João 13
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NTLH
1 Ê lor ma lăp nhêt ƀŭn n'hot, Brah Yêsu lĕ gĭt nar Păng lôh bơh neh ntu dja hăn sât ta Bơ̆ Păng nơm lĕ di mong. Brah Yêsu rŏng ma mpôl oh mon Păng nơm ta neh ntu dja, Păng hôm rŏng ma khân păng mro mrăng tât lôch.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Tât mong sông sa a măng, Satăng lĕ jan ăn Yuđas-Isakariyôt i kon Simôn geh nau mân leo bu hăn nhŭp Brah Yêsu.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Brah Yêsu lĕ gĭt jêh, dâng lĕ ndơ Bơ̆ Păng lĕ ăn nau dơi ma Păng dadê, Păng lĕ gĭt đŏng, Păng nơh văch tă bơh Kôranh Brah, jêh ri plơ̆ sât tay ta Kôranh Brah đŏng.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Kơt ndri dâng Păng dâk bơh ntŭk sông, drih ao kuŏng Păng nơm, sŏ bok kât ta bŭt.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Păng sŏ dak nkhŭt ta ngan grưng, jêh ri Păng rao jŏng mpôl oh mon Păng du huê du huê, Păng sŏ bok kât ta bŭt, sơm jut jŏng khân păng đŏng.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Tât ta Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng nây, păng ôp Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, ah May ŭch sơm rao jŏng gâp bơh?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Brah Yêsu ơh ma păng: “Aƀaơ dja may ê hŏ vât ôh ndơ Gâp jan dja. Nar jât năp tay may vât ro.”
7 Jesus respondeu:
8 Pêtrôs lah ma Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, lơi ôh May sơm rao jŏng gâp!” Brah Yêsu ơh: “Lah Gâp mâu rao jŏng may, may mâu ôh jêng oh mon Gâp.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng lah: “Ơ Kôranh, lah ndri May lơi ôh dơn rao jŏng dơm, dăn May rao lĕ ma ti ma bôk gâp đŏng.”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Brah Yêsu lah: “Bunuyh lĕ jêh ŭm, rao jŏng găp hơyh, yorlah săk jăn păng lĕ kloh. Mpôl khân may lĕ kloh, yơn ma mâu geh ôh geh dâng lĕ khân may.”
10 Aí Jesus disse:
11 Brah Yêsu ngơi kơt nây, yorlah Păng lĕ gĭt bu moh ŭch leo bu hăn nhŭp Păng. Kơt ndri dâng Păng lah: “Dâng lĕ khân may mâu geh ôh kloh dadê.”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Jêh phiao Brah Yêsu rao jŏng mpôl oh mon Păng, Păng nsoh bok ao Păng nơm, gŭ tay ta ntŭk sông sa, jêh ri ôp khân păng: “Khân may vât đŏng, ndơ Gâp sơm jan ăn ma khân may nây nơh?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Khân may kuăl Gâp ‘Nơm Nti’, kuăl Gâp ‘Kôranh’. Di ngăn nau khân may kuăl nây, yorlah Gâp Nơm Nti, Gâp Kôranh ngăn.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Lah Gâp dja lĕ Nơm Nti khân may, lĕ Kôranh khân may, jêh ri nkhơng ma sơm rao rlơ̆ jŏng khân may, lah ndri ăn khân may sơm rao jŏng ndrăng khân may nơm đŏng.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Dja Gâp jan leo trong ăn ma khân may, lah ndri ăn khân may jan kơt Gâp lĕ jan ma khân may nây.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, bunuyh sơm kơl jan kar mâu ôh kuŏng rlau ma kôranh păng, bunuyh ntơyh nau mâu đŏng kuŏng rlau ma nơm đă păng hăn.”
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 “Lah khân may gĭt vât nau i nây, jêh ri jan tâng kơt, Kôranh Brah ăn nau geh jêng ueh ngăn ma khân may.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 Gâp ngơi kơt nđay, mâu ôh ngơi ăn ma dâng lĕ khân may, yorlah Gâp lĕ gĭt bu moh Gâp kơih. Yơn ma iăt ma geh tâm di ma Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ nchih lah: ‘Du huê bunuyh gŭ sông sa ndrel Gâp, tih ma păng jan djơh ma Gâp’.
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Gâp mbơh nau i nây ma khân may ê lor ma tât, gay ma nôk tât nau i nây tay, khân may iăt ro Gâp Brah Krist i Nơm Rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl ngăn.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may: Bu moh rom du huê bunuyh Gâp đă hăn, jêng păng rom Gâp đŏng, jêh ri bu moh rom Gâp, jêng păng rom i Nơm tơm njuăl Gâp đŏng.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Jêh Brah Yêsu ngơi nau nây, ta nuih n'hâm Păng ri geh nau rvê rŭng răng ngăn, jêh ri Păng lah: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, geh du huê ta mpôl khân may ta oi tay leo bu hăn nhŭp Gâp.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Mpôl oh mon tâm uănh măt ndrăng khân păng nơm, yorlah khân păng mâu gĭt ôh bu moh Brah Yêsu ŭch lah i nây.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Ta nây geh du huê oh mon i Brah Yêsu de rŏng, păng gŭ dăch kêng Brah Yêsu.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng nchŏng ma ti ăn oh mon i nây gĭt vât, gay ma đă păng ôp Brah Yêsu bu moh bunuyh Păng ŭch lah i nây.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Jêh ri oh mon i nây n'gâl măt jât Brah Yêsu nây, ôp Păng: “Ơ Kôranh, bu moh i ri mêh?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Brah Yêsu ơh: “Bu moh Gâp ndơ̆ nŭmpăng Gâp yŭk dja, păng i nây ro.” Jêh ri Brah Yêsu yŭk nŭmpăng ta ngan ndơ̆ ăn Yuđas-Isakariyôt i kon Simôn.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Jêh Yuđas-Isakariyôt sŏ nŭmpăng i nây, Satăng lăp gŭ ta săk păng ro. Jêh ri Brah Yêsu lah ma păng: “Moh ndơ i may ŭch jan, ăn may jan gơnh hŏm.”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Dâng lĕ mpôl gŭ sông sa ta nsưng nây, mâu geh ôh du huê bunuyh gĭt moh geh nau khlay nau Brah Yêsu lah i nây.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Bunuyh aƀă nđôn lah Brah Yêsu ŭch đă Yuđas-Isakariyôt hăn rvăt ndơ ma dŏng nar nhêt ƀŭn, mâu lah ŭch đă păng hăn pă ndơ ăn ma phung o ach, ach ma Yuđas-Isakariyôt jêng bunuyh ndjôt dŭng prăk mpôl khân păng nây.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Jêh Yuđas-Isakariyôt dơn nŭmpăng i nây, jêh ri păng hăn ro, nôk nây bri lĕ ngo.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Ndŭt Yuđas-Isakariyôt hăn, Brah Yêsu lah: “Aƀaơ dja lĕ tât di mong Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah lăp ta nau chrêk lơp Gâp nơm, jêh ri Kôranh Brah geh nau chrêk lơp yor ma Gâp đŏng.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Jêh ri lah Kôranh Brah geh nau chrêk lơp yor ma Gâp, hôm du ƀlât jât Păng ŭch ăn nau chrêk lơp ma Gâp.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Ơ mpôl kon Gâp, Gâp hôm gŭ ndrel khân may du ƀlât dơm, jêh ri tay khân may tâng joi Gâp. Aƀaơ dja Gâp ŭch mbơh ma khân may kơt Gâp lĕ mbơh ma mpôl kôranh phung Israel nơh đŏng: ‘Ntŭk Gâp hăn, khân may mâu ôh dơi hăn’.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Gâp ăn du nau đă mhe ma khân may: Đă khân may tâm rŏng ndrăng khân may nơm. Tâm ban ma Gâp lĕ rŏng ma khân may, ăn khân may tâm rŏng ndrăng khân may nơm.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Yor ma khân may tâm rŏng ndrăng khân may nơm, dâng lĕ bunuyh bu gĭt lah khân may oh mon Gâp ngăn.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng ôp Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, ah ntŭk hăn May ri?” Brah Yêsu ơh: “Ntŭk Gâp hăn i nây, aƀaơ dja may mâu ôh dơi hăn. Nar jât năp tay may mra hăn tâng Gâp ta nây.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Pêtrôs ôp tay Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, moh kô̆ gâp mâu dơi tâng May aƀaơ dja? Gâp ŭch ƀŏng săk gâp nơm khât ma May.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Brah Yêsu lah ma păng: “May ŭch ƀŏng săk may nơm khât ma Gâp ngăn ƀah? Yơn ma Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma may, ta măng dja iăr ê hŏ ôh ndrau, may lĕ rlăch pe tơ̆ lah mâu gĭt năl Gâp.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.