Gênesis 50

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yôsep ut chŭm bơ̆ păng, nhŭm ta muh măt bơ̆ păng ri.
1 José atirou-se sobre seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Yôsep đă phung kôranh dak si jan ueh săk bơ̆ păng ri. Jêh ri phung kôranh dak si khân păng leo băl jan ueh săk Israel i ri ma ndơ ƀô kah, gay ma mâu ôh ôm ntô mlay.
2 Em seguida, deu ordens aos médicos que o serviam para que embalsamassem o corpo de seu pai, e Jacó foi embalsamado.
3 Khân păng jan kơt nây geh 40 nar, dah nây nau jŏ khân păng jan ueh săk gay ma tŏp. Phung Êsip gŭ nklŏn rngot Yakôp i bu kuăl Israel đŏng, dâng lĕ geh 70 nar.
3 O processo de embalsamamento levou os quarenta dias habituais. E os egípcios lamentaram sua morte durante setenta dias.
4 Tât lĕ lôch jêh nau khân păng gŭ nklŏn rngot nây, Yôsep lah ma phung kôranh kađăch Pharaon kơt nđa: “Lah khân may yô̆ ma gâp, dăn khân may mbơh nkoch nau gâp ăn ma Pharaon kơt nđa:
4 Quando terminou o período de luto, José procurou os conselheiros do faraó e lhes disse: “Por gentileza, peço que falem com o faraó em meu favor.
5 Bơ̆ gâp đă gâp ton ma păng: «Gâp rêh mâu hôm ôh jŏ đŏng, tât gâp khât tay ăn may tŏp gâp ta môch gâp lĕ jêh ndrăp ta bri Kanan ri». Lah ndri aƀaơ dja gâp dăn hăn tŏp bơ̆ gâp, jêh ri dâng gâp plơ̆ tay ta dja”.
5 Digam-lhe que meu pai me fez prestar um juramento. Disse: ‘Morrerei em breve. Leve meu corpo de volta para a terra de Canaã e coloque-me na sepultura que preparei para mim’. Portanto, peço que me deixe ir sepultar meu pai; depois, voltarei sem demora”.
6 Kađăch Pharaon lah ma păng: “May hăn tŏp bơ̆ may ri hŏm, kơt nau may lĕ jêh ton đah păng ri nơh”.
6 O faraó atendeu ao pedido de José e disse: “Vá e sepulte seu pai, como ele o fez prometer”.
7 Jêh ri Yôsep hăn tŏp bơ̆ păng a ri, dâng lĕ phung kôranh kađăch Pharaon, dâng lĕ mpôl bu ranh ta jay kađăch, ndrel ma dâng lĕ phung kôranh ta bri Êsip ri, khân păng hăn n'hoch ndrel ma Yôsep dadê.
7 Então José partiu para sepultar seu pai. Foi acompanhado de todos os oficiais do faraó, todos os membros mais importantes da casa do faraó e todos os oficiais de alto escalão do Egito.
8 Dâng lĕ rnăk vâl Yôsep, oh nô păng, ndrel ma dâng lĕ ndŭl mpôl bơ̆ păng, hăn dadê đŏng, hôm e kon se jê̆ jê̆, ndrel ma ndrôk, be biăp du ri dơm hôm gŭ ta bri Kôsen ri.
8 José também levou consigo toda a sua família, seus irmãos e a família deles. As crianças pequenas, os rebanhos e o gado, porém, deixaram na terra de Gósen.
9 Geh ŏk hăn ndrel ta nây, geh nđâp ma rdeh seh, geh nđâp ma tahen ncho seh, ŏk n'hoch ngăn.
9 Muitas carruagens e seus condutores acompanharam José, formando um grande cortejo.
10 Tât ta ntŭk Athat ri jêng ntŭk bu rpăt plên ba, kăl a dak rlai Yôrđăn, khân păng gŭ nhŭm klŏng rngot ta ntŭk nây kuŏng ngăn. Yôsep leo khân păng nklŏn rngot ma bơ̆ păng ta ntŭk nây pơh nar.
10 Quando chegaram à eira de Atade, perto do rio Jordão, realizaram uma grande cerimônia fúnebre, com um período de sete dias de luto pelo pai de José.
11 Dôl phung Êsip geh nau nklŏn rngot ta Athat nây, phung bri Kanan i gŭ ta nây tâm lah: “Yi! Hô ngăn nklŏn rngot phung Êsip nây hay”. Kơt ndri dâng bu kuăl ntŭk kăl a dak rlai Yôrđăn i nây lah: “Aƀel-Misrem” geh nau khlay lah «Nau nhŭm rngot Êsip».
11 Os cananeus que moravam na região os viram chorar na eira de Atade e mudaram o nome do lugar (que fica próximo ao Jordão) para Abel-Mizraim, pois disseram: “Este é um lugar de lamento profundo para esses egípcios”.
12 Phung oh kon Yakôp jan kơt nau păng ntĭnh ma khân păng,
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram o que ele lhes havia ordenado.
13 khân păng tŏp Yakôp ta bri Kanan, ta mir trôm yôk Măkpêla mpeh bơh lôh nar ƀon Mămrê, jêng ntŭk mir lĕ Abrahăm de rvăt tă bơh Êprŭn phung Hêt nây nơh, gay ma ntŭk môch.
13 Levaram seu corpo para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna no campo de Macpela, perto de Manre. Essa é a caverna que Abraão havia comprado de Efrom, o hitita, como sepultura permanente.
14 Jêh tŏp bơ̆ păng ri phiao, Yôsep, ndrel ma phung oh nô păng, nđâp ma phung hăn tŏp bơ̆ păng i ri nơh, khân păng plơ̆ sât ta bri Êsip dadê.
14 Depois de sepultar Jacó, José voltou para o Egito com seus irmãos e com todos que o haviam acompanhado.
15 I nô nô Yôsep tât bơ̆ khân păng lĕ khât, khân păng ntơm geh nau mân rvê tâm lah ndrăng khân păng: “Klăp lah Yôsep biănh ma bân ro, păng plơng nau bân jan djơh ma păng nơh”.
15 Uma vez que seu pai estava morto, porém, os irmãos de José ficaram temerosos e disseram: “Agora José mostrará sua ira e se vingará de todo o mal que lhe fizemos”.
16 Jêh ri khân păng ăn du huê hăn ngơi ma Yôsep: “Bơ̆ bân ntĭnh ma may kơt nđa ê lor păng ma khât nơh:
16 Por isso, enviaram a seguinte mensagem a José: “Antes de morrer, nosso pai mandou
17 «Khân may mbơh nkoch ma Yôsep: «Ơ kon, dăn may yô̆ nđach ma nô nô may, lơi klăp ndăng nau tih khân păng jan djơh ma may». Nau tih hên jan ma may nơh hô ngăn đŏng, lah ndri dăn may lơi klăp ndăng ma hên jêng phung jan kar ma Kôranh Brah i brah bơ̆ bân yơk mbah”. Yôsep tăng nau nây, păng nhhiăng nhŭm ro.
17 que lhe disséssemos: ‘Por favor, perdoe seus irmãos pelo grande mal que eles lhe fizeram, pelo pecado que cometeram ao tratá-lo com tanta crueldade’. Por isso, nós, servos do Deus de seu pai, suplicamos que você perdoe nosso pecado”. Quando José recebeu a mensagem, começou a chorar.
18 Jêh ri dâng lĕ nô nô Yôsep, hăn tâm mâp ma păng, păn ta năp păng, lah ma păng: “Dâng lĕ hên jan dâk may dadê”.
18 Depois, seus irmãos chegaram e se curvaram com o rosto no chão diante de José. “Somos seus escravos!”, disseram eles.
19 Yôsep lah ma khân păng: “Lơi klach, yorlah gâp mâu ôh Kôranh Brah dâng phat dôih khân may.
19 José, porém, respondeu: “Não tenham medo de mim. Por acaso sou Deus para castigá-los?
20 Khân may tâm di du ntôr nau jan djơh ma gâp nơh, yơn ma Kôranh Brah jan nau nây jêng ueh, Kôranh Brah rklaih bunuyh dŭt ŏk, kơt ma bân lĕ say aƀaơ dja.
20 Vocês pretendiam me fazer o mal, mas Deus planejou tudo para o bem. Colocou-me neste cargo para que eu pudesse salvar a vida de muitos.
21 Ơ nô, khân may lơi ôh klach, tay gâp hôm mât siăm khân may, ndrel ma oh kon khân may”. Ndri nau Yôsep bonh leng nô nô păng, ngơi ueh ma khân păng.
21 Não tenham medo. Continuarei a cuidar de vocês e de seus filhos”. Desse modo, ele os tranquilizou ao tratá-los com bondade.
22 Yôsep ndrel ma dâng lĕ rnăk vâl bơ̆ păng hôm gŭ ta bri Êsip. Yôsep rêh geh 110 năm.
22 José, seus irmãos e suas famílias continuaram a viver no Egito. José viveu 110 anos.
23 Yôsep say kon sau Êpraim tât ma se, ndrel ma păng lĕ say đŏng i kon Makir, Makir nây jêng i kon Manasê, dâng lĕ se i nây păng kơp jêng kon păng nơm đŏng.
23 Chegou a ver três gerações de descendentes de seu filho Efraim e o nascimento dos filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais ele tomou para si como se fossem seus.
24 Nôk Yôsep bơi ma khât, păng ngơi ma phung oh nô păng: “Gâp bơi ma khât jêh, yơn ma Kôranh Brah gŭ ndrel khân may, Păng mra leo khân may du lôh bơh bri dja sât ta bri ntŭk Păng lĕ ton ma Abrahăm, ma Isăk, ndrel ma Yakôp nơh”.
24 José disse a seus irmãos: “Em breve morrerei, mas certamente Deus os ajudará e os tirará desta terra. Ele os levará de volta para a terra que prometeu solenemente dar a Abraão, Isaque e Jacó”.
25 Jêh ri Yôsep ăn phung kon sau Israel ton ma păng: “Tât Kôranh Brah hăn kơl khân may tay, ăn khân may sơm ndjôt nting gâp bơh ntŭk dja leo ndrel ma khân may”.
25 Então José fez os filhos de Israel prestarem um juramento e disse: “Quando Deus vier ajudá-los e conduzi-los de volta, levem meus ossos com vocês”.
26 Yôsep rêh geh 110 năm, jêh ri păng khât, bu jan ueh săk păng, tê̆ păng ta băng, jêh ri bu tŏp păng ta bri Êsip ri.
26 José morreu com 110 anos. Os egípcios o embalsamaram e o colocaram em um caixão no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.