Lucas 15

Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ũcuarʉmʉ pãi chʉ̃'ʉnare kuri kookainana'me cu'ache pa'ina Jesús i'kache'te asañu chini chi'iasome.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Jã'anapi chi'irena ña fariseopãina'me judíopãi che'chona pe'rujʉ cu'ache i'kaasome Jesure.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Jã'aja'ñe i'karena asa Jesús repanani chʉ'vakʉ ũcuaʉji cuasakʉ ija'chere kʉaasomʉ:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 —Chekʉrʉmʉ mʉsanʉkona ovejava'nare te'eʉji cienrepava'nare paamʉ. Paakʉna chekʉrʉmʉ ovejava'ʉ te'eva'ʉ tĩichejana sani cavesʉsõru chekʉva'nare noventa y nueverepanare te'eva'nare pãi peochejana jo'ka, cavesʉsiva'ʉni ku'era chini sanisõmʉ mʉ'ʉ.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Sani ku'ekʉ pa'iʉ jñaani repava'ʉre rʉa pojokʉ mini kuãa ramʉ mʉ'ʉ.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Rani tĩ'a mʉ'ʉre re'onana'me mʉ'ʉre kueñe pa'inare soni, “Ovejava'ʉre cavesʉsiva'ʉre ku'e jñaacuhasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Jñaa pojosõmʉ chʉ'ʉ. Ja'me pojokaijʉ̃'ʉ chʉ'ʉre”, chiimʉ mʉ'ʉ.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Asarepajʉ̃'ʉ, mʉsanʉkona. Chekʉrʉmʉ pãi re'ona noventa y nueverepana pa'ime. Re'onajejʉna cu'ache cho'oche ũhañe chiima'mʉ repanare. Jã'aja'ñe pa'ijʉna cʉnaʉmʉ pa'ina rʉa pojome repanare. Jã'ata'ni pãiʉ te'eʉji repaʉ cu'ache cho'oche'te ũhasõru cʉnaʉmʉ pa'ina na'a rʉa pojome repaʉ'te —chiniasomʉ Jesús repanare.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Chini Jesús jo'e chʉ'vaasomʉ repanare.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Ku'e jñaa, repao'te re'onana'me repao'te kueñe pa'inare soni, “Kurire'reva cho'osõsire'reva ku'e jñaacuhasi'koa'mo chʉ'ʉ. Kurire'reva chʉ'ʉ jñaasi'e ja'me pojokaijʉ̃'ʉ chʉ'ʉre”, chiimo repao repanare.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Ũcuaja'che pãiʉ te'eʉji repaʉ cu'ache cho'oche'te ũhasõru ángeles Diore ja'me pa'ina rʉa pojome —chiniasomʉ Jesús repanare.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ũcuarʉmʉ Jesús jo'e chʉ'vaasomʉ repanare.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Paakʉna cho'je cakʉpi ija'che i'kaasomʉ pʉka'kʉre: “Ja'kʉ, mʉ'ʉ jũnisõrʉmʉ chʉ'ʉre jo'kajachere churana teana ĩsijʉ̃'ʉ chʉ'ʉre, chejana'me põse”, chiniasomʉ. Sẽkʉna pʉka'kʉ repanare mamachĩi chejana'me põse teana ĩsiasomʉ.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Ĩsiʉna cho'je cakʉ pʉka'kʉ repaʉ'te ĩsisi'e peore na'mi ĩsisõasomʉ. Ĩsisõ, kuri koo, so'ona sani ũcuaʉache cu'ache cho'okʉ ku'iʉ kuri rʉa na'mi si'asõasomʉ repaʉ.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Repaʉ kuri si'asõsirʉmʉna repaʉ saisichejapi jeereparʉmʉ okopi ramaʉna ãu si'asõasomʉ. Ãupi si'asõʉna si'ache repaʉjẽ'e kurijẽ'e si'asõsi'kʉjekʉ ãujẽ'e peokʉ kurijẽ'e peoasomʉ repaʉ.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Repaʉni peore karakʉna ũcuacheja pa'ikʉ'te pãiʉ'te sani cho'oche'te sẽniasomʉ repaʉ cho'oche'te cho'okʉ ãure ãsa chini. Cho'oche'te sẽkʉna repaʉ'te jo'chasẽse kuirache'te jo'ka cu'ava'na pa'ichejana saoasomʉ repaʉ.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Saoʉna sani pa'iʉ jo'chasẽsere kuirakʉna repaʉni rʉarepa ãucuhakʉna jo'chasẽse ãure ãni chajiʉakʉ'teta'ni repacheja pa'ina pãi te'eʉjẽ'e ãumaneasome repaʉ'te.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Na'a pa'iʉ rũhiñe cuasa, te'eʉji ija'che i'kaasomʉ repaʉ: “Chʉ'ʉ ja'kʉre cho'oche cho'okaina ãu karama'ñe paajʉ ãijʉna cajejaisi'e pa'ito chʉ'ʉva'ʉta'ni ichejare rani pa'iʉ ãucuhare jũ'iʉ pa'imʉ.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Jã'ajekʉna ja'kʉni co'i ija'che i'kara: ‘Ja'kʉ, mʉ'ʉrejẽ'e cu'ache cho'okʉ Diorejẽ'e cu'ache cho'osi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Mʉ'ʉre cu'ache cho'osi'kʉjekʉna, Chʉ'ʉ chĩia'mʉ mʉ'ʉ, chiimanejʉ̃'ʉ chʉ'ʉre. Rupʉ mʉ'ʉre cho'oche cho'okaikʉ'te paacheja'che paajʉ̃'ʉ chʉ'ʉre chura’, chisa ja'kʉni co'ini”, chiniasomʉ repaʉ.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 ’Jã'aja'ñe chini cuasa co'iasomʉ repaʉ churata'ni. Co'ikʉna repaʉ pʉka'kʉ chuta'a ma'a so'o pa'ikʉni ñaasomʉ repaʉ'te. Ñasi'epi repaʉni oiʉ vʉ'vʉ tijña sũ'ka chũsu pojoasomʉ repaʉ.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Sũ'ka chũsu pojokʉ'teta'ni repaʉ cuasa co'isi'ere i'kaasomʉ repaʉ. “Ja'kʉ, mʉ'ʉrejẽ'e cu'ache cho'okʉ Diorejẽ'e cu'ache cho'osi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Mʉ'ʉre cu'ache cho'osi'kʉjekʉna, Chʉ'ʉ chĩia'mʉ mʉ'ʉ, chiimanejʉ̃'ʉ chʉ'ʉre”, chiniasomʉ repaʉ pʉka'kʉre.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Jã'ata'ni pʉka'kʉ mamakʉji co'iʉna pojokʉ repaʉ'te cho'oche cho'okainare soni rao ija'che chʉ̃'ʉasomʉ: “Kãña, rʉa re'ojakãñare mini ra sa'chekaijʉ̃'ʉ iva'ʉre chʉ'ʉ chĩiva'ʉre. Kãña sa'che pi'ni aniñocava mini ra, mʉoñona cuachajʉ̃'ʉ iva'ʉre. Ũcuaja'che cũ'akorophe're mini ra sa'chejʉ̃'ʉ iva'ʉre.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Ũcuaja'che torochĩiva'ʉre jujusiva'ʉni chẽa vaijʉ̃'ʉ. Ãijʉ pojojʉ fiesta cho'oñu mai.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Chʉ'ʉ chĩiva'ʉ jũnisõsiva'ʉja'che peocheja pa'iva'ʉpi co'icuhasi'kʉa'mʉ. Ũcuachi'a sani cavesʉsõsiva'ʉja'che peocheja pa'isiva'ʉpi co'icuhasi'kʉa'mʉ jo'e”, chikʉna asa pojojʉ fiesta cho'oasome repana.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Jã'aja'ñe cho'otona chekʉ, repaʉ majaa'chʉ charo cakʉ chio saisi'kʉpi maniasomʉ. Maiʉ vʉ'e tĩ'api'rakʉji kueñejekʉna repana fiesta cho'oche asaasomʉ repaʉ.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Asakʉ mani tĩ'a, repaʉ pʉka'kʉre cho'oche cho'okaikʉ'te te'eʉ'te soni sẽniasomʉ. “¿Ʉ̃quere jã'ana cho'oche?”, chiniasomʉ repaʉ.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Chikʉna i'kaasomʉ repaʉ. “Mʉche'ʉpi vajʉva'ʉ co'iʉna, ‘Torochĩiva'ʉre ãure ãu jujasiva'ʉni vaijʉ̃'ʉ. Ãijʉ fiesta cho'oñu mai’, chiisi'kʉa'mʉ mʉja'kʉ”, chiniasomʉ repaʉ repaʉ'te.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Jã'aja'ñe kʉaʉna asa pe'rukʉ vʉ'e kakacuheasomʉ repaʉ. Kakacuhekʉna repaʉ pʉka'kʉ eta, “Jmava'ʉ, kakajʉ̃'ʉ”, chiiʉ rʉa chʉ̃'ʉasomʉ repaʉ'te.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Jã'aja'ñe chʉ̃'ʉkʉna pʉka'kʉre ija'che i'kaasomʉ repaʉ: “Mʉ'ʉ chʉ̃'ʉñe jmamakarʉjẽ'e jachama'ñe rʉa jeerʉmʉ cho'okʉ pa'ikʉ'mʉ chʉ'ʉ. Jã'ata'ni mʉ'ʉ chʉ'ʉre jmamakarʉjẽ'e chivochĩiva'ʉrejẽ'e ĩsima'kʉa'mʉ. ‘Mʉ'ʉ ja'me pa'inana'me pojokʉ fiesta cho'ojʉ̃'ʉ’, chiima'kʉa'mʉ.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Aperʉmʉ jã'ʉ chʉ'ʉ cho'jeʉ mʉ'ʉ ĩsisi'e koo jo'e chekʉnani ĩsisõ kuri koo sani ku'iʉ sĩ'uromire ja'me kãiʉ ro'isõsi'kʉa'mʉ. Jã'aja'ñe cho'osi'kʉreta'ni pojokʉ fiesta cho'ora chini torochĩiva'ʉre ãure ãu jujasiva'ʉre vaisi'kʉa'mʉ mʉ'ʉ”, chiniasomʉ repaʉ pʉka'kʉre.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Chikʉna pʉka'kʉ i'kaasomʉ repaʉ'te. “Jmava'ʉ, chʉ'ʉre si'arʉmʉ ja'me pa'ikʉ'mʉ mʉ'ʉ. Chʉ'ʉ paache cu'amajñarʉã peore mʉ'ʉ paajachechi'aa'me jã'a.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Mʉche'ʉva'ʉta'ni jũnisõsiva'ʉja'che peocheja pa'isiva'ʉpi co'icuhasi'kʉa'mʉ. Ũcuaja'che sani cavesʉsõsiva'ʉja'che peocheja pa'isiva'ʉpi co'icuhasi'kʉa'mʉ jo'e. Jã'ajekʉna pojokʉ fiesta cho'omʉ chʉ'ʉ”, chiniasomʉ repaʉ —Jã'aja'ñe chʉ'vaasomʉ Jesús repanare pãi.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.