Lucas 15

Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ũcuarʉmʉ pãi chʉ̃'ʉnare kuri kookainana'me cu'ache pa'ina Jesús i'kache'te asañu chini chi'iasome.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Jã'anapi chi'irena ña fariseopãina'me judíopãi che'chona pe'rujʉ cu'ache i'kaasome Jesure.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Jã'aja'ñe i'karena asa Jesús repanani chʉ'vakʉ ũcuaʉji cuasakʉ ija'chere kʉaasomʉ:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 —Chekʉrʉmʉ mʉsanʉkona ovejava'nare te'eʉji cienrepava'nare paamʉ. Paakʉna chekʉrʉmʉ ovejava'ʉ te'eva'ʉ tĩichejana sani cavesʉsõru chekʉva'nare noventa y nueverepanare te'eva'nare pãi peochejana jo'ka, cavesʉsiva'ʉni ku'era chini sanisõmʉ mʉ'ʉ.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Sani ku'ekʉ pa'iʉ jñaani repava'ʉre rʉa pojokʉ mini kuãa ramʉ mʉ'ʉ.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Rani tĩ'a mʉ'ʉre re'onana'me mʉ'ʉre kueñe pa'inare soni, “Ovejava'ʉre cavesʉsiva'ʉre ku'e jñaacuhasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Jñaa pojosõmʉ chʉ'ʉ. Ja'me pojokaijʉ̃'ʉ chʉ'ʉre”, chiimʉ mʉ'ʉ.
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Asarepajʉ̃'ʉ, mʉsanʉkona. Chekʉrʉmʉ pãi re'ona noventa y nueverepana pa'ime. Re'onajejʉna cu'ache cho'oche ũhañe chiima'mʉ repanare. Jã'aja'ñe pa'ijʉna cʉnaʉmʉ pa'ina rʉa pojome repanare. Jã'ata'ni pãiʉ te'eʉji repaʉ cu'ache cho'oche'te ũhasõru cʉnaʉmʉ pa'ina na'a rʉa pojome repaʉ'te —chiniasomʉ Jesús repanare.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Chini Jesús jo'e chʉ'vaasomʉ repanare.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Ku'e jñaa, repao'te re'onana'me repao'te kueñe pa'inare soni, “Kurire'reva cho'osõsire'reva ku'e jñaacuhasi'koa'mo chʉ'ʉ. Kurire'reva chʉ'ʉ jñaasi'e ja'me pojokaijʉ̃'ʉ chʉ'ʉre”, chiimo repao repanare.
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Ũcuaja'che pãiʉ te'eʉji repaʉ cu'ache cho'oche'te ũhasõru ángeles Diore ja'me pa'ina rʉa pojome —chiniasomʉ Jesús repanare.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ũcuarʉmʉ Jesús jo'e chʉ'vaasomʉ repanare.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Paakʉna cho'je cakʉpi ija'che i'kaasomʉ pʉka'kʉre: “Ja'kʉ, mʉ'ʉ jũnisõrʉmʉ chʉ'ʉre jo'kajachere churana teana ĩsijʉ̃'ʉ chʉ'ʉre, chejana'me põse”, chiniasomʉ. Sẽkʉna pʉka'kʉ repanare mamachĩi chejana'me põse teana ĩsiasomʉ.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Ĩsiʉna cho'je cakʉ pʉka'kʉ repaʉ'te ĩsisi'e peore na'mi ĩsisõasomʉ. Ĩsisõ, kuri koo, so'ona sani ũcuaʉache cu'ache cho'okʉ ku'iʉ kuri rʉa na'mi si'asõasomʉ repaʉ.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Repaʉ kuri si'asõsirʉmʉna repaʉ saisichejapi jeereparʉmʉ okopi ramaʉna ãu si'asõasomʉ. Ãupi si'asõʉna si'ache repaʉjẽ'e kurijẽ'e si'asõsi'kʉjekʉ ãujẽ'e peokʉ kurijẽ'e peoasomʉ repaʉ.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Repaʉni peore karakʉna ũcuacheja pa'ikʉ'te pãiʉ'te sani cho'oche'te sẽniasomʉ repaʉ cho'oche'te cho'okʉ ãure ãsa chini. Cho'oche'te sẽkʉna repaʉ'te jo'chasẽse kuirache'te jo'ka cu'ava'na pa'ichejana saoasomʉ repaʉ.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Saoʉna sani pa'iʉ jo'chasẽsere kuirakʉna repaʉni rʉarepa ãucuhakʉna jo'chasẽse ãure ãni chajiʉakʉ'teta'ni repacheja pa'ina pãi te'eʉjẽ'e ãumaneasome repaʉ'te.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Na'a pa'iʉ rũhiñe cuasa, te'eʉji ija'che i'kaasomʉ repaʉ: “Chʉ'ʉ ja'kʉre cho'oche cho'okaina ãu karama'ñe paajʉ ãijʉna cajejaisi'e pa'ito chʉ'ʉva'ʉta'ni ichejare rani pa'iʉ ãucuhare jũ'iʉ pa'imʉ.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Jã'ajekʉna ja'kʉni co'i ija'che i'kara: ‘Ja'kʉ, mʉ'ʉrejẽ'e cu'ache cho'okʉ Diorejẽ'e cu'ache cho'osi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Mʉ'ʉre cu'ache cho'osi'kʉjekʉna, Chʉ'ʉ chĩia'mʉ mʉ'ʉ, chiimanejʉ̃'ʉ chʉ'ʉre. Rupʉ mʉ'ʉre cho'oche cho'okaikʉ'te paacheja'che paajʉ̃'ʉ chʉ'ʉre chura’, chisa ja'kʉni co'ini”, chiniasomʉ repaʉ.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 ’Jã'aja'ñe chini cuasa co'iasomʉ repaʉ churata'ni. Co'ikʉna repaʉ pʉka'kʉ chuta'a ma'a so'o pa'ikʉni ñaasomʉ repaʉ'te. Ñasi'epi repaʉni oiʉ vʉ'vʉ tijña sũ'ka chũsu pojoasomʉ repaʉ.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Sũ'ka chũsu pojokʉ'teta'ni repaʉ cuasa co'isi'ere i'kaasomʉ repaʉ. “Ja'kʉ, mʉ'ʉrejẽ'e cu'ache cho'okʉ Diorejẽ'e cu'ache cho'osi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Mʉ'ʉre cu'ache cho'osi'kʉjekʉna, Chʉ'ʉ chĩia'mʉ mʉ'ʉ, chiimanejʉ̃'ʉ chʉ'ʉre”, chiniasomʉ repaʉ pʉka'kʉre.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Jã'ata'ni pʉka'kʉ mamakʉji co'iʉna pojokʉ repaʉ'te cho'oche cho'okainare soni rao ija'che chʉ̃'ʉasomʉ: “Kãña, rʉa re'ojakãñare mini ra sa'chekaijʉ̃'ʉ iva'ʉre chʉ'ʉ chĩiva'ʉre. Kãña sa'che pi'ni aniñocava mini ra, mʉoñona cuachajʉ̃'ʉ iva'ʉre. Ũcuaja'che cũ'akorophe're mini ra sa'chejʉ̃'ʉ iva'ʉre.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Ũcuaja'che torochĩiva'ʉre jujusiva'ʉni chẽa vaijʉ̃'ʉ. Ãijʉ pojojʉ fiesta cho'oñu mai.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Chʉ'ʉ chĩiva'ʉ jũnisõsiva'ʉja'che peocheja pa'iva'ʉpi co'icuhasi'kʉa'mʉ. Ũcuachi'a sani cavesʉsõsiva'ʉja'che peocheja pa'isiva'ʉpi co'icuhasi'kʉa'mʉ jo'e”, chikʉna asa pojojʉ fiesta cho'oasome repana.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 ’Jã'aja'ñe cho'otona chekʉ, repaʉ majaa'chʉ charo cakʉ chio saisi'kʉpi maniasomʉ. Maiʉ vʉ'e tĩ'api'rakʉji kueñejekʉna repana fiesta cho'oche asaasomʉ repaʉ.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Asakʉ mani tĩ'a, repaʉ pʉka'kʉre cho'oche cho'okaikʉ'te te'eʉ'te soni sẽniasomʉ. “¿Ʉ̃quere jã'ana cho'oche?”, chiniasomʉ repaʉ.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Chikʉna i'kaasomʉ repaʉ. “Mʉche'ʉpi vajʉva'ʉ co'iʉna, ‘Torochĩiva'ʉre ãure ãu jujasiva'ʉni vaijʉ̃'ʉ. Ãijʉ fiesta cho'oñu mai’, chiisi'kʉa'mʉ mʉja'kʉ”, chiniasomʉ repaʉ repaʉ'te.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Jã'aja'ñe kʉaʉna asa pe'rukʉ vʉ'e kakacuheasomʉ repaʉ. Kakacuhekʉna repaʉ pʉka'kʉ eta, “Jmava'ʉ, kakajʉ̃'ʉ”, chiiʉ rʉa chʉ̃'ʉasomʉ repaʉ'te.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Jã'aja'ñe chʉ̃'ʉkʉna pʉka'kʉre ija'che i'kaasomʉ repaʉ: “Mʉ'ʉ chʉ̃'ʉñe jmamakarʉjẽ'e jachama'ñe rʉa jeerʉmʉ cho'okʉ pa'ikʉ'mʉ chʉ'ʉ. Jã'ata'ni mʉ'ʉ chʉ'ʉre jmamakarʉjẽ'e chivochĩiva'ʉrejẽ'e ĩsima'kʉa'mʉ. ‘Mʉ'ʉ ja'me pa'inana'me pojokʉ fiesta cho'ojʉ̃'ʉ’, chiima'kʉa'mʉ.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Aperʉmʉ jã'ʉ chʉ'ʉ cho'jeʉ mʉ'ʉ ĩsisi'e koo jo'e chekʉnani ĩsisõ kuri koo sani ku'iʉ sĩ'uromire ja'me kãiʉ ro'isõsi'kʉa'mʉ. Jã'aja'ñe cho'osi'kʉreta'ni pojokʉ fiesta cho'ora chini torochĩiva'ʉre ãure ãu jujasiva'ʉre vaisi'kʉa'mʉ mʉ'ʉ”, chiniasomʉ repaʉ pʉka'kʉre.
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Chikʉna pʉka'kʉ i'kaasomʉ repaʉ'te. “Jmava'ʉ, chʉ'ʉre si'arʉmʉ ja'me pa'ikʉ'mʉ mʉ'ʉ. Chʉ'ʉ paache cu'amajñarʉã peore mʉ'ʉ paajachechi'aa'me jã'a.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Mʉche'ʉva'ʉta'ni jũnisõsiva'ʉja'che peocheja pa'isiva'ʉpi co'icuhasi'kʉa'mʉ. Ũcuaja'che sani cavesʉsõsiva'ʉja'che peocheja pa'isiva'ʉpi co'icuhasi'kʉa'mʉ jo'e. Jã'ajekʉna pojokʉ fiesta cho'omʉ chʉ'ʉ”, chiniasomʉ repaʉ —Jã'aja'ñe chʉ'vaasomʉ Jesús repanare pãi.
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.