Lucas 13
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NTLH
1 Ta ntŭk nây đŏng, geh bunuyh aƀă ta phung i nây mbơh ma Brah Yêsu ma nau kôranh Pilat de jan, khân păng lah: “Hơi Kôranh, geh mpôl Galilê Pilat de nkhât khân păng ta jŏng gung nhih jan brah ma Kôranh Brah, ta ntŭk nây khân păng hôm e jan brah, ndri mham khân păng hoch lai đah mham mpômpa (siŭm) i khân păng jan brah nơh.”
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Brah Yêsu ơh ma khân păng: “Ah khân ay may mân mpôl Galilê i nây geh nau tih ŏk rlau ma đah phung Galilê êng êng bơh, dâng geh ma khân păng khât djơh kơt nây?
2 Então Jesus disse:
3 Gâp mbơh ma khân ay may, mâu di ôh! Lah khân ay may mâu geh rgâl lơi nuih n'hâm djơh, khân ay may mra roh hêng tâm ban ma khât bu i nây đŏng.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Lah ndri ăn khân ay may kah gĭt nôk du mlŏm jay prêh rnha Silom ta ƀon kuŏng Yêrusalem, jay i nây nklŏn bunuyh 18 nuyh khât. Ah khân ay may mân khân păng i nây yor ma geh nau tih ŏk rlau ma bunuyh aƀă êng ta ƀon Yêrusalem bơh?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Mâu di ôh! Gâp mbơh ma khân ay may, lah khân ay may mâu geh rgâl lơi nuih n'hâm djơh, khân ay may tay roh hêng đŏng.”
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Jêh ri Brah Yêsu ngơi nau ntât dja lah: “Geh du huê bu klô tăm du tơm Rvi ta mir păng nơm. Ăp năm tât khay geh play bunuyh i tơm mir i nây gay ma pĕ play bơh tơm Rvi i nây mâu ôh say geh play.
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Jêh ri păng lah ma bunuyh mât mir nây: ‘Hơi may, tơm Rvi dja lĕ pe năm jêh gâp gay ma pĕ play, mâu ôh say play. Kăl mƀăr lơi dôh, moh jan rong huach dơm neh!’
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 Jêh ri bunuyh i mât mir nây lah: ‘Hơi kôranh, may rong păng hôm du năm jât, kŏp gâp nsơr neh, tê̆ ăch ndrôk ƀŏt.
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 Nkhêp lah năm bơh năp tay play. Lah mâu say play đŏng dâng geh ma kăl lơi păng!’”
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Geh du nar ri, jêng nar Saƀăt i nar phung Israel rlu buay jan kar, Brah Yêsu gŭ nti bu ta nhih rƀŭn phung Israel ri.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Ta ntŭk nây geh du huê bu ur brah djơh lơh păng, lĕ jŏ 18 năm hơi, chor kuyh păng đŭn, dâk sŏng mâu blao ôh.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Dôl Brah Yêsu say bu ur i nây, Păng kuăl bu ur i nây văch dăch, jêh ri lah ma păng: “Nau đŭn chor kuyh ay lĕ bah jêh.”
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 Brah Yêsu tê̆ ti kalơ săk păng ri, jêh ri bu ur i nây dâk sŏng bah ndal ta nây ro, nkre ma păng rnê ma Kôranh Brah đŏng.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Tih ma bunuyh i mât uănh nhih rƀŭn nây, say Brah Yêsu jan bah bu ta nar Saƀăt, păng ji nuih ngăn. Păng lah ma phung ƀon lan i nây: “Geh prao nar dơi jan kar, lah ndri khân ay may hăn ta nar i nây dô, lah ŭch jan bah nau ji, lơi ôh hăn ta nar Saƀăt.”
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Brah Yêsu lah ma bunuyh i mât nhih rƀŭn nây: “Hơi bunuyh jan iăt nau Kôranh Brah dơm! Ah dâng lĕ khân may ơm mâu lah droh ndrôk, seh lia, bơh ndrung n'gar leo ăn păng nhêt dak ta nar Saƀăt heh? Ndơ i nây jan kar đŏng.
15 Então o Senhor respondeu:
16 Bu ur dja kon sau Abrahăm i che phung bân đŏng. Satăng i kôranh mpôl brah djơh kât păng lĕ jŏ 18 năm ngăn, lah ndri Gâp rklaih păng ta nar Saƀăt ơm mâu di ƀah?”
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Jêh Brah Yêsu ngơi nây, đit prêng dadê ngăn lĕ bunuyh i tâm rdâng đah Păng ri nơh. Lŏng i ƀon lan ri bu geh nau răm maak ngăn ma lĕ nau dơi nau ueh Brah Yêsu jan i nây.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Jêh ri Brah Yêsu lah: “Moh ndơ dơi tâm ntât ma nau Kôranh Brah mât uănh? Lah ndri moh ndơ Gâp jan gay ma dơi tâm rđâl ma nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh nây?
18 Jesus disse:
19 Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh, jêng tâm ban ma găr si du ntil dŭt jê̆, geh du huê bu klô tăm ta mir păng nơm ri. Găr si i nây hon jêng tơm si dŭt kuŏng, jêh ri n'ho ma geh siŭm jan rsuăn ta n'ging nây đŏng.”
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Brah Yêsu lah jât: “Lah ndri moh ndơ êng jât Gâp ntât gay ma dơi tâm ban ma nau Kôranh Brah mât uănh nây?
20 Jesus continuou:
21 Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh, jêng tâm ban ma ndrui du mlŏm, du huê bu ur sŏ pot lai ndrel rnih Ba Prăng, păng tê̆ dak mpiăch ăn tâm lăp băl gay ma jan nŭmpăng, tât jŏ du mong bar mong bơh kơi nây, dâng lĕ ndơ i nây lơ ma kuŏng lơ ma kuŏng.”
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Jêh ri Brah Yêsu hăn rƀŏng jât ƀon kuŏng Yêrusalem, Păng hăn glăt rŏ ƀon kuŏng, rŏ ƀon jê̆ êng êng, n'ho ma ntŭm nti bu đŏng.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Ta du ƀon geh du huê bu klô ôp Păng: “Hơi Kôranh, bunuyh i geh nau rklaih geh đê̆ dơm ƀah?” Brah Yêsu ơh ma păng:
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 “Trong ta nau rklaih tâm ban ma mpông jay huêt, lah ndri ăn khân ay may nsrôyh lăp rŏ mpông jay huêt i nây. Gâp mbơh ma khân ay may, geh ŏk bunuyh ŭch lăp, tih ma mâu dơi ôh.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Geh du huê tơm jay, tât du nar păng dâk rđăng lơi mpông, khân ay may gŭ bơh dih mpông ri, ntơm kuăl păng: ‘Hơi kôranh! Hơi kôranh! Pơ̆ mpông ma hên ƀă ơ’. Păng i tơm jay nây ơh ma khân ay may lah: ‘Mâu ôh, gâp mâu ôh gĭt năl khân ay may i nây bơh tă!’
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 Jêh ri khân ay may mbơh tay ma păng đŏng: ‘Moh nơh! Hên vay gŭ sông sa ndrel may nơh hiơ, may vay ntŭm nti hên rŏ ƀon đŏng’.
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 Păng lah ma khân ay may: ‘Hơi mpôl jan kar kue, du ngai bơh gâp hŏm! Gâp mâu ôh gĭt năl khân ay may i nây bơh tă!’, Gâp tâm ban ma tơm jay i nây.
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 Jêh ri khân ay may geh nau nhhiăng nhŭm, ndrel ma rchiăt sêk, dôl khân ay may say mpôl che khân ay may Abrahăm, Isăk, ndrel ma Yakôp, jêh ri ndrel ma bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh gŭ ta nau Kôranh Brah mât uănh nây, tih ma i khân ay may nây Kôranh Brah ntlơi lơi bơh dih ri.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Geh bunuyh i tă bơh ăp njônh bri, khân păng mâu ôh di phung Israel, gŭ nhêt sông sa ndrel ta ntŭk bri kađăch Kôranh Brah ri đŏng.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 Lŏng bunuyh i bơh kơi plăch bơh năp, bunuyh i bơh năp plăch bơh kơi chrao, geh bunuyh aƀă ta neh ntu dja bu gĭt khân păng geh nau khlay ngăn, yơn ma ta jât năp tay mâu ôh geh nau khlay, tih ma geh bunuyh aƀă êng jât ta neh ntu dja bu gĭt khân păng mâu ôh geh nau khlay, yơn ma ta jât năp tay nkhơng ma geh nau khlay.”
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Ta nôk nây geh phung Pharisi aƀă hăn mâp Brah Yêsu, jêh ri lah ma Păng: “May du bơh ntŭk dja hŏm, kôranh mât uănh Hêrôt-Ŏntipas ŭch nkhât May.”
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Brah Yêsu lah ma phung i nây: “Păng mâu ôh geh nau dơi ma Gâp, hăn khân may mbơh ma păng i bunuyh tâm ban ma so bri i nây, nar dja, nar ôi tay, Gâp hôm ntrŭt brah djơh, ndrel ma jan bah bunuyh ji, tât nar ôi klak Gâp jan kar Gâp dja tât jêh.
32 Jesus respondeu:
33 Yơn ma nar dja, nar ôi tay, ndrel ma nar ôi klak, iăt ma Gâp hăn rŏ trong, Gâp hăn tât ta ƀon kuŏng Yêrusalem, yorlah mâu di ôh ma bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah khât bơh dih ƀon i nây.
33 E Jesus continuou:
34 Hơi bunuyh ta ƀon Yêrusalem, bunuyh ta ƀon Yêrusalem, khân ay may lĕ nkhât jêh bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, sŏ lŭ ntŭp nkhât lơi i bunuyh Kôranh Brah đă hăn nti khân ay may. Yơn ma lĕ ƀaƀơ ngăn Gâp ŭch rgum khân ay may, tâm ban ma me iăr rtŭk kon ăn gŭ gum ta nâm nar păng, tih ma khân ay may mâu ŭch ôh.
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Gâp mbơh ma khân ay may, Gâp hăn a khân ay may hôm du tơ̆ dơm, jêh ri tay khân ay may mâu hôm ôh say Gâp jât. Uănh ƀon khân ay may tay Kôranh Brah ntlơi ngăn, n'ho ma tât mong khân ay may lah ma Gâp: ‘Dăn Kôranh Brah ăn nau geh jêng ma Bunuyh dja, i Kôranh Brah de đă văch’.”
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.