Atos 22
Júu² 'mɨɨn³² 'e³ ca²³ŋɨń² Dios (CNLNT) vs NVT
1 ―Rɨ²juøøn³¹na¹ 'nee'²³, te'²³ dsa³ uu'n²na²³, quia̱'² 'nee'²³, te'²³ dsa³ mɨ³dxún²³: Rɨ²núu²ra'³ júu² quián²³. Qui² rɨ²juøøn³¹na¹ 'nee'²³ 'e³ 'a²³'e³ dsoo² xa³ 'e³ la²³ jmeen²³.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Ma²ca¹núu³te'²³ 'e³ lʉ²³ Poo² júu² hebreo, ju²³jmii²³² quiee'³²te'²³, bi²³ cɨ² ca²³cɨ́n³te'²³. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ Poo²:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 ―Dsa³ Israel jné². Juɨɨ³ Tarso estado Cilicia ca²³la²³xen²³na²³. 'E³ quie'²³ juɨɨ³ la³ ca²³la²³gáan³na²³. Dsa³ 'e²³ Gamaliel ca²³'ée²³ jné². Jmø'n² la²³ ley 'e³ ca²³ŋɨ́n² Moisés 'e³ ca²³núu³ yi²³uu'²ra² jaa²³² ca²³la²³tɨn²³na²³. Bi²³ ma²³'nee³ ca²³la²³'náan²³ mɨ²jo̱³ 'e³ rɨ²jmeen²³² 'e³ la²³ lǿn³na²³ 'e³ 'née²³ Dios 'u². La²³ xen³ 'e³ jmee³ra'³ miin²³na'³ rɨ³nɨ²³, la'³ xen²³na²³ jné² mɨ²jo̱³.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 'E³ jo̱³ bi²³ ca²³jme'n²³na²³ dsa³ 'i³ có̱²³ jui³¹ quiee'³² Jesús. Ca²³la²³'náan²³ 'e³ rɨ²³jú̱n³te'²³. Ca²³jmø'n²na²³ te'²³ dsa³ 'í³. Ca²³taa'n²³na²³ i²³ñí², juø'n³ quie'²³ dsóo²³, juø'n³ quie'²³ mɨ́³.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Ñi³² 'ñée² juii² jmii³ dsa³ quia̱'² la²³jɨn³ te'²³ dsa³ mɨ³dxún²³ quien³² dsa³ juɨɨ³ 'e³ lʉn²³ ju²dsoo³¹. Qui² ca²³jmóo²te'²³ ji³ 'e³ ca²³quié̱n²te'²³ jné² 'e³ jua'³ rɨ²cuǿøn¹ dsa³ uu'n²na²³ 'i³ nee'n²³² juɨɨ³ Damasco. 'E³ jo̱³ ŋáan² juɨɨ³ Damasco 'e³ juø'n²³ rɨ²jmø'n³¹na¹ dsa³ quien³² Jesús 'i³ nee'n²³² núu²³. 'E³ rɨ³'ñuun³¹ te'²³ dsa³ 'í³ 'e³ aa'n³²na²³ quia̱'n²³²na¹ juɨɨ³ Jerusalén, 'e³ je² la³ rɨ²³ji̱'²³ jñiin²³te'²³, ca²³lǿn³na²³ 'u².
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 ’'Iun²³²na¹ jui³¹ 'e³ juø'n²³ i³'ɨɨn²³na²³. La²³ca̱a̱n³ dxáan²³ ñi'² ca²³lǿn²³na²³ mɨ³lén² juɨɨ³ Damasco. Co̱'³ la²³ ca²³too'²³ co̱o̱³ ji³ bee'² 'e³ jŋóo²³ jí̱i̱n² yʉʉ'³¹ güii³. Ca²³too'²³ la²³cu'² je² xi'n²³na²³.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Ca²³'lǿn²³na²³ 'uǿ²³. Ca²³núun²³ 'e³ xen³ 'i³ ca²³lʉ́³ ca²³sɨ'²³ jné². Ca²³jua'³: “Saulo, Saulo, ¿'ee² lǿ² bi²³ jmee'n³²nu³ jné²?”
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 'E³ jo̱³ ca²³juø'n²: “¿'I̱i̱² sɨɨ'³¹ 'nʉ³ nɨ³, Juiin²³?” 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ 'ñée². Ca²³sɨ'²³ jné²: “Jné² Jesús dsa³ Nazaret 'i³ bi²³ jmee'n³²nu³”, ca²³jua'³.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Ŋó²³ ji³ te'²³ dsa³ 'i³ quia̱'n²³²na¹. 'E³ jo̱³ ca²³jue'n² miin²³. 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ ca²³núu³te'²³ ca³quie̱e̱² 'e³ jmii'³¹ ca²³jua'³ ca²³sɨ'²³ jné².
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 'E³ jo̱³ ca²³juǿøn²: “Juiin²³, ¿jmii'³¹ rɨ²jmeen²³²?” 'E³ jo̱³ ca²³sɨ'²³ jné² Juii³ra²: “Naa'n²³ 'nʉ³. Guaan³² jee²³² juɨɨ³ Damasco. Núu²³ rɨ²³sɨ'²³te'²³ 'nʉ³ 'e³ jmii'³¹ rɨ²jméen².” La'³ ca²³jua'³ Juii³ra².
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Ca²³túun³ mɨ²ñin²³ 'e³ la²³'nɨɨ'n³¹ rɨ³jii'³¹ ji³ 'e³ ca²³too'²³. 'E³ jo̱³ 'ɨ́ɨn² guaan²³ te'²³ dsa³ 'i³ quia̱'n²³²na¹. Ca²³jøn²³te'²³ jné² juɨɨ³ Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 ’Núu²³ xen³ jø̱n³ dsa³ 'i³ xi̱i̱n³ Ananías 'i³ bi²³ jmee²³ quie'² 'e³ la²³ lǿ² ley 'e³ ca²³ŋɨ́n² Moisés. Bi²³ dxʉ́²³ lʉ²³ la²³jɨn³ dsa³ Israel 'i³ nee'n²³² Damasco 'en³²te'²³ dsa³ 'í³.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 'E³ quie'²³ gui²³joon³ jné² Ananías. 'E³ la²³ xi'n²³ mɨ³lén² caan²³na²³, ca²³sɨ'²³ jné²: “Ja̱a̱n³² Saulo, cu²li³jnen³²nu³ co̱'³.” La'³ ca²³jua'³ Ananías. Xe̱'n² jmɨ́ɨ² ca²³la²³jnéen²³ co̱'³. Ca²³mǿn²na²³ Ananías.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ 'ñée². Ca²³sɨ'²³ jné²: “Ca²³'náan²³ 'nʉ³ Dios 'i³ rɨ³løn³¹ juii² yi²³uu'²ra² jaa²³². 'Née²³ 'e³ rɨ²³dsóo²³ 'áan² 'e³ jmii'³¹ lǿ² 'e³ 'née²³ 'ñée². 'Née²³ 'ñée² 'e³ ca²³ñín²³nu³ 'ñée² 'i³ rɨ³løn³¹ ca³dsaan³². 'Née²³ 'e³ ca²³nʉʉn³ júu² 'e³ ca²³lʉ́³.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Qui² rɨ²³lín³nu³ dsa³ ñi³ quien³² 'e³ rɨ²'ɨ́ɨn² júu² quiee'³² caan²³ la²³jɨn³ dsa³. Rɨ²juɨɨ'n³¹ dsa³ 'e³ jmii'³¹ lǿ² la²³jɨ³ 'e³ ca²³ñíin³, la²³jɨ³ 'e³ ca²³nʉʉn³.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 'A²³'e³ ma²³ xa³ 'ne'² rɨ²jǿ̱n² jo̱o̱²³na²³. Naa'n²³ 'nʉ³. Rɨ²³saan²³nu³ jmɨɨ³. Rɨ²juɨɨ'n³¹ Juii³ra² 'e³ cu²u̱'¹ 'áan², 'e³ cu²je̱'n¹ dsoo² quien³²nu³.” La'³ ca²³jua'³ Ananías. Ca²³sɨ'²³ jné². ―La'³ ca²³jua'³ Poo².
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 ’Ma²mɨ³líi² la'³, güe'n²na²³ co̱'³ juɨɨ³ Jerusalén. Ñiin²³²na¹ 'ñʉ́² gáan³. Ca²³lʉn²³ quia̱'n²³²na¹ Dios. 'É̱e̱² 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ quiin²³ ca²³jí̱i̱n²³.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Ca²³mǿn²na²³ Juii³ra² 'i³ ca²³sɨ'²³ jné²: “Ca²³la²³dxí² la²³ bǿn³ juɨɨ³ Jerusalén. Qui² 'a²³jia'³ rɨ²³jmóo² quie'²te'²³ dsa³ la³ júu² 'e³ lʉ́n² 'e³ 'ǿn²³nu³ jné².”
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³juø'n² 'ñáan²³: “Juiin²³, ñi³² miin²³ dsa³ la³ 'e³ jmii'³¹ lǿ² 'e³ ñiin²³²na¹ la²³ca̱a̱n³ 'ñʉ́² je² mi³gáan³ Dios dsa³ Israel 'e³ juø'n²³ rɨ²jme'n¹na²³ dsa³ 'i³ sɨ³táan³ quia̱'² 'nʉ³. Ca²³taa'n²³na²³te'²³ i²³ñí². Ca²³jmín²³na²³te'²³.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ma²ca¹tu̱u̱³ jmɨ²³'ǿn² Tee² 'i³ rɨ³løn³¹ dsa³ ñi³ quien³²nu³, xi'n²³na²³ coo³¹ joon²³. Dxʉ́²³ 'e³ la²³ jmoo³² dsa³, lǿn³na²³ mɨ²jo̱³. Ca²³'aan²³ cuo̱o̱³ dsa³ 'i³ ca²³jŋɨ'n²³ Tee².” La'³ ca²³juǿøn² Juii³ra².
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 'E³ quie'²³ ca²³jua'³ Juii³ra². Ca²³sɨ'²³ jné²: “Guaan³² 'nʉ³ xú̱n³. Qui² rɨ²sɨɨn³¹na¹ 'nʉ³ je² huɨ̱́ɨ̱³ 'e³ cu³'íin³ júu² quián²³ jee²³² quiee'³² dsa³ jia'³.” La'³ ca²³jua'³ Juii³ra². Ca²³sɨ'²³ jné².
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 La²³'nɨɨ'n³¹ nɨ³ qui³ ca²³núu³te'²³ júu² 'e³ ca²³lʉ́³ Poo². 'E³ quie'²³ jo̱³ bi²³ ca²³yo'³ ca²³tǿ²³te'²³. Ca²³jua'³te'²³:
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ca²³yo'³ ca²³tǿ²³te'²³. Ca²³quia'³te'²³ cuo̱o̱³te'²³. Ca²³juá²te'²³ yʉʉ'³¹ 'láa³ 'e³ jua'³ bi²³ ti̱'n³te'²³.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³dxi³ 'i'²³ juii² dsa³ 'láa³ 'e³ rɨ²³jén²³te'²³ Poo² xi²ñʉ'¹ je² ta'n² dsa³ 'láa³. Ca²³sɨ'²³ dsa³ 'láa³ quien³² 'e³ rɨ²³jmín²te'²³ Poo².
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 'E³ jo̱³ ca²³'ñuu'n³te'²³ Poo² juɨɨ²³² loo³ 'e³ jua'³ rɨ²³jmín²te'²³. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ Poo². Ca²³sɨ'²³ jø̱n³ juii² co̱o̱³ i³láan³ dsa³ 'láa³ 'i³ xi'n²³ caan²³:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Ma²ca¹núu³ dsa³ 'í³ júu² 'e³ ca²³lʉ́³ Poo², i²xii'²³² juii² la²³jɨn³ dsa³ 'láa³. Ca²³jua'³:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 'E³ jo̱³ ca²³dxóo² je² jen³¹ Poo² juii² la²³jɨn³ dsa³ 'láa³ 'e³ jua'³ rɨ²³lʉ́²³ quia̱'² Poo². Ca²³jua'³:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ juii² dsa³ 'láa³:
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 'E³ quie'²³ jo̱³ xe̱'n² jmɨ́ɨ² ca²³guiin³² dsa³ 'láa³ 'i³ ca²³jua'³ rɨ²³jmín² Poo². Bi²³ ca²³jue'n² 'ñée² juii² dsa³ 'láa³. Qui² ca²³la²³quii²³ 'e³ 'a²³jia'³ dxʉ́²³ ca²³jmée³ 'e³ ca²³'ñuu'n³ Poo² juø'n³ quie'²³ dsa³ Roma.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 La²³ mɨ³dxóo³ la'³, ca²³je̱'n² ñí² cadenas 'e³ rɨ³'ñuun³¹ Poo² juii² dsa³ 'láa³. 'Née²³ rɨ²³dsóo²³ dsɨ́² ca³quie̱e̱² 'ee² dsoo² cuø²³ dsa³ Israel. 'E³ jo̱³ ca²³dxi³ 'i'²³ 'e³ rɨ²³ñii'n²³ te'²³ juii² jmii³ dsa³ quia̱'² la²³jɨn³ dsa³ 'i³ dxa²³ ta². Ca²³dxin³ Poo². Ca²³jen²³ je² nee'n²³² dsa³ 'i³ dxa²³ ta². Ca²³xii'n³ xi²ñi² dsa³ 'í³.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.