Lucas 15
Júu² 'mɨɨn³² 'e³ ca²³ŋɨń² Dios (CNLNT) vs NAA
1 Ca²³ja²³guín²³ caan²³ Jesús 'io'² quia̱'² dsa³ tu³cua̱a̱n²tu². Qui² 'née²³te'²³ rɨ²³núu²³te'²³ júu² quiee'³².
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 'E³ jo̱³ bi²³ ca²³lʉ́³ dsa³ fariseo. 'E³ quie'²³ la'³ dsa³ 'e²³ ley co̱'³. Ca²³jua'³te'²³:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 'E³ jo̱³ ca²³lʉ́³ Jesús júu² la³ 'e³ jmee²³ lii²³ 'e³ jmii'³¹ 'nɨɨ'n³¹ 'née²³ rɨ²³tøø³ dsa³ Dios. Ca²³jua'³:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 ―La²³ cu²ru'³ xen³ jø̱n³ 'nee'²³ 'i³ xen³ co̱o̱³ i³láan³ dsɨɨ³ joo³ quie'². Mɨ³ca³caa'n³² jø̱n³. Ta'n² quie'²³ ñii³ quiee'³² 'e³ jø̱n³ 'a²³ ti³² co̱o̱³ i³láan³. 'E³ jo̱³ rɨ²³cuaa'n³ juii² 'e³ jø̱n³ 'a²³ ti³² co̱o̱³ i³láan³. Rɨ²³dsóo² co̱'³ sɨ³'ne'n³ 'ñée² dsɨɨ³ joo³ 'i³ mɨ³ca³caa'n³² xi³'lɨ² rɨ²³dxe'n², ¿mɨ³naa'³¹?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Mɨ³rɨ³dxe'n² dsɨɨ³ joo³ quien³², bi²³ jɨn³ dsɨ́² rɨ²³quiaan³ coo'² cuáa².
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Mɨ³rɨ³dxe'n² co̱'³ quie'², rɨ²³tøø³ dsa³ 'i³ bi²³ dxʉ́²³ lʉ²³ quia̱'² quia̱'² dsa³ 'i³ nee'n²³² ji̱i̱'² coo³¹. 'E³ jo̱³ rɨ²³sɨ'²³ dsa³ 'í³: “Ñe³ra'³ rɨ²jmee²ra² 'e³ jɨn³ dsɨ³ra² ca³ti³². Qui² mɨ³dsø'n²³na²³ dsɨɨ³ joo³ quién²³na²³ 'i³ mɨ³ca³caa'n³² ca³dxa³.”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 'E³ quie'²³ la'³, rɨ²juøøn³¹na¹ 'nee'²³: Bi²³ jɨn³ dsɨ́² rɨ²³jmóo²te'²³ yʉʉ'³¹ güii³ mɨ³rɨ³tʉ³² jø̱n³ dsa³ 'e³ jmee²³ 'e³ 'a²³jia'³ dxʉ́²³. Bi²³ cɨ² jɨn³ dsɨ́²te'²³ jmee²³ la²³ cɨ'²³ 'e³ xen³ 'e³ jø̱n³ 'a²³ ti³² co̱o̱³ i³láan³ 'i³ jmoo³² 'e³ ca³dsaan³², 'i³ 'a²³la³ ma²³ 'e³ cɨ² 'ne'² rɨ²³tʉ́² 'e³ jmoo³² 'e³ 'a²³jia'³ dxʉ́²³.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’'E³ quie'²³ la'³, cu²ru'³ xen³ jø̱n³ mɨ́³ 'i³ xa³ guiá²³ cuu² quie'². Mɨ³guoo'³² co̱o̱³ cuu². Rɨ²³xe̱'n² ji³. Rɨ²³'io'³ dxʉ́²³ la²³ xi²ñʉ'¹. Rɨ²³'no'²³ xi³'lɨ² rɨ²³dxoo'²³, ¿mɨ³naa'³¹?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Ma²mɨ³'áa³ 'i'²³ 'e³ mɨ³dso'²³ cuu², rɨ²³tøø³ dsa³ 'i³ dxʉ́²³ lʉ²³ quia̱'² quia̱'² dsa³ 'i³ nee'n²³² ji̱i̱'² coo³¹. Rɨ²³jua'³: “Ñe³ra'³ rɨ²jmee²ra² 'e³ jɨn³ dsɨ³ra² ca³ti³². Qui² mɨ³dsa'n²³ cuu² 'e³ mɨ³guoo'³² ca³dxa³.”
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 'E³ quie'²³ rɨ²juøøn³¹na¹ 'nee'²³: Bi²³ jɨn³ dsɨ́² te'²³ ángeles quien³² Dios mɨ³rɨ³tʉ³² 'e³ jmee²³ 'e³ 'a²³jia'³ dxʉ́²³ jø̱n³ dsa³ 'i³ bi²³ tu³cua̱a̱n²tu² jmee²³.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ca²³lʉ́³ co̱'³ Jesús. Ca²³jua'³:
11 Jesus continuou:
12 Ca²³jua'³ xii'³ 'i³ mi'n²³ cɨ². Ca²³sɨ'²³ jmii³: “Ñu'n², rɨ²cuøøn³¹nu³ jné² rɨ³nɨ²³ la²³'nɨɨ'n³¹ 'e³ lǿn³nu³ 'e³ cɨ² rɨ²cuøøn³¹nu³ jné² mɨ³rɨ³taa'n³² dxóo².” 'E³ jo̱³ ca²³to'²³ dxóo² jmii³ la²³jɨ³ 'e³ xa³ quie'². Ca²³cuǿø²³ te'²³ jo̱o̱³¹.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 'A²³jia'³ ca²³la²³huǿø³ la'³ 'e³ ca²³'nɨ́ɨ³ jo̱o̱³¹ 'i³ mi'n²³ cɨ² la²³jɨ³ 'e³ xa³ quie'². 'E³ quie'²³ jo̱³ ŋóo² jia'³ cɨ'²³ juɨɨ³ je² bi²³ huɨ̱́ɨ̱³. Bi²³ jɨɨ'n³ ca²³jmée³ je² núu²³. Bi²³ tu³cua̱a̱n²tu² ca²³yáan² la²³jɨ³ 'e³ xa³ quie'² quia̱'² amigos quien³².
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Ma²mɨ³'áa³ 'i'²³ 'e³ mɨ³dsá²³ la²³jɨ³ 'e³ xa³ quie'², ca²³tɨ́³ 'e³ bi²³ ca²³la²³'oon²³ cuɨɨ³ juɨɨ³ je² ca²³dxóo². 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³la²³cue̱'²³ 'ñée² xii'³.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 'E³ jo̱³ ŋóo². Ca²³jmée³ ta² quiee'³² jø̱n³ dsa³ 'i³ xen³ juɨɨ³ je² jen³¹. Ca²³xíin²³te'²³ xii'³ rancho quiee'³² juii² ta² 'e³ sɨ³e'n² cu²xi³¹.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 'Née²³ xii'³ rɨ²³cuu'³ mɨ²cuo'¹ 'mo³ 'e³ ee'³² cu²xi³¹ 'u² cu²ru'³ xa³ ñúun³. Qui² 'a²³'e³ xa³ 'e³ ca²³cuǿø²³te'²³ 'e³ rɨ²³e'² 'ñée².
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 'E³ jo̱³ ca²³lǿn³: “Maan²³ 'e³ bi²³ juɨ́ɨn²³ mozos xen³ quie'² ñu'n²³ 'i³ bi²³ dxʉ́²³ ee'³². Sɨ³tø'n² cɨ² la²³'nɨɨ'n³¹ ñuu'n³¹ 'e³ xa³ quie'²te'²³. 'E³ quie'²³ rɨ²³jú̱n³la²³cɨ²na¹ je² la³ 'e³ la²³'nɨɨ'n³¹ cué̱e̱n²³.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Ñe'n³²na²³ co̱'³ quie'² ñu'n²³ tu³sɨ'²³. Jo̱³ rɨ²juøøn³¹: Ñu'n², mɨ³jméen²³ 'e³ xa³ dsoo² quián²³ 'e³ mɨ³jme'n²³na²³ Dios, 'e³ mɨ³jme'n²³na²³ 'nʉ³ co̱'³, rɨ²juøøn³¹.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 'A²³jia'³ ma²³ dxi³ji̱i̱n³¹ 'e³ rɨ²³jua'³ dsa³ 'e³ ja̱a̱n³ jné². Rɨ²jmee'n³¹nu³ jné² 'e³ la²³ jmee'n³² jø̱n³ mozo quien³²nu³. La'³ cu³lø³¹ rɨ²juøøn³¹ ñu'n²³”, ca²³lǿn³ xii'³.
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 'E³ jo̱³ 'í² jui³¹. Ŋø'n² quie'² jmii³.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ jo̱o̱³¹. Ca²³sɨ'²³ jmii³: “Ñu'n², mɨ³jméen²³ 'e³ xa³ dsoo² quián²³. Mɨ³jme'n²³na²³ Dios. Mɨ³jme'n²³na²³ 'nʉ³ co̱'³. 'A²³jia'³ ma²³ dxi³ji̱i̱n³¹ 'e³ rɨ²³jua'³ dsa³ 'e³ ja̱a̱n³ jné².”
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 'E³ quie'²³ ca²³jua'³ jmii³. Ca²³sɨ'²³ mozos quien³²: “Cu³quie̱³ra'³ ca²³la²³dxí² 'mɨɨ'³ 'e³ dxʉ́²³ cɨ² 'e³ rɨ²qui'n¹na'³ xii'³ la³. Rɨ²to̱'²ra'³ mɨ²ñí² mɨ²xi¹guoo³. Rɨ²too'³¹ra'³ 'mɨɨ'³ loo³ tɨɨ².
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Cu³jén²³na'³ jo̱o̱³¹ cua² 'ioo'³ 'i³ bi²³ dxʉ́²³ mɨ³e'n²te'²³ 'i³ mɨ³la³be'n². Rɨ²jŋɨ'n²³na'³. Rɨ²jmée²ra'³ mó². Jo̱³ rɨ²quie²ra². Rɨ²jmee²ra² mɨ²juee'³.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Qui² ca²³lǿn³na²³ 'e³ jú̱n²³ ja̱a̱n²³ la³. 'E³ quie'²³ 'é̱e̱² 'e³ mɨ³ji̱i̱'²³ co̱'³. Mɨ³ca³caa'n³² ca³dxa³. 'E³ quie'²³ mɨ³la³jneen³² co̱'³.” La'³ ca²³jua'³ jmii³. 'E³ jo̱³ ca²³la²³jɨn³ dsɨ́²te'²³.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 ’Jiaan³ je² nuu³ jo̱o̱³¹ 'i³ mɨ³dxún²³ cɨ². 'E³ jo̱³ 'í² jui³¹ 'e³ dsø'n³². Ca²³lǿn²³ mɨ³lén² xi²ñʉ'¹. Ca²³núu³ 'e³ jiʉʉ³² dsa³ jiʉʉ³². Ca²³núu³ 'e³ dsøn²³ dsa³.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 'E³ jo̱³ ca²³tøø³ jø̱n³ mozo quien³² jmii³. Ca²³tín²³ júu² 'e³ 'ee² júu² xa³.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ mozo. Ca²³sɨ'²³ xii'³: “Mɨ³güee'n³² co̱'³ já̱a̱n². 'E³ jo̱³ mɨ³dxi³ 'i'²³ ñu'n² 'e³ mɨ³jŋɨ'n²³te'²³ jo̱o̱³¹ cua² 'ioo'³ 'i³ mɨ³la³be'n². Mɨ³jmóo²te'²³ mó². Qui² bi²³ 'née²³ ñu'n² 'e³ mɨ³güee'n³² co̱'³ já̱a̱n², 'e³ dxún²³ quie'²³, 'e³ 'a²³'e³ xa³ lǿn²³.”
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 'E³ quie'²³ bi²³ ca²³ti̱'n³ jo̱o̱³¹ 'i³ mɨ³dxún²³ cɨ². 'A²³jia'³ dxʉ́²³ dsɨ́² 'e³ rɨ²³'í³ xi²ñʉ'¹. 'E³ jo̱³ ca²³bǿn³ jmii³ xi²ñʉ'¹ 'e³ rɨ²³sɨ'²³ jo̱o̱³¹ 'e³ rɨ²³'í³ xi²ñʉ'¹.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 'E³ quie'²³ ca²³jua'³ xii'³. Ca²³sɨ'²³ jmii³: “Máan³ 'uǿøn²nu³ 'e³ mɨ³la³ñúun³ ji̱i̱³ ñi³ 'e³ jmeen²³ ta² quia̱'n²³²na¹ 'nʉ³. Cu³xi³ co̱o̱³ taa'² 'a²³jia'³ lɨ'³ ca³mi³gua'n²³ 'e³ la²³ dxin³ 'i'²³. 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ lɨ'³ ca³cuǿn²nu³ jné² cu³xi³ jø̱n³ jo̱o̱³¹ xʉ̱́ʉ̱² lóo² 'e³ rɨ²jmeen²³² mɨ²juee'³ quia̱'n²³²na¹ te'²³ amigos quién²³na²³.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 'E³ quie'²³ mɨ³güee'n³² co̱'³ ja̱a̱n³ 'i³ ca²³yáan² cuu² quien³²nu³ quia̱'² mɨ́³ 'i³ jmoo³² ñi³ dxa³. 'E³ quie'²³ mɨ³jŋɨ'n²³nu³ jo̱o̱³¹ cua² 'ioo'³ 'i³ mɨ³la³be'n².”
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ jmii³. Ca²³sɨ'²³ jo̱o̱³¹: “Ja̱a̱n²³, tén³ quia̱'n²nu³ jné². 'E³ quien³²nu³ la²³jɨ³ 'e³ xa³ quián²³.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 'E³ quie'²³ joo'²³ 'e³ rɨ²jmee²ra² mɨ²juee'³. Joo'²³ 'e³ rɨ²jmee²ra² 'e³ jɨn³ dsɨ³ra². Qui² ca²³lǿn³na²³ 'e³ jú̱n²³ já̱a̱n². 'E³ quie'²³ 'é̱e̱² 'e³ mɨ³ji̱i̱'²³ co̱'³. Mɨ³ca³caa'n³² ca³dxa³. 'E³ quie'²³ mɨ³la³jneen³² co̱'³.”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.