2 Coríntios 7
Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs NTLH
1 Asarepajʉ̃'ʉ, chʉ'ʉ cuasana. Dios maire jã'aja'ñe cho'okaijache kʉachʉ'o asa chẽasinajejʉ Repaʉni cuasajʉ, vajʉchʉjʉ mai rekoñoã cu'ache cuasachena'me cu'ache cho'oche peore ũhaso re'oja'chechi'a cho'ojʉ pañu mai.
1 Meus queridos amigos, todas essas promessas são para nós. Por isso purifiquemos a nós mesmos de tudo o que torna impuro o nosso corpo e a nossa alma. E, temendo a Deus , vivamos uma vida completamente dedicada a ele.
2 Chʉ'ʉre cuhema'ñe cuasajʉ pa'ijʉ̃'ʉ. Chekʉnare pãi te'eʉ'terejẽ'e cu'ache cho'oma'ñe, te'eʉ'terejẽ'e cacʉ'oma'ñe, te'eʉ'terejẽ'e repana neemajñarʉã jorekʉ tʉtesokaimanesi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ.
2 Deem um lugar para nós no coração de vocês. Nós não prejudicamos ninguém, não causamos a desgraça de ninguém e não procuramos tirar vantagem de ninguém.
3 Mʉsanʉkonani ke'rekʉ i'kama'mʉ chʉ'ʉ. Chʉ'ʉ rekocho mʉsanʉkonare rʉa cuasakʉ aperʉmʉ mʉsanʉkonare kʉasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ ie: Mʉsanʉkonare chʉ'ʉ jũ'iñetʉ'ka cuasaja'mʉ chʉ'ʉ.
3 Não digo isso para condenar vocês. Pois, como eu disse antes, vocês são tão amados por nós, que estamos sempre juntos, tanto para morrer como para viver.
4 Mʉsanʉkona re'oja'che pa'iche'te asa pojokʉ, “Chʉ'ʉ chiiche re'oja'che cho'ojanaa'me repana”, chiiʉ cuasakʉ chekʉnani kʉakʉ pa'imʉ chʉ'ʉ. Jã'aja'ñe pa'iʉ rʉa cu'ache ti'jñecojñokʉta'ni mʉsanʉkonani cuasakʉ rʉa pojokʉ pa'imʉ chʉ'ʉ.
4 Tenho muita confiança em vocês e me orgulho de vocês. No meio de todas as nossas aflições, eu continuo muito animado e cheio de alegria.
5 Macedonia cheja raisirʉmʉpi irʉmʉjatʉ'ka jmamakarʉjẽ'e cuhama'ñe pa'icu'ache ti'jñecojñokʉ pa'imʉ chʉ'ʉ. Pãi si'arʉmʉ ke'reme chʉ'ʉre. Ũcuachi'a chʉ'ʉ rekocho, “Chekʉrʉmʉ Jesure cuasanapi cacu'asojanaa'me”, chini cuasakʉ oimʉ chʉ'ʉ.
5 Mesmo depois de termos chegado à província da Macedônia, não descansamos nada. Em todos os lugares houve problemas, lutas com os de fora e medo no nosso coração.
6 Jã'ata'ni Diopi oinare chʉrokʉji Titoni raoʉna repaʉni ña pojokʉ oiche cuhasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ.
6 Porém Deus, que anima os desanimados, nos animou com a chegada de Tito.
7 Repaʉ'techi'a ña pojoma'ñe ũcuachi'a repaʉji sakʉna ña mʉsanʉkona pojojʉ re'oja'che cho'osi'e ũcuaʉji kʉaʉna asa pojosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Ũcuachi'a chʉ'ʉre oijʉ ñaneeñena'me mʉsanʉkona cu'ache cho'osi'ere meñe sʉma'ñe cuasajʉ oijʉ chʉ'ʉ chʉ'vache mʉsanʉkona cho'oñu chiiche'te asa na'a rʉa pojosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ.
7 E não foi somente a chegada dele que nos animou, mas também a informação dada por ele de que vocês o animaram. Ele contou que vocês estão com saudade de mim e disse que estão muito tristes e estão prontos para me defender. Por isso agora estou mais feliz ainda.
8 Mʉsanʉkonare chʉ'ʉ tocha saosija'ore ña sʉma'ñe pa'ijʉna cuasakʉ oiʉ aperʉmʉ, “Chʉ'ʉ rʉarepa sʉma'ñe cuasoche i'kacosomʉ”, chiiʉ cuasasi'kʉa'mʉ. Chʉ'ʉ chura jã'aja'ñe cuasama'mʉ. Mʉsanʉkona sʉma'ñe pa'isi'e cu'ama'mʉ. Chʉ'ʉ tochasi'e chʉ'o ña jeereparʉmʉ oimanesinaa'me.
8 Não me arrependo de ter escrito aquela carta , embora vocês tenham ficado tristes por causa dela. Quando soube que a carta os deixou tristes por algum tempo, eu poderia ter ficado arrependido.
9 Chura pojomʉ chʉ'ʉ. Jã'ata'ni mʉsanʉkona sʉmava'na pa'isi'ere cuasakʉ pojoma'mʉ chʉ'ʉ. Mʉsanʉkona chʉ'ʉ chʉ̃'ʉñe cho'ocuhesinapi sʉma'ñe pa'ijʉ, cuhema'ñe cho'oche'te cuasakʉ pojomʉ chʉ'ʉ. Chʉkʉna tocha saosi'e chʉ'o ña sʉmava'na pa'inata'ni chura Dios chiiche'te re'oja'che cho'ojʉ pa'ime mʉsanʉkona. Jã'ajekʉna sʉmava'nare cho'osinata'ni mʉsanʉkonare cacʉ'omanesinaa'me chʉkʉna.
9 Mas agora estou alegre, não porque vocês ficaram tristes, mas porque aquela tristeza fez com que vocês se arrependessem. Aquela tristeza foi usada por Deus, e assim nós não causamos nenhum mal a vocês.
10 Pãi ũcuaʉana Diore jachajʉ cu'ache cho'oche'te ũhasoñu chini repana rekoñoã sʉma'ñe cuasato re'omʉ. Ũhaso Repaʉni cuasajʉ jovoni Ũcuaʉna'me si'arʉmʉ re'oja'che pa'ijanaa'me repana. Repaʉ'te cuasacuhenata'ni oijʉ cho'osojanaa'me.
10 Pois a tristeza que é usada por Deus produz o arrependimento que leva à salvação; e nisso não há motivo para alguém ficar triste. Mas as tristezas deste mundo produzem a morte.
11 Diopi cho'okaiʉna sʉmava'na pani etajani re'oja'che pa'ijʉ chura ñamema'ñe Repaʉ chiiche'te cho'oñu chiinaa'me mʉsanʉkona. Ũcuachi'a chura chʉ'ʉpi mʉsanʉkonare cuasakʉ re'oja'che ja'me paaʉ chiime mʉsanʉkona. Dioni vajʉchʉjʉ cu'are cuhejʉ chʉ'ʉni cuasajʉ re'oja'che cho'oñu chiinajejʉ cu'ache cho'osi'kʉre cu'ache cho'osinaa'me mʉsanʉkona, jo'e cho'omanea'kʉ chini. Jã'aja'ñe cho'ojʉ chura re'oja'che cho'o ñojʉ pa'ime mʉsanʉkona.
11 Vocês suportaram a tristeza da maneira que agrada a Deus. E vejam agora os resultados: isso fez com que vocês levassem a sério o assunto e resolvessem se defender. Fez também com que vocês ficassem zangados e com medo. Depois ficaram com vontade de me ver e resolveram castigar o culpado. Em tudo isso vocês mostraram que não tiveram nenhuma culpa naquele caso.
12 Mʉsanʉkonare repaja'ova tocha saorʉmʉ Dios ñakʉ'te cu'ache cho'osi'kʉna'me cu'ache cho'ocojñosi'kʉrechi'a cuasakʉ tochamanesi'kʉa'mʉ. Ũcuachi'a mʉsanʉkona chʉ'ʉre cuasache'te meñe cuasa masia'jʉ chini tochasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ.
12 Portanto, embora tivesse escrito aquela carta, eu não a escrevi por causa de quem ofendeu , nem por causa da pessoa que foi ofendida. Pelo contrário, escrevi a carta para tornar claro a vocês que Deus sabe do grande cuidado que vocês têm por nós.
13 Jã'are cuasakʉ pojomʉ chʉ'ʉ.
13 Foi por isso que ficamos animados. Além do ânimo que recebemos, ficamos mais contentes ainda vendo a alegria de Tito; pois todos vocês o têm ajudado a sentir-se bem.
14 Aperʉmʉ mʉsanʉkona pa'icheja repaʉ chuta'a saimarʉmʉ mʉsanʉkona re'oja'che pa'iche'te kʉasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ repaʉ'te. Repaʉ saisirʉmʉ chʉ'ʉ kʉasi'e ũcuarepa cho'oasome mʉsanʉkona. Mʉsanʉkonapi repaʉni re'oja'che cho'okaijʉna Tito reparʉmʉ, “Pablo kʉasi'e chʉ'o ũcuarepaa'me”, chiiʉ cuasaasomʉ. Ũcuachi'a chʉ'ʉ mʉsanʉkonare kʉasi'e chʉ'o ũcuarepaa'me.
14 Eu havia falado muito bem de vocês a ele, e vocês não me desapontaram. Temos sempre dito a verdade a vocês. Assim também é verdadeiro o elogio que fizemos a Tito a respeito de vocês.
15 Repaʉ Tito mʉsanʉkonare oiʉ sani ñarʉmʉ mʉsanʉkona repaʉ'te ña kʉkʉ pojojʉ repaʉ chʉ̃'ʉñe jachama'ñe cho'osi'ere cuasakʉ na'a rʉa chiimʉ mʉsanʉkonare chura.
15 E o amor dele por vocês cresce cada vez mais quando ele lembra como vocês todos estavam prontos para obedecer e como o receberam com humildade e respeito.
16 Chʉ'ʉ mʉsanʉkona repaʉ'te re'oja'che cho'okaisi'ere cuasakʉ, “Cuhama'ñe re'oja'che cho'ojʉ pa'ijanaa'me repana”, chiiʉ cuasakʉ pojomʉ repaʉ.
16 Estou alegre por poder confiar completamente em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.