Gênesis 50
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARIB
1 Yôsep ut chŭm bơ̆ păng, nhŭm ta muh măt bơ̆ păng ri.
1 Então José se lançou sobre o rosto de seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Yôsep đă phung kôranh dak si jan ueh săk bơ̆ păng ri. Jêh ri phung kôranh dak si khân păng leo băl jan ueh săk Israel i ri ma ndơ ƀô kah, gay ma mâu ôh ôm ntô mlay.
2 E José ordenou a seus servos, os médicos, que embalsamassem a seu pai; e os médicos embalsamaram a Israel.
3 Khân păng jan kơt nây geh 40 nar, dah nây nau jŏ khân păng jan ueh săk gay ma tŏp. Phung Êsip gŭ nklŏn rngot Yakôp i bu kuăl Israel đŏng, dâng lĕ geh 70 nar.
3 Cumpriram-se-lhe quarenta dias, porque assim se cumprem os dias de embalsamação; e os egípcios o choraram setenta dias.
4 Tât lĕ lôch jêh nau khân păng gŭ nklŏn rngot nây, Yôsep lah ma phung kôranh kađăch Pharaon kơt nđa: “Lah khân may yô̆ ma gâp, dăn khân may mbơh nkoch nau gâp ăn ma Pharaon kơt nđa:
4 Passados, pois, os dias de seu choro, disse José à casa de Faraó: Se agora tenho achado graça aos vossos olhos, rogo-vos que faleis aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 Bơ̆ gâp đă gâp ton ma păng: «Gâp rêh mâu hôm ôh jŏ đŏng, tât gâp khât tay ăn may tŏp gâp ta môch gâp lĕ jêh ndrăp ta bri Kanan ri». Lah ndri aƀaơ dja gâp dăn hăn tŏp bơ̆ gâp, jêh ri dâng gâp plơ̆ tay ta dja”.
5 Meu pai me fez jurar, dizendo: Eis que eu morro; em meu sepulcro, que cavei para mim na terra de Canaã, ali me sepultarás. Agora, pois, deixa-me subir, peço-te, e sepultar meu pai; então voltarei.
6 Kađăch Pharaon lah ma păng: “May hăn tŏp bơ̆ may ri hŏm, kơt nau may lĕ jêh ton đah păng ri nơh”.
6 Respondeu Faraó: Sobe, e sepulta teu pai, como ele te fez jurar.
7 Jêh ri Yôsep hăn tŏp bơ̆ păng a ri, dâng lĕ phung kôranh kađăch Pharaon, dâng lĕ mpôl bu ranh ta jay kađăch, ndrel ma dâng lĕ phung kôranh ta bri Êsip ri, khân păng hăn n'hoch ndrel ma Yôsep dadê.
7 Subiu, pois, José para sepultar a seu pai; e com ele subiram todos os servos de Faraó, os anciãos da sua casa, e todos os anciãos da terra do Egito,
8 Dâng lĕ rnăk vâl Yôsep, oh nô păng, ndrel ma dâng lĕ ndŭl mpôl bơ̆ păng, hăn dadê đŏng, hôm e kon se jê̆ jê̆, ndrel ma ndrôk, be biăp du ri dơm hôm gŭ ta bri Kôsen ri.
8 como também toda a casa de José, e seus irmãos, e a casa de seu pai; somente deixaram na terra de Gósen os seus pequeninos, os seus rebanhos e o seu gado.
9 Geh ŏk hăn ndrel ta nây, geh nđâp ma rdeh seh, geh nđâp ma tahen ncho seh, ŏk n'hoch ngăn.
9 E subiram com ele tanto carros como gente a cavalo; de modo que o concurso foi mui grande.
10 Tât ta ntŭk Athat ri jêng ntŭk bu rpăt plên ba, kăl a dak rlai Yôrđăn, khân păng gŭ nhŭm klŏng rngot ta ntŭk nây kuŏng ngăn. Yôsep leo khân păng nklŏn rngot ma bơ̆ păng ta ntŭk nây pơh nar.
10 Chegando eles à eira de Atade, que está além do Jordão, fizeram ali um grande e forte pranto; assim fez José por seu pai um grande pranto por sete dias.
11 Dôl phung Êsip geh nau nklŏn rngot ta Athat nây, phung bri Kanan i gŭ ta nây tâm lah: “Yi! Hô ngăn nklŏn rngot phung Êsip nây hay”. Kơt ndri dâng bu kuăl ntŭk kăl a dak rlai Yôrđăn i nây lah: “Aƀel-Misrem” geh nau khlay lah «Nau nhŭm rngot Êsip».
11 Os moradores da terra, os cananeus, vendo o pranto na eira de Atade, disseram: Grande pranto é este dos egípcios; pelo que o lugar foi chamado Abel-Mizraim, o qual está além do Jordão.
12 Phung oh kon Yakôp jan kơt nau păng ntĭnh ma khân păng,
12 Assim os filhos de Jacó lhe fizeram como ele lhes ordenara;
13 khân păng tŏp Yakôp ta bri Kanan, ta mir trôm yôk Măkpêla mpeh bơh lôh nar ƀon Mămrê, jêng ntŭk mir lĕ Abrahăm de rvăt tă bơh Êprŭn phung Hêt nây nơh, gay ma ntŭk môch.
13 pois o levaram para a terra de Canaã, e o sepultaram na cova do campo de Macpela, que Abraão tinha comprado com o campo, como propriedade de sepultura, a Efrom, o heteu, em frente de Manre.
14 Jêh tŏp bơ̆ păng ri phiao, Yôsep, ndrel ma phung oh nô păng, nđâp ma phung hăn tŏp bơ̆ păng i ri nơh, khân păng plơ̆ sât ta bri Êsip dadê.
14 Depois de haver sepultado seu pai, José voltou para o Egito, ele, seus irmãos, e todos os que com ele haviam subido para sepultar seu pai.
15 I nô nô Yôsep tât bơ̆ khân păng lĕ khât, khân păng ntơm geh nau mân rvê tâm lah ndrăng khân păng: “Klăp lah Yôsep biănh ma bân ro, păng plơng nau bân jan djơh ma păng nơh”.
15 Vendo os irmãos de José que seu pai estava morto, disseram: Porventura José nos odiará e nos retribuirá todo o mal que lhe fizemos.
16 Jêh ri khân păng ăn du huê hăn ngơi ma Yôsep: “Bơ̆ bân ntĭnh ma may kơt nđa ê lor păng ma khât nơh:
16 Então mandaram dizer a José: Teu pai, antes da sua morte, nos ordenou:
17 «Khân may mbơh nkoch ma Yôsep: «Ơ kon, dăn may yô̆ nđach ma nô nô may, lơi klăp ndăng nau tih khân păng jan djơh ma may». Nau tih hên jan ma may nơh hô ngăn đŏng, lah ndri dăn may lơi klăp ndăng ma hên jêng phung jan kar ma Kôranh Brah i brah bơ̆ bân yơk mbah”. Yôsep tăng nau nây, păng nhhiăng nhŭm ro.
17 Assim direis a José: Perdoa a transgressão de teus irmãos, e o seu pecado, porque te fizeram mal. Agora, pois, rogamos-te que perdoes a transgressão dos servos do Deus de teu pai. E José chorou quando eles lhe falavam.
18 Jêh ri dâng lĕ nô nô Yôsep, hăn tâm mâp ma păng, păn ta năp păng, lah ma păng: “Dâng lĕ hên jan dâk may dadê”.
18 Depois vieram também seus irmãos, prostraram-se diante dele e disseram: Eis que nós somos teus servos.
19 Yôsep lah ma khân păng: “Lơi klach, yorlah gâp mâu ôh Kôranh Brah dâng phat dôih khân may.
19 Respondeu-lhes José: Não temais; acaso estou eu em lugar de Deus?
20 Khân may tâm di du ntôr nau jan djơh ma gâp nơh, yơn ma Kôranh Brah jan nau nây jêng ueh, Kôranh Brah rklaih bunuyh dŭt ŏk, kơt ma bân lĕ say aƀaơ dja.
20 Vós, na verdade, intentastes o mal contra mim; Deus, porém, o intentou para o bem, para fazer o que se vê neste dia, isto é, conservar muita gente com vida.
21 Ơ nô, khân may lơi ôh klach, tay gâp hôm mât siăm khân may, ndrel ma oh kon khân may”. Ndri nau Yôsep bonh leng nô nô păng, ngơi ueh ma khân păng.
21 Agora, pois, não temais; eu vos sustentarei, a vós e a vossos filhinhos. Assim ele os consolou, e lhes falou ao coração.
22 Yôsep ndrel ma dâng lĕ rnăk vâl bơ̆ păng hôm gŭ ta bri Êsip. Yôsep rêh geh 110 năm.
22 José, pois, habitou no Egito, ele e a casa de seu pai; e viveu cento e dez anos.
23 Yôsep say kon sau Êpraim tât ma se, ndrel ma păng lĕ say đŏng i kon Makir, Makir nây jêng i kon Manasê, dâng lĕ se i nây păng kơp jêng kon păng nơm đŏng.
23 E viu José os filhos de Efraim, da terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, nasceram sobre os joelhos de José.
24 Nôk Yôsep bơi ma khât, păng ngơi ma phung oh nô păng: “Gâp bơi ma khât jêh, yơn ma Kôranh Brah gŭ ndrel khân may, Păng mra leo khân may du lôh bơh bri dja sât ta bri ntŭk Păng lĕ ton ma Abrahăm, ma Isăk, ndrel ma Yakôp nơh”.
24 Depois disse José a seus irmãos: Eu morro; mas Deus certamente vos visitará, e vos fará subir desta terra para a terra que jurou a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Jêh ri Yôsep ăn phung kon sau Israel ton ma păng: “Tât Kôranh Brah hăn kơl khân may tay, ăn khân may sơm ndjôt nting gâp bơh ntŭk dja leo ndrel ma khân may”.
25 E José fez jurar os filhos de Israel, dizendo: Certamente Deus vos visitará, e fareis transportar daqui os meus ossos.
26 Yôsep rêh geh 110 năm, jêh ri păng khât, bu jan ueh săk păng, tê̆ păng ta băng, jêh ri bu tŏp păng ta bri Êsip ri.
26 Assim morreu José, tendo cento e dez anos de idade; e o embalsamaram e o puseram num caixão no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.