Lucas 19
Júu² 'mɨɨn³² 'e³ ca²³ŋɨń² Dios (CNLNT) vs ARIB
1 'Ͳ jee²³² juɨɨ³ Jericó Jesús. Ca²³ŋɨ́n³ jee²³² juɨɨ³.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Núu²³ xen³ jø̱n³ dsa³ xoo³² 'i³ xi̱i̱n³ Zaqueo 'i³ rɨ³løn³¹ juii² 'io'².
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 'Née²³ Zaqueo rɨ²³jóon² Jesús. 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ ca²³lǿ²³ juø'² xe̱'n². Qui² jø̱n³ dsa³ pi'n² 'uǿn²³ cu³løn³¹. Bi²³ juɨ́ɨn²³ dsa³ 'i³ té̱e̱n³ quia̱'².
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 'E³ jo̱³ ca²³jén² ca²³la²³dxí². Ca²³huɨ́ɨ³ yʉʉ'³¹ 'mo³ sicómoro 'e³ jua'³ 'née²³ rɨ²³jóon² ca³quie̱e̱² Jesús. Qui² ca³quie̱e̱² rɨ²³ŋɨ́n³ jui³¹ núu²³ Jesús.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Ma²ca¹dxóo¹ Jesús je² rɨ³dsɨn³² Zaqueo yʉʉ'³¹ 'mo³, ca²³jóo² yʉʉ'³¹. Ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ Zaqueo:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 'E³ jo̱³ ca²³jiaan³² ca²³la²³dxí² Zaqueo. Bi²³ jɨn³ dsɨ́² ca²³'i'n² Jesús.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Ma²ŋó¹ dsa³, bi²³ ca²³lʉ́³te'²³ i²³la³ i²³nɨ³. Ca²³jua'³te'²³:
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³naa'n²³ 'ñée² Zaqueo. Ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ Juii³ra²:
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Jesús. Ca²³sɨ'²³ Zaqueo:
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Qui² güén²³na²³ jné² Jo̱o̱³¹ Dsa³ 'e³ juø'n²³ rɨ²'naa'n³¹na¹ la²³jɨn³ dsa³ 'i³ mɨ³ca³caa'n³², 'e³ juø'n²³ rɨ²láan¹na²³ la²³jɨn³ dsa³ 'í³.
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Ma²ca¹núu³ dsa³ 'e³ la²³ ca²³jua'³ Jesús, ca²³lʉ́³ 'ñée² co̱o̱³ júu² rɨ³jnɨ³. Qui² sɨ³lín³ mɨ³lén² juɨɨ³ Jerusalén. 'E³ jo̱³ lǿn³ dsa³ 'e³ xe̱'n² jmɨ́ɨ² rɨ²³jóo²te'²³ 'e³ jmii'³¹ lǿ² 'e³ rɨ³løn³¹ Dios juii² dsa³.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Jesús:
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 'E³ jo̱³ ca²³tøø³ guién²³ mozos quien³². Ca²³cuǿ³ guiá²³ cuu² 'e³ bi²³ quí̱i̱n²³. Ca²³cuǿø²³ co̱o̱³ cuu² cɨ'³ la²³ jø̱n³. Ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ mozos: “'Ne'² rɨ²jmée²ra'³ ta² quia̱'n²na'³ cuu² la³ 'e³ cu²xén³ la²³huøø'n³¹ 'e³ rɨ²³güe'n²³na²³ co̱'³”.
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 'E³ quie'²³ bi²³ 'a²³jia'³ ta³dsɨ³² dsa³ juɨɨ³ quien³² quia̱'² dsa³ 'í³. 'E³ jo̱³ ca²³xíin²³te'²³ dsa³ je² ŋóo² 'ñée². Ca²³jua'³te'²³: “'A²³jia'³ 'nee³ra'³¹ 'e³ rɨ²³lín³ dsa³ 'í³ rey quien³²na'³¹”.
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 'E³ quie'²³ 'ióo² quie'²³ júu² 'e³ rɨ²³lín³ rey juɨɨ³ quiee'³². Ma²ca¹dxe'n¹ co̱'³ quie'², ca²³dxi³ 'i'²³ 'e³ rɨ²³tøø³te'²³ co̱'³ mozos 'i³ ca²³cuǿø²³ cuu². Qui² 'née²³ rɨ²³dsóo²³ dsɨ́² 'e³ jmii'³¹ 'nɨɨ'n³¹ cuu² 'e³ mɨ³xen³² 'e³ mɨ³jmóo²te'²³ ta².
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Ca²³dxóo² mozo 'i³ xe̱'n². Ca²³jua'³: “Mɨ³xen³² cɨ² guiá²³ cuu² ma²ca¹lǿn¹ ma²ca¹'nɨ́ɨn¹ quia̱'n²³²na¹ cuu² quien³²nu³, ¿mɨ³naa'³¹?”
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ rey. Ca²³sɨ'²³ mozo 'í³: “Bi²³ dxʉ́²³ mɨ³jméen² 'nʉ³, mozo quién²³na²³. Bi²³ dxún²³nu³. Bi²³ dxʉ́²³ mɨ³jméen² ta² 'e³ ca²³cuǿøn²³na²³ 'nʉ³, juø'n³ quie'²³ ca³juɨ². 'E³ jo̱³ rɨ²cuǿøn¹na²³ 'nʉ³ ca³dsaan³² 'e³ rɨ²³lín³nu³ dxi² juɨɨ³ guiá²³ juɨɨ³ 'nɨɨ'n³¹.”
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 'E³ jo̱³ ca²³dxóo² mozo 'i³ sɨ³tɨ́²³ áan²³. Ca²³jua'³: “Mɨ³xen³² 'ñé³ cuu² ma²ca¹lǿn¹ ma²ca¹'nɨ́ɨn¹ quia̱'n²³²na¹ cuu² quien³²nu³, ¿mɨ³naa'³¹?”
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ rey. Ca²³sɨ'²³ mozo 'í³: “Rɨ²cuǿøn¹na²³ 'nʉ³ ca³dsaan³² 'e³ rɨ²³lín³nu³ dxi² juɨɨ³ 'ñé³ juɨɨ³ 'nɨɨ'n³¹”.
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 'E³ jo̱³ ca²³dxóo² jia'³ cɨ'²³ mozo. Ca²³jua'³: “'E³ la³ cuu² quien³²nu³. Te³ ca²³pe'n²³ paa²i². Ca²³'mén²³ dxʉ́²³ hua² cuu² quien³²nu³.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Bi²³ 'ñaa'n²³na²³ 'nʉ³. Qui² maan²³ 'e³ jmii'³¹ jmeen³. Maan²³ 'e³ 'a²³jia'³ jmɨ́ɨ² caan³. Ca̱a̱n²³ 'nʉ³ la²³jɨ³ 'e³ 'a²³jia'³ née² guaan³² xe̱'n². Dxen³ guaan³² ta² je² 'a²³jia'³ ca²³jméen² jmo².”
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ rey. Ca²³sɨ'²³ mozo quien³²: “'A²³jia'³ dxʉ́²³ jmeen³ 'nʉ³, mozo quién²³na²³. Júu² 'aan³¹ mɨ³jmée³ lii²³ 'e³ joo'²³ rɨ²dxen²³² ta² quien³²nu³. Qui² máan³ 'nʉ³ 'e³ jmii'³¹ jmeen²³. Máan³ 'e³ 'a²³jia'³ jmɨ́ɨ² caan²³. Ca̱a̱n³² la²³jɨ³ 'e³ 'a²³jia'³ née² guaan²³. Dxen²³ guaan²³ ta² je² 'a²³jia'³ ca²³jméen²³ jmo².
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 ¿'Ee² lǿ² 'a²³jia'³ ca²³jɨ̱'n² cuu² quián²³ dsa³ 'i³ sɨ³li'²³ juø'² xen³² cuu²? Lǿ²³ juø'² ca²³cá̱a̱n² co̱'³ ca³ti³² quia̱'² jo̱o̱³¹ cuu² ma²mɨ³güe'n³²na²³ co̱'³ 'u² cu²ru'³ ca²³jméen² la'³.”
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 'E³ jo̱³ ca²³sɨ'²³ dsa³ 'i³ té̱e̱n³ caan²³. Ca²³jua'³: “Rɨ²co̱o̱²³ra'³ cuu² 'e³ xe̱e̱'³ 'i³ la³ jo̱o̱²³na²³. Rɨ²cuøø³¹ra'³ mozo 'i³ xa³ guiá²³ 'nɨɨ'n³¹ cuu² quie'².”
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ dsa³ 'i³ té̱e̱n³ caan²³. Ca²³sɨ'²³te'²³ rey: “¿'Ee² lǿ² 'e³ juø'n³ 'e³ 'ne'² rɨ²³co̱o̱²³ cɨ² co̱'³? 'E³ quie'²³ xa³ guiá²³ cuu² quie'² 'i³ nɨ³ xú̱n³.”
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 'E³ quie'²³ ca²³jua'³ rey: “Rɨ²juøøn³¹na¹ 'nee'²³: Ñúun³ cɨ² rɨ²³'ióo²³ dsa³ 'i³ xa³ ca³juɨ² quie'² xe̱'n². 'E³ quie'²³ dsa³ 'i³ 'a²³'e³ xa³ quie'² xe̱'n², rɨ²³je̱'n²te'²³ la²³'nɨɨ'n³¹ qui³ 'e³ xa³ quie'².
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Co̱'³ cɨ'²³, cu³jén²³na'³ la³ te'²³ dsa³ 'i³ hui²³dsɨ́ɨn² ñin³² jné², dsa³ 'i³ 'a²³jia'³ 'née²³ 'e³ rɨ³løn³¹na¹ rey quien³²te'²³. 'E³ jo̱³ rɨ²jŋɨ'n²³na'³ dsa³ 'í³ xi²ñin²³ jné²”, ca²³jua'³ rey. ―La'³ cu³lø³¹ júu² 'e³ ca²³dxá³ Jesús.
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Ma²ca¹jua'³ la'³ Jesús, 'í² jui³¹ co̱'³. Ŋóo² co̱'³ juɨɨ³ Jerusalén.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Ca²³lǿn²³ mɨ³lén² juɨɨ³ Betfagé quia̱'² juɨɨ³ Betania, coo³¹ mo'³ je² xi̱i̱n³ mo'³ Olivos. 'E³ jo̱³ ca²³xíin²³ áan²³ dsa³ quien³².
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 Ca²³jua'³:
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Xi³nu³ xen³ 'i³ rɨ²³sɨ'²³ 'nee'²³: “¿'Ee² lǿ² ji̱i̱n²³na'³ burro nɨ³?” 'e³ jo̱³ rɨ²juɨɨ'³¹ra'³: “'Ne'² quie'² Juii³ra², ¿mɨ³naa'³¹?”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³guín²³ te'²³ dsa³ 'i³ ca²³xíin²³. Ca²³lǿ²³ 'e³ la²³ ca²³jua'³ 'ñée² 'e³ rɨ²³lí³.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 'E³ la²³ ta'n² ji̱i̱n³²te'²³ burro, ca²³jua'³ te'²³ juii² burro. Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'i³ ji̱i̱n³² burro:
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 'E³ jo̱³ ca²³jua'³te'²³:
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 'E³ jo̱³ i²jøn²³te'²³ burro caan²³ Jesús. Ca²³dxá³te'²³ 'mɨɨ'³ quiee'³²te'²³ ñi'² quiee'³² burro. Jo̱³ tu³ ca²³xáan²te'²³ Jesús ñi'² quiee'³².
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 'E³ la²³ 'iún² jui³¹ Jesús 'e³ cu³dsɨn³¹ burro, ca²³ti²³jó³ dsa³ 'mɨɨ'³ dxi²jui³¹.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 'E³ la²³ sɨ³jiaan³² mo'³ Olivos, 'e³ la²³ sɨ³lín³ mɨ³lén² juɨɨ³ Jerusalén, ca²³lʉ́³ quiʉ̱ʉ̱³ la²³jɨn³ dsa³ quien³² 'e³ la²³'nɨɨ'n³¹ jɨn³ dsɨ́²te'²³. Ca²³mi²³gáan³te'²³ Dios 'e³ jua'³te'²³ bi²³ ñúun³ la²³jɨ³ u²³juø'²³ 'e³ ŋó²³te'²³.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Ca²³jua'³te'²³:
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Xen³ dsa³ fariseo 'i³ ta'n² jee²³² quiee'³²te'²³. Ca²³jua'³te'²³ ca²³sɨ'²³te'²³ Jesús:
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 'E³ quie'²³ ca²³jua'³ 'ñée²:
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Ca²³lǿn²³ mɨ³lén² juɨɨ³ Jerusalén Jesús. Ca²³jóo² jee²³² juɨɨ³. Jo̱³ ca²³'o'².
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 'E³ jo̱³ ca²³jua'³. 'É̱e̱² 'e³ ca²³lʉ́³ quia̱'² dsa³ Jerusalén:
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 'E³ cɨ² rɨ²³tɨ́²³ jmɨ́ɨ² 'e³ rɨ²³jmóo² 'ioo'³ la²³cu'² juɨɨ³ quien³²na'³ dsa³ 'i³ nɨ́ɨn³ quia̱'² 'nee'²³. Rɨ²³gua³te'²³ la²³cu'² juɨɨ³. Rɨ²³jniin²³te'²³ joo³¹ i²³la³ i²³nɨ³.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Rɨ²³'ló²te'²³ juɨɨ³. Rɨ²³mi²³gua'²³te'²³ la²³jɨn³ sú̱n² dsa³ juɨɨ³. Cu³xi³ co̱o̱³ cú̱u̱² 'a²³jia'³ ma²³ jmɨ́ɨ² rɨ²³te'n²te'²³ mɨ³rɨ³jee'n³te'²³ 'ñʉ́². La'³ cu³lø³¹ rɨ²³lí³. Qui² 'a²³jia'³ jmɨ́ɨ² ca³la³quin³na'³ 'e³ güén²³ Dios quién²na'³.
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 'E³ jo̱³ 'í² Jesús ñʉ'²³ 'ñʉ́² gáan³ je² mi³gáan³ Dios dsa³ Israel. Ca²³'uøøn³ dsa³ 'i³ 'nɨɨ²³.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ dsa³ 'í³:
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Cɨ'³ la²³ co̱o̱³ jmɨ́ɨ² 'e²³ Jesús ñʉ'²³ 'ñʉ́² gáan³ je² mi³gáan³ Dios dsa³ Israel. 'Née²³ rɨ²³jŋɨ'n²³ Jesús te'²³ juii² jmii³ dsa³ quia̱'² te'²³ dsa³ 'e²³ ley quia̱'² te'²³ juii² dsa³ juɨɨ³.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ ca²³dso'²³te'²³ 'e³ jmii'³¹ rɨ²³lí³ juø'² rɨ²³jŋɨ'n²³te'²³. Qui² bi²³ 'née²³ la²³jɨn³ dsa³ júu² 'e³ lʉ²³.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.