Romanos 4
Irineane tasorentsi oquenquetsatacotaqueri Avincatsarite Jesoquirishito (CNINT) vs ARA
1 Piojeitaque jaoca icantaniri ashanincasanorini Avaramani. Meeca noncamantempi:
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 te iroavisacotajeaji irisati. Iroavisacoteame irisati, irimaterome irishemeteme, incanteme: “Oshequi nocameetsataque, navisacotantajari”. Iro cantaincha tempa iotaque Tasorentsi te incameetsateji Avaramani.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 ¿Paita ocantiri Sanquenarentsi? Tempa ocanti: “Iquemisantaqueri Avaramani Tasorentsi, irootaque ineacameetsatantariniri”.
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Noshiacantempiro: intimerica tsameetenerine ivatorote, tempa ocameetsati impinateri. ¿Ocameetsatimpa incanteri: “Jeri yoca, nompashitempiri”? Te oncameetsateji: tempa pomerentsitaca itsameetiniri.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Irinti Tasorentsi, inashita: eirorica amayetirotsi cameetsayetatsiri, iro cantaincha ashiretearirica, aitaque iroameetsajeitee. Eiro apomerentsiventaritsi ampinateri.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Pineaquero, tecatsi antasanote iroameetsatanteeri Tasorentsi, iro cantaincha iriveshireacaajeitee, ariorica anquemisanteri. Tempa irootaque icantaqueniri Iravirini:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 “Iquimoshirejeitaque maaroni atiri yora icavintsairi Avincatsarite. Eiro iquenqueshiretajirotsi aisati caari cameetsatatsi yantayetiri.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Queario, inquimoshiretasanotanaque, iotaque eiro iquishimentiritsi yantayetiri”.
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 Ari, ¿janica iquenquetsatacotiri Iravirini? ¿Apanirompa ajorioririnte? Tempa iquenquetsatacotiri aisati maaroni itsipapee atiri. Tempa ayojeiti iquemisantaque Avaramani, irootaque yoameetsatantariri Tasorentsi.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Iro cantaincha ¿jaoca icantacari yoameetsatantariri Tasorentsi? Tequerani irijorioteni, tequerani intoyeanteani.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Pineaquero, tequerani intoyeanteani ishiretarini Tasorentsi, yoameetsatantariri. Impoijiquea itoyeantaca, iojeitantacari ishaninca ijivataque iquemisantaque. Meeca ayojeitaque aitaque inquempejeiteari iriori itsipapee atiri: eiro ijititsi ariorica intoyeantea irineacameetsatanteariri Tasorentsi, irointiquea inquemisante. Tempa yora Avaramani iriotaque intasanotacarori iquemisanti.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Aisati inquempejeiteari maaroni ashanicapee arori, ariorica inquemisante. Eiro ijititsi ariorica intoyeantaquea, ari iravisacotaje, irointi ocameetsati inquemisante iravisacotantajeari. Inquempeteari Avaramani, tequerani intoyeanteani peerani.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Ari iquemisantaque Avaramani, irosati yoameetsatantariri Tasorentsi, impoiji icantaqueri: “Nocoacaaquempi coajica pimpincatsaventajeiteri maaroni quipatsisati. Pincarajeiteri maaroni quempejeitempineri piquemisanti, pimpincatsariventantajeite”. ¿Paita icantantariniri oca? ¿Imoncarayetironimpa isanquenare Moishishi? Teve, tequerani ontimeni. Iro icantantariniri, ishiretacarini.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Irioricame incanteme yora coavetachari irimoncaraterome isanquenare Moishishi, iramataviterime Avaramani. Tecatsime incanterime shiretariri.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Iroashinoncaajeiteri Tasorentsi maaroni caari moncaratiro isanquenare Moishishi, inquisaqueri. Iro cantaincha eiroricame otimime isanquenare, tecatsime inquishimenteemeri Tasorentsi.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Ariorica ashiretacari Tasorentsi, tempa imoncarataquero icantaqueeri. Queario, ineshinoncajeitaqueri maaroni quempejeitariri Avarama. Te apaniro irineshinoncajeiteri jorio, irointi ineshinoncajeitaqueri maaroni quemisantatsiri. Tempa iriotaque Avarama intacarori iquemisantaque; ariorica aquemisantaque, aquempejeitajari.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 Tempa icantaquerini peerani Tasorentsi: “Avirotaque intasanotacarori, impoijiquea inquempejeitempi oshequi itsipapee atiri”. Iriotaque Tasorentsi quiso oaqueriri Avaramani. Aisati yoaneajiri camayevetainchari, tempa irisati timacaajeitirori maaroni aneajeitaqueri.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 — ausente —
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 — ausente —
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 — ausente —
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Iotasanotini ainiro itasorenca Tasorentsi, tecatsi pomerentsitimotearine; iotasanotini irimatero maaroni icantaqueriri.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Irootaque icantantacari Tasorentsi: “Ishiretaquena Avarama, irootaque noneacameetsatantariri”.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 — ausente —
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 — ausente —
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Otimi antajeitiri caari cameetsatatsi, irootaque icamimentantajeitaqueeri Jesoshi. Impoiji itinaanaja aisati, irootaque ayojeitantacari maaroni ineacameetsajeitaquee, oquempetaca te antapiniteroji caari cameetsatatsi.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.