, Chʉ'ʉ chĩia'mʉ mʉ'ʉ, chiimanejʉ̃'ʉ chʉ'ʉre”, chiniasomʉ repaʉ pʉka'kʉre.
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Jã'ata'ni pʉka'kʉ mamakʉji co'iʉna pojokʉ repaʉ'te cho'oche cho'okainare soni rao ija'che chʉ̃'ʉasomʉ: “Kãña, rʉa re'ojakãñare mini ra sa'chekaijʉ̃'ʉ iva'ʉre chʉ'ʉ chĩiva'ʉre. Kãña sa'che pi'ni aniñocava mini ra, mʉoñona cuachajʉ̃'ʉ iva'ʉre. Ũcuaja'che cũ'akorophe're mini ra sa'chejʉ̃'ʉ iva'ʉre.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Ũcuaja'che torochĩiva'ʉre jujusiva'ʉni chẽa vaijʉ̃'ʉ. Ãijʉ pojojʉ fiesta cho'oñu mai.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Chʉ'ʉ chĩiva'ʉ jũnisõsiva'ʉja'che peocheja pa'iva'ʉpi co'icuhasi'kʉa'mʉ. Ũcuachi'a sani cavesʉsõsiva'ʉja'che peocheja pa'isiva'ʉpi co'icuhasi'kʉa'mʉ jo'e”, chikʉna asa pojojʉ fiesta cho'oasome repana.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 ’Jã'aja'ñe cho'otona chekʉ, repaʉ majaa'chʉ charo cakʉ chio saisi'kʉpi maniasomʉ. Maiʉ vʉ'e tĩ'api'rakʉji kueñejekʉna repana fiesta cho'oche asaasomʉ repaʉ.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Asakʉ mani tĩ'a, repaʉ pʉka'kʉre cho'oche cho'okaikʉ'te te'eʉ'te soni sẽniasomʉ. “¿Ʉ̃quere jã'ana cho'oche?”, chiniasomʉ repaʉ.
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Chikʉna i'kaasomʉ repaʉ. “Mʉche'ʉpi vajʉva'ʉ co'iʉna, ‘Torochĩiva'ʉre ãure ãu jujasiva'ʉni vaijʉ̃'ʉ. Ãijʉ fiesta cho'oñu mai’, chiisi'kʉa'mʉ mʉja'kʉ”, chiniasomʉ repaʉ repaʉ'te.
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Jã'aja'ñe kʉaʉna asa pe'rukʉ vʉ'e kakacuheasomʉ repaʉ. Kakacuhekʉna repaʉ pʉka'kʉ eta, “Jmava'ʉ, kakajʉ̃'ʉ”, chiiʉ rʉa chʉ̃'ʉasomʉ repaʉ'te.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Jã'aja'ñe chʉ̃'ʉkʉna pʉka'kʉre ija'che i'kaasomʉ repaʉ: “Mʉ'ʉ chʉ̃'ʉñe jmamakarʉjẽ'e jachama'ñe rʉa jeerʉmʉ cho'okʉ pa'ikʉ'mʉ chʉ'ʉ. Jã'ata'ni mʉ'ʉ chʉ'ʉre jmamakarʉjẽ'e chivochĩiva'ʉrejẽ'e ĩsima'kʉa'mʉ. ‘Mʉ'ʉ ja'me pa'inana'me pojokʉ fiesta cho'ojʉ̃'ʉ’, chiima'kʉa'mʉ.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Aperʉmʉ jã'ʉ chʉ'ʉ cho'jeʉ mʉ'ʉ ĩsisi'e koo jo'e chekʉnani ĩsisõ kuri koo sani ku'iʉ sĩ'uromire ja'me kãiʉ ro'isõsi'kʉa'mʉ. Jã'aja'ñe cho'osi'kʉreta'ni pojokʉ fiesta cho'ora chini torochĩiva'ʉre ãure ãu jujasiva'ʉre vaisi'kʉa'mʉ mʉ'ʉ”, chiniasomʉ repaʉ pʉka'kʉre.
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Chikʉna pʉka'kʉ i'kaasomʉ repaʉ'te. “Jmava'ʉ, chʉ'ʉre si'arʉmʉ ja'me pa'ikʉ'mʉ mʉ'ʉ. Chʉ'ʉ paache cu'amajñarʉã peore mʉ'ʉ paajachechi'aa'me jã'a.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Mʉche'ʉva'ʉta'ni jũnisõsiva'ʉja'che peocheja pa'isiva'ʉpi co'icuhasi'kʉa'mʉ. Ũcuaja'che sani cavesʉsõsiva'ʉja'che peocheja pa'isiva'ʉpi co'icuhasi'kʉa'mʉ jo'e. Jã'ajekʉna pojokʉ fiesta cho'omʉ chʉ'ʉ”, chiniasomʉ repaʉ —Jã'aja'ñe chʉ'vaasomʉ Jesús repanare pãi.
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.