Lucas 15
Júu² 'mɨɨn³² 'e³ ca²³ŋɨń² Dios (CNLNT) vs ARC
1 Ca²³ja²³guín²³ caan²³ Jesús 'io'² quia̱'² dsa³ tu³cua̱a̱n²tu². Qui² 'née²³te'²³ rɨ²³núu²³te'²³ júu² quiee'³².
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 'E³ jo̱³ bi²³ ca²³lʉ́³ dsa³ fariseo. 'E³ quie'²³ la'³ dsa³ 'e²³ ley co̱'³. Ca²³jua'³te'²³:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 'E³ jo̱³ ca²³lʉ́³ Jesús júu² la³ 'e³ jmee²³ lii²³ 'e³ jmii'³¹ 'nɨɨ'n³¹ 'née²³ rɨ²³tøø³ dsa³ Dios. Ca²³jua'³:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 ―La²³ cu²ru'³ xen³ jø̱n³ 'nee'²³ 'i³ xen³ co̱o̱³ i³láan³ dsɨɨ³ joo³ quie'². Mɨ³ca³caa'n³² jø̱n³. Ta'n² quie'²³ ñii³ quiee'³² 'e³ jø̱n³ 'a²³ ti³² co̱o̱³ i³láan³. 'E³ jo̱³ rɨ²³cuaa'n³ juii² 'e³ jø̱n³ 'a²³ ti³² co̱o̱³ i³láan³. Rɨ²³dsóo² co̱'³ sɨ³'ne'n³ 'ñée² dsɨɨ³ joo³ 'i³ mɨ³ca³caa'n³² xi³'lɨ² rɨ²³dxe'n², ¿mɨ³naa'³¹?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Mɨ³rɨ³dxe'n² dsɨɨ³ joo³ quien³², bi²³ jɨn³ dsɨ́² rɨ²³quiaan³ coo'² cuáa².
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 Mɨ³rɨ³dxe'n² co̱'³ quie'², rɨ²³tøø³ dsa³ 'i³ bi²³ dxʉ́²³ lʉ²³ quia̱'² quia̱'² dsa³ 'i³ nee'n²³² ji̱i̱'² coo³¹. 'E³ jo̱³ rɨ²³sɨ'²³ dsa³ 'í³: “Ñe³ra'³ rɨ²jmee²ra² 'e³ jɨn³ dsɨ³ra² ca³ti³². Qui² mɨ³dsø'n²³na²³ dsɨɨ³ joo³ quién²³na²³ 'i³ mɨ³ca³caa'n³² ca³dxa³.”
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 'E³ quie'²³ la'³, rɨ²juøøn³¹na¹ 'nee'²³: Bi²³ jɨn³ dsɨ́² rɨ²³jmóo²te'²³ yʉʉ'³¹ güii³ mɨ³rɨ³tʉ³² jø̱n³ dsa³ 'e³ jmee²³ 'e³ 'a²³jia'³ dxʉ́²³. Bi²³ cɨ² jɨn³ dsɨ́²te'²³ jmee²³ la²³ cɨ'²³ 'e³ xen³ 'e³ jø̱n³ 'a²³ ti³² co̱o̱³ i³láan³ 'i³ jmoo³² 'e³ ca³dsaan³², 'i³ 'a²³la³ ma²³ 'e³ cɨ² 'ne'² rɨ²³tʉ́² 'e³ jmoo³² 'e³ 'a²³jia'³ dxʉ́²³.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’'E³ quie'²³ la'³, cu²ru'³ xen³ jø̱n³ mɨ́³ 'i³ xa³ guiá²³ cuu² quie'². Mɨ³guoo'³² co̱o̱³ cuu². Rɨ²³xe̱'n² ji³. Rɨ²³'io'³ dxʉ́²³ la²³ xi²ñʉ'¹. Rɨ²³'no'²³ xi³'lɨ² rɨ²³dxoo'²³, ¿mɨ³naa'³¹?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Ma²mɨ³'áa³ 'i'²³ 'e³ mɨ³dso'²³ cuu², rɨ²³tøø³ dsa³ 'i³ dxʉ́²³ lʉ²³ quia̱'² quia̱'² dsa³ 'i³ nee'n²³² ji̱i̱'² coo³¹. Rɨ²³jua'³: “Ñe³ra'³ rɨ²jmee²ra² 'e³ jɨn³ dsɨ³ra² ca³ti³². Qui² mɨ³dsa'n²³ cuu² 'e³ mɨ³guoo'³² ca³dxa³.”
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 'E³ quie'²³ rɨ²juøøn³¹na¹ 'nee'²³: Bi²³ jɨn³ dsɨ́² te'²³ ángeles quien³² Dios mɨ³rɨ³tʉ³² 'e³ jmee²³ 'e³ 'a²³jia'³ dxʉ́²³ jø̱n³ dsa³ 'i³ bi²³ tu³cua̱a̱n²tu² jmee²³.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ca²³lʉ́³ co̱'³ Jesús. Ca²³jua'³:
11 E disse:
12 Ca²³jua'³ xii'³ 'i³ mi'n²³ cɨ². Ca²³sɨ'²³ jmii³: “Ñu'n², rɨ²cuøøn³¹nu³ jné² rɨ³nɨ²³ la²³'nɨɨ'n³¹ 'e³ lǿn³nu³ 'e³ cɨ² rɨ²cuøøn³¹nu³ jné² mɨ³rɨ³taa'n³² dxóo².” 'E³ jo̱³ ca²³to'²³ dxóo² jmii³ la²³jɨ³ 'e³ xa³ quie'². Ca²³cuǿø²³ te'²³ jo̱o̱³¹.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 'A²³jia'³ ca²³la²³huǿø³ la'³ 'e³ ca²³'nɨ́ɨ³ jo̱o̱³¹ 'i³ mi'n²³ cɨ² la²³jɨ³ 'e³ xa³ quie'². 'E³ quie'²³ jo̱³ ŋóo² jia'³ cɨ'²³ juɨɨ³ je² bi²³ huɨ̱́ɨ̱³. Bi²³ jɨɨ'n³ ca²³jmée³ je² núu²³. Bi²³ tu³cua̱a̱n²tu² ca²³yáan² la²³jɨ³ 'e³ xa³ quie'² quia̱'² amigos quien³².
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Ma²mɨ³'áa³ 'i'²³ 'e³ mɨ³dsá²³ la²³jɨ³ 'e³ xa³ quie'², ca²³tɨ́³ 'e³ bi²³ ca²³la²³'oon²³ cuɨɨ³ juɨɨ³ je² ca²³dxóo². 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³la²³cue̱'²³ 'ñée² xii'³.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 'E³ jo̱³ ŋóo². Ca²³jmée³ ta² quiee'³² jø̱n³ dsa³ 'i³ xen³ juɨɨ³ je² jen³¹. Ca²³xíin²³te'²³ xii'³ rancho quiee'³² juii² ta² 'e³ sɨ³e'n² cu²xi³¹.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 'Née²³ xii'³ rɨ²³cuu'³ mɨ²cuo'¹ 'mo³ 'e³ ee'³² cu²xi³¹ 'u² cu²ru'³ xa³ ñúun³. Qui² 'a²³'e³ xa³ 'e³ ca²³cuǿø²³te'²³ 'e³ rɨ²³e'² 'ñée².
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 'E³ jo̱³ ca²³lǿn³: “Maan²³ 'e³ bi²³ juɨ́ɨn²³ mozos xen³ quie'² ñu'n²³ 'i³ bi²³ dxʉ́²³ ee'³². Sɨ³tø'n² cɨ² la²³'nɨɨ'n³¹ ñuu'n³¹ 'e³ xa³ quie'²te'²³. 'E³ quie'²³ rɨ²³jú̱n³la²³cɨ²na¹ je² la³ 'e³ la²³'nɨɨ'n³¹ cué̱e̱n²³.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ñe'n³²na²³ co̱'³ quie'² ñu'n²³ tu³sɨ'²³. Jo̱³ rɨ²juøøn³¹: Ñu'n², mɨ³jméen²³ 'e³ xa³ dsoo² quián²³ 'e³ mɨ³jme'n²³na²³ Dios, 'e³ mɨ³jme'n²³na²³ 'nʉ³ co̱'³, rɨ²juøøn³¹.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 'A²³jia'³ ma²³ dxi³ji̱i̱n³¹ 'e³ rɨ²³jua'³ dsa³ 'e³ ja̱a̱n³ jné². Rɨ²jmee'n³¹nu³ jné² 'e³ la²³ jmee'n³² jø̱n³ mozo quien³²nu³. La'³ cu³lø³¹ rɨ²juøøn³¹ ñu'n²³”, ca²³lǿn³ xii'³.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 'E³ jo̱³ 'í² jui³¹. Ŋø'n² quie'² jmii³.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ jo̱o̱³¹. Ca²³sɨ'²³ jmii³: “Ñu'n², mɨ³jméen²³ 'e³ xa³ dsoo² quián²³. Mɨ³jme'n²³na²³ Dios. Mɨ³jme'n²³na²³ 'nʉ³ co̱'³. 'A²³jia'³ ma²³ dxi³ji̱i̱n³¹ 'e³ rɨ²³jua'³ dsa³ 'e³ ja̱a̱n³ jné².”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 'E³ quie'²³ ca²³jua'³ jmii³. Ca²³sɨ'²³ mozos quien³²: “Cu³quie̱³ra'³ ca²³la²³dxí² 'mɨɨ'³ 'e³ dxʉ́²³ cɨ² 'e³ rɨ²qui'n¹na'³ xii'³ la³. Rɨ²to̱'²ra'³ mɨ²ñí² mɨ²xi¹guoo³. Rɨ²too'³¹ra'³ 'mɨɨ'³ loo³ tɨɨ².
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Cu³jén²³na'³ jo̱o̱³¹ cua² 'ioo'³ 'i³ bi²³ dxʉ́²³ mɨ³e'n²te'²³ 'i³ mɨ³la³be'n². Rɨ²jŋɨ'n²³na'³. Rɨ²jmée²ra'³ mó². Jo̱³ rɨ²quie²ra². Rɨ²jmee²ra² mɨ²juee'³.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Qui² ca²³lǿn³na²³ 'e³ jú̱n²³ ja̱a̱n²³ la³. 'E³ quie'²³ 'é̱e̱² 'e³ mɨ³ji̱i̱'²³ co̱'³. Mɨ³ca³caa'n³² ca³dxa³. 'E³ quie'²³ mɨ³la³jneen³² co̱'³.” La'³ ca²³jua'³ jmii³. 'E³ jo̱³ ca²³la²³jɨn³ dsɨ́²te'²³.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 ’Jiaan³ je² nuu³ jo̱o̱³¹ 'i³ mɨ³dxún²³ cɨ². 'E³ jo̱³ 'í² jui³¹ 'e³ dsø'n³². Ca²³lǿn²³ mɨ³lén² xi²ñʉ'¹. Ca²³núu³ 'e³ jiʉʉ³² dsa³ jiʉʉ³². Ca²³núu³ 'e³ dsøn²³ dsa³.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 'E³ jo̱³ ca²³tøø³ jø̱n³ mozo quien³² jmii³. Ca²³tín²³ júu² 'e³ 'ee² júu² xa³.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ mozo. Ca²³sɨ'²³ xii'³: “Mɨ³güee'n³² co̱'³ já̱a̱n². 'E³ jo̱³ mɨ³dxi³ 'i'²³ ñu'n² 'e³ mɨ³jŋɨ'n²³te'²³ jo̱o̱³¹ cua² 'ioo'³ 'i³ mɨ³la³be'n². Mɨ³jmóo²te'²³ mó². Qui² bi²³ 'née²³ ñu'n² 'e³ mɨ³güee'n³² co̱'³ já̱a̱n², 'e³ dxún²³ quie'²³, 'e³ 'a²³'e³ xa³ lǿn²³.”
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 'E³ quie'²³ bi²³ ca²³ti̱'n³ jo̱o̱³¹ 'i³ mɨ³dxún²³ cɨ². 'A²³jia'³ dxʉ́²³ dsɨ́² 'e³ rɨ²³'í³ xi²ñʉ'¹. 'E³ jo̱³ ca²³bǿn³ jmii³ xi²ñʉ'¹ 'e³ rɨ²³sɨ'²³ jo̱o̱³¹ 'e³ rɨ²³'í³ xi²ñʉ'¹.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 'E³ quie'²³ ca²³jua'³ xii'³. Ca²³sɨ'²³ jmii³: “Máan³ 'uǿøn²nu³ 'e³ mɨ³la³ñúun³ ji̱i̱³ ñi³ 'e³ jmeen²³ ta² quia̱'n²³²na¹ 'nʉ³. Cu³xi³ co̱o̱³ taa'² 'a²³jia'³ lɨ'³ ca³mi³gua'n²³ 'e³ la²³ dxin³ 'i'²³. 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ lɨ'³ ca³cuǿn²nu³ jné² cu³xi³ jø̱n³ jo̱o̱³¹ xʉ̱́ʉ̱² lóo² 'e³ rɨ²jmeen²³² mɨ²juee'³ quia̱'n²³²na¹ te'²³ amigos quién²³na²³.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 'E³ quie'²³ mɨ³güee'n³² co̱'³ ja̱a̱n³ 'i³ ca²³yáan² cuu² quien³²nu³ quia̱'² mɨ́³ 'i³ jmoo³² ñi³ dxa³. 'E³ quie'²³ mɨ³jŋɨ'n²³nu³ jo̱o̱³¹ cua² 'ioo'³ 'i³ mɨ³la³be'n².”
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ jmii³. Ca²³sɨ'²³ jo̱o̱³¹: “Ja̱a̱n²³, tén³ quia̱'n²nu³ jné². 'E³ quien³²nu³ la²³jɨ³ 'e³ xa³ quián²³.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 'E³ quie'²³ joo'²³ 'e³ rɨ²jmee²ra² mɨ²juee'³. Joo'²³ 'e³ rɨ²jmee²ra² 'e³ jɨn³ dsɨ³ra². Qui² ca²³lǿn³na²³ 'e³ jú̱n²³ já̱a̱n². 'E³ quie'²³ 'é̱e̱² 'e³ mɨ³ji̱i̱'²³ co̱'³. Mɨ³ca³caa'n³² ca³dxa³. 'E³ quie'²³ mɨ³la³jneen³² co̱'³.”
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.