Romanos 4

Irineane tasorentsi oquenquetsatacotaqueri Avincatsarite Jesoquirishito (CNINT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Piojeitaque jaoca icantaniri ashanincasanorini Avaramani. Meeca noncamantempi:
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 te iroavisacotajeaji irisati. Iroavisacoteame irisati, irimaterome irishemeteme, incanteme: “Oshequi nocameetsataque, navisacotantajari”. Iro cantaincha tempa iotaque Tasorentsi te incameetsateji Avaramani.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 ¿Paita ocantiri Sanquenarentsi? Tempa ocanti: “Iquemisantaqueri Avaramani Tasorentsi, irootaque ineacameetsatantariniri”.
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Noshiacantempiro: intimerica tsameetenerine ivatorote, tempa ocameetsati impinateri. ¿Ocameetsatimpa incanteri: “Jeri yoca, nompashitempiri”? Te oncameetsateji: tempa pomerentsitaca itsameetiniri.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Irinti Tasorentsi, inashita: eirorica amayetirotsi cameetsayetatsiri, iro cantaincha ashiretearirica, aitaque iroameetsajeitee. Eiro apomerentsiventaritsi ampinateri.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Pineaquero, tecatsi antasanote iroameetsatanteeri Tasorentsi, iro cantaincha iriveshireacaajeitee, ariorica anquemisanteri. Tempa irootaque icantaqueniri Iravirini:
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 “Iquimoshirejeitaque maaroni atiri yora icavintsairi Avincatsarite. Eiro iquenqueshiretajirotsi aisati caari cameetsatatsi yantayetiri.
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Queario, inquimoshiretasanotanaque, iotaque eiro iquishimentiritsi yantayetiri”.
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Ari, ¿janica iquenquetsatacotiri Iravirini? ¿Apanirompa ajorioririnte? Tempa iquenquetsatacotiri aisati maaroni itsipapee atiri. Tempa ayojeiti iquemisantaque Avaramani, irootaque yoameetsatantariri Tasorentsi.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Iro cantaincha ¿jaoca icantacari yoameetsatantariri Tasorentsi? Tequerani irijorioteni, tequerani intoyeanteani.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Pineaquero, tequerani intoyeanteani ishiretarini Tasorentsi, yoameetsatantariri. Impoijiquea itoyeantaca, iojeitantacari ishaninca ijivataque iquemisantaque. Meeca ayojeitaque aitaque inquempejeiteari iriori itsipapee atiri: eiro ijititsi ariorica intoyeantea irineacameetsatanteariri Tasorentsi, irointiquea inquemisante. Tempa yora Avaramani iriotaque intasanotacarori iquemisanti.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Aisati inquempejeiteari maaroni ashanicapee arori, ariorica inquemisante. Eiro ijititsi ariorica intoyeantaquea, ari iravisacotaje, irointi ocameetsati inquemisante iravisacotantajeari. Inquempeteari Avaramani, tequerani intoyeanteani peerani.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Ari iquemisantaque Avaramani, irosati yoameetsatantariri Tasorentsi, impoiji icantaqueri: “Nocoacaaquempi coajica pimpincatsaventajeiteri maaroni quipatsisati. Pincarajeiteri maaroni quempejeitempineri piquemisanti, pimpincatsariventantajeite”. ¿Paita icantantariniri oca? ¿Imoncarayetironimpa isanquenare Moishishi? Teve, tequerani ontimeni. Iro icantantariniri, ishiretacarini.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Irioricame incanteme yora coavetachari irimoncaraterome isanquenare Moishishi, iramataviterime Avaramani. Tecatsime incanterime shiretariri.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Iroashinoncaajeiteri Tasorentsi maaroni caari moncaratiro isanquenare Moishishi, inquisaqueri. Iro cantaincha eiroricame otimime isanquenare, tecatsime inquishimenteemeri Tasorentsi.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Ariorica ashiretacari Tasorentsi, tempa imoncarataquero icantaqueeri. Queario, ineshinoncajeitaqueri maaroni quempejeitariri Avarama. Te apaniro irineshinoncajeiteri jorio, irointi ineshinoncajeitaqueri maaroni quemisantatsiri. Tempa iriotaque Avarama intacarori iquemisantaque; ariorica aquemisantaque, aquempejeitajari.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Tempa icantaquerini peerani Tasorentsi: “Avirotaque intasanotacarori, impoijiquea inquempejeitempi oshequi itsipapee atiri”. Iriotaque Tasorentsi quiso oaqueriri Avaramani. Aisati yoaneajiri camayevetainchari, tempa irisati timacaajeitirori maaroni aneajeitaqueri.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 — ausente —
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 — ausente —
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 — ausente —
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Iotasanotini ainiro itasorenca Tasorentsi, tecatsi pomerentsitimotearine; iotasanotini irimatero maaroni icantaqueriri.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Irootaque icantantacari Tasorentsi: “Ishiretaquena Avarama, irootaque noneacameetsatantariri”.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 — ausente —
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 — ausente —
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Otimi antajeitiri caari cameetsatatsi, irootaque icamimentantajeitaqueeri Jesoshi. Impoiji itinaanaja aisati, irootaque ayojeitantacari maaroni ineacameetsajeitaquee, oquempetaca te antapiniteroji caari cameetsatatsi.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.