2 Coríntios 7
Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs ARC
1 Asarepajʉ̃'ʉ, chʉ'ʉ cuasana. Dios maire jã'aja'ñe cho'okaijache kʉachʉ'o asa chẽasinajejʉ Repaʉni cuasajʉ, vajʉchʉjʉ mai rekoñoã cu'ache cuasachena'me cu'ache cho'oche peore ũhaso re'oja'chechi'a cho'ojʉ pañu mai.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Chʉ'ʉre cuhema'ñe cuasajʉ pa'ijʉ̃'ʉ. Chekʉnare pãi te'eʉ'terejẽ'e cu'ache cho'oma'ñe, te'eʉ'terejẽ'e cacʉ'oma'ñe, te'eʉ'terejẽ'e repana neemajñarʉã jorekʉ tʉtesokaimanesi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Mʉsanʉkonani ke'rekʉ i'kama'mʉ chʉ'ʉ. Chʉ'ʉ rekocho mʉsanʉkonare rʉa cuasakʉ aperʉmʉ mʉsanʉkonare kʉasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ ie: Mʉsanʉkonare chʉ'ʉ jũ'iñetʉ'ka cuasaja'mʉ chʉ'ʉ.
3 Não digo isso para vossa condenação; pois já, antes, tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Mʉsanʉkona re'oja'che pa'iche'te asa pojokʉ, “Chʉ'ʉ chiiche re'oja'che cho'ojanaa'me repana”, chiiʉ cuasakʉ chekʉnani kʉakʉ pa'imʉ chʉ'ʉ. Jã'aja'ñe pa'iʉ rʉa cu'ache ti'jñecojñokʉta'ni mʉsanʉkonani cuasakʉ rʉa pojokʉ pa'imʉ chʉ'ʉ.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação e transbordante de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Macedonia cheja raisirʉmʉpi irʉmʉjatʉ'ka jmamakarʉjẽ'e cuhama'ñe pa'icu'ache ti'jñecojñokʉ pa'imʉ chʉ'ʉ. Pãi si'arʉmʉ ke'reme chʉ'ʉre. Ũcuachi'a chʉ'ʉ rekocho, “Chekʉrʉmʉ Jesure cuasanapi cacu'asojanaa'me”, chini cuasakʉ oimʉ chʉ'ʉ.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes, em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Jã'ata'ni Diopi oinare chʉrokʉji Titoni raoʉna repaʉni ña pojokʉ oiche cuhasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Repaʉ'techi'a ña pojoma'ñe ũcuachi'a repaʉji sakʉna ña mʉsanʉkona pojojʉ re'oja'che cho'osi'e ũcuaʉji kʉaʉna asa pojosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Ũcuachi'a chʉ'ʉre oijʉ ñaneeñena'me mʉsanʉkona cu'ache cho'osi'ere meñe sʉma'ñe cuasajʉ oijʉ chʉ'ʉ chʉ'vache mʉsanʉkona cho'oñu chiiche'te asa na'a rʉa pojosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado de vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Mʉsanʉkonare chʉ'ʉ tocha saosija'ore ña sʉma'ñe pa'ijʉna cuasakʉ oiʉ aperʉmʉ, “Chʉ'ʉ rʉarepa sʉma'ñe cuasoche i'kacosomʉ”, chiiʉ cuasasi'kʉa'mʉ. Chʉ'ʉ chura jã'aja'ñe cuasama'mʉ. Mʉsanʉkona sʉma'ñe pa'isi'e cu'ama'mʉ. Chʉ'ʉ tochasi'e chʉ'o ña jeereparʉmʉ oimanesinaa'me.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo;
9 Chura pojomʉ chʉ'ʉ. Jã'ata'ni mʉsanʉkona sʉmava'na pa'isi'ere cuasakʉ pojoma'mʉ chʉ'ʉ. Mʉsanʉkona chʉ'ʉ chʉ̃'ʉñe cho'ocuhesinapi sʉma'ñe pa'ijʉ, cuhema'ñe cho'oche'te cuasakʉ pojomʉ chʉ'ʉ. Chʉkʉna tocha saosi'e chʉ'o ña sʉmava'na pa'inata'ni chura Dios chiiche'te re'oja'che cho'ojʉ pa'ime mʉsanʉkona. Jã'ajekʉna sʉmava'nare cho'osinata'ni mʉsanʉkonare cacʉ'omanesinaa'me chʉkʉna.
9 agora, folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para o arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Pãi ũcuaʉana Diore jachajʉ cu'ache cho'oche'te ũhasoñu chini repana rekoñoã sʉma'ñe cuasato re'omʉ. Ũhaso Repaʉni cuasajʉ jovoni Ũcuaʉna'me si'arʉmʉ re'oja'che pa'ijanaa'me repana. Repaʉ'te cuasacuhenata'ni oijʉ cho'osojanaa'me.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Diopi cho'okaiʉna sʉmava'na pani etajani re'oja'che pa'ijʉ chura ñamema'ñe Repaʉ chiiche'te cho'oñu chiinaa'me mʉsanʉkona. Ũcuachi'a chura chʉ'ʉpi mʉsanʉkonare cuasakʉ re'oja'che ja'me paaʉ chiime mʉsanʉkona. Dioni vajʉchʉjʉ cu'are cuhejʉ chʉ'ʉni cuasajʉ re'oja'che cho'oñu chiinajejʉ cu'ache cho'osi'kʉre cu'ache cho'osinaa'me mʉsanʉkona, jo'e cho'omanea'kʉ chini. Jã'aja'ñe cho'ojʉ chura re'oja'che cho'o ñojʉ pa'ime mʉsanʉkona.
11 Porque quanto cuidado não produziu isso mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Mʉsanʉkonare repaja'ova tocha saorʉmʉ Dios ñakʉ'te cu'ache cho'osi'kʉna'me cu'ache cho'ocojñosi'kʉrechi'a cuasakʉ tochamanesi'kʉa'mʉ. Ũcuachi'a mʉsanʉkona chʉ'ʉre cuasache'te meñe cuasa masia'jʉ chini tochasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ.
12 Portanto, ainda que vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Jã'are cuasakʉ pojomʉ chʉ'ʉ.
13 Por isso, fomos consolados pela vossa consolação e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Aperʉmʉ mʉsanʉkona pa'icheja repaʉ chuta'a saimarʉmʉ mʉsanʉkona re'oja'che pa'iche'te kʉasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ repaʉ'te. Repaʉ saisirʉmʉ chʉ'ʉ kʉasi'e ũcuarepa cho'oasome mʉsanʉkona. Mʉsanʉkonapi repaʉni re'oja'che cho'okaijʉna Tito reparʉmʉ, “Pablo kʉasi'e chʉ'o ũcuarepaa'me”, chiiʉ cuasaasomʉ. Ũcuachi'a chʉ'ʉ mʉsanʉkonare kʉasi'e chʉ'o ũcuarepaa'me.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Repaʉ Tito mʉsanʉkonare oiʉ sani ñarʉmʉ mʉsanʉkona repaʉ'te ña kʉkʉ pojojʉ repaʉ chʉ̃'ʉñe jachama'ñe cho'osi'ere cuasakʉ na'a rʉa chiimʉ mʉsanʉkonare chura.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Chʉ'ʉ mʉsanʉkona repaʉ'te re'oja'che cho'okaisi'ere cuasakʉ, “Cuhama'ñe re'oja'che cho'ojʉ pa'ijanaa'me repana”, chiiʉ cuasakʉ pojomʉ repaʉ.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.