Gênesis 50

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yôsep ut chŭm bơ̆ păng, nhŭm ta muh măt bơ̆ păng ri.
1 José se atirou sobre o pai, chorando e beijando o seu rosto.
2 Yôsep đă phung kôranh dak si jan ueh săk bơ̆ păng ri. Jêh ri phung kôranh dak si khân păng leo băl jan ueh săk Israel i ri ma ndơ ƀô kah, gay ma mâu ôh ôm ntô mlay.
2 Ele deu ordem aos médicos que estavam ao seu serviço para embalsamarem o corpo do seu pai, e assim eles fizeram.
3 Khân păng jan kơt nây geh 40 nar, dah nây nau jŏ khân păng jan ueh săk gay ma tŏp. Phung Êsip gŭ nklŏn rngot Yakôp i bu kuăl Israel đŏng, dâng lĕ geh 70 nar.
3 Gastaram quarenta dias para fazer isso, o tempo normal para embalsamar um corpo. E os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Tât lĕ lôch jêh nau khân păng gŭ nklŏn rngot nây, Yôsep lah ma phung kôranh kađăch Pharaon kơt nđa: “Lah khân may yô̆ ma gâp, dăn khân may mbơh nkoch nau gâp ăn ma Pharaon kơt nđa:
4 Quando passou o tempo do luto, José falou com os altos funcionários do palácio do rei do Egito. Ele disse: — Façam o favor de levar ao rei a seguinte mensagem:
5 Bơ̆ gâp đă gâp ton ma păng: «Gâp rêh mâu hôm ôh jŏ đŏng, tât gâp khât tay ăn may tŏp gâp ta môch gâp lĕ jêh ndrăp ta bri Kanan ri». Lah ndri aƀaơ dja gâp dăn hăn tŏp bơ̆ gâp, jêh ri dâng gâp plơ̆ tay ta dja”.
5 “Quando o meu pai estava para morrer, ele me fez jurar que eu o sepultaria no túmulo que ele mesmo preparou no país de Canaã. Por favor, deixe-me ir sepultar o meu pai, que depois eu voltarei.”
6 Kađăch Pharaon lah ma păng: “May hăn tŏp bơ̆ may ri hŏm, kơt nau may lĕ jêh ton đah păng ri nơh”.
6 O rei respondeu: — Vá e sepulte o seu pai, como ele fez você jurar que faria.
7 Jêh ri Yôsep hăn tŏp bơ̆ păng a ri, dâng lĕ phung kôranh kađăch Pharaon, dâng lĕ mpôl bu ranh ta jay kađăch, ndrel ma dâng lĕ phung kôranh ta bri Êsip ri, khân păng hăn n'hoch ndrel ma Yôsep dadê.
7 E assim José foi sepultar o seu pai. Com ele foram as autoridades ligadas ao rei, os altos funcionários do palácio e todos os líderes do Egito.
8 Dâng lĕ rnăk vâl Yôsep, oh nô păng, ndrel ma dâng lĕ ndŭl mpôl bơ̆ păng, hăn dadê đŏng, hôm e kon se jê̆ jê̆, ndrel ma ndrôk, be biăp du ri dơm hôm gŭ ta bri Kôsen ri.
8 Foram também as famílias de José, dos seus irmãos e de Jacó. Deixaram na terra de Gosém somente as crianças pequenas, as ovelhas, as cabras e o gado.
9 Geh ŏk hăn ndrel ta nây, geh nđâp ma rdeh seh, geh nđâp ma tahen ncho seh, ŏk n'hoch ngăn.
9 Também foram homens a cavalo e em carretas, de modo que o grupo era muito grande.
10 Tât ta ntŭk Athat ri jêng ntŭk bu rpăt plên ba, kăl a dak rlai Yôrđăn, khân păng gŭ nhŭm klŏng rngot ta ntŭk nây kuŏng ngăn. Yôsep leo khân păng nklŏn rngot ma bơ̆ păng ta ntŭk nây pơh nar.
10 Quando chegaram a Atade, que fica a leste do rio Jordão, fizeram uma cerimônia de sepultamento num terreiro onde o trigo é malhado. Ali choraram muito alto durante sete dias.
11 Dôl phung Êsip geh nau nklŏn rngot ta Athat nây, phung bri Kanan i gŭ ta nây tâm lah: “Yi! Hô ngăn nklŏn rngot phung Êsip nây hay”. Kơt ndri dâng bu kuăl ntŭk kăl a dak rlai Yôrđăn i nây lah: “Aƀel-Misrem” geh nau khlay lah «Nau nhŭm rngot Êsip».
11 Quando os moradores de Canaã viram tanta gente chorando, disseram: “Como é impressionante o choro desses egípcios!” Por isso puseram naquele lugar o nome de Abel-Misraim .
12 Phung oh kon Yakôp jan kơt nau păng ntĭnh ma khân păng,
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram com o seu pai tudo o que ele havia ordenado.
13 khân păng tŏp Yakôp ta bri Kanan, ta mir trôm yôk Măkpêla mpeh bơh lôh nar ƀon Mămrê, jêng ntŭk mir lĕ Abrahăm de rvăt tă bơh Êprŭn phung Hêt nây nơh, gay ma ntŭk môch.
13 Eles levaram o seu corpo até Canaã e o sepultaram na caverna de Macpela, a leste de Manre, no terreno que Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser a sepultura da família.
14 Jêh tŏp bơ̆ păng ri phiao, Yôsep, ndrel ma phung oh nô păng, nđâp ma phung hăn tŏp bơ̆ păng i ri nơh, khân păng plơ̆ sât ta bri Êsip dadê.
14 Depois do sepultamento, José voltou para o Egito com os irmãos e com todos os que o haviam acompanhado.
15 I nô nô Yôsep tât bơ̆ khân păng lĕ khât, khân păng ntơm geh nau mân rvê tâm lah ndrăng khân păng: “Klăp lah Yôsep biănh ma bân ro, păng plơng nau bân jan djơh ma păng nơh”.
15 Depois da morte do pai, os irmãos de José disseram: — Talvez José tenha ódio de nós e vá se vingar de todo o mal que lhe fizemos.
16 Jêh ri khân păng ăn du huê hăn ngơi ma Yôsep: “Bơ̆ bân ntĭnh ma may kơt nđa ê lor păng ma khât nơh:
16 Então mandaram dizer a José: — Antes que o seu pai morresse,
17 «Khân may mbơh nkoch ma Yôsep: «Ơ kon, dăn may yô̆ nđach ma nô nô may, lơi klăp ndăng nau tih khân păng jan djơh ma may». Nau tih hên jan ma may nơh hô ngăn đŏng, lah ndri dăn may lơi klăp ndăng ma hên jêng phung jan kar ma Kôranh Brah i brah bơ̆ bân yơk mbah”. Yôsep tăng nau nây, păng nhhiăng nhŭm ro.
17 ele mandou que pedíssemos a você o seguinte: “Por favor, perdoe a maldade e o pecado dos seus irmãos, que o maltrataram.” Portanto, pedimos que perdoe a nossa maldade, pois somos servos do Deus do seu pai. Quando recebeu essa mensagem, José chorou.
18 Jêh ri dâng lĕ nô nô Yôsep, hăn tâm mâp ma păng, păn ta năp păng, lah ma păng: “Dâng lĕ hên jan dâk may dadê”.
18 Depois os próprios irmãos vieram, se curvaram diante dele e disseram: — Aqui estamos; somos seus criados.
19 Yôsep lah ma khân păng: “Lơi klach, yorlah gâp mâu ôh Kôranh Brah dâng phat dôih khân may.
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; eu não posso me colocar no lugar de Deus.
20 Khân may tâm di du ntôr nau jan djơh ma gâp nơh, yơn ma Kôranh Brah jan nau nây jêng ueh, Kôranh Brah rklaih bunuyh dŭt ŏk, kơt ma bân lĕ say aƀaơ dja.
20 É verdade que vocês planejaram aquela maldade contra mim, mas Deus mudou o mal em bem para fazer o que hoje estamos vendo, isto é, salvar a vida de muita gente.
21 Ơ nô, khân may lơi ôh klach, tay gâp hôm mât siăm khân may, ndrel ma oh kon khân may”. Ndri nau Yôsep bonh leng nô nô păng, ngơi ueh ma khân păng.
21 Não tenham medo. Eu cuidarei de vocês e dos seus filhos. Assim, ele os acalmou com palavras carinhosas, que tocaram o coração deles.
22 Yôsep ndrel ma dâng lĕ rnăk vâl bơ̆ păng hôm gŭ ta bri Êsip. Yôsep rêh geh 110 năm.
22 José ficou morando no Egito, ele e a família do seu pai. José viveu cento e dez anos
23 Yôsep say kon sau Êpraim tât ma se, ndrel ma păng lĕ say đŏng i kon Makir, Makir nây jêng i kon Manasê, dâng lĕ se i nây păng kơp jêng kon păng nơm đŏng.
23 e chegou a ver os netos de Efraim. Ele também pegou no colo, como membros da família, os filhos do seu neto Maquir, que era filho de Manassés.
24 Nôk Yôsep bơi ma khât, păng ngơi ma phung oh nô păng: “Gâp bơi ma khât jêh, yơn ma Kôranh Brah gŭ ndrel khân may, Păng mra leo khân may du lôh bơh bri dja sât ta bri ntŭk Păng lĕ ton ma Abrahăm, ma Isăk, ndrel ma Yakôp nơh”.
24 Certo dia José disse aos irmãos: — Eu vou morrer logo, mas estou certo de que Deus virá ajudá-los e os levará deste país para a terra que ele jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Jêh ri Yôsep ăn phung kon sau Israel ton ma păng: “Tât Kôranh Brah hăn kơl khân may tay, ăn khân may sơm ndjôt nting gâp bơh ntŭk dja leo ndrel ma khân may”.
25 Então José pediu à sua gente que fizesse um juramento. Ele disse: — Estou certo de que Deus virá ajudar vocês. Quando isso acontecer, levem o meu corpo com vocês.
26 Yôsep rêh geh 110 năm, jêh ri păng khât, bu jan ueh săk păng, tê̆ păng ta băng, jêh ri bu tŏp păng ta bri Êsip ri.
26 José morreu com cento e dez anos. O seu corpo foi embalsamado e posto num caixão, no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.