Marcos 15
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC
1 Kah ôi tay ơm ôi mpôl kôranh jan brah, mpôl kôranh bri Yuđa, phung nơm nti nau vay phung Israel, ndrel ma phung kôranh jan kar phung bri Yuđa dâng lĕ tâm mâp băl tâm nchră nau, jêh ri đă bu chăp Brah Yêsu leo njŭn Păng ma kôranh kuŏng Pilat i bunuyh phung Rôm.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Pilat ôp Brah Yêsu: “Ngăn lah May kađăch phung Israel ƀah?” Brah Yêsu ơh ma păng lah: “Ơ, kơt nau may lah nau i nây.”
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Mpôl kôranh jan brah ntôn Brah Yêsu jan tih ŏk ntil ngăn.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Jêh ri Pilat ôp Păng du tơ̆ jât: “Lŏng khân păng ntôn May jan tih ŏk ntil ngăn, moh nau dâng May mâu ŭch ơh?”
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Brah Yêsu mâu ŭch ơh đê̆ ro, ndri dâng Pilat geh nau ndrŏt hih rhŏl.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Ăp năm ta nar nhêt ƀŭn n'hot, Pilat vay mƀơk du huê bunuyh dôih bu moh i phung ƀon lan de dăn.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Geh du huê bu klô rnha Ƀaraƀas bu krŭng ta ndrung. Bu nhŭp păng ndrel mpôl bunuyh i lĕ tâm rdâng đah phung Rôm, ndrel ma lĕ nkhât bunuyh.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Phung ƀon lan leo băl hăn mâp ma Pilat dăn păng ƀơk du huê bunuyh dôih tâng ma nau vay păng jan ăn ma ƀon lan.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Pilat ôp khân păng lah: “Ndri khân ay may ŭch ăn gâp ƀơk lơi i kađăch phung Israel bơh?”
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Păng lah kơt nây, yor ma păng lĕ gĭt jêh nuih n'hâm mpôl kôranh jan brah mâu nach, ndri dâng khân păng njŭn Brah Yêsu ăn ma păng nây.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Mpôl kôranh jan brah leo băl nsôch phung ƀon lan, nkhơng ma đă Pilat ƀơk lơi Ƀaraƀas.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Jêh ri Pilat lah ma phung i nây du tơ̆ jât: “Ndri a mơm khân ay may ăn gâp jan ma Bunuyh i khân ay may kuăl lah ‘Kađăch phung Israel’ dja?”
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Bu nter drơu lah: “Nkhât Păng ta si tâm rkăng!”
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Pilat ôp tay lah: “Bunuyh dja moh nau tih ta Păng?” Phung ƀon lan nter drơu lơ ma hô lah: “Nkhât Păng ta si tâm rkăng!”
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Ach ma Pilat ŭch jan tâng nau phung ƀon lan dăn nơh, gay ma ăn khân păng răm maak, păng ƀơk lơi Ƀaraƀas. Jêh ri păng đă tahen rpăt Brah Yêsu ma mŏng rse, n'ho ma jao ăn tahen nkhât Ôbăl ta si tâm rkăng.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Jêh ri phung tahen têk leo Brah Yêsu hăn lăp ta jŏng gung nhih kôranh kuŏng. Tât ta nây kuăl lĕ phung tahen ăn tâm mâp băl.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Bu de sŏ ao jong chăng i tâm ban ma ao kađăch nsoh ăn Ôbăl nsoh, jêh ri sŏ rtao lok ƀăr jan môk kađăch ndô ta bôk Ôbăl ri.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Jêh ri tahen leo băl ngơi n'grơh n'grăp ma Ôbăl lah: “Hơi kađăch phung Israel! Hên yơk May.”
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Jêh ri tahen de sŏ mŏng reh rpăt ta bôk Păng, soh dak diu ta Ôbăl n'ho ma jan lah chon kômŏk yơk mbah ma Păng đŏng.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Jêh n'grơh n'grăp ma Ôbăl kơt ndri, jêh ri tahen droh lơi ao chăng bơh săk Păng, plơ̆ nsoh tay ao Păng nơm nơh, jêh ri têk leo Ôbăl a ntŭk nkhât ta si tâm rkăng.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Rŏ trong nây geh du huê bu klô i tă bơh ƀon Kiren păng tă bơh bri lăp a ƀon. Tahen de nchâp ôbăl tui si tâm rkăng Brah Yêsu. Păng i nây rnha Simôn i bơ̆ Alêksăntrus, ndrel ma i bơ̆ Ruphus.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Jêh ri tahen leo Brah Yêsu tât ta ntŭk i bu rnha ‘Gôlgôtha’, rblang lah ‘Ntŭk nting bôk’.
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Bu sŏ ndrănh play yŭng yar ƀon lai đah dak si tăng du ntil i bu kuăl lah ‘Mâr’ ăn Păng nhêt, Păng mâu ŭch ôh nhêt.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Jêh ri tahen de nkhât Ôbăl ta si tâm rkăng, n'ho ma sŏ nhŭp ndơ nchroh gay ma tâm pă băl kho ao Brah Yêsu.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Ta mong sân ôi tahen nkhât Păng ta si tâm rkăng.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Bu pla kađar du rlat nchih mbơh nau tih Păng lah: ‘Păng dja kađăch phung Israel’.
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Ta nây geh đŏng bar hê bunuyh ntŭng, bu de nkhât ta si tâm rkăng kơt Brah Yêsu đŏng, i du huê ăn bơh ma Păng, du huê jât ăn bơh chiao.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 [Nau tât dja tâm di ma nau lĕ geh nchih ta Nau Kôranh Brah Ngơi lah: ‘Păng i nây bu kơp ndrel bunuyh tih’.]
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Lĕ bunuyh i brô̆ rŏ nây, n'grơh n'grăp rteh bôk ma Ôbăl, n'ho ma lah: “Hơi Bunuyh lah rơih lơi nhih jan brah ma Kôranh Brah, jan tay i mhe pe nar jêh.
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Lah ndri rklaih êng săk May nơm jŭr bơh si tâm rkăng nây hŏm!”
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung nơm nti nau vay phung Israel leo băl ngơi n'grơh ma Păng kơt nây đŏng, khân păng lah: “Păng lĕ kơl ăn ma bu êng êng, tih ma săk Păng nơm mâu ôh dơi kơl.
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Păng i Brah Krist jêng bunuyh lĕ Kôranh Brah de kơih ngăn, Păng kađăch phung Israel, ăn Păng jŭr bơh si tâm rkăng aƀaơ ri, ăn hên say n'ho ma nsing đŏng!” Bunuyh i bu nkhât kêng Brah Yêsu nây, mưch rmot Ôbăl đŏng.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Tât nar nklang bôk dô ma lam bri dak i nây trôk geh ngo dadê n'ho ma tât mong pe kêng măng.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Ta mong pe kêng măng, Brah Yêsu nter dŭt hô lah ta nau ngơi Hêbrơ: “Êloi, Êloi, Lama Sapăchthani?” Nau dja rblang lah ‘Ơ Kôranh Brah Gâp, ơ Kôranh Brah Gâp, moh nau May ntlơi Gâp?’
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Bu ƀaƀă i gŭ ta nây tăng nau Păng nter nơh vĭ iăt, bu lah: “Ô, Păng kuăl Êliya i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah bơh kăl e nơh.”
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Geh du huê bu klô hăn nchuăt sŏ bok yŭk ta dak srat put ta chông mŏng ndơ̆ ăn Păng nhêt, n'ho ma ngơi lah: “Kŏp uănh ƀŏt, gĭt Êliya hăn njŭr Păng bơh si tâm rkăng mâu lah mâu.”
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Jêh ri Brah Yêsu nter dŭt hô, n'ho ma roh n'hâm klŏk.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Ta mong nây bok i nching ta jrô dŭt kloh ueh ta trôm nhih jan brah ma Kôranh Brah dô ma hêk chuik jêng bar, ntơm bơh lơ n'ho ma tât a dŏng.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Du huê kôranh tahen Rôm i dâk bơh năp Brah Yêsu say Păng roh n'hâm kơt nây, kôranh tahen i nây ngơi lah: “Bu klô dja i Kon Kôranh Brah ngăn ya!”
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Geh mpôl bu ur ƀaƀă uănh bơh ngai. Ta mpôl bu ur i nây, geh Mari i tă bơh ƀon Mađala, geh Mari i mê̆ Yakơ jê̆, ndrel ma i mê̆ Yôsê, ndrel ma Salômê đŏng.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Lĕ bu ur i nây tâng kơl Brah Yêsu ntơm bơh Păng gŭ ta bri Galilê. Geh ŏk bu ur êng jât, khân păng lĕ rngôch tâng Păng tât ta ƀon kuŏng Yêrusalem.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Lĕ nau i nây tât ta nar ndrăp i nar ê lor ma nar Saƀăt i nar rlu phung Israel. Lĕ tât kêng măng nar i nây jêh,
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 jêh ri geh du huê bu klô rnha Yôsep i tă bơh ƀon Arimathê, păng bunuyh lư kuŏng ta mpôl kôranh jan kar phung Israel. Păng hôm kŏp tât nau Kôranh Brah mât uănh lĕ bunuyh đŏng, ndri nuih n'hâm păng bănh ngăn hăn mâp Pilat dăn sŏ săk Brah Yêsu gay ma tŏp.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Tât păng mâp Pilat, Pilat geh nau mân ndrŏt hih rhŏl ngăn tăng nkoch lah Brah Yêsu lĕ khât hơyh kơt nây. Păng kuăl kôranh tahen i nkhât Brah Yêsu nây nơh, gay ma gĭt n'hêl lah Brah Yêsu lĕ khât ngăn mâu lah mâu.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Jêh păng tăng lĕ nau tahen nây nkoch, păng ăn Yôsep sŏ săk Brah Yêsu.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Yôsep rvăt bok laih nglang, jêh ri păng njŭr săk Brah Yêsu bơh si tâm rkăng, njor put ma bok i nây tê̆ ta trôm môch lŭ du ntŭk i bu de lôk ta lŭ klêr ma jan trôm môch. Jêh ri păng rlă du mlŏm lŭ rdŏl trôm môch nây.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Mari i tă bơh ƀon Mađala, ndrel ma Mari i mê̆ Yôsê lĕ gŭ ta nây đŏng, lĕ uănh say ntŭk bu tê̆ săk Brah Yêsu nơh.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.