João 13

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ê lor ma lăp nhêt ƀŭn n'hot, Brah Yêsu lĕ gĭt nar Păng lôh bơh neh ntu dja hăn sât ta Bơ̆ Păng nơm lĕ di mong. Brah Yêsu rŏng ma mpôl oh mon Păng nơm ta neh ntu dja, Păng hôm rŏng ma khân păng mro mrăng tât lôch.
1 Ora, antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até ao fim.
2 Tât mong sông sa a măng, Satăng lĕ jan ăn Yuđas-Isakariyôt i kon Simôn geh nau mân leo bu hăn nhŭp Brah Yêsu.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que traísse a Jesus,
3 Brah Yêsu lĕ gĭt jêh, dâng lĕ ndơ Bơ̆ Păng lĕ ăn nau dơi ma Păng dadê, Păng lĕ gĭt đŏng, Păng nơh văch tă bơh Kôranh Brah, jêh ri plơ̆ sât tay ta Kôranh Brah đŏng.
3 sabendo este que o Pai tudo confiara às suas mãos, e que ele viera de Deus, e voltava para Deus,
4 Kơt ndri dâng Păng dâk bơh ntŭk sông, drih ao kuŏng Păng nơm, sŏ bok kât ta bŭt.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, tomando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Păng sŏ dak nkhŭt ta ngan grưng, jêh ri Păng rao jŏng mpôl oh mon Păng du huê du huê, Păng sŏ bok kât ta bŭt, sơm jut jŏng khân păng đŏng.
5 Depois, deitou água na bacia e passou a lavar os pés aos discípulos e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Tât ta Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng nây, păng ôp Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, ah May ŭch sơm rao jŏng gâp bơh?”
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, e este lhe disse: Senhor, tu me lavas os pés a mim?
7 Brah Yêsu ơh ma păng: “Aƀaơ dja may ê hŏ vât ôh ndơ Gâp jan dja. Nar jât năp tay may vât ro.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço não o sabes agora; compreendê-lo-ás depois.
8 Pêtrôs lah ma Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, lơi ôh May sơm rao jŏng gâp!” Brah Yêsu ơh: “Lah Gâp mâu rao jŏng may, may mâu ôh jêng oh mon Gâp.”
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng lah: “Ơ Kôranh, lah ndri May lơi ôh dơn rao jŏng dơm, dăn May rao lĕ ma ti ma bôk gâp đŏng.”
9 Então, Pedro lhe pediu: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Brah Yêsu lah: “Bunuyh lĕ jêh ŭm, rao jŏng găp hơyh, yorlah săk jăn păng lĕ kloh. Mpôl khân may lĕ kloh, yơn ma mâu geh ôh geh dâng lĕ khân may.”
10 Declarou-lhe Jesus: Quem já se banhou não necessita de lavar senão os pés; quanto ao mais, está todo limpo. Ora, vós estais limpos, mas não todos.
11 Brah Yêsu ngơi kơt nây, yorlah Păng lĕ gĭt bu moh ŭch leo bu hăn nhŭp Păng. Kơt ndri dâng Păng lah: “Dâng lĕ khân may mâu geh ôh kloh dadê.”
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: Nem todos estais limpos.
12 Jêh phiao Brah Yêsu rao jŏng mpôl oh mon Păng, Păng nsoh bok ao Păng nơm, gŭ tay ta ntŭk sông sa, jêh ri ôp khân păng: “Khân may vât đŏng, ndơ Gâp sơm jan ăn ma khân may nây nơh?
12 Depois de lhes ter lavado os pés, tomou as vestes e, voltando à mesa, perguntou-lhes: Compreendeis o que vos fiz?
13 Khân may kuăl Gâp ‘Nơm Nti’, kuăl Gâp ‘Kôranh’. Di ngăn nau khân may kuăl nây, yorlah Gâp Nơm Nti, Gâp Kôranh ngăn.
13 Vós me chamais o Mestre e o Senhor e dizeis bem; porque eu o sou.
14 Lah Gâp dja lĕ Nơm Nti khân may, lĕ Kôranh khân may, jêh ri nkhơng ma sơm rao rlơ̆ jŏng khân may, lah ndri ăn khân may sơm rao jŏng ndrăng khân may nơm đŏng.
14 Ora, se eu, sendo o Senhor e o Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns dos outros.
15 Dja Gâp jan leo trong ăn ma khân may, lah ndri ăn khân may jan kơt Gâp lĕ jan ma khân may nây.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, bunuyh sơm kơl jan kar mâu ôh kuŏng rlau ma kôranh păng, bunuyh ntơyh nau mâu đŏng kuŏng rlau ma nơm đă păng hăn.”
16 Em verdade, em verdade vos digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado, maior do que aquele que o enviou.
17 “Lah khân may gĭt vât nau i nây, jêh ri jan tâng kơt, Kôranh Brah ăn nau geh jêng ueh ngăn ma khân may.
17 Ora, se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 Gâp ngơi kơt nđay, mâu ôh ngơi ăn ma dâng lĕ khân may, yorlah Gâp lĕ gĭt bu moh Gâp kơih. Yơn ma iăt ma geh tâm di ma Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ nchih lah: ‘Du huê bunuyh gŭ sông sa ndrel Gâp, tih ma păng jan djơh ma Gâp’.
18 Não falo a respeito de todos vós, pois eu conheço aqueles que escolhi; é, antes, para que se cumpra a Escritura:
19 Gâp mbơh nau i nây ma khân may ê lor ma tât, gay ma nôk tât nau i nây tay, khân may iăt ro Gâp Brah Krist i Nơm Rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl ngăn.
19 Desde já vos digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais que
20 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may: Bu moh rom du huê bunuyh Gâp đă hăn, jêng păng rom Gâp đŏng, jêh ri bu moh rom Gâp, jêng păng rom i Nơm tơm njuăl Gâp đŏng.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Jêh Brah Yêsu ngơi nau nây, ta nuih n'hâm Păng ri geh nau rvê rŭng răng ngăn, jêh ri Păng lah: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, geh du huê ta mpôl khân may ta oi tay leo bu hăn nhŭp Gâp.”
21 Ditas estas coisas, angustiou-se Jesus em espírito e afirmou: Em verdade, em verdade vos digo que um dentre vós me trairá.
22 Mpôl oh mon tâm uănh măt ndrăng khân păng nơm, yorlah khân păng mâu gĭt ôh bu moh Brah Yêsu ŭch lah i nây.
22 Então, os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Ta nây geh du huê oh mon i Brah Yêsu de rŏng, păng gŭ dăch kêng Brah Yêsu.
23 Ora, ali estava conchegado a Jesus um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava;
24 Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng nchŏng ma ti ăn oh mon i nây gĭt vât, gay ma đă păng ôp Brah Yêsu bu moh bunuyh Păng ŭch lah i nây.
24 a esse fez Simão Pedro sinal, dizendo-lhe: Pergunta a quem ele se refere.
25 Jêh ri oh mon i nây n'gâl măt jât Brah Yêsu nây, ôp Păng: “Ơ Kôranh, bu moh i ri mêh?”
25 Então, aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Brah Yêsu ơh: “Bu moh Gâp ndơ̆ nŭmpăng Gâp yŭk dja, păng i nây ro.” Jêh ri Brah Yêsu yŭk nŭmpăng ta ngan ndơ̆ ăn Yuđas-Isakariyôt i kon Simôn.
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tomou, pois, um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Jêh Yuđas-Isakariyôt sŏ nŭmpăng i nây, Satăng lăp gŭ ta săk păng ro. Jêh ri Brah Yêsu lah ma păng: “Moh ndơ i may ŭch jan, ăn may jan gơnh hŏm.”
27 E, após o bocado, imediatamente, entrou nele Satanás. Então, disse Jesus: O que pretendes fazer, faze-o depressa.
28 Dâng lĕ mpôl gŭ sông sa ta nsưng nây, mâu geh ôh du huê bunuyh gĭt moh geh nau khlay nau Brah Yêsu lah i nây.
28 Nenhum, porém, dos que estavam à mesa percebeu a que fim lhe dissera isto.
29 Bunuyh aƀă nđôn lah Brah Yêsu ŭch đă Yuđas-Isakariyôt hăn rvăt ndơ ma dŏng nar nhêt ƀŭn, mâu lah ŭch đă păng hăn pă ndơ ăn ma phung o ach, ach ma Yuđas-Isakariyôt jêng bunuyh ndjôt dŭng prăk mpôl khân păng nây.
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa, pensaram alguns que Jesus lhe dissera: Compra o que precisamos para a festa ou lhe ordenara que desse alguma coisa aos pobres.
30 Jêh Yuđas-Isakariyôt dơn nŭmpăng i nây, jêh ri păng hăn ro, nôk nây bri lĕ ngo.
30 Ele, tendo recebido o bocado, saiu logo. E era noite.
31 Ndŭt Yuđas-Isakariyôt hăn, Brah Yêsu lah: “Aƀaơ dja lĕ tât di mong Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah lăp ta nau chrêk lơp Gâp nơm, jêh ri Kôranh Brah geh nau chrêk lơp yor ma Gâp đŏng.
31 Quando ele saiu, disse Jesus: Agora, foi glorificado o Filho do Homem, e Deus foi glorificado nele;
32 Jêh ri lah Kôranh Brah geh nau chrêk lơp yor ma Gâp, hôm du ƀlât jât Păng ŭch ăn nau chrêk lơp ma Gâp.
32 se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e glorificá-lo-á imediatamente.
33 Ơ mpôl kon Gâp, Gâp hôm gŭ ndrel khân may du ƀlât dơm, jêh ri tay khân may tâng joi Gâp. Aƀaơ dja Gâp ŭch mbơh ma khân may kơt Gâp lĕ mbơh ma mpôl kôranh phung Israel nơh đŏng: ‘Ntŭk Gâp hăn, khân may mâu ôh dơi hăn’.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco; buscar-me-eis, e o que eu disse aos judeus também agora vos digo a vós outros: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 Gâp ăn du nau đă mhe ma khân may: Đă khân may tâm rŏng ndrăng khân may nơm. Tâm ban ma Gâp lĕ rŏng ma khân may, ăn khân may tâm rŏng ndrăng khân may nơm.
34 Novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei, que também vos ameis uns aos outros.
35 Yor ma khân may tâm rŏng ndrăng khân may nơm, dâng lĕ bunuyh bu gĭt lah khân may oh mon Gâp ngăn.”
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos: se tiverdes amor uns aos outros.
36 Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng ôp Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, ah ntŭk hăn May ri?” Brah Yêsu ơh: “Ntŭk Gâp hăn i nây, aƀaơ dja may mâu ôh dơi hăn. Nar jât năp tay may mra hăn tâng Gâp ta nây.”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus: Para onde vou, não me podes seguir agora; mais tarde, porém, me seguirás.
37 Pêtrôs ôp tay Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, moh kô̆ gâp mâu dơi tâng May aƀaơ dja? Gâp ŭch ƀŏng săk gâp nơm khât ma May.”
37 Replicou Pedro: Senhor, por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a própria vida.
38 Brah Yêsu lah ma păng: “May ŭch ƀŏng săk may nơm khât ma Gâp ngăn ƀah? Yơn ma Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma may, ta măng dja iăr ê hŏ ôh ndrau, may lĕ rlăch pe tơ̆ lah mâu gĭt năl Gâp.”
38 Respondeu Jesus: Darás a vida por mim? Em verdade, em verdade te digo que jamais cantará o galo antes que me negues três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.