Atos 20
Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs ARA
1 Reparʉmʉ Pablo chekʉchejana saipi'rakʉ pãi kuanupʉ pe'ru chʉrʉ sanisosirʉmʉna Jesure cuasanare soniasomʉ repanani chʉ'vara chini. Chʉ'va pi'ni, “Saimʉ chʉ'ʉ”, chini repanare jo'ka Macedonia chejana sanisoasomʉ repaʉ.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos, e, tendo-os confortado, despediu-se, e partiu para a Macedônia.
2 Macedonia chejare ku'iʉ vʉ'ñajoopoã tĩ'a repajoopoã pa'inare Jesure cuasanare re'oja'che i'kaasomʉ repaʉ, repanapi pojojʉ paapʉ chini. Jã'achejapi Grecia chejana sani tĩ'aasomʉ repaʉ.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Repacheja saisirʉmʉ chotepãimia paniasomʉ repaʉ. Pani pi'ni Siria chejana co'ira chini choovʉ tuhipi'rakʉji judíopãi repacheja pa'ina repaʉ'te cu'ache cho'oñu chiiche'te asa, “Choovʉ tusa”, chiisi'kʉpi tuhima'ñe, “Jo'e Macedonia chejapi jẽni po'opi co'ira”, chiniasomʉ repaʉ.
3 onde se demorou três meses. Tendo havido uma conspiração por parte dos judeus contra ele, quando estava para embarcar rumo à Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Repaʉji po'opi saiʉna chekʉna ja'me saniasome repaʉ'te: Pirro mamakʉ Sópater Berea vʉ'ejoopo raisi'kʉna'me Tesalónica vʉ'ejoopo raisina Aristarcona'me Segundo, Derbe vʉ'ejoopo raisi'kʉ Gayona'me Timoteo, Asia cheja raisina Tíquicona'me Trófimo.
4 Acompanharam-no [até à Ásia] Sópatro, de Bereia, filho de Pirro, Aristarco e Secundo, de Tessalônica, Gaio, de Derbe, e Timóteo, bem como Tíquico e Trófimo, da Ásia;
5 Charo sani Troas vʉ'ejoopona cha'asinaa'me repana chʉkʉna'te.
5 estes nos precederam, esperando-nos em Trôade.
6 Pã saʉmanesi'e ãni caraisirʉmʉna, Filipos vʉ'ejoopo eta choo jʉosa'arona cajesinaa'me chʉkʉna. Ũcuachejapi choovʉ tuni cincorepaumucujña jẽ'ejʉ charo saisina pa'ijoopo Troas vʉ'ejoopona tĩ'asinaa'me chʉkʉna. Repajoopo tĩ'asirʉmʉ sieterepaumucujña pa'isinaa'me chʉkʉna.
6 Depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles naquele porto, onde passamos uma semana.
7 Ũcuarʉmʉ chʉkʉna Jesucristo'te cuasana romicorʉmʉ Dioni pojoñu chini repajoopo pa'inana'me chi'isinaa'me. Chi'irena Pablo Dios chʉ'ore chʉ'vasi'kʉa'mʉ repanare. Jo'e apeñatato saijaʉjekʉ ñamirepajatʉ'ka chʉ'vasi'kʉa'mʉ repaʉ.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos com o fim de partir o pão, Paulo, que devia seguir viagem no dia imediato, exortava-os e prolongou o discurso até à meia-noite.
8 Chʉkʉna chi'i pa'iruupʉ ʉmʉ pa'iruupʉ ʉopʉã rʉa miasi'kʉa'mʉ.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Pablo chʉ'vachʉ'ore Eutico põsʉʉ ventanasa'aro'te ñu'iʉ asakʉ pa'isi'kʉa'mʉ. Jã'ata'ni jeereparʉmʉ ñu'iʉ ʉokʉakʉna kãniso ũcuasa'aroji ve'sena ponʉ tuãni jũnisosi'kʉa'mʉ repaʉ, rʉa ʉmʉ pa'isa'arojekʉna. Tuãkʉna chʉkʉna vʉ'vʉ caje eta miito jũnisosiva'ʉ ũhisi'kʉa'mʉ repaʉ.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante o prolongado discurso de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo e foi levantado morto.
10 Pablo caje ña repaʉni sũ'kakʉ ija'che i'kasi'kʉa'mʉ chʉkʉna'te:
10 Descendo, porém, Paulo inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a vida nele está.
11 Jã'aja'ñe cho'o Pablo ũcuaruupʉna jo'e mʉni ãu ãni pi'ni ñatachetʉ'ka jo'e chʉ'vasi'kʉa'mʉ chʉkʉna'te. Chʉ'vakʉ ñata sanisosi'kʉa'mʉ repaʉ.
11 Subindo de novo, partiu o pão, e comeu, e ainda lhes falou largamente até ao romper da alva. E, assim, partiu.
12 Repana pãi chi'isina jũni vajʉraisi'kʉre põsʉʉ'te repaʉ vʉ'ena pojojʉ sasosinaa'me pãi.
12 Então, conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Jã'aja'ñe cho'osirʉmʉ Pablo choovʉji saicuhekʉ Aso vʉ'ejoopona po'opi saisi'kʉa'mʉ. Saipi'rakʉ chʉkʉna'te ija'che i'kasi'kʉa'mʉ repaʉ: “Aso vʉ'ejoopona choovʉji saijʉ tʉojʉ saijʉ̃'ʉ chʉ'ʉre”, chiisi'kʉa'mʉ. Chikʉna, “Jaʉ”, chiisinaa'me chʉkʉna. Choo jʉosa'arona caje choovʉ tuni Aso vʉ'ejoopona saisinaa'me, Pabloni miijʉ sañu chini.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos fora determinado, devendo ele ir por terra.
14 Chʉkʉna repajoopo tĩ'asirʉmʉ chʉkʉna'te tijña choovʉna tuhisi'kʉa'mʉ repaʉ. Tukʉna Pablona'me Mitilene vʉ'ejoopona jẽni canʉkasinaa'me chʉkʉna.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 — ausente —
15 dali, navegando, no dia seguinte, passamos defronte de Quios, no dia imediato, tocamos em Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 — ausente —
16 Porque Paulo já havia determinado não aportar em Éfeso, não querendo demorar-se na Ásia, porquanto se apressava com o intuito de passar o dia de Pentecostes em Jerusalém, caso lhe fosse possível.
17 Reparʉmʉ Pablo Mileto vʉ'ejoopo'te pa'iʉ Efeso vʉ'ejoopo pa'inani chʉ'o saosi'kʉa'mʉ, Jesure cuasanare chʉ̃'ʉnani, rani ñaa'jʉ chini.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os presbíteros da igreja.
18 Chʉ'o saoʉna ratena repanare ija'che i'kasi'kʉa'mʉ repaʉ:
18 E, quando se encontraram com ele, disse-lhes: Vós bem sabeis como foi que me conduzi entre vós em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Reparʉmʉ judíopãi rʉa cu'ache cho'osinaa'me chʉ'ʉre. Jã'ata'ni mʉsanʉkonani oiʉ, “Peore masiʉ'mʉ chʉ'ʉ”, chiima'ñe Dios chʉ̃'ʉñechi'a cho'okʉ pa'isi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, lágrimas e provações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram,
20 Jã'ajekʉna vajʉchʉma'ñe chʉ'vasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ mʉsanʉkonare. Peore mʉsanʉkona chiiche che'chosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ mʉsanʉkonapi na'a re'oja'che paapʉ chini. Pãi chi'ivʉ'ena'me pãi vʉ'ña che'chosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ Dios chʉ'o.
20 jamais deixando de vos anunciar coisa alguma proveitosa e de vo-la ensinar publicamente e também de casa em casa,
21 Mʉsanʉkona pa'icheja pa'inare judíopãina'me griegopãi peore ija'che i'kakʉ chʉ'vasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ: “Cu'ache cho'oche ũhaso Maire Paakʉni, Jesucristoni cuasajʉ Dioni jovojʉ̃'ʉ”, chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ repanare.
21 testificando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus [Cristo].
22 Chura Dios Rekochoji chʉ̃'ʉkʉna Jerusalén vʉ'ejoopona saimʉ chʉ'ʉ. Repacheja sakʉna chʉ'ʉre ti'jñejañe vesʉmʉ chʉ'ʉ.
22 E, agora, constrangido em meu espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali me acontecerá,
23 Iechi'a masimʉ: Ku'iʉ vʉ'ñajoopoã tĩ'ato Dios Rekocho si'arʉmʉ ija'che i'kamʉ chʉ'ʉre: “Jerusalén vʉ'ejoopo'te sani pa'iʉna cu'ache ti'jñeja'mʉ mʉ'ʉre. Pãi chẽavʉ'ena cuaojanaa'me pãi mʉ'ʉre”, chiimʉ Dios Rekocho chʉ'ʉre.
23 senão que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que me esperam cadeias e tribulações.
24 Jã'ajẽ'e vajʉchʉma'mʉ chʉ'ʉ. Diopi chʉ'ʉre jũ'iñe ĩsito re'omʉ. Jã'ata'ni Repaʉ chʉ'ʉre cho'oa'kʉ chini jo'kasi'ere peore cho'o pi'nikasa chiimʉ chʉ'ʉ. Jã'achi'a chiimʉ chʉ'ʉ. Dios chʉ'ʉre Repaʉ chʉ'ore chʉ'vaa'kʉ chini jo'kasi'kʉa'mʉ, pãi ũcuanʉkore Repaʉ re'oja'che cho'okaiche'te kʉaa'kʉ chini.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, contanto que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 ’Asarepajʉ̃'ʉ, mʉsanʉkona. Chura ie masimʉ chʉ'ʉ: Chʉ'ʉ icheja cheja pa'irʉmʉ Dios chʉ̃'ʉñe chʉ'ʉ che'choche asasina mʉsanʉkona ũcuanʉko jo'e ñamanejanaa'me chʉ'ʉre.
25 Agora, eu sei que todos vós, em cujo meio passei pregando o reino, não vereis mais o meu rosto.
26 Chʉ'ʉ mʉsanʉkonare Dios chʉ̃'ʉñe masi che'chosi'kʉa'mʉ. Jã'ajekʉna mʉsanʉkona pa'icheja pa'inapi jũniso vati toana saito chʉ'o peomʉ chʉ'ʉre.
26 Portanto, eu vos protesto, no dia de hoje, que estou limpo do sangue de todos;
27 Chʉ'ʉ mʉsanʉkonare vajʉchʉkʉ cuhema'ñe Dios chiiche peore kʉasi'kʉa'mʉ.
27 porque jamais deixei de vos anunciar todo o desígnio de Deus.
28 Asarepajʉ̃'ʉ, mʉsanʉkona pãi chʉ̃'ʉna. Ñarepajʉ pa'ijʉ re'oja'che pa'ijʉ̃'ʉ. Dios Rekocho mʉsanʉkonare Jesure cuasanare kuirache'te jo'kasi'kʉa'mʉ, mʉsanʉkonapi repanani re'oja'chere chʉ'vajʉ paapʉ chini. Masi kuirajʉ̃'ʉ repanare Jesure cuasakuanupʉ Repaʉ jũni Ũcuaʉ chiepi ro'ikani chẽa paakuanupʉ.
28 Atendei por vós e por todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastoreardes a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Chʉ'ʉ sanisosirʉmʉ chai ovejava'nani ãnisoñu chini raicheja'che pãi rani rʉa cu'ache cho'ojanaa'me repanare.
29 Eu sei que, depois da minha partida, entre vós penetrarão lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Jo'e na'a pa'isirʉmʉ chekʉna mʉsanʉkonare ja'me chi'ina jorejʉ, “Re'oja'chere che'chome chʉkʉna”, chiijʉ cu'ache'te che'chojanaa'me, Jesure cuasanani tʉa paañu chini.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás deles.
31 Jã'ajekʉna ñarepajʉ pa'ijʉ chʉ'ʉ mʉsanʉkonare ja'me pa'isi'e cavesʉmairo pa'ijʉ̃'ʉ. Choteʉ̃sʉrʉmʉ mʉsanʉkonare ja'me pa'iʉ si'arʉmʉ umucujñana'me ñami cuhama'ñe chʉ'vakʉ pa'isi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ, mʉsanʉkonani oiʉ.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, por três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, a cada um.
32 ’Jo'ka saimʉ chʉ'ʉ mʉsanʉkonare chura. Saiʉ mʉsanʉkonani kuiraa'kʉ chini Dioni jo'kamʉ chʉ'ʉ. Ũcuaja'che mʉsanʉkonapi Dios chʉ'ore na'a rʉa che'chejʉ paapʉ chini Dioni jo'kamʉ chʉ'ʉ mʉsanʉkonare, na'a rʉa re'oja'che pa'imasia'jʉ chini. Re'oja'che pa'ijʉna Dios mʉsanʉkonare rʉa re'oja'che cho'okaija'mʉ, chekʉnare ũcuachi'a Repaʉ chẽa paanare ũcuanʉkore.
32 Agora, pois, encomendo-vos ao Senhor e à palavra da sua graça, que tem poder para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Mʉsanʉkonare ja'me pa'irʉmʉ mʉsanʉkona paamajñarʉã sẽemanesi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Mʉsanʉkona paache kãña kuri paaʉache ñamanesi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes;
34 Chʉ'ʉ pa'iche masime mʉsanʉkona. Chʉ'ʉre karachena'me chʉ'ʉre ja'me ku'inare karache'te koora chini rʉa cho'oche cho'okʉ pa'isi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ mʉsanʉkona pa'icheja pa'irʉmʉ.
34 vós mesmos sabeis que estas mãos serviram para o que me era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Cho'oche rʉa paakʉji si'arʉmʉ che'chokʉ pa'isi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ mʉsanʉkonare, chʉ'ʉ pa'iche'te ña chẽa ũcuaja'che paapʉ chini. Maipi cho'oche'te rʉa cho'ojʉ chʉova'na pa'iva'nani kuirañu. Maire Paakʉ Jesús ija'che i'kaasomʉ: “Mʉsanʉkonani chekʉnapi re'oja'che cho'okaito pojojanaa'me mʉsanʉkona. Jã'ata'ni mʉsanʉkonapi chekʉnani re'oja'che cho'okani na'a rʉa pojojanaa'me”, chiniasomʉ Jesús —chiisi'kʉa'mʉ Pablo repanare.
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é mister socorrer os necessitados e recordar as palavras do próprio Senhor Jesus: Mais bem-aventurado é dar que receber.
36 Repaʉ Pablo i'ka pi'niʉna ũcuanʉko ro're ñu'ijʉ Dioni sẽesinaa'me.
36 Tendo dito estas coisas, ajoelhando-se, orou com todos eles.
37 Diore sẽni pi'ni repaʉni oijʉ sũ'ka pojosinaa'me repana.
37 Então, houve grande pranto entre todos, e, abraçando afetuosamente a Paulo, o beijavam,
38 Repaʉ Pabloji, “Chʉ'ʉre jo'e ñamanejanaa'me mʉsanʉkona”, chiisi'ere cuasajʉ rʉa sʉmava'na pa'isinaa'me repana. Chʉkʉnana'me cajesinaa'me repana choovʉ ju'ichejatʉ'ka.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele dissera: que não mais veriam o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.