Romanos 4
Irineane tasorentsi oquenquetsatacotaqueri Avincatsarite Jesoquirishito (CNINT) vs NAA
1 Piojeitaque jaoca icantaniri ashanincasanorini Avaramani. Meeca noncamantempi:
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 te iroavisacotajeaji irisati. Iroavisacoteame irisati, irimaterome irishemeteme, incanteme: “Oshequi nocameetsataque, navisacotantajari”. Iro cantaincha tempa iotaque Tasorentsi te incameetsateji Avaramani.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 ¿Paita ocantiri Sanquenarentsi? Tempa ocanti: “Iquemisantaqueri Avaramani Tasorentsi, irootaque ineacameetsatantariniri”.
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Noshiacantempiro: intimerica tsameetenerine ivatorote, tempa ocameetsati impinateri. ¿Ocameetsatimpa incanteri: “Jeri yoca, nompashitempiri”? Te oncameetsateji: tempa pomerentsitaca itsameetiniri.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Irinti Tasorentsi, inashita: eirorica amayetirotsi cameetsayetatsiri, iro cantaincha ashiretearirica, aitaque iroameetsajeitee. Eiro apomerentsiventaritsi ampinateri.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Pineaquero, tecatsi antasanote iroameetsatanteeri Tasorentsi, iro cantaincha iriveshireacaajeitee, ariorica anquemisanteri. Tempa irootaque icantaqueniri Iravirini:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 “Iquimoshirejeitaque maaroni atiri yora icavintsairi Avincatsarite. Eiro iquenqueshiretajirotsi aisati caari cameetsatatsi yantayetiri.
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Queario, inquimoshiretasanotanaque, iotaque eiro iquishimentiritsi yantayetiri”.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Ari, ¿janica iquenquetsatacotiri Iravirini? ¿Apanirompa ajorioririnte? Tempa iquenquetsatacotiri aisati maaroni itsipapee atiri. Tempa ayojeiti iquemisantaque Avaramani, irootaque yoameetsatantariri Tasorentsi.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Iro cantaincha ¿jaoca icantacari yoameetsatantariri Tasorentsi? Tequerani irijorioteni, tequerani intoyeanteani.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Pineaquero, tequerani intoyeanteani ishiretarini Tasorentsi, yoameetsatantariri. Impoijiquea itoyeantaca, iojeitantacari ishaninca ijivataque iquemisantaque. Meeca ayojeitaque aitaque inquempejeiteari iriori itsipapee atiri: eiro ijititsi ariorica intoyeantea irineacameetsatanteariri Tasorentsi, irointiquea inquemisante. Tempa yora Avaramani iriotaque intasanotacarori iquemisanti.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Aisati inquempejeiteari maaroni ashanicapee arori, ariorica inquemisante. Eiro ijititsi ariorica intoyeantaquea, ari iravisacotaje, irointi ocameetsati inquemisante iravisacotantajeari. Inquempeteari Avaramani, tequerani intoyeanteani peerani.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Ari iquemisantaque Avaramani, irosati yoameetsatantariri Tasorentsi, impoiji icantaqueri: “Nocoacaaquempi coajica pimpincatsaventajeiteri maaroni quipatsisati. Pincarajeiteri maaroni quempejeitempineri piquemisanti, pimpincatsariventantajeite”. ¿Paita icantantariniri oca? ¿Imoncarayetironimpa isanquenare Moishishi? Teve, tequerani ontimeni. Iro icantantariniri, ishiretacarini.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Irioricame incanteme yora coavetachari irimoncaraterome isanquenare Moishishi, iramataviterime Avaramani. Tecatsime incanterime shiretariri.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Iroashinoncaajeiteri Tasorentsi maaroni caari moncaratiro isanquenare Moishishi, inquisaqueri. Iro cantaincha eiroricame otimime isanquenare, tecatsime inquishimenteemeri Tasorentsi.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Ariorica ashiretacari Tasorentsi, tempa imoncarataquero icantaqueeri. Queario, ineshinoncajeitaqueri maaroni quempejeitariri Avarama. Te apaniro irineshinoncajeiteri jorio, irointi ineshinoncajeitaqueri maaroni quemisantatsiri. Tempa iriotaque Avarama intacarori iquemisantaque; ariorica aquemisantaque, aquempejeitajari.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Tempa icantaquerini peerani Tasorentsi: “Avirotaque intasanotacarori, impoijiquea inquempejeitempi oshequi itsipapee atiri”. Iriotaque Tasorentsi quiso oaqueriri Avaramani. Aisati yoaneajiri camayevetainchari, tempa irisati timacaajeitirori maaroni aneajeitaqueri.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 — ausente —
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 — ausente —
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 — ausente —
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Iotasanotini ainiro itasorenca Tasorentsi, tecatsi pomerentsitimotearine; iotasanotini irimatero maaroni icantaqueriri.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Irootaque icantantacari Tasorentsi: “Ishiretaquena Avarama, irootaque noneacameetsatantariri”.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 — ausente —
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 — ausente —
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Otimi antajeitiri caari cameetsatatsi, irootaque icamimentantajeitaqueeri Jesoshi. Impoiji itinaanaja aisati, irootaque ayojeitantacari maaroni ineacameetsajeitaquee, oquempetaca te antapiniteroji caari cameetsatatsi.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.