Marcos 15
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARA
1 Kah ôi tay ơm ôi mpôl kôranh jan brah, mpôl kôranh bri Yuđa, phung nơm nti nau vay phung Israel, ndrel ma phung kôranh jan kar phung bri Yuđa dâng lĕ tâm mâp băl tâm nchră nau, jêh ri đă bu chăp Brah Yêsu leo njŭn Păng ma kôranh kuŏng Pilat i bunuyh phung Rôm.
1 Logo pela manhã, entraram em conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o Sinédrio; e, amarrando a Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Pilat ôp Brah Yêsu: “Ngăn lah May kađăch phung Israel ƀah?” Brah Yêsu ơh ma păng lah: “Ơ, kơt nau may lah nau i nây.”
2 Pilatos o interrogou: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
3 Mpôl kôranh jan brah ntôn Brah Yêsu jan tih ŏk ntil ngăn.
3 Então, os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Jêh ri Pilat ôp Păng du tơ̆ jât: “Lŏng khân păng ntôn May jan tih ŏk ntil ngăn, moh nau dâng May mâu ŭch ơh?”
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo: Nada respondes? Vê quantas acusações te fazem!
5 Brah Yêsu mâu ŭch ơh đê̆ ro, ndri dâng Pilat geh nau ndrŏt hih rhŏl.
5 Jesus, porém, não respondeu palavra, a ponto de Pilatos muito se admirar.
6 Ăp năm ta nar nhêt ƀŭn n'hot, Pilat vay mƀơk du huê bunuyh dôih bu moh i phung ƀon lan de dăn.
6 Ora, por ocasião da festa, era costume soltar ao povo um dos presos, qualquer que eles pedissem.
7 Geh du huê bu klô rnha Ƀaraƀas bu krŭng ta ndrung. Bu nhŭp păng ndrel mpôl bunuyh i lĕ tâm rdâng đah phung Rôm, ndrel ma lĕ nkhât bunuyh.
7 Havia um, chamado Barrabás, preso com amotinadores, os quais em um tumulto haviam cometido homicídio.
8 Phung ƀon lan leo băl hăn mâp ma Pilat dăn păng ƀơk du huê bunuyh dôih tâng ma nau vay păng jan ăn ma ƀon lan.
8 Vindo a multidão, começou a pedir que lhes fizesse como de costume.
9 Pilat ôp khân păng lah: “Ndri khân ay may ŭch ăn gâp ƀơk lơi i kađăch phung Israel bơh?”
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que eu vos solte o rei dos judeus?
10 Păng lah kơt nây, yor ma păng lĕ gĭt jêh nuih n'hâm mpôl kôranh jan brah mâu nach, ndri dâng khân păng njŭn Brah Yêsu ăn ma păng nây.
10 Pois ele bem percebia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Mpôl kôranh jan brah leo băl nsôch phung ƀon lan, nkhơng ma đă Pilat ƀơk lơi Ƀaraƀas.
11 Mas estes incitaram a multidão no sentido de que lhes soltasse, de preferência, Barrabás.
12 Jêh ri Pilat lah ma phung i nây du tơ̆ jât: “Ndri a mơm khân ay may ăn gâp jan ma Bunuyh i khân ay may kuăl lah ‘Kađăch phung Israel’ dja?”
12 Mas Pilatos lhes perguntou: Que farei, então, deste a quem chamais o rei dos judeus?
13 Bu nter drơu lah: “Nkhât Păng ta si tâm rkăng!”
13 Eles, porém, clamavam: Crucifica-o!
14 Pilat ôp tay lah: “Bunuyh dja moh nau tih ta Păng?” Phung ƀon lan nter drơu lơ ma hô lah: “Nkhât Păng ta si tâm rkăng!”
14 Mas Pilatos lhes disse: Que mal fez ele? E eles gritavam cada vez mais: Crucifica-o!
15 Ach ma Pilat ŭch jan tâng nau phung ƀon lan dăn nơh, gay ma ăn khân păng răm maak, păng ƀơk lơi Ƀaraƀas. Jêh ri păng đă tahen rpăt Brah Yêsu ma mŏng rse, n'ho ma jao ăn tahen nkhât Ôbăl ta si tâm rkăng.
15 Então, Pilatos, querendo contentar a multidão, soltou-lhes Barrabás; e, após mandar açoitar a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
16 Jêh ri phung tahen têk leo Brah Yêsu hăn lăp ta jŏng gung nhih kôranh kuŏng. Tât ta nây kuăl lĕ phung tahen ăn tâm mâp băl.
16 Então, os soldados o levaram para dentro do palácio, que é o pretório, e reuniram todo o destacamento.
17 Bu de sŏ ao jong chăng i tâm ban ma ao kađăch nsoh ăn Ôbăl nsoh, jêh ri sŏ rtao lok ƀăr jan môk kađăch ndô ta bôk Ôbăl ri.
17 Vestiram-no de púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram na cabeça.
18 Jêh ri tahen leo băl ngơi n'grơh n'grăp ma Ôbăl lah: “Hơi kađăch phung Israel! Hên yơk May.”
18 E o saudavam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
19 Jêh ri tahen de sŏ mŏng reh rpăt ta bôk Păng, soh dak diu ta Ôbăl n'ho ma jan lah chon kômŏk yơk mbah ma Păng đŏng.
19 Davam-lhe na cabeça com um caniço, cuspiam nele e, pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 Jêh n'grơh n'grăp ma Ôbăl kơt ndri, jêh ri tahen droh lơi ao chăng bơh săk Păng, plơ̆ nsoh tay ao Păng nơm nơh, jêh ri têk leo Ôbăl a ntŭk nkhât ta si tâm rkăng.
20 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe a púrpura e o vestiram com as suas próprias vestes. Então, conduziram Jesus para fora, com o fim de o crucificarem.
21 Rŏ trong nây geh du huê bu klô i tă bơh ƀon Kiren păng tă bơh bri lăp a ƀon. Tahen de nchâp ôbăl tui si tâm rkăng Brah Yêsu. Păng i nây rnha Simôn i bơ̆ Alêksăntrus, ndrel ma i bơ̆ Ruphus.
21 E obrigaram a Simão Cireneu, que passava, vindo do campo, pai de Alexandre e de Rufo, a carregar-lhe a cruz.
22 Jêh ri tahen leo Brah Yêsu tât ta ntŭk i bu rnha ‘Gôlgôtha’, rblang lah ‘Ntŭk nting bôk’.
22 E levaram Jesus para o Gólgota, que quer dizer Lugar da Caveira.
23 Bu sŏ ndrănh play yŭng yar ƀon lai đah dak si tăng du ntil i bu kuăl lah ‘Mâr’ ăn Păng nhêt, Păng mâu ŭch ôh nhêt.
23 Deram-lhe a beber vinho com mirra; ele, porém, não tomou.
24 Jêh ri tahen de nkhât Ôbăl ta si tâm rkăng, n'ho ma sŏ nhŭp ndơ nchroh gay ma tâm pă băl kho ao Brah Yêsu.
24 Então, o crucificaram e repartiram entre si as vestes dele, lançando-lhes sorte, para ver o que levaria cada um.
25 Ta mong sân ôi tahen nkhât Păng ta si tâm rkăng.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Bu pla kađar du rlat nchih mbơh nau tih Păng lah: ‘Păng dja kađăch phung Israel’.
26 E, por cima, estava, em epígrafe, a sua acusação: O Rei dos Judeus .
27 Ta nây geh đŏng bar hê bunuyh ntŭng, bu de nkhât ta si tâm rkăng kơt Brah Yêsu đŏng, i du huê ăn bơh ma Păng, du huê jât ăn bơh chiao.
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
28 [Nau tât dja tâm di ma nau lĕ geh nchih ta Nau Kôranh Brah Ngơi lah: ‘Păng i nây bu kơp ndrel bunuyh tih’.]
28 [E cumpriu-se a Escritura que diz: Com malfeitores foi contado. ]
29 Lĕ bunuyh i brô̆ rŏ nây, n'grơh n'grăp rteh bôk ma Ôbăl, n'ho ma lah: “Hơi Bunuyh lah rơih lơi nhih jan brah ma Kôranh Brah, jan tay i mhe pe nar jêh.
29 Os que iam passando, blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! Tu que destróis o santuário e, em três dias, o reedificas!
30 Lah ndri rklaih êng săk May nơm jŭr bơh si tâm rkăng nây hŏm!”
30 Salva-te a ti mesmo, descendo da cruz!
31 Mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung nơm nti nau vay phung Israel leo băl ngơi n'grơh ma Păng kơt nây đŏng, khân păng lah: “Păng lĕ kơl ăn ma bu êng êng, tih ma săk Păng nơm mâu ôh dơi kơl.
31 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas, escarnecendo, entre si diziam: Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se;
32 Păng i Brah Krist jêng bunuyh lĕ Kôranh Brah de kơih ngăn, Păng kađăch phung Israel, ăn Păng jŭr bơh si tâm rkăng aƀaơ ri, ăn hên say n'ho ma nsing đŏng!” Bunuyh i bu nkhât kêng Brah Yêsu nây, mưch rmot Ôbăl đŏng.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos. Também os que com ele foram crucificados o insultavam.
33 Tât nar nklang bôk dô ma lam bri dak i nây trôk geh ngo dadê n'ho ma tât mong pe kêng măng.
33 Chegada a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 Ta mong pe kêng măng, Brah Yêsu nter dŭt hô lah ta nau ngơi Hêbrơ: “Êloi, Êloi, Lama Sapăchthani?” Nau dja rblang lah ‘Ơ Kôranh Brah Gâp, ơ Kôranh Brah Gâp, moh nau May ntlơi Gâp?’
34 À hora nona, clamou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? Que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Bu ƀaƀă i gŭ ta nây tăng nau Păng nter nơh vĭ iăt, bu lah: “Ô, Păng kuăl Êliya i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah bơh kăl e nơh.”
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Vede, chama por Elias!
36 Geh du huê bu klô hăn nchuăt sŏ bok yŭk ta dak srat put ta chông mŏng ndơ̆ ăn Păng nhêt, n'ho ma ngơi lah: “Kŏp uănh ƀŏt, gĭt Êliya hăn njŭr Păng bơh si tâm rkăng mâu lah mâu.”
36 E um deles correu a embeber uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de um caniço, deu-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo!
37 Jêh ri Brah Yêsu nter dŭt hô, n'ho ma roh n'hâm klŏk.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Ta mong nây bok i nching ta jrô dŭt kloh ueh ta trôm nhih jan brah ma Kôranh Brah dô ma hêk chuik jêng bar, ntơm bơh lơ n'ho ma tât a dŏng.
38 E o véu do santuário rasgou-se em duas partes, de alto a baixo.
39 Du huê kôranh tahen Rôm i dâk bơh năp Brah Yêsu say Păng roh n'hâm kơt nây, kôranh tahen i nây ngơi lah: “Bu klô dja i Kon Kôranh Brah ngăn ya!”
39 O centurião que estava em frente dele, vendo que assim expirara, disse: Verdadeiramente, este homem era o Filho de Deus.
40 Geh mpôl bu ur ƀaƀă uănh bơh ngai. Ta mpôl bu ur i nây, geh Mari i tă bơh ƀon Mađala, geh Mari i mê̆ Yakơ jê̆, ndrel ma i mê̆ Yôsê, ndrel ma Salômê đŏng.
40 Estavam também ali algumas mulheres, observando de longe; entre elas, Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 Lĕ bu ur i nây tâng kơl Brah Yêsu ntơm bơh Păng gŭ ta bri Galilê. Geh ŏk bu ur êng jât, khân păng lĕ rngôch tâng Păng tât ta ƀon kuŏng Yêrusalem.
41 as quais, quando Jesus estava na Galileia, o acompanhavam e serviam; e, além destas, muitas outras que haviam subido com ele para Jerusalém.
42 Lĕ nau i nây tât ta nar ndrăp i nar ê lor ma nar Saƀăt i nar rlu phung Israel. Lĕ tât kêng măng nar i nây jêh,
42 Ao cair da tarde, por ser o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 jêh ri geh du huê bu klô rnha Yôsep i tă bơh ƀon Arimathê, păng bunuyh lư kuŏng ta mpôl kôranh jan kar phung Israel. Păng hôm kŏp tât nau Kôranh Brah mât uănh lĕ bunuyh đŏng, ndri nuih n'hâm păng bănh ngăn hăn mâp Pilat dăn sŏ săk Brah Yêsu gay ma tŏp.
43 vindo José de Arimateia, ilustre membro do Sinédrio, que também esperava o reino de Deus, dirigiu-se resolutamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Tât păng mâp Pilat, Pilat geh nau mân ndrŏt hih rhŏl ngăn tăng nkoch lah Brah Yêsu lĕ khât hơyh kơt nây. Păng kuăl kôranh tahen i nkhât Brah Yêsu nây nơh, gay ma gĭt n'hêl lah Brah Yêsu lĕ khât ngăn mâu lah mâu.
44 Mas Pilatos admirou-se de que ele já tivesse morrido. E, tendo chamado o centurião, perguntou-lhe se havia muito que morrera.
45 Jêh păng tăng lĕ nau tahen nây nkoch, păng ăn Yôsep sŏ săk Brah Yêsu.
45 Após certificar-se, pela informação do comandante, cedeu o corpo a José.
46 Yôsep rvăt bok laih nglang, jêh ri păng njŭr săk Brah Yêsu bơh si tâm rkăng, njor put ma bok i nây tê̆ ta trôm môch lŭ du ntŭk i bu de lôk ta lŭ klêr ma jan trôm môch. Jêh ri păng rlă du mlŏm lŭ rdŏl trôm môch nây.
46 Este, baixando o corpo da cruz, envolveu-o em um lençol que comprara e o depositou em um túmulo que tinha sido aberto numa rocha; e rolou uma pedra para a entrada do túmulo.
47 Mari i tă bơh ƀon Mađala, ndrel ma Mari i mê̆ Yôsê lĕ gŭ ta nây đŏng, lĕ uănh say ntŭk bu tê̆ săk Brah Yêsu nơh.
47 Ora, Maria Madalena e Maria, mãe de José, observaram onde ele foi posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.