João 13

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ê lor ma lăp nhêt ƀŭn n'hot, Brah Yêsu lĕ gĭt nar Păng lôh bơh neh ntu dja hăn sât ta Bơ̆ Păng nơm lĕ di mong. Brah Yêsu rŏng ma mpôl oh mon Păng nơm ta neh ntu dja, Păng hôm rŏng ma khân păng mro mrăng tât lôch.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Tât mong sông sa a măng, Satăng lĕ jan ăn Yuđas-Isakariyôt i kon Simôn geh nau mân leo bu hăn nhŭp Brah Yêsu.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 Brah Yêsu lĕ gĭt jêh, dâng lĕ ndơ Bơ̆ Păng lĕ ăn nau dơi ma Păng dadê, Păng lĕ gĭt đŏng, Păng nơh văch tă bơh Kôranh Brah, jêh ri plơ̆ sât tay ta Kôranh Brah đŏng.
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 Kơt ndri dâng Păng dâk bơh ntŭk sông, drih ao kuŏng Păng nơm, sŏ bok kât ta bŭt.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 Păng sŏ dak nkhŭt ta ngan grưng, jêh ri Păng rao jŏng mpôl oh mon Păng du huê du huê, Păng sŏ bok kât ta bŭt, sơm jut jŏng khân păng đŏng.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 Tât ta Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng nây, păng ôp Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, ah May ŭch sơm rao jŏng gâp bơh?”
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Brah Yêsu ơh ma păng: “Aƀaơ dja may ê hŏ vât ôh ndơ Gâp jan dja. Nar jât năp tay may vât ro.”
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 Pêtrôs lah ma Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, lơi ôh May sơm rao jŏng gâp!” Brah Yêsu ơh: “Lah Gâp mâu rao jŏng may, may mâu ôh jêng oh mon Gâp.”
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng lah: “Ơ Kôranh, lah ndri May lơi ôh dơn rao jŏng dơm, dăn May rao lĕ ma ti ma bôk gâp đŏng.”
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 Brah Yêsu lah: “Bunuyh lĕ jêh ŭm, rao jŏng găp hơyh, yorlah săk jăn păng lĕ kloh. Mpôl khân may lĕ kloh, yơn ma mâu geh ôh geh dâng lĕ khân may.”
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 Brah Yêsu ngơi kơt nây, yorlah Păng lĕ gĭt bu moh ŭch leo bu hăn nhŭp Păng. Kơt ndri dâng Păng lah: “Dâng lĕ khân may mâu geh ôh kloh dadê.”
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 Jêh phiao Brah Yêsu rao jŏng mpôl oh mon Păng, Păng nsoh bok ao Păng nơm, gŭ tay ta ntŭk sông sa, jêh ri ôp khân păng: “Khân may vât đŏng, ndơ Gâp sơm jan ăn ma khân may nây nơh?
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 Khân may kuăl Gâp ‘Nơm Nti’, kuăl Gâp ‘Kôranh’. Di ngăn nau khân may kuăl nây, yorlah Gâp Nơm Nti, Gâp Kôranh ngăn.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 Lah Gâp dja lĕ Nơm Nti khân may, lĕ Kôranh khân may, jêh ri nkhơng ma sơm rao rlơ̆ jŏng khân may, lah ndri ăn khân may sơm rao jŏng ndrăng khân may nơm đŏng.
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Dja Gâp jan leo trong ăn ma khân may, lah ndri ăn khân may jan kơt Gâp lĕ jan ma khân may nây.
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, bunuyh sơm kơl jan kar mâu ôh kuŏng rlau ma kôranh păng, bunuyh ntơyh nau mâu đŏng kuŏng rlau ma nơm đă păng hăn.”
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 “Lah khân may gĭt vât nau i nây, jêh ri jan tâng kơt, Kôranh Brah ăn nau geh jêng ueh ngăn ma khân may.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 Gâp ngơi kơt nđay, mâu ôh ngơi ăn ma dâng lĕ khân may, yorlah Gâp lĕ gĭt bu moh Gâp kơih. Yơn ma iăt ma geh tâm di ma Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ nchih lah: ‘Du huê bunuyh gŭ sông sa ndrel Gâp, tih ma păng jan djơh ma Gâp’.
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 Gâp mbơh nau i nây ma khân may ê lor ma tât, gay ma nôk tât nau i nây tay, khân may iăt ro Gâp Brah Krist i Nơm Rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl ngăn.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may: Bu moh rom du huê bunuyh Gâp đă hăn, jêng păng rom Gâp đŏng, jêh ri bu moh rom Gâp, jêng păng rom i Nơm tơm njuăl Gâp đŏng.”
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 Jêh Brah Yêsu ngơi nau nây, ta nuih n'hâm Păng ri geh nau rvê rŭng răng ngăn, jêh ri Păng lah: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, geh du huê ta mpôl khân may ta oi tay leo bu hăn nhŭp Gâp.”
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 Mpôl oh mon tâm uănh măt ndrăng khân păng nơm, yorlah khân păng mâu gĭt ôh bu moh Brah Yêsu ŭch lah i nây.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Ta nây geh du huê oh mon i Brah Yêsu de rŏng, păng gŭ dăch kêng Brah Yêsu.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng nchŏng ma ti ăn oh mon i nây gĭt vât, gay ma đă păng ôp Brah Yêsu bu moh bunuyh Păng ŭch lah i nây.
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Jêh ri oh mon i nây n'gâl măt jât Brah Yêsu nây, ôp Păng: “Ơ Kôranh, bu moh i ri mêh?”
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 Brah Yêsu ơh: “Bu moh Gâp ndơ̆ nŭmpăng Gâp yŭk dja, păng i nây ro.” Jêh ri Brah Yêsu yŭk nŭmpăng ta ngan ndơ̆ ăn Yuđas-Isakariyôt i kon Simôn.
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Jêh Yuđas-Isakariyôt sŏ nŭmpăng i nây, Satăng lăp gŭ ta săk păng ro. Jêh ri Brah Yêsu lah ma păng: “Moh ndơ i may ŭch jan, ăn may jan gơnh hŏm.”
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Dâng lĕ mpôl gŭ sông sa ta nsưng nây, mâu geh ôh du huê bunuyh gĭt moh geh nau khlay nau Brah Yêsu lah i nây.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Bunuyh aƀă nđôn lah Brah Yêsu ŭch đă Yuđas-Isakariyôt hăn rvăt ndơ ma dŏng nar nhêt ƀŭn, mâu lah ŭch đă păng hăn pă ndơ ăn ma phung o ach, ach ma Yuđas-Isakariyôt jêng bunuyh ndjôt dŭng prăk mpôl khân păng nây.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Jêh Yuđas-Isakariyôt dơn nŭmpăng i nây, jêh ri păng hăn ro, nôk nây bri lĕ ngo.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Ndŭt Yuđas-Isakariyôt hăn, Brah Yêsu lah: “Aƀaơ dja lĕ tât di mong Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah lăp ta nau chrêk lơp Gâp nơm, jêh ri Kôranh Brah geh nau chrêk lơp yor ma Gâp đŏng.
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 Jêh ri lah Kôranh Brah geh nau chrêk lơp yor ma Gâp, hôm du ƀlât jât Păng ŭch ăn nau chrêk lơp ma Gâp.
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 Ơ mpôl kon Gâp, Gâp hôm gŭ ndrel khân may du ƀlât dơm, jêh ri tay khân may tâng joi Gâp. Aƀaơ dja Gâp ŭch mbơh ma khân may kơt Gâp lĕ mbơh ma mpôl kôranh phung Israel nơh đŏng: ‘Ntŭk Gâp hăn, khân may mâu ôh dơi hăn’.
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 Gâp ăn du nau đă mhe ma khân may: Đă khân may tâm rŏng ndrăng khân may nơm. Tâm ban ma Gâp lĕ rŏng ma khân may, ăn khân may tâm rŏng ndrăng khân may nơm.
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Yor ma khân may tâm rŏng ndrăng khân may nơm, dâng lĕ bunuyh bu gĭt lah khân may oh mon Gâp ngăn.”
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng ôp Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, ah ntŭk hăn May ri?” Brah Yêsu ơh: “Ntŭk Gâp hăn i nây, aƀaơ dja may mâu ôh dơi hăn. Nar jât năp tay may mra hăn tâng Gâp ta nây.”
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 Pêtrôs ôp tay Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, moh kô̆ gâp mâu dơi tâng May aƀaơ dja? Gâp ŭch ƀŏng săk gâp nơm khât ma May.”
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Brah Yêsu lah ma păng: “May ŭch ƀŏng săk may nơm khât ma Gâp ngăn ƀah? Yơn ma Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma may, ta măng dja iăr ê hŏ ôh ndrau, may lĕ rlăch pe tơ̆ lah mâu gĭt năl Gâp.”
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.