Atos 22
Júu² 'mɨɨn³² 'e³ ca²³ŋɨń² Dios (CNLNT) vs VC
1 ―Rɨ²juøøn³¹na¹ 'nee'²³, te'²³ dsa³ uu'n²na²³, quia̱'² 'nee'²³, te'²³ dsa³ mɨ³dxún²³: Rɨ²núu²ra'³ júu² quián²³. Qui² rɨ²juøøn³¹na¹ 'nee'²³ 'e³ 'a²³'e³ dsoo² xa³ 'e³ la²³ jmeen²³.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Ma²ca¹núu³te'²³ 'e³ lʉ²³ Poo² júu² hebreo, ju²³jmii²³² quiee'³²te'²³, bi²³ cɨ² ca²³cɨ́n³te'²³. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ Poo²:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 ―Dsa³ Israel jné². Juɨɨ³ Tarso estado Cilicia ca²³la²³xen²³na²³. 'E³ quie'²³ juɨɨ³ la³ ca²³la²³gáan³na²³. Dsa³ 'e²³ Gamaliel ca²³'ée²³ jné². Jmø'n² la²³ ley 'e³ ca²³ŋɨ́n² Moisés 'e³ ca²³núu³ yi²³uu'²ra² jaa²³² ca²³la²³tɨn²³na²³. Bi²³ ma²³'nee³ ca²³la²³'náan²³ mɨ²jo̱³ 'e³ rɨ²jmeen²³² 'e³ la²³ lǿn³na²³ 'e³ 'née²³ Dios 'u². La²³ xen³ 'e³ jmee³ra'³ miin²³na'³ rɨ³nɨ²³, la'³ xen²³na²³ jné² mɨ²jo̱³.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 'E³ jo̱³ bi²³ ca²³jme'n²³na²³ dsa³ 'i³ có̱²³ jui³¹ quiee'³² Jesús. Ca²³la²³'náan²³ 'e³ rɨ²³jú̱n³te'²³. Ca²³jmø'n²na²³ te'²³ dsa³ 'í³. Ca²³taa'n²³na²³ i²³ñí², juø'n³ quie'²³ dsóo²³, juø'n³ quie'²³ mɨ́³.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Ñi³² 'ñée² juii² jmii³ dsa³ quia̱'² la²³jɨn³ te'²³ dsa³ mɨ³dxún²³ quien³² dsa³ juɨɨ³ 'e³ lʉn²³ ju²dsoo³¹. Qui² ca²³jmóo²te'²³ ji³ 'e³ ca²³quié̱n²te'²³ jné² 'e³ jua'³ rɨ²cuǿøn¹ dsa³ uu'n²na²³ 'i³ nee'n²³² juɨɨ³ Damasco. 'E³ jo̱³ ŋáan² juɨɨ³ Damasco 'e³ juø'n²³ rɨ²jmø'n³¹na¹ dsa³ quien³² Jesús 'i³ nee'n²³² núu²³. 'E³ rɨ³'ñuun³¹ te'²³ dsa³ 'í³ 'e³ aa'n³²na²³ quia̱'n²³²na¹ juɨɨ³ Jerusalén, 'e³ je² la³ rɨ²³ji̱'²³ jñiin²³te'²³, ca²³lǿn³na²³ 'u².
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 ’'Iun²³²na¹ jui³¹ 'e³ juø'n²³ i³'ɨɨn²³na²³. La²³ca̱a̱n³ dxáan²³ ñi'² ca²³lǿn²³na²³ mɨ³lén² juɨɨ³ Damasco. Co̱'³ la²³ ca²³too'²³ co̱o̱³ ji³ bee'² 'e³ jŋóo²³ jí̱i̱n² yʉʉ'³¹ güii³. Ca²³too'²³ la²³cu'² je² xi'n²³na²³.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Ca²³'lǿn²³na²³ 'uǿ²³. Ca²³núun²³ 'e³ xen³ 'i³ ca²³lʉ́³ ca²³sɨ'²³ jné². Ca²³jua'³: “Saulo, Saulo, ¿'ee² lǿ² bi²³ jmee'n³²nu³ jné²?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 'E³ jo̱³ ca²³juø'n²: “¿'I̱i̱² sɨɨ'³¹ 'nʉ³ nɨ³, Juiin²³?” 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ 'ñée². Ca²³sɨ'²³ jné²: “Jné² Jesús dsa³ Nazaret 'i³ bi²³ jmee'n³²nu³”, ca²³jua'³.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Ŋó²³ ji³ te'²³ dsa³ 'i³ quia̱'n²³²na¹. 'E³ jo̱³ ca²³jue'n² miin²³. 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ ca²³núu³te'²³ ca³quie̱e̱² 'e³ jmii'³¹ ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ jné².
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 'E³ jo̱³ ca²³juǿøn²: “Juiin²³, ¿jmii'³¹ rɨ²jmeen²³²?” 'E³ jo̱³ ca²³sɨ'²³ jné² Juii³ra²: “Naa'n²³ 'nʉ³. Guaan³² jee²³² juɨɨ³ Damasco. Núu²³ rɨ²³sɨ'²³te'²³ 'nʉ³ 'e³ jmii'³¹ rɨ²jméen².” La'³ ca²³jua'³ Juii³ra².
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Ca²³túun³ mɨ²ñin²³ 'e³ la²³'nɨɨ'n³¹ rɨ³jii'³¹ ji³ 'e³ ca²³too'²³. 'E³ jo̱³ 'ɨ́ɨn² guaan²³ te'²³ dsa³ 'i³ quia̱'n²³²na¹. Ca²³jøn²³te'²³ jné² juɨɨ³ Damasco.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 ’Núu²³ xen³ jø̱n³ dsa³ 'i³ xi̱i̱n³ Ananías 'i³ bi²³ jmee²³ quie'² 'e³ la²³ lǿ² ley 'e³ ca²³ŋɨ́n² Moisés. Bi²³ dxʉ́²³ lʉ²³ la²³jɨn³ dsa³ Israel 'i³ nee'n²³² Damasco 'en³²te'²³ dsa³ 'í³.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 'E³ quie'²³ gui²³joon³ jné² Ananías. 'E³ la²³ xi'n²³ mɨ³lén² caan²³na²³, ca²³sɨ'²³ jné²: “Ja̱a̱n³² Saulo, cu²li³jnen³²nu³ co̱'³.” La'³ ca²³jua'³ Ananías. Xe̱'n² jmɨ́ɨ² ca²³la²³jnéen²³ co̱'³. Ca²³mǿn²na²³ Ananías.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ 'ñée². Ca²³sɨ'²³ jné²: “Ca²³'náan²³ 'nʉ³ Dios 'i³ rɨ³løn³¹ juii² yi²³uu'²ra² jaa²³². 'Née²³ 'e³ rɨ²³dsóo²³ 'áan² 'e³ jmii'³¹ lǿ² 'e³ 'née²³ 'ñée². 'Née²³ 'ñée² 'e³ ca²³ñín²³nu³ 'ñée² 'i³ rɨ³løn³¹ ca³dsaan³². 'Née²³ 'e³ ca²³nʉʉn³ júu² 'e³ ca²³lʉ́³.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Qui² rɨ²³lín³nu³ dsa³ ñi³ quien³² 'e³ rɨ²'ɨ́ɨn² júu² quiee'³² caan²³ la²³jɨn³ dsa³. Rɨ²juɨɨ'n³¹ dsa³ 'e³ jmii'³¹ lǿ² la²³jɨ³ 'e³ ca²³ñíin³, la²³jɨ³ 'e³ ca²³nʉʉn³.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 'A²³'e³ ma²³ xa³ 'ne'² rɨ²jǿ̱n² jo̱o̱²³na²³. Naa'n²³ 'nʉ³. Rɨ²³saan²³nu³ jmɨɨ³. Rɨ²juɨɨ'n³¹ Juii³ra² 'e³ cu²u̱'¹ 'áan², 'e³ cu²je̱'n¹ dsoo² quien³²nu³.” La'³ ca²³jua'³ Ananías. Ca²³sɨ'²³ jné². ―La'³ ca²³jua'³ Poo².
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 ’Ma²mɨ³líi² la'³, güe'n²na²³ co̱'³ juɨɨ³ Jerusalén. Ñiin²³²na¹ 'ñʉ́² gáan³. Ca²³lʉn²³ quia̱'n²³²na¹ Dios. 'É̱e̱² 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ quiin²³ ca²³jí̱i̱n²³.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Ca²³mǿn²na²³ Juii³ra² 'i³ ca²³sɨ'²³ jné²: “Ca²³la²³dxí² la²³ bǿn³ juɨɨ³ Jerusalén. Qui² 'a²³jia'³ rɨ²³jmóo² quie'²te'²³ dsa³ la³ júu² 'e³ lʉ́n² 'e³ 'ǿn²³nu³ jné².”
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³juø'n² 'ñáan²³: “Juiin²³, ñi³² miin²³ dsa³ la³ 'e³ jmii'³¹ lǿ² 'e³ ñiin²³²na¹ la²³ca̱a̱n³ 'ñʉ́² je² mi³gáan³ Dios dsa³ Israel 'e³ juø'n²³ rɨ²jme'n¹na²³ dsa³ 'i³ sɨ³táan³ quia̱'² 'nʉ³. Ca²³taa'n²³na²³te'²³ i²³ñí². Ca²³jmín²³na²³te'²³.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Ma²ca¹tu̱u̱³ jmɨ²³'ǿn² Tee² 'i³ rɨ³løn³¹ dsa³ ñi³ quien³²nu³, xi'n²³na²³ coo³¹ joon²³. Dxʉ́²³ 'e³ la²³ jmoo³² dsa³, lǿn³na²³ mɨ²jo̱³. Ca²³'aan²³ cuo̱o̱³ dsa³ 'i³ ca²³jŋɨ'n²³ Tee².” La'³ ca²³juǿøn² Juii³ra².
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 'E³ quie'²³ ca²³jua'³ Juii³ra². Ca²³sɨ'²³ jné²: “Guaan³² 'nʉ³ xú̱n³. Qui² rɨ²sɨɨn³¹na¹ 'nʉ³ je² huɨ̱́ɨ̱³ 'e³ cu³'íin³ júu² quián²³ jee²³² quiee'³² dsa³ jia'³.” La'³ ca²³jua'³ Juii³ra². Ca²³sɨ'²³ jné².
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 La²³'nɨɨ'n³¹ nɨ³ qui³ ca²³núu³te'²³ júu² 'e³ ca²³lʉ́³ Poo². 'E³ quie'²³ jo̱³ bi²³ ca²³yo'³ ca²³tǿ²³te'²³. Ca²³jua'³te'²³:
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Ca²³yo'³ ca²³tǿ²³te'²³. Ca²³quia'³te'²³ cuo̱o̱³te'²³. Ca²³juá²te'²³ yʉʉ'³¹ 'láa³ 'e³ jua'³ bi²³ ti̱'n³te'²³.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³dxi³ 'i'²³ juii² dsa³ 'láa³ 'e³ rɨ²³jén²³te'²³ Poo² xi²ñʉ'¹ je² ta'n² dsa³ 'láa³. Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'láa³ quien³² 'e³ rɨ²³jmín²te'²³ Poo².
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 'E³ jo̱³ ca²³'ñuu'n³te'²³ Poo² juɨɨ²³² loo³ 'e³ jua'³ rɨ²³jmín²te'²³. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ Poo². Ca²³sɨ'²³ jø̱n³ juii² co̱o̱³ i³láan³ dsa³ 'láa³ 'i³ xi'n²³ caan²³:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Ma²ca¹núu³ dsa³ 'í³ júu² 'e³ ca²³lʉ́³ Poo², i²xii'²³² juii² la²³jɨn³ dsa³ 'láa³. Ca²³jua'³:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 'E³ jo̱³ ca²³dxóo² je² jen³¹ Poo² juii² la²³jɨn³ dsa³ 'láa³ 'e³ jua'³ rɨ²³lʉ́²³ quia̱'² Poo². Ca²³jua'³:
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ juii² dsa³ 'láa³:
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 'E³ quie'²³ jo̱³ xe̱'n² jmɨ́ɨ² ca²³guiin³² dsa³ 'láa³ 'i³ ca²³jua'³ rɨ²³jmín² Poo². Bi²³ ca²³jue'n² 'ñée² juii² dsa³ 'láa³. Qui² ca²³la²³quii²³ 'e³ 'a²³jia'³ dxʉ́²³ ca²³jmée³ 'e³ ca²³'ñuu'n³ Poo² juø'n³ quie'²³ dsa³ Roma.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 La²³ mɨ³dxóo³ la'³, ca²³je̱'n² ñí² cadenas 'e³ rɨ³'ñuun³¹ Poo² juii² dsa³ 'láa³. 'Née²³ rɨ²³dsóo²³ dsɨ́² ca³quie̱e̱² 'ee² dsoo² cuø²³ dsa³ Israel. 'E³ jo̱³ ca²³dxi³ 'i'²³ 'e³ rɨ²³ñii'n²³ te'²³ juii² jmii³ dsa³ quia̱'² la²³jɨn³ dsa³ 'i³ dxa²³ ta². Ca²³dxin³ Poo². Ca²³jen²³ je² nee'n²³² dsa³ 'i³ dxa²³ ta². Ca²³xii'n³ xi²ñi² dsa³ 'í³.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.