Lucas 19
Júu² 'mɨɨn³² 'e³ ca²³ŋɨń² Dios (CNLNT) vs NVT
1 'Ͳ jee²³² juɨɨ³ Jericó Jesús. Ca²³ŋɨ́n³ jee²³² juɨɨ³.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Núu²³ xen³ jø̱n³ dsa³ xoo³² 'i³ xi̱i̱n³ Zaqueo 'i³ rɨ³løn³¹ juii² 'io'².
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 'Née²³ Zaqueo rɨ²³jóon² Jesús. 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ ca²³lǿ²³ juø'² xe̱'n². Qui² jø̱n³ dsa³ pi'n² 'uǿn²³ cu³løn³¹. Bi²³ juɨ́ɨn²³ dsa³ 'i³ té̱e̱n³ quia̱'².
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 'E³ jo̱³ ca²³jén² ca²³la²³dxí². Ca²³huɨ́ɨ³ yʉʉ'³¹ 'mo³ sicómoro 'e³ jua'³ 'née²³ rɨ²³jóon² ca³quie̱e̱² Jesús. Qui² ca³quie̱e̱² rɨ²³ŋɨ́n³ jui³¹ núu²³ Jesús.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Ma²ca¹dxóo¹ Jesús je² rɨ³dsɨn³² Zaqueo yʉʉ'³¹ 'mo³, ca²³jóo² yʉʉ'³¹. Ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ Zaqueo:
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 'E³ jo̱³ ca²³jiaan³² ca²³la²³dxí² Zaqueo. Bi²³ jɨn³ dsɨ́² ca²³'i'n² Jesús.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Ma²ŋó¹ dsa³, bi²³ ca²³lʉ́³te'²³ i²³la³ i²³nɨ³. Ca²³jua'³te'²³:
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³naa'n²³ 'ñée² Zaqueo. Ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ Juii³ra²:
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Jesús. Ca²³sɨ'²³ Zaqueo:
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Qui² güén²³na²³ jné² Jo̱o̱³¹ Dsa³ 'e³ juø'n²³ rɨ²'naa'n³¹na¹ la²³jɨn³ dsa³ 'i³ mɨ³ca³caa'n³², 'e³ juø'n²³ rɨ²láan¹na²³ la²³jɨn³ dsa³ 'í³.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Ma²ca¹núu³ dsa³ 'e³ la²³ ca²³jua'³ Jesús, ca²³lʉ́³ 'ñée² co̱o̱³ júu² rɨ³jnɨ³. Qui² sɨ³lín³ mɨ³lén² juɨɨ³ Jerusalén. 'E³ jo̱³ lǿn³ dsa³ 'e³ xe̱'n² jmɨ́ɨ² rɨ²³jóo²te'²³ 'e³ jmii'³¹ lǿ² 'e³ rɨ³løn³¹ Dios juii² dsa³.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Jesús:
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 'E³ jo̱³ ca²³tøø³ guién²³ mozos quien³². Ca²³cuǿ³ guiá²³ cuu² 'e³ bi²³ quí̱i̱n²³. Ca²³cuǿø²³ co̱o̱³ cuu² cɨ'³ la²³ jø̱n³. Ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ mozos: “'Ne'² rɨ²jmée²ra'³ ta² quia̱'n²na'³ cuu² la³ 'e³ cu²xén³ la²³huøø'n³¹ 'e³ rɨ²³güe'n²³na²³ co̱'³”.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 'E³ quie'²³ bi²³ 'a²³jia'³ ta³dsɨ³² dsa³ juɨɨ³ quien³² quia̱'² dsa³ 'í³. 'E³ jo̱³ ca²³xíin²³te'²³ dsa³ je² ŋóo² 'ñée². Ca²³jua'³te'²³: “'A²³jia'³ 'nee³ra'³¹ 'e³ rɨ²³lín³ dsa³ 'í³ rey quien³²na'³¹”.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 'E³ quie'²³ 'ióo² quie'²³ júu² 'e³ rɨ²³lín³ rey juɨɨ³ quiee'³². Ma²ca¹dxe'n¹ co̱'³ quie'², ca²³dxi³ 'i'²³ 'e³ rɨ²³tøø³te'²³ co̱'³ mozos 'i³ ca²³cuǿø²³ cuu². Qui² 'née²³ rɨ²³dsóo²³ dsɨ́² 'e³ jmii'³¹ 'nɨɨ'n³¹ cuu² 'e³ mɨ³xen³² 'e³ mɨ³jmóo²te'²³ ta².
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Ca²³dxóo² mozo 'i³ xe̱'n². Ca²³jua'³: “Mɨ³xen³² cɨ² guiá²³ cuu² ma²ca¹lǿn¹ ma²ca¹'nɨ́ɨn¹ quia̱'n²³²na¹ cuu² quien³²nu³, ¿mɨ³naa'³¹?”
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ rey. Ca²³sɨ'²³ mozo 'í³: “Bi²³ dxʉ́²³ mɨ³jméen² 'nʉ³, mozo quién²³na²³. Bi²³ dxún²³nu³. Bi²³ dxʉ́²³ mɨ³jméen² ta² 'e³ ca²³cuǿøn²³na²³ 'nʉ³, juø'n³ quie'²³ ca³juɨ². 'E³ jo̱³ rɨ²cuǿøn¹na²³ 'nʉ³ ca³dsaan³² 'e³ rɨ²³lín³nu³ dxi² juɨɨ³ guiá²³ juɨɨ³ 'nɨɨ'n³¹.”
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 'E³ jo̱³ ca²³dxóo² mozo 'i³ sɨ³tɨ́²³ áan²³. Ca²³jua'³: “Mɨ³xen³² 'ñé³ cuu² ma²ca¹lǿn¹ ma²ca¹'nɨ́ɨn¹ quia̱'n²³²na¹ cuu² quien³²nu³, ¿mɨ³naa'³¹?”
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ rey. Ca²³sɨ'²³ mozo 'í³: “Rɨ²cuǿøn¹na²³ 'nʉ³ ca³dsaan³² 'e³ rɨ²³lín³nu³ dxi² juɨɨ³ 'ñé³ juɨɨ³ 'nɨɨ'n³¹”.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 'E³ jo̱³ ca²³dxóo² jia'³ cɨ'²³ mozo. Ca²³jua'³: “'E³ la³ cuu² quien³²nu³. Te³ ca²³pe'n²³ paa²i². Ca²³'mén²³ dxʉ́²³ hua² cuu² quien³²nu³.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Bi²³ 'ñaa'n²³na²³ 'nʉ³. Qui² maan²³ 'e³ jmii'³¹ jmeen³. Maan²³ 'e³ 'a²³jia'³ jmɨ́ɨ² caan³. Ca̱a̱n²³ 'nʉ³ la²³jɨ³ 'e³ 'a²³jia'³ née² guaan³² xe̱'n². Dxen³ guaan³² ta² je² 'a²³jia'³ ca²³jméen² jmo².”
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ rey. Ca²³sɨ'²³ mozo quien³²: “'A²³jia'³ dxʉ́²³ jmeen³ 'nʉ³, mozo quién²³na²³. Júu² 'aan³¹ mɨ³jmée³ lii²³ 'e³ joo'²³ rɨ²dxen²³² ta² quien³²nu³. Qui² máan³ 'nʉ³ 'e³ jmii'³¹ jmeen²³. Máan³ 'e³ 'a²³jia'³ jmɨ́ɨ² caan²³. Ca̱a̱n³² la²³jɨ³ 'e³ 'a²³jia'³ née² guaan²³. Dxen²³ guaan²³ ta² je² 'a²³jia'³ ca²³jméen²³ jmo².
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 ¿'Ee² lǿ² 'a²³jia'³ ca²³jɨ̱'n² cuu² quián²³ dsa³ 'i³ sɨ³li'²³ juø'² xen³² cuu²? Lǿ²³ juø'² ca²³cá̱a̱n² co̱'³ ca³ti³² quia̱'² jo̱o̱³¹ cuu² ma²mɨ³güe'n³²na²³ co̱'³ 'u² cu²ru'³ ca²³jméen² la'³.”
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 'E³ jo̱³ ca²³sɨ'²³ dsa³ 'i³ té̱e̱n³ caan²³. Ca²³jua'³: “Rɨ²co̱o̱²³ra'³ cuu² 'e³ xe̱e̱'³ 'i³ la³ jo̱o̱²³na²³. Rɨ²cuøø³¹ra'³ mozo 'i³ xa³ guiá²³ 'nɨɨ'n³¹ cuu² quie'².”
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ dsa³ 'i³ té̱e̱n³ caan²³. Ca²³sɨ'²³te'²³ rey: “¿'Ee² lǿ² 'e³ juø'n³ 'e³ 'ne'² rɨ²³co̱o̱²³ cɨ² co̱'³? 'E³ quie'²³ xa³ guiá²³ cuu² quie'² 'i³ nɨ³ xú̱n³.”
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 'E³ quie'²³ ca²³jua'³ rey: “Rɨ²juøøn³¹na¹ 'nee'²³: Ñúun³ cɨ² rɨ²³'ióo²³ dsa³ 'i³ xa³ ca³juɨ² quie'² xe̱'n². 'E³ quie'²³ dsa³ 'i³ 'a²³'e³ xa³ quie'² xe̱'n², rɨ²³je̱'n²te'²³ la²³'nɨɨ'n³¹ qui³ 'e³ xa³ quie'².
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Co̱'³ cɨ'²³, cu³jén²³na'³ la³ te'²³ dsa³ 'i³ hui²³dsɨ́ɨn² ñin³² jné², dsa³ 'i³ 'a²³jia'³ 'née²³ 'e³ rɨ³løn³¹na¹ rey quien³²te'²³. 'E³ jo̱³ rɨ²jŋɨ'n²³na'³ dsa³ 'í³ xi²ñin²³ jné²”, ca²³jua'³ rey. ―La'³ cu³lø³¹ júu² 'e³ ca²³dxá³ Jesús.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Ma²ca¹jua'³ la'³ Jesús, 'í² jui³¹ co̱'³. Ŋóo² co̱'³ juɨɨ³ Jerusalén.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Ca²³lǿn²³ mɨ³lén² juɨɨ³ Betfagé quia̱'² juɨɨ³ Betania, coo³¹ mo'³ je² xi̱i̱n³ mo'³ Olivos. 'E³ jo̱³ ca²³xíin²³ áan²³ dsa³ quien³².
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 Ca²³jua'³:
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Xi³nu³ xen³ 'i³ rɨ²³sɨ'²³ 'nee'²³: “¿'Ee² lǿ² ji̱i̱n²³na'³ burro nɨ³?” 'e³ jo̱³ rɨ²juɨɨ'³¹ra'³: “'Ne'² quie'² Juii³ra², ¿mɨ³naa'³¹?”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³guín²³ te'²³ dsa³ 'i³ ca²³xíin²³. Ca²³lǿ²³ 'e³ la²³ ca²³jua'³ 'ñée² 'e³ rɨ²³lí³.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 'E³ la²³ ta'n² ji̱i̱n³²te'²³ burro, ca²³jua'³ te'²³ juii² burro. Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'i³ ji̱i̱n³² burro:
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 'E³ jo̱³ ca²³jua'³te'²³:
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 'E³ jo̱³ i²jøn²³te'²³ burro caan²³ Jesús. Ca²³dxá³te'²³ 'mɨɨ'³ quiee'³²te'²³ ñi'² quiee'³² burro. Jo̱³ tu³ ca²³xáan²te'²³ Jesús ñi'² quiee'³².
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 'E³ la²³ 'iún² jui³¹ Jesús 'e³ cu³dsɨn³¹ burro, ca²³ti²³jó³ dsa³ 'mɨɨ'³ dxi²jui³¹.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 'E³ la²³ sɨ³jiaan³² mo'³ Olivos, 'e³ la²³ sɨ³lín³ mɨ³lén² juɨɨ³ Jerusalén, ca²³lʉ́³ quiʉ̱ʉ̱³ la²³jɨn³ dsa³ quien³² 'e³ la²³'nɨɨ'n³¹ jɨn³ dsɨ́²te'²³. Ca²³mi²³gáan³te'²³ Dios 'e³ jua'³te'²³ bi²³ ñúun³ la²³jɨ³ u²³juø'²³ 'e³ ŋó²³te'²³.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Ca²³jua'³te'²³:
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Xen³ dsa³ fariseo 'i³ ta'n² jee²³² quiee'³²te'²³. Ca²³jua'³te'²³ ca²³sɨ'²³te'²³ Jesús:
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 'E³ quie'²³ ca²³jua'³ 'ñée²:
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Ca²³lǿn²³ mɨ³lén² juɨɨ³ Jerusalén Jesús. Ca²³jóo² jee²³² juɨɨ³. Jo̱³ ca²³'o'².
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 'E³ jo̱³ ca²³jua'³. 'É̱e̱² 'e³ ca²³lʉ́³ quia̱'² dsa³ Jerusalén:
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 'E³ cɨ² rɨ²³tɨ́²³ jmɨ́ɨ² 'e³ rɨ²³jmóo² 'ioo'³ la²³cu'² juɨɨ³ quien³²na'³ dsa³ 'i³ nɨ́ɨn³ quia̱'² 'nee'²³. Rɨ²³gua³te'²³ la²³cu'² juɨɨ³. Rɨ²³jniin²³te'²³ joo³¹ i²³la³ i²³nɨ³.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Rɨ²³'ló²te'²³ juɨɨ³. Rɨ²³mi²³gua'²³te'²³ la²³jɨn³ sú̱n² dsa³ juɨɨ³. Cu³xi³ co̱o̱³ cú̱u̱² 'a²³jia'³ ma²³ jmɨ́ɨ² rɨ²³te'n²te'²³ mɨ³rɨ³jee'n³te'²³ 'ñʉ́². La'³ cu³lø³¹ rɨ²³lí³. Qui² 'a²³jia'³ jmɨ́ɨ² ca³la³quin³na'³ 'e³ güén²³ Dios quién²na'³.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 'E³ jo̱³ 'í² Jesús ñʉ'²³ 'ñʉ́² gáan³ je² mi³gáan³ Dios dsa³ Israel. Ca²³'uøøn³ dsa³ 'i³ 'nɨɨ²³.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ dsa³ 'í³:
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Cɨ'³ la²³ co̱o̱³ jmɨ́ɨ² 'e²³ Jesús ñʉ'²³ 'ñʉ́² gáan³ je² mi³gáan³ Dios dsa³ Israel. 'Née²³ rɨ²³jŋɨ'n²³ Jesús te'²³ juii² jmii³ dsa³ quia̱'² te'²³ dsa³ 'e²³ ley quia̱'² te'²³ juii² dsa³ juɨɨ³.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ ca²³dso'²³te'²³ 'e³ jmii'³¹ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³jŋɨ'n²³te'²³. Qui² bi²³ 'née²³ la²³jɨn³ dsa³ júu² 'e³ lʉ²³.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.