Marcos 15
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARIB
1 Kah ôi tay ơm ôi mpôl kôranh jan brah, mpôl kôranh bri Yuđa, phung nơm nti nau vay phung Israel, ndrel ma phung kôranh jan kar phung bri Yuđa dâng lĕ tâm mâp băl tâm nchră nau, jêh ri đă bu chăp Brah Yêsu leo njŭn Păng ma kôranh kuŏng Pilat i bunuyh phung Rôm.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Pilat ôp Brah Yêsu: “Ngăn lah May kađăch phung Israel ƀah?” Brah Yêsu ơh ma păng lah: “Ơ, kơt nau may lah nau i nây.”
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 Mpôl kôranh jan brah ntôn Brah Yêsu jan tih ŏk ntil ngăn.
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Jêh ri Pilat ôp Păng du tơ̆ jât: “Lŏng khân păng ntôn May jan tih ŏk ntil ngăn, moh nau dâng May mâu ŭch ơh?”
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 Brah Yêsu mâu ŭch ơh đê̆ ro, ndri dâng Pilat geh nau ndrŏt hih rhŏl.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 Ăp năm ta nar nhêt ƀŭn n'hot, Pilat vay mƀơk du huê bunuyh dôih bu moh i phung ƀon lan de dăn.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Geh du huê bu klô rnha Ƀaraƀas bu krŭng ta ndrung. Bu nhŭp păng ndrel mpôl bunuyh i lĕ tâm rdâng đah phung Rôm, ndrel ma lĕ nkhât bunuyh.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Phung ƀon lan leo băl hăn mâp ma Pilat dăn păng ƀơk du huê bunuyh dôih tâng ma nau vay păng jan ăn ma ƀon lan.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Pilat ôp khân păng lah: “Ndri khân ay may ŭch ăn gâp ƀơk lơi i kađăch phung Israel bơh?”
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Păng lah kơt nây, yor ma păng lĕ gĭt jêh nuih n'hâm mpôl kôranh jan brah mâu nach, ndri dâng khân păng njŭn Brah Yêsu ăn ma păng nây.
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Mpôl kôranh jan brah leo băl nsôch phung ƀon lan, nkhơng ma đă Pilat ƀơk lơi Ƀaraƀas.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Jêh ri Pilat lah ma phung i nây du tơ̆ jât: “Ndri a mơm khân ay may ăn gâp jan ma Bunuyh i khân ay may kuăl lah ‘Kađăch phung Israel’ dja?”
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 Bu nter drơu lah: “Nkhât Păng ta si tâm rkăng!”
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Pilat ôp tay lah: “Bunuyh dja moh nau tih ta Păng?” Phung ƀon lan nter drơu lơ ma hô lah: “Nkhât Păng ta si tâm rkăng!”
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Ach ma Pilat ŭch jan tâng nau phung ƀon lan dăn nơh, gay ma ăn khân păng răm maak, păng ƀơk lơi Ƀaraƀas. Jêh ri păng đă tahen rpăt Brah Yêsu ma mŏng rse, n'ho ma jao ăn tahen nkhât Ôbăl ta si tâm rkăng.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Jêh ri phung tahen têk leo Brah Yêsu hăn lăp ta jŏng gung nhih kôranh kuŏng. Tât ta nây kuăl lĕ phung tahen ăn tâm mâp băl.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 Bu de sŏ ao jong chăng i tâm ban ma ao kađăch nsoh ăn Ôbăl nsoh, jêh ri sŏ rtao lok ƀăr jan môk kađăch ndô ta bôk Ôbăl ri.
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 Jêh ri tahen leo băl ngơi n'grơh n'grăp ma Ôbăl lah: “Hơi kađăch phung Israel! Hên yơk May.”
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Jêh ri tahen de sŏ mŏng reh rpăt ta bôk Păng, soh dak diu ta Ôbăl n'ho ma jan lah chon kômŏk yơk mbah ma Păng đŏng.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Jêh n'grơh n'grăp ma Ôbăl kơt ndri, jêh ri tahen droh lơi ao chăng bơh săk Păng, plơ̆ nsoh tay ao Păng nơm nơh, jêh ri têk leo Ôbăl a ntŭk nkhât ta si tâm rkăng.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Rŏ trong nây geh du huê bu klô i tă bơh ƀon Kiren păng tă bơh bri lăp a ƀon. Tahen de nchâp ôbăl tui si tâm rkăng Brah Yêsu. Păng i nây rnha Simôn i bơ̆ Alêksăntrus, ndrel ma i bơ̆ Ruphus.
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 Jêh ri tahen leo Brah Yêsu tât ta ntŭk i bu rnha ‘Gôlgôtha’, rblang lah ‘Ntŭk nting bôk’.
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 Bu sŏ ndrănh play yŭng yar ƀon lai đah dak si tăng du ntil i bu kuăl lah ‘Mâr’ ăn Păng nhêt, Păng mâu ŭch ôh nhêt.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 Jêh ri tahen de nkhât Ôbăl ta si tâm rkăng, n'ho ma sŏ nhŭp ndơ nchroh gay ma tâm pă băl kho ao Brah Yêsu.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 Ta mong sân ôi tahen nkhât Păng ta si tâm rkăng.
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Bu pla kađar du rlat nchih mbơh nau tih Păng lah: ‘Păng dja kađăch phung Israel’.
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 Ta nây geh đŏng bar hê bunuyh ntŭng, bu de nkhât ta si tâm rkăng kơt Brah Yêsu đŏng, i du huê ăn bơh ma Păng, du huê jât ăn bơh chiao.
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 [Nau tât dja tâm di ma nau lĕ geh nchih ta Nau Kôranh Brah Ngơi lah: ‘Păng i nây bu kơp ndrel bunuyh tih’.]
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 Lĕ bunuyh i brô̆ rŏ nây, n'grơh n'grăp rteh bôk ma Ôbăl, n'ho ma lah: “Hơi Bunuyh lah rơih lơi nhih jan brah ma Kôranh Brah, jan tay i mhe pe nar jêh.
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 Lah ndri rklaih êng săk May nơm jŭr bơh si tâm rkăng nây hŏm!”
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 Mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung nơm nti nau vay phung Israel leo băl ngơi n'grơh ma Păng kơt nây đŏng, khân păng lah: “Păng lĕ kơl ăn ma bu êng êng, tih ma săk Păng nơm mâu ôh dơi kơl.
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 Păng i Brah Krist jêng bunuyh lĕ Kôranh Brah de kơih ngăn, Păng kađăch phung Israel, ăn Păng jŭr bơh si tâm rkăng aƀaơ ri, ăn hên say n'ho ma nsing đŏng!” Bunuyh i bu nkhât kêng Brah Yêsu nây, mưch rmot Ôbăl đŏng.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Tât nar nklang bôk dô ma lam bri dak i nây trôk geh ngo dadê n'ho ma tât mong pe kêng măng.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 Ta mong pe kêng măng, Brah Yêsu nter dŭt hô lah ta nau ngơi Hêbrơ: “Êloi, Êloi, Lama Sapăchthani?” Nau dja rblang lah ‘Ơ Kôranh Brah Gâp, ơ Kôranh Brah Gâp, moh nau May ntlơi Gâp?’
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Bu ƀaƀă i gŭ ta nây tăng nau Păng nter nơh vĭ iăt, bu lah: “Ô, Păng kuăl Êliya i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah bơh kăl e nơh.”
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Geh du huê bu klô hăn nchuăt sŏ bok yŭk ta dak srat put ta chông mŏng ndơ̆ ăn Păng nhêt, n'ho ma ngơi lah: “Kŏp uănh ƀŏt, gĭt Êliya hăn njŭr Păng bơh si tâm rkăng mâu lah mâu.”
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Jêh ri Brah Yêsu nter dŭt hô, n'ho ma roh n'hâm klŏk.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Ta mong nây bok i nching ta jrô dŭt kloh ueh ta trôm nhih jan brah ma Kôranh Brah dô ma hêk chuik jêng bar, ntơm bơh lơ n'ho ma tât a dŏng.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Du huê kôranh tahen Rôm i dâk bơh năp Brah Yêsu say Păng roh n'hâm kơt nây, kôranh tahen i nây ngơi lah: “Bu klô dja i Kon Kôranh Brah ngăn ya!”
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 Geh mpôl bu ur ƀaƀă uănh bơh ngai. Ta mpôl bu ur i nây, geh Mari i tă bơh ƀon Mađala, geh Mari i mê̆ Yakơ jê̆, ndrel ma i mê̆ Yôsê, ndrel ma Salômê đŏng.
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 Lĕ bu ur i nây tâng kơl Brah Yêsu ntơm bơh Păng gŭ ta bri Galilê. Geh ŏk bu ur êng jât, khân păng lĕ rngôch tâng Păng tât ta ƀon kuŏng Yêrusalem.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 Lĕ nau i nây tât ta nar ndrăp i nar ê lor ma nar Saƀăt i nar rlu phung Israel. Lĕ tât kêng măng nar i nây jêh,
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 jêh ri geh du huê bu klô rnha Yôsep i tă bơh ƀon Arimathê, păng bunuyh lư kuŏng ta mpôl kôranh jan kar phung Israel. Păng hôm kŏp tât nau Kôranh Brah mât uănh lĕ bunuyh đŏng, ndri nuih n'hâm păng bănh ngăn hăn mâp Pilat dăn sŏ săk Brah Yêsu gay ma tŏp.
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Tât păng mâp Pilat, Pilat geh nau mân ndrŏt hih rhŏl ngăn tăng nkoch lah Brah Yêsu lĕ khât hơyh kơt nây. Păng kuăl kôranh tahen i nkhât Brah Yêsu nây nơh, gay ma gĭt n'hêl lah Brah Yêsu lĕ khât ngăn mâu lah mâu.
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 Jêh păng tăng lĕ nau tahen nây nkoch, păng ăn Yôsep sŏ săk Brah Yêsu.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Yôsep rvăt bok laih nglang, jêh ri păng njŭr săk Brah Yêsu bơh si tâm rkăng, njor put ma bok i nây tê̆ ta trôm môch lŭ du ntŭk i bu de lôk ta lŭ klêr ma jan trôm môch. Jêh ri păng rlă du mlŏm lŭ rdŏl trôm môch nây.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Mari i tă bơh ƀon Mađala, ndrel ma Mari i mê̆ Yôsê lĕ gŭ ta nây đŏng, lĕ uănh say ntŭk bu tê̆ săk Brah Yêsu nơh.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.