Lucas 13
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVT
1 Ta ntŭk nây đŏng, geh bunuyh aƀă ta phung i nây mbơh ma Brah Yêsu ma nau kôranh Pilat de jan, khân păng lah: “Hơi Kôranh, geh mpôl Galilê Pilat de nkhât khân păng ta jŏng gung nhih jan brah ma Kôranh Brah, ta ntŭk nây khân păng hôm e jan brah, ndri mham khân păng hoch lai đah mham mpômpa (siŭm) i khân păng jan brah nơh.”
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 Brah Yêsu ơh ma khân păng: “Ah khân ay may mân mpôl Galilê i nây geh nau tih ŏk rlau ma đah phung Galilê êng êng bơh, dâng geh ma khân păng khât djơh kơt nây?
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 Gâp mbơh ma khân ay may, mâu di ôh! Lah khân ay may mâu geh rgâl lơi nuih n'hâm djơh, khân ay may mra roh hêng tâm ban ma khât bu i nây đŏng.
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 Lah ndri ăn khân ay may kah gĭt nôk du mlŏm jay prêh rnha Silom ta ƀon kuŏng Yêrusalem, jay i nây nklŏn bunuyh 18 nuyh khât. Ah khân ay may mân khân păng i nây yor ma geh nau tih ŏk rlau ma bunuyh aƀă êng ta ƀon Yêrusalem bơh?
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 Mâu di ôh! Gâp mbơh ma khân ay may, lah khân ay may mâu geh rgâl lơi nuih n'hâm djơh, khân ay may tay roh hêng đŏng.”
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 Jêh ri Brah Yêsu ngơi nau ntât dja lah: “Geh du huê bu klô tăm du tơm Rvi ta mir păng nơm. Ăp năm tât khay geh play bunuyh i tơm mir i nây gay ma pĕ play bơh tơm Rvi i nây mâu ôh say geh play.
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 Jêh ri păng lah ma bunuyh mât mir nây: ‘Hơi may, tơm Rvi dja lĕ pe năm jêh gâp gay ma pĕ play, mâu ôh say play. Kăl mƀăr lơi dôh, moh jan rong huach dơm neh!’
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 Jêh ri bunuyh i mât mir nây lah: ‘Hơi kôranh, may rong păng hôm du năm jât, kŏp gâp nsơr neh, tê̆ ăch ndrôk ƀŏt.
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 Nkhêp lah năm bơh năp tay play. Lah mâu say play đŏng dâng geh ma kăl lơi păng!’”
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 Geh du nar ri, jêng nar Saƀăt i nar phung Israel rlu buay jan kar, Brah Yêsu gŭ nti bu ta nhih rƀŭn phung Israel ri.
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 Ta ntŭk nây geh du huê bu ur brah djơh lơh păng, lĕ jŏ 18 năm hơi, chor kuyh păng đŭn, dâk sŏng mâu blao ôh.
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 Dôl Brah Yêsu say bu ur i nây, Păng kuăl bu ur i nây văch dăch, jêh ri lah ma păng: “Nau đŭn chor kuyh ay lĕ bah jêh.”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 Brah Yêsu tê̆ ti kalơ săk păng ri, jêh ri bu ur i nây dâk sŏng bah ndal ta nây ro, nkre ma păng rnê ma Kôranh Brah đŏng.
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 Tih ma bunuyh i mât uănh nhih rƀŭn nây, say Brah Yêsu jan bah bu ta nar Saƀăt, păng ji nuih ngăn. Păng lah ma phung ƀon lan i nây: “Geh prao nar dơi jan kar, lah ndri khân ay may hăn ta nar i nây dô, lah ŭch jan bah nau ji, lơi ôh hăn ta nar Saƀăt.”
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 Brah Yêsu lah ma bunuyh i mât nhih rƀŭn nây: “Hơi bunuyh jan iăt nau Kôranh Brah dơm! Ah dâng lĕ khân may ơm mâu lah droh ndrôk, seh lia, bơh ndrung n'gar leo ăn păng nhêt dak ta nar Saƀăt heh? Ndơ i nây jan kar đŏng.
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 Bu ur dja kon sau Abrahăm i che phung bân đŏng. Satăng i kôranh mpôl brah djơh kât păng lĕ jŏ 18 năm ngăn, lah ndri Gâp rklaih păng ta nar Saƀăt ơm mâu di ƀah?”
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 Jêh Brah Yêsu ngơi nây, đit prêng dadê ngăn lĕ bunuyh i tâm rdâng đah Păng ri nơh. Lŏng i ƀon lan ri bu geh nau răm maak ngăn ma lĕ nau dơi nau ueh Brah Yêsu jan i nây.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Jêh ri Brah Yêsu lah: “Moh ndơ dơi tâm ntât ma nau Kôranh Brah mât uănh? Lah ndri moh ndơ Gâp jan gay ma dơi tâm rđâl ma nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh nây?
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh, jêng tâm ban ma găr si du ntil dŭt jê̆, geh du huê bu klô tăm ta mir păng nơm ri. Găr si i nây hon jêng tơm si dŭt kuŏng, jêh ri n'ho ma geh siŭm jan rsuăn ta n'ging nây đŏng.”
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 Brah Yêsu lah jât: “Lah ndri moh ndơ êng jât Gâp ntât gay ma dơi tâm ban ma nau Kôranh Brah mât uănh nây?
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh, jêng tâm ban ma ndrui du mlŏm, du huê bu ur sŏ pot lai ndrel rnih Ba Prăng, păng tê̆ dak mpiăch ăn tâm lăp băl gay ma jan nŭmpăng, tât jŏ du mong bar mong bơh kơi nây, dâng lĕ ndơ i nây lơ ma kuŏng lơ ma kuŏng.”
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 Jêh ri Brah Yêsu hăn rƀŏng jât ƀon kuŏng Yêrusalem, Păng hăn glăt rŏ ƀon kuŏng, rŏ ƀon jê̆ êng êng, n'ho ma ntŭm nti bu đŏng.
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 Ta du ƀon geh du huê bu klô ôp Păng: “Hơi Kôranh, bunuyh i geh nau rklaih geh đê̆ dơm ƀah?” Brah Yêsu ơh ma păng:
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 “Trong ta nau rklaih tâm ban ma mpông jay huêt, lah ndri ăn khân ay may nsrôyh lăp rŏ mpông jay huêt i nây. Gâp mbơh ma khân ay may, geh ŏk bunuyh ŭch lăp, tih ma mâu dơi ôh.
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 Geh du huê tơm jay, tât du nar păng dâk rđăng lơi mpông, khân ay may gŭ bơh dih mpông ri, ntơm kuăl păng: ‘Hơi kôranh! Hơi kôranh! Pơ̆ mpông ma hên ƀă ơ’. Păng i tơm jay nây ơh ma khân ay may lah: ‘Mâu ôh, gâp mâu ôh gĭt năl khân ay may i nây bơh tă!’
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 Jêh ri khân ay may mbơh tay ma păng đŏng: ‘Moh nơh! Hên vay gŭ sông sa ndrel may nơh hiơ, may vay ntŭm nti hên rŏ ƀon đŏng’.
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 Păng lah ma khân ay may: ‘Hơi mpôl jan kar kue, du ngai bơh gâp hŏm! Gâp mâu ôh gĭt năl khân ay may i nây bơh tă!’, Gâp tâm ban ma tơm jay i nây.
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 Jêh ri khân ay may geh nau nhhiăng nhŭm, ndrel ma rchiăt sêk, dôl khân ay may say mpôl che khân ay may Abrahăm, Isăk, ndrel ma Yakôp, jêh ri ndrel ma bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh gŭ ta nau Kôranh Brah mât uănh nây, tih ma i khân ay may nây Kôranh Brah ntlơi lơi bơh dih ri.
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 Geh bunuyh i tă bơh ăp njônh bri, khân păng mâu ôh di phung Israel, gŭ nhêt sông sa ndrel ta ntŭk bri kađăch Kôranh Brah ri đŏng.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 Lŏng bunuyh i bơh kơi plăch bơh năp, bunuyh i bơh năp plăch bơh kơi chrao, geh bunuyh aƀă ta neh ntu dja bu gĭt khân păng geh nau khlay ngăn, yơn ma ta jât năp tay mâu ôh geh nau khlay, tih ma geh bunuyh aƀă êng jât ta neh ntu dja bu gĭt khân păng mâu ôh geh nau khlay, yơn ma ta jât năp tay nkhơng ma geh nau khlay.”
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 Ta nôk nây geh phung Pharisi aƀă hăn mâp Brah Yêsu, jêh ri lah ma Păng: “May du bơh ntŭk dja hŏm, kôranh mât uănh Hêrôt-Ŏntipas ŭch nkhât May.”
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 Brah Yêsu lah ma phung i nây: “Păng mâu ôh geh nau dơi ma Gâp, hăn khân may mbơh ma păng i bunuyh tâm ban ma so bri i nây, nar dja, nar ôi tay, Gâp hôm ntrŭt brah djơh, ndrel ma jan bah bunuyh ji, tât nar ôi klak Gâp jan kar Gâp dja tât jêh.
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 Yơn ma nar dja, nar ôi tay, ndrel ma nar ôi klak, iăt ma Gâp hăn rŏ trong, Gâp hăn tât ta ƀon kuŏng Yêrusalem, yorlah mâu di ôh ma bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah khât bơh dih ƀon i nây.
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 Hơi bunuyh ta ƀon Yêrusalem, bunuyh ta ƀon Yêrusalem, khân ay may lĕ nkhât jêh bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, sŏ lŭ ntŭp nkhât lơi i bunuyh Kôranh Brah đă hăn nti khân ay may. Yơn ma lĕ ƀaƀơ ngăn Gâp ŭch rgum khân ay may, tâm ban ma me iăr rtŭk kon ăn gŭ gum ta nâm nar păng, tih ma khân ay may mâu ŭch ôh.
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 Gâp mbơh ma khân ay may, Gâp hăn a khân ay may hôm du tơ̆ dơm, jêh ri tay khân ay may mâu hôm ôh say Gâp jât. Uănh ƀon khân ay may tay Kôranh Brah ntlơi ngăn, n'ho ma tât mong khân ay may lah ma Gâp: ‘Dăn Kôranh Brah ăn nau geh jêng ma Bunuyh dja, i Kôranh Brah de đă văch’.”
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.