Lucas 13
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs BKJ
1 Ta ntŭk nây đŏng, geh bunuyh aƀă ta phung i nây mbơh ma Brah Yêsu ma nau kôranh Pilat de jan, khân păng lah: “Hơi Kôranh, geh mpôl Galilê Pilat de nkhât khân păng ta jŏng gung nhih jan brah ma Kôranh Brah, ta ntŭk nây khân păng hôm e jan brah, ndri mham khân păng hoch lai đah mham mpômpa (siŭm) i khân păng jan brah nơh.”
1 Naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Brah Yêsu ơh ma khân păng: “Ah khân ay may mân mpôl Galilê i nây geh nau tih ŏk rlau ma đah phung Galilê êng êng bơh, dâng geh ma khân păng khât djơh kơt nây?
2 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Pensais que esses galileus, porque padeceram tais coisas, eram mais pecadores que os demais galileus?
3 Gâp mbơh ma khân ay may, mâu di ôh! Lah khân ay may mâu geh rgâl lơi nuih n'hâm djơh, khân ay may mra roh hêng tâm ban ma khât bu i nây đŏng.
3 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Lah ndri ăn khân ay may kah gĭt nôk du mlŏm jay prêh rnha Silom ta ƀon kuŏng Yêrusalem, jay i nây nklŏn bunuyh 18 nuyh khât. Ah khân ay may mân khân păng i nây yor ma geh nau tih ŏk rlau ma bunuyh aƀă êng ta ƀon Yêrusalem bơh?
4 Ou aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, pensais que foram maiores pecadores do que todos os homens que habitavam em Jerusalém?
5 Mâu di ôh! Gâp mbơh ma khân ay may, lah khân ay may mâu geh rgâl lơi nuih n'hâm djơh, khân ay may tay roh hêng đŏng.”
5 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Jêh ri Brah Yêsu ngơi nau ntât dja lah: “Geh du huê bu klô tăm du tơm Rvi ta mir păng nơm. Ăp năm tât khay geh play bunuyh i tơm mir i nây gay ma pĕ play bơh tơm Rvi i nây mâu ôh say geh play.
6 Ele também falava esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; ele foi buscar fruto nela, e não o achou.
7 Jêh ri păng lah ma bunuyh mât mir nây: ‘Hơi may, tơm Rvi dja lĕ pe năm jêh gâp gay ma pĕ play, mâu ôh say play. Kăl mƀăr lơi dôh, moh jan rong huach dơm neh!’
7 Então, ele disse ao vinhateiro: Eis que há três anos eu venho buscar fruto nesta figueira e não o acho; corta-a. Por que ela ocupa inutilmente a terra?
8 Jêh ri bunuyh i mât mir nây lah: ‘Hơi kôranh, may rong păng hôm du năm jât, kŏp gâp nsơr neh, tê̆ ăch ndrôk ƀŏt.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a também este ano, até que eu cave em seu redor e a esterque;
9 Nkhêp lah năm bơh năp tay play. Lah mâu say play đŏng dâng geh ma kăl lơi păng!’”
9 e, se der fruto, bem; se não, então depois tu a cortarás.
10 Geh du nar ri, jêng nar Saƀăt i nar phung Israel rlu buay jan kar, Brah Yêsu gŭ nti bu ta nhih rƀŭn phung Israel ri.
10 E ele ensinava em uma das sinagogas no shabat.
11 Ta ntŭk nây geh du huê bu ur brah djơh lơh păng, lĕ jŏ 18 năm hơi, chor kuyh păng đŭn, dâk sŏng mâu blao ôh.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade fazia dezoito anos; e estava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Dôl Brah Yêsu say bu ur i nây, Păng kuăl bu ur i nây văch dăch, jêh ri lah ma păng: “Nau đŭn chor kuyh ay lĕ bah jêh.”
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, tu estás liberta da tua enfermidade.
13 Brah Yêsu tê̆ ti kalơ săk păng ri, jêh ri bu ur i nây dâk sŏng bah ndal ta nây ro, nkre ma păng rnê ma Kôranh Brah đŏng.
13 E ele impôs suas mãos sobre ela; e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Tih ma bunuyh i mât uănh nhih rƀŭn nây, say Brah Yêsu jan bah bu ta nar Saƀăt, păng ji nuih ngăn. Păng lah ma phung ƀon lan i nây: “Geh prao nar dơi jan kar, lah ndri khân ay may hăn ta nar i nây dô, lah ŭch jan bah nau ji, lơi ôh hăn ta nar Saƀăt.”
14 E o governante da sinagoga respondeu com indignação, porque Jesus havia curado no dia do shabat, e disse à multidão: Seis dias há em que o homem deve trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia do shabat.
15 Brah Yêsu lah ma bunuyh i mât nhih rƀŭn nây: “Hơi bunuyh jan iăt nau Kôranh Brah dơm! Ah dâng lĕ khân may ơm mâu lah droh ndrôk, seh lia, bơh ndrung n'gar leo ăn păng nhêt dak ta nar Saƀăt heh? Ndơ i nây jan kar đŏng.
15 O Senhor respondeu-lhe, e disse: Hipócritas! No shabat não solta da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento, e não o leva para beber água?
16 Bu ur dja kon sau Abrahăm i che phung bân đŏng. Satăng i kôranh mpôl brah djơh kât păng lĕ jŏ 18 năm ngăn, lah ndri Gâp rklaih păng ta nar Saƀăt ơm mâu di ƀah?”
16 E não devia esta mulher, sendo filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás havia prendido, ser solta desta prisão no dia do shabat?
17 Jêh Brah Yêsu ngơi nây, đit prêng dadê ngăn lĕ bunuyh i tâm rdâng đah Păng ri nơh. Lŏng i ƀon lan ri bu geh nau răm maak ngăn ma lĕ nau dơi nau ueh Brah Yêsu jan i nây.
17 E, dizendo ele estas coisas, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Jêh ri Brah Yêsu lah: “Moh ndơ dơi tâm ntât ma nau Kôranh Brah mât uănh? Lah ndri moh ndơ Gâp jan gay ma dơi tâm rđâl ma nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh nây?
18 Então ele disse: A que é semelhante o reino de Deus, e a que eu devo comparar?
19 Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh, jêng tâm ban ma găr si du ntil dŭt jê̆, geh du huê bu klô tăm ta mir păng nơm ri. Găr si i nây hon jêng tơm si dŭt kuŏng, jêh ri n'ho ma geh siŭm jan rsuăn ta n'ging nây đŏng.”
19 É semelhante a um grão de semente de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore; e as aves do céu se aninharam em seus ramos.
20 Brah Yêsu lah jât: “Lah ndri moh ndơ êng jât Gâp ntât gay ma dơi tâm ban ma nau Kôranh Brah mât uănh nây?
20 E ele disse outra vez: A que eu compararei o reino de Deus?
21 Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh, jêng tâm ban ma ndrui du mlŏm, du huê bu ur sŏ pot lai ndrel rnih Ba Prăng, păng tê̆ dak mpiăch ăn tâm lăp băl gay ma jan nŭmpăng, tât jŏ du mong bar mong bơh kơi nây, dâng lĕ ndơ i nây lơ ma kuŏng lơ ma kuŏng.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas da refeição, até ficar tudo fermentado.
22 Jêh ri Brah Yêsu hăn rƀŏng jât ƀon kuŏng Yêrusalem, Păng hăn glăt rŏ ƀon kuŏng, rŏ ƀon jê̆ êng êng, n'ho ma ntŭm nti bu đŏng.
22 E ele percorria as cidades e as aldeias, ensinando e viajando em direção a Jerusalém.
23 Ta du ƀon geh du huê bu klô ôp Păng: “Hơi Kôranh, bunuyh i geh nau rklaih geh đê̆ dơm ƀah?” Brah Yêsu ơh ma păng:
23 Então, disse-lhe um: Senhor, são poucos os que são salvos? E ele lhe disse:
24 “Trong ta nau rklaih tâm ban ma mpông jay huêt, lah ndri ăn khân ay may nsrôyh lăp rŏ mpông jay huêt i nây. Gâp mbơh ma khân ay may, geh ŏk bunuyh ŭch lăp, tih ma mâu dơi ôh.
24 Esforçai-vos para entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não serão capazes.
25 Geh du huê tơm jay, tât du nar păng dâk rđăng lơi mpông, khân ay may gŭ bơh dih mpông ri, ntơm kuăl păng: ‘Hơi kôranh! Hơi kôranh! Pơ̆ mpông ma hên ƀă ơ’. Păng i tơm jay nây ơh ma khân ay may lah: ‘Mâu ôh, gâp mâu ôh gĭt năl khân ay may i nây bơh tă!’
25 E uma vez que o dono da casa tiver levantado e fechado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; ele respondendo, vos dirá: Eu não sei de onde vós sois;
26 Jêh ri khân ay may mbơh tay ma păng đŏng: ‘Moh nơh! Hên vay gŭ sông sa ndrel may nơh hiơ, may vay ntŭm nti hên rŏ ƀon đŏng’.
26 então, começareis a dizer: Nós comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas.
27 Păng lah ma khân ay may: ‘Hơi mpôl jan kar kue, du ngai bơh gâp hŏm! Gâp mâu ôh gĭt năl khân ay may i nây bơh tă!’, Gâp tâm ban ma tơm jay i nây.
27 Mas ele vos responderá: Digo-vos que eu não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, todos vós trabalhadores da iniquidade.
28 Jêh ri khân ay may geh nau nhhiăng nhŭm, ndrel ma rchiăt sêk, dôl khân ay may say mpôl che khân ay may Abrahăm, Isăk, ndrel ma Yakôp, jêh ri ndrel ma bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh gŭ ta nau Kôranh Brah mât uănh nây, tih ma i khân ay may nây Kôranh Brah ntlơi lơi bơh dih ri.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Geh bunuyh i tă bơh ăp njônh bri, khân păng mâu ôh di phung Israel, gŭ nhêt sông sa ndrel ta ntŭk bri kađăch Kôranh Brah ri đŏng.
29 E eles virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul e assentar-se-ão no reino de Deus.
30 Lŏng bunuyh i bơh kơi plăch bơh năp, bunuyh i bơh năp plăch bơh kơi chrao, geh bunuyh aƀă ta neh ntu dja bu gĭt khân păng geh nau khlay ngăn, yơn ma ta jât năp tay mâu ôh geh nau khlay, tih ma geh bunuyh aƀă êng jât ta neh ntu dja bu gĭt khân păng mâu ôh geh nau khlay, yơn ma ta jât năp tay nkhơng ma geh nau khlay.”
30 E eis que, há últimos que serão primeiros; e primeiros que serão últimos.
31 Ta nôk nây geh phung Pharisi aƀă hăn mâp Brah Yêsu, jêh ri lah ma Păng: “May du bơh ntŭk dja hŏm, kôranh mât uănh Hêrôt-Ŏntipas ŭch nkhât May.”
31 No mesmo dia vieram alguns fariseus e lhe disseram: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Brah Yêsu lah ma phung i nây: “Păng mâu ôh geh nau dơi ma Gâp, hăn khân may mbơh ma păng i bunuyh tâm ban ma so bri i nây, nar dja, nar ôi tay, Gâp hôm ntrŭt brah djơh, ndrel ma jan bah bunuyh ji, tât nar ôi klak Gâp jan kar Gâp dja tât jêh.
32 E ele lhes disse: Ide e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e realizo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei aperfeiçoado.
33 Yơn ma nar dja, nar ôi tay, ndrel ma nar ôi klak, iăt ma Gâp hăn rŏ trong, Gâp hăn tât ta ƀon kuŏng Yêrusalem, yorlah mâu di ôh ma bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah khât bơh dih ƀon i nây.
33 Todavia, eu devo caminhar hoje, amanhã e no dia seguinte; porque não pode um profeta perecer fora de Jerusalém.
34 Hơi bunuyh ta ƀon Yêrusalem, bunuyh ta ƀon Yêrusalem, khân ay may lĕ nkhât jêh bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, sŏ lŭ ntŭp nkhât lơi i bunuyh Kôranh Brah đă hăn nti khân ay may. Yơn ma lĕ ƀaƀơ ngăn Gâp ŭch rgum khân ay may, tâm ban ma me iăr rtŭk kon ăn gŭ gum ta nâm nar păng, tih ma khân ay may mâu ŭch ôh.
34 Ó Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que a ti são enviados; quantas vezes eu quis ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e vós não quisestes!
35 Gâp mbơh ma khân ay may, Gâp hăn a khân ay may hôm du tơ̆ dơm, jêh ri tay khân ay may mâu hôm ôh say Gâp jât. Uănh ƀon khân ay may tay Kôranh Brah ntlơi ngăn, n'ho ma tât mong khân ay may lah ma Gâp: ‘Dăn Kôranh Brah ăn nau geh jêng ma Bunuyh dja, i Kôranh Brah de đă văch’.”
35 Eis que a vossa casa vos é deixada desolada; e em verdade eu vos digo: Não me vereis até que venha o tempo em que direis: Bendito é o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.