2 Coríntios 7

Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Asarepajʉ̃'ʉ, chʉ'ʉ cuasana. Dios maire jã'aja'ñe cho'okaijache kʉachʉ'o asa chẽasinajejʉ Repaʉni cuasajʉ, vajʉchʉjʉ mai rekoñoã cu'ache cuasachena'me cu'ache cho'oche peore ũhaso re'oja'chechi'a cho'ojʉ pañu mai.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Chʉ'ʉre cuhema'ñe cuasajʉ pa'ijʉ̃'ʉ. Chekʉnare pãi te'eʉ'terejẽ'e cu'ache cho'oma'ñe, te'eʉ'terejẽ'e cacʉ'oma'ñe, te'eʉ'terejẽ'e repana neemajñarʉã jorekʉ tʉtesokaimanesi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Mʉsanʉkonani ke'rekʉ i'kama'mʉ chʉ'ʉ. Chʉ'ʉ rekocho mʉsanʉkonare rʉa cuasakʉ aperʉmʉ mʉsanʉkonare kʉasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ ie: Mʉsanʉkonare chʉ'ʉ jũ'iñetʉ'ka cuasaja'mʉ chʉ'ʉ.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Mʉsanʉkona re'oja'che pa'iche'te asa pojokʉ, “Chʉ'ʉ chiiche re'oja'che cho'ojanaa'me repana”, chiiʉ cuasakʉ chekʉnani kʉakʉ pa'imʉ chʉ'ʉ. Jã'aja'ñe pa'iʉ rʉa cu'ache ti'jñecojñokʉta'ni mʉsanʉkonani cuasakʉ rʉa pojokʉ pa'imʉ chʉ'ʉ.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Macedonia cheja raisirʉmʉpi irʉmʉjatʉ'ka jmamakarʉjẽ'e cuhama'ñe pa'icu'ache ti'jñecojñokʉ pa'imʉ chʉ'ʉ. Pãi si'arʉmʉ ke'reme chʉ'ʉre. Ũcuachi'a chʉ'ʉ rekocho, “Chekʉrʉmʉ Jesure cuasanapi cacu'asojanaa'me”, chini cuasakʉ oimʉ chʉ'ʉ.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Jã'ata'ni Diopi oinare chʉrokʉji Titoni raoʉna repaʉni ña pojokʉ oiche cuhasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Repaʉ'techi'a ña pojoma'ñe ũcuachi'a repaʉji sakʉna ña mʉsanʉkona pojojʉ re'oja'che cho'osi'e ũcuaʉji kʉaʉna asa pojosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Ũcuachi'a chʉ'ʉre oijʉ ñaneeñena'me mʉsanʉkona cu'ache cho'osi'ere meñe sʉma'ñe cuasajʉ oijʉ chʉ'ʉ chʉ'vache mʉsanʉkona cho'oñu chiiche'te asa na'a rʉa pojosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Mʉsanʉkonare chʉ'ʉ tocha saosija'ore ña sʉma'ñe pa'ijʉna cuasakʉ oiʉ aperʉmʉ, “Chʉ'ʉ rʉarepa sʉma'ñe cuasoche i'kacosomʉ”, chiiʉ cuasasi'kʉa'mʉ. Chʉ'ʉ chura jã'aja'ñe cuasama'mʉ. Mʉsanʉkona sʉma'ñe pa'isi'e cu'ama'mʉ. Chʉ'ʉ tochasi'e chʉ'o ña jeereparʉmʉ oimanesinaa'me.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Chura pojomʉ chʉ'ʉ. Jã'ata'ni mʉsanʉkona sʉmava'na pa'isi'ere cuasakʉ pojoma'mʉ chʉ'ʉ. Mʉsanʉkona chʉ'ʉ chʉ̃'ʉñe cho'ocuhesinapi sʉma'ñe pa'ijʉ, cuhema'ñe cho'oche'te cuasakʉ pojomʉ chʉ'ʉ. Chʉkʉna tocha saosi'e chʉ'o ña sʉmava'na pa'inata'ni chura Dios chiiche'te re'oja'che cho'ojʉ pa'ime mʉsanʉkona. Jã'ajekʉna sʉmava'nare cho'osinata'ni mʉsanʉkonare cacʉ'omanesinaa'me chʉkʉna.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Pãi ũcuaʉana Diore jachajʉ cu'ache cho'oche'te ũhasoñu chini repana rekoñoã sʉma'ñe cuasato re'omʉ. Ũhaso Repaʉni cuasajʉ jovoni Ũcuaʉna'me si'arʉmʉ re'oja'che pa'ijanaa'me repana. Repaʉ'te cuasacuhenata'ni oijʉ cho'osojanaa'me.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Diopi cho'okaiʉna sʉmava'na pani etajani re'oja'che pa'ijʉ chura ñamema'ñe Repaʉ chiiche'te cho'oñu chiinaa'me mʉsanʉkona. Ũcuachi'a chura chʉ'ʉpi mʉsanʉkonare cuasakʉ re'oja'che ja'me paaʉ chiime mʉsanʉkona. Dioni vajʉchʉjʉ cu'are cuhejʉ chʉ'ʉni cuasajʉ re'oja'che cho'oñu chiinajejʉ cu'ache cho'osi'kʉre cu'ache cho'osinaa'me mʉsanʉkona, jo'e cho'omanea'kʉ chini. Jã'aja'ñe cho'ojʉ chura re'oja'che cho'o ñojʉ pa'ime mʉsanʉkona.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Mʉsanʉkonare repaja'ova tocha saorʉmʉ Dios ñakʉ'te cu'ache cho'osi'kʉna'me cu'ache cho'ocojñosi'kʉrechi'a cuasakʉ tochamanesi'kʉa'mʉ. Ũcuachi'a mʉsanʉkona chʉ'ʉre cuasache'te meñe cuasa masia'jʉ chini tochasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Jã'are cuasakʉ pojomʉ chʉ'ʉ.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Aperʉmʉ mʉsanʉkona pa'icheja repaʉ chuta'a saimarʉmʉ mʉsanʉkona re'oja'che pa'iche'te kʉasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ repaʉ'te. Repaʉ saisirʉmʉ chʉ'ʉ kʉasi'e ũcuarepa cho'oasome mʉsanʉkona. Mʉsanʉkonapi repaʉni re'oja'che cho'okaijʉna Tito reparʉmʉ, “Pablo kʉasi'e chʉ'o ũcuarepaa'me”, chiiʉ cuasaasomʉ. Ũcuachi'a chʉ'ʉ mʉsanʉkonare kʉasi'e chʉ'o ũcuarepaa'me.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Repaʉ Tito mʉsanʉkonare oiʉ sani ñarʉmʉ mʉsanʉkona repaʉ'te ña kʉkʉ pojojʉ repaʉ chʉ̃'ʉñe jachama'ñe cho'osi'ere cuasakʉ na'a rʉa chiimʉ mʉsanʉkonare chura.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Chʉ'ʉ mʉsanʉkona repaʉ'te re'oja'che cho'okaisi'ere cuasakʉ, “Cuhama'ñe re'oja'che cho'ojʉ pa'ijanaa'me repana”, chiiʉ cuasakʉ pojomʉ repaʉ.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.