João 13
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs BKJ
1 Ê lor ma lăp nhêt ƀŭn n'hot, Brah Yêsu lĕ gĭt nar Păng lôh bơh neh ntu dja hăn sât ta Bơ̆ Păng nơm lĕ di mong. Brah Yêsu rŏng ma mpôl oh mon Păng nơm ta neh ntu dja, Păng hôm rŏng ma khân păng mro mrăng tât lôch.
1 Ora, antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de partir deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus próprios que estavam no mundo, ele amou-os até o fim.
2 Tât mong sông sa a măng, Satăng lĕ jan ăn Yuđas-Isakariyôt i kon Simôn geh nau mân leo bu hăn nhŭp Brah Yêsu.
2 E, terminada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 Brah Yêsu lĕ gĭt jêh, dâng lĕ ndơ Bơ̆ Păng lĕ ăn nau dơi ma Păng dadê, Păng lĕ gĭt đŏng, Păng nơh văch tă bơh Kôranh Brah, jêh ri plơ̆ sât tay ta Kôranh Brah đŏng.
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara todas as coisas em suas mãos, e que havia saído de Deus, e que ia para Deus,
4 Kơt ndri dâng Păng dâk bơh ntŭk sông, drih ao kuŏng Păng nơm, sŏ bok kât ta bŭt.
4 levantou-se da ceia, colocou de lado as suas vestes e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Păng sŏ dak nkhŭt ta ngan grưng, jêh ri Păng rao jŏng mpôl oh mon Păng du huê du huê, Păng sŏ bok kât ta bŭt, sơm jut jŏng khân păng đŏng.
5 Depois, ele pôs água em uma bacia, e começou a lavar os pés dos discípulos, e a limpá-los com a toalha com a qual se cingia.
6 Tât ta Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng nây, păng ôp Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, ah May ŭch sơm rao jŏng gâp bơh?”
6 Aproximou-se, então, de Simão Pedro; e Pedro lhe disse: Senhor, tu lavarás os meus pés?
7 Brah Yêsu ơh ma păng: “Aƀaơ dja may ê hŏ vât ôh ndơ Gâp jan dja. Nar jât năp tay may vât ro.”
7 Respondeu Jesus e disse-lhe: O que eu faço, tu não o sabes agora, mas depois tu saberás.
8 Pêtrôs lah ma Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, lơi ôh May sơm rao jŏng gâp!” Brah Yêsu ơh: “Lah Gâp mâu rao jŏng may, may mâu ôh jêng oh mon Gâp.”
8 Disse-lhe Pedro: Tu nunca lavarás os meus pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu não lavá-los, tu não tens parte comigo.
9 Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng lah: “Ơ Kôranh, lah ndri May lơi ôh dơn rao jŏng dơm, dăn May rao lĕ ma ti ma bôk gâp đŏng.”
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também minhas mãos e a minha cabeça.
10 Brah Yêsu lah: “Bunuyh lĕ jêh ŭm, rao jŏng găp hơyh, yorlah săk jăn păng lĕ kloh. Mpôl khân may lĕ kloh, yơn ma mâu geh ôh geh dâng lĕ khân may.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que se lavou não necessita de lavar senão seus pés, porque no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Brah Yêsu ngơi kơt nây, yorlah Păng lĕ gĭt bu moh ŭch leo bu hăn nhŭp Păng. Kơt ndri dâng Păng lah: “Dâng lĕ khân may mâu geh ôh kloh dadê.”
11 Porque ele sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais limpos.
12 Jêh phiao Brah Yêsu rao jŏng mpôl oh mon Păng, Păng nsoh bok ao Păng nơm, gŭ tay ta ntŭk sông sa, jêh ri ôp khân păng: “Khân may vât đŏng, ndơ Gâp sơm jan ăn ma khân may nây nơh?
12 Assim, após ter lavado os seus pés, tomou as suas vestes, e se assentando outra vez, ele disse-lhes: Entendeis o que eu vos tenho feito?
13 Khân may kuăl Gâp ‘Nơm Nti’, kuăl Gâp ‘Kôranh’. Di ngăn nau khân may kuăl nây, yorlah Gâp Nơm Nti, Gâp Kôranh ngăn.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Lah Gâp dja lĕ Nơm Nti khân may, lĕ Kôranh khân may, jêh ri nkhơng ma sơm rao rlơ̆ jŏng khân may, lah ndri ăn khân may sơm rao jŏng ndrăng khân may nơm đŏng.
14 Se, então, seu Senhor e Mestre vos lavou os pés, vós deveis também lavar os pés uns dos outros.
15 Dja Gâp jan leo trong ăn ma khân may, lah ndri ăn khân may jan kơt Gâp lĕ jan ma khân may nây.
15 Porque eu vos dei um exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, bunuyh sơm kơl jan kar mâu ôh kuŏng rlau ma kôranh păng, bunuyh ntơyh nau mâu đŏng kuŏng rlau ma nơm đă păng hăn.”
16 Na verdade, na verdade eu vos digo: O servo não é maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 “Lah khân may gĭt vât nau i nây, jêh ri jan tâng kơt, Kôranh Brah ăn nau geh jêng ueh ngăn ma khân may.
17 Se sabeis essas coisas, felizes são os que as praticam.
18 Gâp ngơi kơt nđay, mâu ôh ngơi ăn ma dâng lĕ khân may, yorlah Gâp lĕ gĭt bu moh Gâp kơih. Yơn ma iăt ma geh tâm di ma Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ nchih lah: ‘Du huê bunuyh gŭ sông sa ndrel Gâp, tih ma păng jan djơh ma Gâp’.
18 Eu não falo de todos vós, eu conheço aqueles que escolhi; mas para que possa se cumprir a escritura: O que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Gâp mbơh nau i nây ma khân may ê lor ma tât, gay ma nôk tât nau i nây tay, khân may iăt ro Gâp Brah Krist i Nơm Rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl ngăn.
19 Agora eu vos digo antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais que Eu Sou Ele.
20 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may: Bu moh rom du huê bunuyh Gâp đă hăn, jêng păng rom Gâp đŏng, jêh ri bu moh rom Gâp, jêng păng rom i Nơm tơm njuăl Gâp đŏng.”
20 Na verdade, na verdade eu vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim recebe; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Jêh Brah Yêsu ngơi nau nây, ta nuih n'hâm Păng ri geh nau rvê rŭng răng ngăn, jêh ri Păng lah: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, geh du huê ta mpôl khân may ta oi tay leo bu hăn nhŭp Gâp.”
21 Tendo Jesus dito isso, turbou-se em espírito, e testificou, dizendo: Na verdade, na verdade eu vos digo que um de vós há de me trair.
22 Mpôl oh mon tâm uănh măt ndrăng khân păng nơm, yorlah khân păng mâu gĭt ôh bu moh Brah Yêsu ŭch lah i nây.
22 Então, os discípulos olhavam uns para os outros, duvidosos sobre de quem ele falava.
23 Ta nây geh du huê oh mon i Brah Yêsu de rŏng, păng gŭ dăch kêng Brah Yêsu.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng nchŏng ma ti ăn oh mon i nây gĭt vât, gay ma đă păng ôp Brah Yêsu bu moh bunuyh Păng ŭch lah i nây.
24 Simão Pedro, portanto, acenou para ele, para perguntar quem era aquele de quem ele falava.
25 Jêh ri oh mon i nây n'gâl măt jât Brah Yêsu nây, ôp Păng: “Ơ Kôranh, bu moh i ri mêh?”
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é este?
26 Brah Yêsu ơh: “Bu moh Gâp ndơ̆ nŭmpăng Gâp yŭk dja, păng i nây ro.” Jêh ri Brah Yêsu yŭk nŭmpăng ta ngan ndơ̆ ăn Yuđas-Isakariyôt i kon Simôn.
26 Jesus respondeu: Ele é, aquele a quem eu der o bocado que eu mergulhei. E quando ele mergulhou o bocado, deu-o a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Jêh Yuđas-Isakariyôt sŏ nŭmpăng i nây, Satăng lăp gŭ ta săk păng ro. Jêh ri Brah Yêsu lah ma păng: “Moh ndơ i may ŭch jan, ăn may jan gơnh hŏm.”
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Então, disse Jesus: O que tu fazes, faze-o depressa.
28 Dâng lĕ mpôl gŭ sông sa ta nsưng nây, mâu geh ôh du huê bunuyh gĭt moh geh nau khlay nau Brah Yêsu lah i nây.
28 Ora, nenhum homem na mesa sabia para que intenção lhe falara isso.
29 Bunuyh aƀă nđôn lah Brah Yêsu ŭch đă Yuđas-Isakariyôt hăn rvăt ndơ ma dŏng nar nhêt ƀŭn, mâu lah ŭch đă păng hăn pă ndơ ăn ma phung o ach, ach ma Yuđas-Isakariyôt jêng bunuyh ndjôt dŭng prăk mpôl khân păng nây.
29 Porque alguns deles pensavam que, como Judas tinha a bolsa, Jesus lhe tinha dito: Compra as coisas que nos são necessárias para a festa, ou que desse algo aos pobres.
30 Jêh Yuđas-Isakariyôt dơn nŭmpăng i nây, jêh ri păng hăn ro, nôk nây bri lĕ ngo.
30 Ele então tendo recebido o bocado, saiu imediatamente; e era noite.
31 Ndŭt Yuđas-Isakariyôt hăn, Brah Yêsu lah: “Aƀaơ dja lĕ tât di mong Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah lăp ta nau chrêk lơp Gâp nơm, jêh ri Kôranh Brah geh nau chrêk lơp yor ma Gâp đŏng.
31 Portanto, tendo ele saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele.
32 Jêh ri lah Kôranh Brah geh nau chrêk lơp yor ma Gâp, hôm du ƀlât jât Păng ŭch ăn nau chrêk lơp ma Gâp.
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e imediatamente o glorificará nele.
33 Ơ mpôl kon Gâp, Gâp hôm gŭ ndrel khân may du ƀlât dơm, jêh ri tay khân may tâng joi Gâp. Aƀaơ dja Gâp ŭch mbơh ma khân may kơt Gâp lĕ mbơh ma mpôl kôranh phung Israel nơh đŏng: ‘Ntŭk Gâp hăn, khân may mâu ôh dơi hăn’.
33 Filhinhos, ainda por um pouco eu estou convosco. Vós me buscareis; e como eu disse aos judeus: Para onde eu vou não podeis vós ir; eu também agora vos digo.
34 Gâp ăn du nau đă mhe ma khân may: Đă khân may tâm rŏng ndrăng khân may nơm. Tâm ban ma Gâp lĕ rŏng ma khân may, ăn khân may tâm rŏng ndrăng khân may nơm.
34 Um novo mandamento eu vos dou: Que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei, que vós também vos ameis uns aos outros.
35 Yor ma khân may tâm rŏng ndrăng khân may nơm, dâng lĕ bunuyh bu gĭt lah khân may oh mon Gâp ngăn.”
35 Nisto todos os homens conhecerão que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng ôp Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, ah ntŭk hăn May ri?” Brah Yêsu ơh: “Ntŭk Gâp hăn i nây, aƀaơ dja may mâu ôh dơi hăn. Nar jât năp tay may mra hăn tâng Gâp ta nây.”
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde tu vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou, tu agora não podes me seguir, mas depois me seguirás.
37 Pêtrôs ôp tay Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, moh kô̆ gâp mâu dơi tâng May aƀaơ dja? Gâp ŭch ƀŏng săk gâp nơm khât ma May.”
37 Disse-lhe Pedro: Senhor, por que eu não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Brah Yêsu lah ma păng: “May ŭch ƀŏng săk may nơm khât ma Gâp ngăn ƀah? Yơn ma Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma may, ta măng dja iăr ê hŏ ôh ndrau, may lĕ rlăch pe tơ̆ lah mâu gĭt năl Gâp.”
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por minha causa? Na verdade, na verdade eu te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado por três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.