Romanos 4
Júu² 'mɨɨn³² 'e³ ca²³ŋɨń² Dios (CNLNT) vs VC
1 ¿Jmii'³¹ rɨ²juaa'²ra² rɨ²'en²³²na² Abraham 'i³ rɨ³løn³¹ yi²³uu'²ra² jaa²³² jo̱o̱²³na²³? ¿Jmii'³¹ cu³lø³¹ quie'² 'ñée²?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 'A²³la³ jo̱³ 'e³ ca²³jmée³ Abraham la²³jɨ³ 'e³ dxʉ́²³ 'e³ ca²³jua'³ Dios 'e³ rɨ³løn³¹ ca³dsaan³². Qui² xa³ ca³dsaan³² quie'² Abraham 'e³ ca²³mi²³gáan³ 'ñée² 'u² cu²ru'³ la'³. 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ ca²³lǿ²³ juø'² ca²³mi²³gáan³ 'ñée² xi²ñi² Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 'Ne'² rɨ²jmée²ra'³ 'i'²³ 'e³ jmii'³¹ jua'³ júu² quiee'³² Dios je² to̱o̱²³ ji³: “Ca²³táan³ Abraham quia̱'² Dios. 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Dios 'e³ rɨ³løn³¹ ca³dsaan³².”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 La²³ cu²ru'³ xen³ dsa³ 'i³ jmee²³ ta² quiee'³² dsa³. Xa³ jñiin²³. 'A²³jia'³ jua'³te'²³ 'e³ te³ dxʉ́²³ dsɨ́² juii² 'e³ qui³² jñiin²³. 'E³ quie'²³ ya̱'n³ 'e³ rɨ²³quí² jñiin²³.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 'A²³jia'³ lǿ² la'³ quie'² dsa³ 'i³ 'a²³jia'³ jmee²³ ta² quiee'³² dsa³. 'A²³jia'³ ya̱'n³ rɨ²³jé̱²³ 'e³ rɨ²³quí²te'²³ jñiin²³. Qui² 'a²³jia'³ ca²³jmée³ ta². 'E³ quie'²³ la'³, xen³ dsa³ 'i³ jua'³ Dios 'e³ rɨ³løn³¹ ca³dsaan³². 'A²³la³ jo̱³ 'e³ jmoo³² ta². 'E³ quie'²³ sɨ³táan³te'²³ quia̱'²te'²³ Dios 'i³ jua'³ 'e³ rɨ³løn³¹ dsa³ ca³dsaan³², juø'n³ quie'²³ 'a²³jia'³ dxʉ́²³ jmoo³². Qui² 'e³ sɨ³táan³te'²³ quia̱'²te'²³ Dios hua² 'e³ jua'³ 'ñée² 'e³ rɨ³løn³¹te'¹ ca³dsaan³².
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 'E³ quie'²³ la'³ ca²³jua'³ David co̱'³. Ca²³jua'³ 'e³ bi²³ dxʉ́²³ quie'² dsa³ 'i³ jua'³ Dios 'e³ rɨ³løn³¹ ca³dsaan³². 'E³ quie'²³ 'a²³la³ jo̱³ 'e³ xa³ 'e³ dxʉ́²³ 'e³ jmoo³² dsa³ 'í³ 'e³ jua'³ Dios 'e³ rɨ³løn³¹te'¹ ca³dsaan³².
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 La²³la³ cu³lø³¹ ca²³jua'³ David:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Bi²³ dxʉ́²³ quie'² dsa³ 'i³ 'a²³jia'³ rɨ²³jua'³ Dios Juii³ra² 'e³ xa³ dsoo² quiee'³².
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿'A² juø'² 'nɨɨ'n³¹ dsa³ 'i³ rɨ³løn³¹ circuncisión 'i³ 'en³² 'i³ jua'³ 'e³ bi²³ dxʉ́²³ quie'²? 'En³² dsa³ 'i³ 'a²³jia'³ rɨ³løn³¹ circuncisión co̱'³, ¿mɨ³naa'³¹? Juaa'³ra² 'e³ ca²³jua'³ Dios 'e³ rɨ³løn³¹ ca³dsaan³² Abraham 'e³ jua'³ ca²³táan³ quia̱'².
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 ¿Jmii'³¹ cu³løn³¹ Abraham ma²ca¹jua'³ Dios 'e³ rɨ³løn³¹ ca³dsaan³²? ¿'A² 'íi² rɨ²³ji̱'²³ circuncisión ma²ca¹jua'³ la'³ Dios? ¿'A² mɨ³líi² mɨ³ji̱'²³ circuncisión ma²ca¹jua'³ la'³? 'Íi² rɨ²³ji̱'²³ circuncisión mɨ²jo̱³, ¿mɨ³naa'³¹? Qui² 'íi² cɨ² rɨ²³ji̱'²³ circuncisión Abraham ma²ca¹jua'³ Dios 'e³ rɨ³løn³¹ ca³dsaan³².
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Ca²³jua'³ Dios 'e³ rɨ³løn³¹ ca³dsaan³² Abraham 'e³ jua'³ ca²³táan³ ma²'ii³¹ rɨ²³ji̱'²³ circuncisión. 'E³ quie'²³ cɨ̱ɨ̱n³ cɨ² ca²³ji̱'²³ circuncisión 'e³ la²³ li²³lii²³ 'e³ ca²³jua'³ Dios 'e³ rɨ³løn³¹ ca³dsaan³². Qui² 'née²³ Dios 'e³ rɨ³løn³¹ Abraham 'é̱e̱² jmii³ la²³jɨn³ dsa³ 'i³ ca²³jua'³ Dios 'e³ rɨ³løn³¹ ca³dsaan³² 'e³ jua'³ sɨ³táan³te'²³, juø'n³ quie'²³ 'a²³jia'³ rɨ³løn³¹te'¹ circuncisión. 'E³ jo̱³ hua² ca²³jua'³ Dios 'e³ rɨ³løn³¹ ca³dsaan³² Abraham ma²'ii³¹ cɨ² rɨ²³ji̱'²³ circuncisión.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 'E³ quie'²³ la'³, rɨ³løn³¹ 'é̱e̱² jmii³ la²³jɨn³ dsa³ 'i³ rɨ³løn³¹ circuncisión co̱'³. 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ líi² 'nɨɨ'n³¹ 'e³ te³ rɨ³løn³¹ dsa³ circuncisión 'e³ rɨ³løn³¹ Abraham 'é̱e̱² jmii³te'²³. 'E³ quie'²³ 'ne'² rɨ²³ta'n²³te'²³ jui³¹ je² ca²³ŋɨ́³ Abraham ñʉ'²ra² mɨ²jo̱³. 'Ne'² rɨ²³sɨ²³táan³te'²³ 'e³ la²³ ca²³táan³ 'ñée² ma²'ii³¹ cɨ² rɨ²³ji̱'²³ circuncisión.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Ca²³jua'³ Dios. Ca²³sɨ'²³ Abraham 'e³ 'e³ cɨ² rɨ²³lín³ 'ñée² Abraham juii² mɨ³¹güii³ quia̱'² te'²³ dsa³ ju̱u̱n²³. 'A²³la³ jo̱³ 'e³ ca²³jmée³ Abraham 'e³ la²³ lǿ² ley 'e³ ca²³jua'³ la'³ Dios. 'E³ quie'²³ ca²³jua'³ la'³ Dios 'e³ jua'³ ca²³táan³ Abraham. 'E³ jo̱³ hua² 'e³ ca²³jua'³ Dios 'e³ rɨ³løn³¹ ca³dsaan³².
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 'U² cu²ru'³ 'nɨɨ'n³¹ dsa³ 'i³ jmoo³² 'e³ la²³ lǿ² ley 'i³ rɨ²³lín³ juii² mɨ³¹güii³, 'a²³'e³ xa³ je² 'ne'² 'e³ sɨ³táan³na² 'u² cu²ru'³ la'³. 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ ma²³ quí̱i̱n²³ júu² 'e³ ca²³jua'³ Dios mɨ²xe̱'n³¹ cɨ² 'e³ jmii'³¹ rɨ²³jmée²³ 'u² cu²ru'³ la'³.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Jmee²³ ley 'e³ sɨ³ji̱'²³ jñiin²³ dsa³. Qui² jŋɨ'n²³te'²³ ley. 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ jŋɨ'n²³ dsa³ ley je² 'a²³'e³ xa³ ley.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Ca²³jua'³ Dios 'e³ rɨ²³jme'²³ 'e³ dxʉ́²³ dsa³ 'i³ sɨ³táan³. Qui² 'née²³ 'e³ rɨ²³ji̱'²³ dsa³ 'e³ dxʉ́²³ 'e³ te³ bi²³ 'uǿn² 'ñée². Co̱'³ cɨ'²³ 'née²³ Dios 'e³ rɨ²³ji̱'²³ 'e³ dxʉ́²³ la²³jɨn³ dsa³ ju̱u̱n²³ Abraham. 'E³ quie'²³ 'a²³la³ 'nɨɨ'n³¹ dsa³ 'i³ jmoo³² 'e³ la²³ lǿ² ley 'i³ 'née²³ rɨ²³jme'²³ 'e³ dxʉ́²³. 'E³ quie'²³ 'née²³ rɨ²³jme'²³ 'e³ dxʉ́²³ dsa³ 'i³ sɨ³táan³ quia̱'² 'ñée² 'e³ la²³ lǿ² ca²³táan³ Abraham. Qui² rɨ³løn³¹ Abraham 'é̱e̱² ñʉ'²ra² la²³jɨn³na².
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 La'³ cu³lø³¹ 'e³ la²³ to̱o̱²³ ji³ júu² quiee'³² Dios 'e³ la²³ ca²³jua'³ Dios ca²³sɨ'²³ Abraham mɨ²jaa²³²: “Mɨ³jméen²³ 'e³ rɨ³løn³¹nu³ 'é̱e̱² jmii³ cɨ'³ la²³ co̱o̱³ ta'n² dsa³”. 'E³ jo̱³ rɨ³løn³¹ Abraham 'é̱e̱² jmii³ cɨ'³ la²³ co̱o̱³ ta'n² dsa³ 'e³ jua'³ ca²³táan³ Abraham quia̱'² Dios. Qui² sɨ³lí³ juø'² jmee²³ Dios 'e³ rɨ²³ji̱i̱'²³ dsa³ 'i³ sɨ³jú̱n³. 'E³ quie'²³ la'³, sɨ³lí³ juø'² jmee²³ 'e³ sɨ³li³xa³ la²³jɨ³ quie'²³, juø'n³ quie'²³ 'íi² li²³xa³. Líi² te³ 'e³ rɨ²³lʉ́²³ 'ñée². Jo̱³ sɨ³li³xa³.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Ca²³lǿ²³ 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ lǿn³ Abraham 'e³ li²³xen³ jo̱o̱³¹ la²³'nɨɨ'n³¹ 'e³ ca²³la²³jaan²³² 'ñée². 'E³ quie'²³ ca²³jé̱³ quie'²³ 'e³ rɨ²³jmée²³ Dios 'e³ la²³ ca²³jua'³ 'e³ rɨ²³jmée²³. Ca²³táan³ quia̱'². 'E³ jo̱³ ca²³lǿn²³ 'é̱e̱² jmii³ cɨ'³ la²³ co̱o̱³ ta'n² dsa³. Ca²³lǿ²³ 'e³ la²³ ca²³jua'³ Dios, ca²³sɨ'²³ Abraham: “Bi²³ ma²³'nee³ li²³juɨ́ɨn² dsa³ ju̱u̱n²³nu³”.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 'A²³jia'³ ca²³'uaa'n²³ dsɨ́² 'e³ sɨ³táan³, juø'n³ quie'²³ ca²³jmée³ 'i'²³ 'ñée² 'e³ jmii'³¹ lǿ² jmɨ² ŋu². 'É̱e̱² 'e³ rɨ³jú̱n² jmɨ² ŋu² mɨ²jo̱³. Qui² ca²³tɨ́³ co̱o̱³ i³lóo³ ji̱i̱'n²³ 'nɨɨ'n³¹ juø'². 'E³ quie'²³ la'³ 'a²³jia'³ ca²³'uaa'n²³ dsɨ́² 'e³ ca²³táan³, juø'n³ quie'²³ ca²³jmée³ 'i'²³ 'ñée² 'e³ 'a²³jia'³ rɨ²³lí³ juø'² li²³huǿøn³ xi³yu̱u̱n³ quie'² Sara mɨ²³quie'². 'É̱e̱² 'e³ rɨ³jú̱n² 'ñée² Sara co̱'³.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 'A²³jia'³ jmɨ́ɨ² ca²³la²³ñúun³ dsɨ́² 'e³ lǿn³: Co̱'³ xi² 'a²³jia'³ ma²³ rɨ²³jmée²³ Dios 'e³ la²³ ca²³jua'³ 'e³ rɨ²³jmée²³. 'E³ quie'²³ ca²³la²³'uee'n³ cɨ² dsɨ́² 'e³ ca²³táan³. Ca²³mi²³gáan³ Dios.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Ca²³táan³ 'e³ ca³quie̱e̱² sɨ³lí³ juø'² jmee²³ Dios 'e³ la²³ ca²³jua'³ 'ñée² 'e³ rɨ²³jmée²³.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Dios 'e³ rɨ³løn³¹ ca³dsaan³² Abraham 'e³ jua'³ ca²³táan³ quia̱'².
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 'E³ quie'²³ 'a²³la³ 'nɨɨ'n³¹ Abraham 'i³ 'en³² je² to̱o̱²³ ji³: “Ca²³jua'³ Dios 'e³ rɨ³løn³¹ ca³dsaan³²”.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Qui² 'en³² jne² co̱'³. Qui² rɨ²³jua'³ Dios 'e³ rɨ³løn³¹na² ca³dsaan³² miin²³na² co̱'³ xi³nu³ sɨ³táan³na² quia̱'n²na² 'ñée² 'i³ ca²³jmée³ 'e³ ca²³ji̱i̱'²³ co̱'³ Jesús Juii³ra².
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Dios ca²³jɨ̱'n² Jesús 'e³ cu²jú̱n³ 'e³ la²³ rɨ²³quí² dsoo² quiee³²ra². 'E³ quie'²³ ca²³jmée³ 'e³ ca²³ji̱i̱'²³ co̱'³ 'e³ la²³ rɨ²³lín³na² ca³dsaan³².
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.