Romanos 4

Irineane tasorentsi oquenquetsatacotaqueri Avincatsarite Jesoquirishito (CNINT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Piojeitaque jaoca icantaniri ashanincasanorini Avaramani. Meeca noncamantempi:
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 te iroavisacotajeaji irisati. Iroavisacoteame irisati, irimaterome irishemeteme, incanteme: “Oshequi nocameetsataque, navisacotantajari”. Iro cantaincha tempa iotaque Tasorentsi te incameetsateji Avaramani.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 ¿Paita ocantiri Sanquenarentsi? Tempa ocanti: “Iquemisantaqueri Avaramani Tasorentsi, irootaque ineacameetsatantariniri”.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Noshiacantempiro: intimerica tsameetenerine ivatorote, tempa ocameetsati impinateri. ¿Ocameetsatimpa incanteri: “Jeri yoca, nompashitempiri”? Te oncameetsateji: tempa pomerentsitaca itsameetiniri.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Irinti Tasorentsi, inashita: eirorica amayetirotsi cameetsayetatsiri, iro cantaincha ashiretearirica, aitaque iroameetsajeitee. Eiro apomerentsiventaritsi ampinateri.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Pineaquero, tecatsi antasanote iroameetsatanteeri Tasorentsi, iro cantaincha iriveshireacaajeitee, ariorica anquemisanteri. Tempa irootaque icantaqueniri Iravirini:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Iquimoshirejeitaque maaroni atiri yora icavintsairi Avincatsarite. Eiro iquenqueshiretajirotsi aisati caari cameetsatatsi yantayetiri.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Queario, inquimoshiretasanotanaque, iotaque eiro iquishimentiritsi yantayetiri”.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Ari, ¿janica iquenquetsatacotiri Iravirini? ¿Apanirompa ajorioririnte? Tempa iquenquetsatacotiri aisati maaroni itsipapee atiri. Tempa ayojeiti iquemisantaque Avaramani, irootaque yoameetsatantariri Tasorentsi.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Iro cantaincha ¿jaoca icantacari yoameetsatantariri Tasorentsi? Tequerani irijorioteni, tequerani intoyeanteani.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Pineaquero, tequerani intoyeanteani ishiretarini Tasorentsi, yoameetsatantariri. Impoijiquea itoyeantaca, iojeitantacari ishaninca ijivataque iquemisantaque. Meeca ayojeitaque aitaque inquempejeiteari iriori itsipapee atiri: eiro ijititsi ariorica intoyeantea irineacameetsatanteariri Tasorentsi, irointiquea inquemisante. Tempa yora Avaramani iriotaque intasanotacarori iquemisanti.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Aisati inquempejeiteari maaroni ashanicapee arori, ariorica inquemisante. Eiro ijititsi ariorica intoyeantaquea, ari iravisacotaje, irointi ocameetsati inquemisante iravisacotantajeari. Inquempeteari Avaramani, tequerani intoyeanteani peerani.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Ari iquemisantaque Avaramani, irosati yoameetsatantariri Tasorentsi, impoiji icantaqueri: “Nocoacaaquempi coajica pimpincatsaventajeiteri maaroni quipatsisati. Pincarajeiteri maaroni quempejeitempineri piquemisanti, pimpincatsariventantajeite”. ¿Paita icantantariniri oca? ¿Imoncarayetironimpa isanquenare Moishishi? Teve, tequerani ontimeni. Iro icantantariniri, ishiretacarini.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Irioricame incanteme yora coavetachari irimoncaraterome isanquenare Moishishi, iramataviterime Avaramani. Tecatsime incanterime shiretariri.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Iroashinoncaajeiteri Tasorentsi maaroni caari moncaratiro isanquenare Moishishi, inquisaqueri. Iro cantaincha eiroricame otimime isanquenare, tecatsime inquishimenteemeri Tasorentsi.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Ariorica ashiretacari Tasorentsi, tempa imoncarataquero icantaqueeri. Queario, ineshinoncajeitaqueri maaroni quempejeitariri Avarama. Te apaniro irineshinoncajeiteri jorio, irointi ineshinoncajeitaqueri maaroni quemisantatsiri. Tempa iriotaque Avarama intacarori iquemisantaque; ariorica aquemisantaque, aquempejeitajari.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Tempa icantaquerini peerani Tasorentsi: “Avirotaque intasanotacarori, impoijiquea inquempejeitempi oshequi itsipapee atiri”. Iriotaque Tasorentsi quiso oaqueriri Avaramani. Aisati yoaneajiri camayevetainchari, tempa irisati timacaajeitirori maaroni aneajeitaqueri.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 — ausente —
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 — ausente —
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 — ausente —
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Iotasanotini ainiro itasorenca Tasorentsi, tecatsi pomerentsitimotearine; iotasanotini irimatero maaroni icantaqueriri.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Irootaque icantantacari Tasorentsi: “Ishiretaquena Avarama, irootaque noneacameetsatantariri”.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 — ausente —
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 — ausente —
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Otimi antajeitiri caari cameetsatatsi, irootaque icamimentantajeitaqueeri Jesoshi. Impoiji itinaanaja aisati, irootaque ayojeitantacari maaroni ineacameetsajeitaquee, oquempetaca te antapiniteroji caari cameetsatatsi.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.