Marcos 15
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVI
1 Kah ôi tay ơm ôi mpôl kôranh jan brah, mpôl kôranh bri Yuđa, phung nơm nti nau vay phung Israel, ndrel ma phung kôranh jan kar phung bri Yuđa dâng lĕ tâm mâp băl tâm nchră nau, jêh ri đă bu chăp Brah Yêsu leo njŭn Păng ma kôranh kuŏng Pilat i bunuyh phung Rôm.
1 De manhã bem cedo, os chefes dos sacerdotes com os líderes religiosos, os mestres da lei e todo o Sinédrio chegaram a uma decisão. Amarrando Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Pilat ôp Brah Yêsu: “Ngăn lah May kađăch phung Israel ƀah?” Brah Yêsu ơh ma păng lah: “Ơ, kơt nau may lah nau i nây.”
2 "Você é o rei dos judeus? ", perguntou Pilatos. "Tu o dizes", respondeu Jesus.
3 Mpôl kôranh jan brah ntôn Brah Yêsu jan tih ŏk ntil ngăn.
3 Os chefes dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Jêh ri Pilat ôp Păng du tơ̆ jât: “Lŏng khân păng ntôn May jan tih ŏk ntil ngăn, moh nau dâng May mâu ŭch ơh?”
4 Então Pilatos lhe perguntou novamente: "Você não vai responder? Veja de quantas coisas o estão acusando".
5 Brah Yêsu mâu ŭch ơh đê̆ ro, ndri dâng Pilat geh nau ndrŏt hih rhŏl.
5 Mas Jesus não respondeu nada, e Pilatos ficou impressionado.
6 Ăp năm ta nar nhêt ƀŭn n'hot, Pilat vay mƀơk du huê bunuyh dôih bu moh i phung ƀon lan de dăn.
6 Por ocasião da festa, era costume soltar um prisioneiro que o povo pedisse.
7 Geh du huê bu klô rnha Ƀaraƀas bu krŭng ta ndrung. Bu nhŭp păng ndrel mpôl bunuyh i lĕ tâm rdâng đah phung Rôm, ndrel ma lĕ nkhât bunuyh.
7 Um homem chamado Barrabás estava na prisão com os rebeldes que haviam cometido assassinato durante uma rebelião.
8 Phung ƀon lan leo băl hăn mâp ma Pilat dăn păng ƀơk du huê bunuyh dôih tâng ma nau vay păng jan ăn ma ƀon lan.
8 A multidão chegou e pediu a Pilatos que lhe fizesse o que costumava fazer.
9 Pilat ôp khân păng lah: “Ndri khân ay may ŭch ăn gâp ƀơk lơi i kađăch phung Israel bơh?”
9 "Vocês querem que eu lhes solte o rei dos judeus? ", perguntou Pilatos,
10 Păng lah kơt nây, yor ma păng lĕ gĭt jêh nuih n'hâm mpôl kôranh jan brah mâu nach, ndri dâng khân păng njŭn Brah Yêsu ăn ma păng nây.
10 sabendo que fora por inveja que os chefes dos sacerdotes lhe haviam entregado Jesus.
11 Mpôl kôranh jan brah leo băl nsôch phung ƀon lan, nkhơng ma đă Pilat ƀơk lơi Ƀaraƀas.
11 Mas os chefes dos sacerdotes incitaram a multidão a pedir que Pilatos, ao contrário, soltasse Barrabás.
12 Jêh ri Pilat lah ma phung i nây du tơ̆ jât: “Ndri a mơm khân ay may ăn gâp jan ma Bunuyh i khân ay may kuăl lah ‘Kađăch phung Israel’ dja?”
12 "Então, que farei com aquele a quem vocês chamam rei dos judeus? ", perguntou-lhes Pilatos.
13 Bu nter drơu lah: “Nkhât Păng ta si tâm rkăng!”
13 "Crucifica-o", gritaram eles.
14 Pilat ôp tay lah: “Bunuyh dja moh nau tih ta Păng?” Phung ƀon lan nter drơu lơ ma hô lah: “Nkhât Păng ta si tâm rkăng!”
14 "Por quê? Que crime ele cometeu? ", perguntou Pilatos. Mas eles gritavam ainda mais: "Crucifica-o! "
15 Ach ma Pilat ŭch jan tâng nau phung ƀon lan dăn nơh, gay ma ăn khân păng răm maak, păng ƀơk lơi Ƀaraƀas. Jêh ri păng đă tahen rpăt Brah Yêsu ma mŏng rse, n'ho ma jao ăn tahen nkhât Ôbăl ta si tâm rkăng.
15 Desejando agradar a multidão, Pilatos soltou-lhes Barrabás, mandou açoitar Jesus e o entregou para ser crucificado.
16 Jêh ri phung tahen têk leo Brah Yêsu hăn lăp ta jŏng gung nhih kôranh kuŏng. Tât ta nây kuăl lĕ phung tahen ăn tâm mâp băl.
16 Os soldados levaram Jesus para dentro do palácio, isto é, ao Pretório e reuniram toda a tropa.
17 Bu de sŏ ao jong chăng i tâm ban ma ao kađăch nsoh ăn Ôbăl nsoh, jêh ri sŏ rtao lok ƀăr jan môk kađăch ndô ta bôk Ôbăl ri.
17 Vestiram-no com um manto de púrpura, depois fizeram uma coroa de espinhos e a colocaram nele.
18 Jêh ri tahen leo băl ngơi n'grơh n'grăp ma Ôbăl lah: “Hơi kađăch phung Israel! Hên yơk May.”
18 E começaram a saudá-lo: "Salve, rei dos judeus! "
19 Jêh ri tahen de sŏ mŏng reh rpăt ta bôk Păng, soh dak diu ta Ôbăl n'ho ma jan lah chon kômŏk yơk mbah ma Păng đŏng.
19 Batiam-lhe na cabeça com uma vara e cuspiam nele. Ajoelhavam-se e lhe prestavam adoração.
20 Jêh n'grơh n'grăp ma Ôbăl kơt ndri, jêh ri tahen droh lơi ao chăng bơh săk Păng, plơ̆ nsoh tay ao Păng nơm nơh, jêh ri têk leo Ôbăl a ntŭk nkhât ta si tâm rkăng.
20 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto de púrpura e vestiram-lhe suas próprias roupas. Então o levaram para fora, a fim de crucificá-lo.
21 Rŏ trong nây geh du huê bu klô i tă bơh ƀon Kiren păng tă bơh bri lăp a ƀon. Tahen de nchâp ôbăl tui si tâm rkăng Brah Yêsu. Păng i nây rnha Simôn i bơ̆ Alêksăntrus, ndrel ma i bơ̆ Ruphus.
21 Certo homem de Cirene, chamado Simão, pai de Alexandre e de Rufo, passava por ali, chegando do campo. Eles o forçaram a carregar a cruz.
22 Jêh ri tahen leo Brah Yêsu tât ta ntŭk i bu rnha ‘Gôlgôtha’, rblang lah ‘Ntŭk nting bôk’.
22 Levaram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer Lugar da Caveira.
23 Bu sŏ ndrănh play yŭng yar ƀon lai đah dak si tăng du ntil i bu kuăl lah ‘Mâr’ ăn Păng nhêt, Păng mâu ŭch ôh nhêt.
23 Então lhe deram vinho misturado com mirra, mas ele não o bebeu.
24 Jêh ri tahen de nkhât Ôbăl ta si tâm rkăng, n'ho ma sŏ nhŭp ndơ nchroh gay ma tâm pă băl kho ao Brah Yêsu.
24 E o crucificaram. Dividindo as roupas dele, tiraram sortes para saber com o que cada um iria ficar.
25 Ta mong sân ôi tahen nkhât Păng ta si tâm rkăng.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Bu pla kađar du rlat nchih mbơh nau tih Păng lah: ‘Păng dja kađăch phung Israel’.
26 E assim estava escrito na acusação contra ele: O REI DOS JUDEUS.
27 Ta nây geh đŏng bar hê bunuyh ntŭng, bu de nkhât ta si tâm rkăng kơt Brah Yêsu đŏng, i du huê ăn bơh ma Păng, du huê jât ăn bơh chiao.
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda,
28 [Nau tât dja tâm di ma nau lĕ geh nchih ta Nau Kôranh Brah Ngơi lah: ‘Păng i nây bu kơp ndrel bunuyh tih’.]
28 e cumpriu-se a Escritura que diz: "Ele foi contado entre os transgressores".
29 Lĕ bunuyh i brô̆ rŏ nây, n'grơh n'grăp rteh bôk ma Ôbăl, n'ho ma lah: “Hơi Bunuyh lah rơih lơi nhih jan brah ma Kôranh Brah, jan tay i mhe pe nar jêh.
29 Os que passavam lançavam-lhe insultos, balançando a cabeça e dizendo: "Ora, você que destrói o templo e o reedifica em três dias,
30 Lah ndri rklaih êng săk May nơm jŭr bơh si tâm rkăng nây hŏm!”
30 desça da cruz e salve-se a si mesmo! "
31 Mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung nơm nti nau vay phung Israel leo băl ngơi n'grơh ma Păng kơt nây đŏng, khân păng lah: “Păng lĕ kơl ăn ma bu êng êng, tih ma săk Păng nơm mâu ôh dơi kơl.
31 Da mesma forma, os chefes dos sacerdotes e os mestres da lei zombavam dele entre si, dizendo: "Salvou os outros, mas não é capaz de salvar a si mesmo.
32 Păng i Brah Krist jêng bunuyh lĕ Kôranh Brah de kơih ngăn, Păng kađăch phung Israel, ăn Păng jŭr bơh si tâm rkăng aƀaơ ri, ăn hên say n'ho ma nsing đŏng!” Bunuyh i bu nkhât kêng Brah Yêsu nây, mưch rmot Ôbăl đŏng.
32 O Cristo, o Rei de Israel... Desça da cruz, para que o vejamos e creiamos! " Os que foram crucificados com ele também o insultavam.
33 Tât nar nklang bôk dô ma lam bri dak i nây trôk geh ngo dadê n'ho ma tât mong pe kêng măng.
33 E houve trevas sobre toda a terra, do meio dia às três horas da tarde.
34 Ta mong pe kêng măng, Brah Yêsu nter dŭt hô lah ta nau ngơi Hêbrơ: “Êloi, Êloi, Lama Sapăchthani?” Nau dja rblang lah ‘Ơ Kôranh Brah Gâp, ơ Kôranh Brah Gâp, moh nau May ntlơi Gâp?’
34 Por volta das três horas da tarde, Jesus bradou em alta voz: "Eloí, Eloí, lamá sabactâni? " que significa: "Meu Deus! Meu Deus! Por que me abandonaste? "
35 Bu ƀaƀă i gŭ ta nây tăng nau Păng nter nơh vĭ iăt, bu lah: “Ô, Păng kuăl Êliya i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah bơh kăl e nơh.”
35 Quando alguns dos que estavam presentes ouviram isso, disseram: "Ouçam! Ele está chamando Elias".
36 Geh du huê bu klô hăn nchuăt sŏ bok yŭk ta dak srat put ta chông mŏng ndơ̆ ăn Păng nhêt, n'ho ma ngơi lah: “Kŏp uănh ƀŏt, gĭt Êliya hăn njŭr Păng bơh si tâm rkăng mâu lah mâu.”
36 Um deles correu, embebeu uma esponja em vinagre, colocou-a na ponta de uma vara e deu-a a Jesus para beber. E disse: "Deixem-no. Vejamos se Elias vem tirá-lo daí".
37 Jêh ri Brah Yêsu nter dŭt hô, n'ho ma roh n'hâm klŏk.
37 Mas Jesus, com um alto brado, expirou.
38 Ta mong nây bok i nching ta jrô dŭt kloh ueh ta trôm nhih jan brah ma Kôranh Brah dô ma hêk chuik jêng bar, ntơm bơh lơ n'ho ma tât a dŏng.
38 E o véu do santuário rasgou-se em duas partes, de alto a baixo.
39 Du huê kôranh tahen Rôm i dâk bơh năp Brah Yêsu say Păng roh n'hâm kơt nây, kôranh tahen i nây ngơi lah: “Bu klô dja i Kon Kôranh Brah ngăn ya!”
39 Quando o centurião que estava em frente de Jesus ouviu o seu brado e viu como ele morreu, disse: "Realmente este homem era o Filho de Deus! "
40 Geh mpôl bu ur ƀaƀă uănh bơh ngai. Ta mpôl bu ur i nây, geh Mari i tă bơh ƀon Mađala, geh Mari i mê̆ Yakơ jê̆, ndrel ma i mê̆ Yôsê, ndrel ma Salômê đŏng.
40 Algumas mulheres estavam observando de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Salomé e Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José.
41 Lĕ bu ur i nây tâng kơl Brah Yêsu ntơm bơh Păng gŭ ta bri Galilê. Geh ŏk bu ur êng jât, khân păng lĕ rngôch tâng Păng tât ta ƀon kuŏng Yêrusalem.
41 Na Galiléia elas tinham seguido e servido a Jesus. Muitas outras mulheres que tinham subido com ele para Jerusalém também estavam ali.
42 Lĕ nau i nây tât ta nar ndrăp i nar ê lor ma nar Saƀăt i nar rlu phung Israel. Lĕ tât kêng măng nar i nây jêh,
42 Era o Dia da Preparação, isto é, a véspera do sábado. Ao cair da tarde,
43 jêh ri geh du huê bu klô rnha Yôsep i tă bơh ƀon Arimathê, păng bunuyh lư kuŏng ta mpôl kôranh jan kar phung Israel. Păng hôm kŏp tât nau Kôranh Brah mât uănh lĕ bunuyh đŏng, ndri nuih n'hâm păng bănh ngăn hăn mâp Pilat dăn sŏ săk Brah Yêsu gay ma tŏp.
43 José de Arimatéia, membro de destaque do Sinédrio, que também esperava o Reino de Deus, dirigiu-se corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Tât păng mâp Pilat, Pilat geh nau mân ndrŏt hih rhŏl ngăn tăng nkoch lah Brah Yêsu lĕ khât hơyh kơt nây. Păng kuăl kôranh tahen i nkhât Brah Yêsu nây nơh, gay ma gĭt n'hêl lah Brah Yêsu lĕ khât ngăn mâu lah mâu.
44 Pilatos ficou surpreso ao ouvir que ele já tinha morrido. Chamando o centurião, perguntou-lhe se Jesus já tinha morrido.
45 Jêh păng tăng lĕ nau tahen nây nkoch, păng ăn Yôsep sŏ săk Brah Yêsu.
45 Sendo informado pelo centurião, entregou o corpo a José.
46 Yôsep rvăt bok laih nglang, jêh ri păng njŭr săk Brah Yêsu bơh si tâm rkăng, njor put ma bok i nây tê̆ ta trôm môch lŭ du ntŭk i bu de lôk ta lŭ klêr ma jan trôm môch. Jêh ri păng rlă du mlŏm lŭ rdŏl trôm môch nây.
46 Então José comprou um lençol de linho, baixou o corpo da cruz, envolveu-o no lençol e o colocou num sepulcro cavado na rocha. Depois, fez rolar uma pedra sobre a entrada do sepulcro.
47 Mari i tă bơh ƀon Mađala, ndrel ma Mari i mê̆ Yôsê lĕ gŭ ta nây đŏng, lĕ uănh say ntŭk bu tê̆ săk Brah Yêsu nơh.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde ele fora colocado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.