Lucas 13
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC
1 Ta ntŭk nây đŏng, geh bunuyh aƀă ta phung i nây mbơh ma Brah Yêsu ma nau kôranh Pilat de jan, khân păng lah: “Hơi Kôranh, geh mpôl Galilê Pilat de nkhât khân păng ta jŏng gung nhih jan brah ma Kôranh Brah, ta ntŭk nây khân păng hôm e jan brah, ndri mham khân păng hoch lai đah mham mpômpa (siŭm) i khân păng jan brah nơh.”
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Brah Yêsu ơh ma khân păng: “Ah khân ay may mân mpôl Galilê i nây geh nau tih ŏk rlau ma đah phung Galilê êng êng bơh, dâng geh ma khân păng khât djơh kơt nây?
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 Gâp mbơh ma khân ay may, mâu di ôh! Lah khân ay may mâu geh rgâl lơi nuih n'hâm djơh, khân ay may mra roh hêng tâm ban ma khât bu i nây đŏng.
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 Lah ndri ăn khân ay may kah gĭt nôk du mlŏm jay prêh rnha Silom ta ƀon kuŏng Yêrusalem, jay i nây nklŏn bunuyh 18 nuyh khât. Ah khân ay may mân khân păng i nây yor ma geh nau tih ŏk rlau ma bunuyh aƀă êng ta ƀon Yêrusalem bơh?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 Mâu di ôh! Gâp mbơh ma khân ay may, lah khân ay may mâu geh rgâl lơi nuih n'hâm djơh, khân ay may tay roh hêng đŏng.”
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Jêh ri Brah Yêsu ngơi nau ntât dja lah: “Geh du huê bu klô tăm du tơm Rvi ta mir păng nơm. Ăp năm tât khay geh play bunuyh i tơm mir i nây gay ma pĕ play bơh tơm Rvi i nây mâu ôh say geh play.
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Jêh ri păng lah ma bunuyh mât mir nây: ‘Hơi may, tơm Rvi dja lĕ pe năm jêh gâp gay ma pĕ play, mâu ôh say play. Kăl mƀăr lơi dôh, moh jan rong huach dơm neh!’
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 Jêh ri bunuyh i mât mir nây lah: ‘Hơi kôranh, may rong păng hôm du năm jât, kŏp gâp nsơr neh, tê̆ ăch ndrôk ƀŏt.
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 Nkhêp lah năm bơh năp tay play. Lah mâu say play đŏng dâng geh ma kăl lơi păng!’”
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 Geh du nar ri, jêng nar Saƀăt i nar phung Israel rlu buay jan kar, Brah Yêsu gŭ nti bu ta nhih rƀŭn phung Israel ri.
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 Ta ntŭk nây geh du huê bu ur brah djơh lơh păng, lĕ jŏ 18 năm hơi, chor kuyh păng đŭn, dâk sŏng mâu blao ôh.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Dôl Brah Yêsu say bu ur i nây, Păng kuăl bu ur i nây văch dăch, jêh ri lah ma păng: “Nau đŭn chor kuyh ay lĕ bah jêh.”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Brah Yêsu tê̆ ti kalơ săk păng ri, jêh ri bu ur i nây dâk sŏng bah ndal ta nây ro, nkre ma păng rnê ma Kôranh Brah đŏng.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Tih ma bunuyh i mât uănh nhih rƀŭn nây, say Brah Yêsu jan bah bu ta nar Saƀăt, păng ji nuih ngăn. Păng lah ma phung ƀon lan i nây: “Geh prao nar dơi jan kar, lah ndri khân ay may hăn ta nar i nây dô, lah ŭch jan bah nau ji, lơi ôh hăn ta nar Saƀăt.”
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Brah Yêsu lah ma bunuyh i mât nhih rƀŭn nây: “Hơi bunuyh jan iăt nau Kôranh Brah dơm! Ah dâng lĕ khân may ơm mâu lah droh ndrôk, seh lia, bơh ndrung n'gar leo ăn păng nhêt dak ta nar Saƀăt heh? Ndơ i nây jan kar đŏng.
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Bu ur dja kon sau Abrahăm i che phung bân đŏng. Satăng i kôranh mpôl brah djơh kât păng lĕ jŏ 18 năm ngăn, lah ndri Gâp rklaih păng ta nar Saƀăt ơm mâu di ƀah?”
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Jêh Brah Yêsu ngơi nây, đit prêng dadê ngăn lĕ bunuyh i tâm rdâng đah Păng ri nơh. Lŏng i ƀon lan ri bu geh nau răm maak ngăn ma lĕ nau dơi nau ueh Brah Yêsu jan i nây.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Jêh ri Brah Yêsu lah: “Moh ndơ dơi tâm ntât ma nau Kôranh Brah mât uănh? Lah ndri moh ndơ Gâp jan gay ma dơi tâm rđâl ma nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh nây?
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh, jêng tâm ban ma găr si du ntil dŭt jê̆, geh du huê bu klô tăm ta mir păng nơm ri. Găr si i nây hon jêng tơm si dŭt kuŏng, jêh ri n'ho ma geh siŭm jan rsuăn ta n'ging nây đŏng.”
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Brah Yêsu lah jât: “Lah ndri moh ndơ êng jât Gâp ntât gay ma dơi tâm ban ma nau Kôranh Brah mât uănh nây?
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh, jêng tâm ban ma ndrui du mlŏm, du huê bu ur sŏ pot lai ndrel rnih Ba Prăng, păng tê̆ dak mpiăch ăn tâm lăp băl gay ma jan nŭmpăng, tât jŏ du mong bar mong bơh kơi nây, dâng lĕ ndơ i nây lơ ma kuŏng lơ ma kuŏng.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Jêh ri Brah Yêsu hăn rƀŏng jât ƀon kuŏng Yêrusalem, Păng hăn glăt rŏ ƀon kuŏng, rŏ ƀon jê̆ êng êng, n'ho ma ntŭm nti bu đŏng.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Ta du ƀon geh du huê bu klô ôp Păng: “Hơi Kôranh, bunuyh i geh nau rklaih geh đê̆ dơm ƀah?” Brah Yêsu ơh ma păng:
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 “Trong ta nau rklaih tâm ban ma mpông jay huêt, lah ndri ăn khân ay may nsrôyh lăp rŏ mpông jay huêt i nây. Gâp mbơh ma khân ay may, geh ŏk bunuyh ŭch lăp, tih ma mâu dơi ôh.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 Geh du huê tơm jay, tât du nar păng dâk rđăng lơi mpông, khân ay may gŭ bơh dih mpông ri, ntơm kuăl păng: ‘Hơi kôranh! Hơi kôranh! Pơ̆ mpông ma hên ƀă ơ’. Păng i tơm jay nây ơh ma khân ay may lah: ‘Mâu ôh, gâp mâu ôh gĭt năl khân ay may i nây bơh tă!’
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 Jêh ri khân ay may mbơh tay ma păng đŏng: ‘Moh nơh! Hên vay gŭ sông sa ndrel may nơh hiơ, may vay ntŭm nti hên rŏ ƀon đŏng’.
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 Păng lah ma khân ay may: ‘Hơi mpôl jan kar kue, du ngai bơh gâp hŏm! Gâp mâu ôh gĭt năl khân ay may i nây bơh tă!’, Gâp tâm ban ma tơm jay i nây.
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 Jêh ri khân ay may geh nau nhhiăng nhŭm, ndrel ma rchiăt sêk, dôl khân ay may say mpôl che khân ay may Abrahăm, Isăk, ndrel ma Yakôp, jêh ri ndrel ma bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh gŭ ta nau Kôranh Brah mât uănh nây, tih ma i khân ay may nây Kôranh Brah ntlơi lơi bơh dih ri.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Geh bunuyh i tă bơh ăp njônh bri, khân păng mâu ôh di phung Israel, gŭ nhêt sông sa ndrel ta ntŭk bri kađăch Kôranh Brah ri đŏng.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Lŏng bunuyh i bơh kơi plăch bơh năp, bunuyh i bơh năp plăch bơh kơi chrao, geh bunuyh aƀă ta neh ntu dja bu gĭt khân păng geh nau khlay ngăn, yơn ma ta jât năp tay mâu ôh geh nau khlay, tih ma geh bunuyh aƀă êng jât ta neh ntu dja bu gĭt khân păng mâu ôh geh nau khlay, yơn ma ta jât năp tay nkhơng ma geh nau khlay.”
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Ta nôk nây geh phung Pharisi aƀă hăn mâp Brah Yêsu, jêh ri lah ma Păng: “May du bơh ntŭk dja hŏm, kôranh mât uănh Hêrôt-Ŏntipas ŭch nkhât May.”
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Brah Yêsu lah ma phung i nây: “Păng mâu ôh geh nau dơi ma Gâp, hăn khân may mbơh ma păng i bunuyh tâm ban ma so bri i nây, nar dja, nar ôi tay, Gâp hôm ntrŭt brah djơh, ndrel ma jan bah bunuyh ji, tât nar ôi klak Gâp jan kar Gâp dja tât jêh.
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Yơn ma nar dja, nar ôi tay, ndrel ma nar ôi klak, iăt ma Gâp hăn rŏ trong, Gâp hăn tât ta ƀon kuŏng Yêrusalem, yorlah mâu di ôh ma bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah khât bơh dih ƀon i nây.
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 Hơi bunuyh ta ƀon Yêrusalem, bunuyh ta ƀon Yêrusalem, khân ay may lĕ nkhât jêh bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, sŏ lŭ ntŭp nkhât lơi i bunuyh Kôranh Brah đă hăn nti khân ay may. Yơn ma lĕ ƀaƀơ ngăn Gâp ŭch rgum khân ay may, tâm ban ma me iăr rtŭk kon ăn gŭ gum ta nâm nar păng, tih ma khân ay may mâu ŭch ôh.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Gâp mbơh ma khân ay may, Gâp hăn a khân ay may hôm du tơ̆ dơm, jêh ri tay khân ay may mâu hôm ôh say Gâp jât. Uănh ƀon khân ay may tay Kôranh Brah ntlơi ngăn, n'ho ma tât mong khân ay may lah ma Gâp: ‘Dăn Kôranh Brah ăn nau geh jêng ma Bunuyh dja, i Kôranh Brah de đă văch’.”
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.