Gênesis 50
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NAA
1 Yôsep ut chŭm bơ̆ păng, nhŭm ta muh măt bơ̆ păng ri.
1 Então José se lançou sobre o rosto de seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Yôsep đă phung kôranh dak si jan ueh săk bơ̆ păng ri. Jêh ri phung kôranh dak si khân păng leo băl jan ueh săk Israel i ri ma ndơ ƀô kah, gay ma mâu ôh ôm ntô mlay.
2 José ordenou a seus servos, aos que eram médicos, que embalsamassem o corpo de seu pai. E os médicos embalsamaram Israel,
3 Khân păng jan kơt nây geh 40 nar, dah nây nau jŏ khân păng jan ueh săk gay ma tŏp. Phung Êsip gŭ nklŏn rngot Yakôp i bu kuăl Israel đŏng, dâng lĕ geh 70 nar.
3 gastando nisso quarenta dias, pois assim se cumprem os dias do embalsamamento; e os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Tât lĕ lôch jêh nau khân păng gŭ nklŏn rngot nây, Yôsep lah ma phung kôranh kađăch Pharaon kơt nđa: “Lah khân may yô̆ ma gâp, dăn khân may mbơh nkoch nau gâp ăn ma Pharaon kơt nđa:
4 Passados os dias de luto, José falou à casa de Faraó: — Se agora encontrei favor diante de vocês, peço que falem aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 Bơ̆ gâp đă gâp ton ma păng: «Gâp rêh mâu hôm ôh jŏ đŏng, tât gâp khât tay ăn may tŏp gâp ta môch gâp lĕ jêh ndrăp ta bri Kanan ri». Lah ndri aƀaơ dja gâp dăn hăn tŏp bơ̆ gâp, jêh ri dâng gâp plơ̆ tay ta dja”.
5 “Meu pai me fez jurar, declarando: ‘Eis que estou morrendo; sepulte-me no túmulo que abri para mim na terra de Canaã.’ Agora, quero ir e sepultar meu pai; depois voltarei.”
6 Kađăch Pharaon lah ma păng: “May hăn tŏp bơ̆ may ri hŏm, kơt nau may lĕ jêh ton đah păng ri nơh”.
6 Faraó respondeu: — Vá e sepulte o seu pai como ele fez você jurar.
7 Jêh ri Yôsep hăn tŏp bơ̆ păng a ri, dâng lĕ phung kôranh kađăch Pharaon, dâng lĕ mpôl bu ranh ta jay kađăch, ndrel ma dâng lĕ phung kôranh ta bri Êsip ri, khân păng hăn n'hoch ndrel ma Yôsep dadê.
7 José partiu para sepultar o seu pai. Com ele foram todos os oficiais de Faraó, os principais da sua casa e todos os principais da terra do Egito,
8 Dâng lĕ rnăk vâl Yôsep, oh nô păng, ndrel ma dâng lĕ ndŭl mpôl bơ̆ păng, hăn dadê đŏng, hôm e kon se jê̆ jê̆, ndrel ma ndrôk, be biăp du ri dơm hôm gŭ ta bri Kôsen ri.
8 bem como toda a casa de José, e seus irmãos, e a casa de seu pai. Deixaram na terra de Gósen somente as crianças, os rebanhos e o gado.
9 Geh ŏk hăn ndrel ta nây, geh nđâp ma rdeh seh, geh nđâp ma tahen ncho seh, ŏk n'hoch ngăn.
9 E foram também com ele tanto carruagens como cavaleiros; e o cortejo foi muito grande.
10 Tât ta ntŭk Athat ri jêng ntŭk bu rpăt plên ba, kăl a dak rlai Yôrđăn, khân păng gŭ nhŭm klŏng rngot ta ntŭk nây kuŏng ngăn. Yôsep leo khân păng nklŏn rngot ma bơ̆ păng ta ntŭk nây pơh nar.
10 Quando eles chegaram à eira de Atade, que fica do outro lado do Jordão, fizeram ali grande e intensa lamentação; e José pranteou seu pai durante sete dias.
11 Dôl phung Êsip geh nau nklŏn rngot ta Athat nây, phung bri Kanan i gŭ ta nây tâm lah: “Yi! Hô ngăn nklŏn rngot phung Êsip nây hay”. Kơt ndri dâng bu kuăl ntŭk kăl a dak rlai Yôrđăn i nây lah: “Aƀel-Misrem” geh nau khlay lah «Nau nhŭm rngot Êsip».
11 Quando os moradores da terra, os cananeus, viram o luto na eira de Atade, disseram: — Como é grande este pranto dos egípcios! E por isso aquele lugar foi chamado de Abel-Mizraim; fica do outro lado do Jordão.
12 Phung oh kon Yakôp jan kơt nau păng ntĭnh ma khân păng,
12 Os filhos de Jacó fizeram como ele lhes havia ordenado:
13 khân păng tŏp Yakôp ta bri Kanan, ta mir trôm yôk Măkpêla mpeh bơh lôh nar ƀon Mămrê, jêng ntŭk mir lĕ Abrahăm de rvăt tă bơh Êprŭn phung Hêt nây nơh, gay ma ntŭk môch.
13 levaram-no para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna do campo de Macpela, que, juntamente com o campo, Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser lugar de sepultura. Esse lugar fica em frente a Manre.
14 Jêh tŏp bơ̆ păng ri phiao, Yôsep, ndrel ma phung oh nô păng, nđâp ma phung hăn tŏp bơ̆ păng i ri nơh, khân păng plơ̆ sât ta bri Êsip dadê.
14 Depois disso, José voltou para o Egito, ele, os seus irmãos e todos os que o haviam acompanhado para sepultar o seu pai.
15 I nô nô Yôsep tât bơ̆ khân păng lĕ khât, khân păng ntơm geh nau mân rvê tâm lah ndrăng khân păng: “Klăp lah Yôsep biănh ma bân ro, păng plơng nau bân jan djơh ma păng nơh”.
15 Vendo os irmãos de José que seu pai já era morto, disseram: — É possível que José tenha ódio de nós; certamente nos retribuirá todo o mal que lhe fizemos.
16 Jêh ri khân păng ăn du huê hăn ngơi ma Yôsep: “Bơ̆ bân ntĭnh ma may kơt nđa ê lor păng ma khât nơh:
16 Por isso, mandaram dizer a José: — O seu pai, antes de morrer, ordenou o seguinte:
17 «Khân may mbơh nkoch ma Yôsep: «Ơ kon, dăn may yô̆ nđach ma nô nô may, lơi klăp ndăng nau tih khân păng jan djơh ma may». Nau tih hên jan ma may nơh hô ngăn đŏng, lah ndri dăn may lơi klăp ndăng ma hên jêng phung jan kar ma Kôranh Brah i brah bơ̆ bân yơk mbah”. Yôsep tăng nau nây, păng nhhiăng nhŭm ro.
17 “É isto que vocês dirão a José: ‘Perdoe, por favor, a transgressão dos seus irmãos e o pecado que cometeram, porque eles lhe fizeram mal.’” Agora pedimos que perdoe a transgressão dos servos do Deus de seu pai. Ao ouvir estas palavras, José chorou.
18 Jêh ri dâng lĕ nô nô Yôsep, hăn tâm mâp ma păng, păn ta năp păng, lah ma păng: “Dâng lĕ hên jan dâk may dadê”.
18 Depois, vieram também os seus irmãos, prostraram-se diante dele e disseram: — Eis-nos aqui; somos seus servos.
19 Yôsep lah ma khân păng: “Lơi klach, yorlah gâp mâu ôh Kôranh Brah dâng phat dôih khân may.
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; será que eu estou no lugar de Deus?
20 Khân may tâm di du ntôr nau jan djơh ma gâp nơh, yơn ma Kôranh Brah jan nau nây jêng ueh, Kôranh Brah rklaih bunuyh dŭt ŏk, kơt ma bân lĕ say aƀaơ dja.
20 Vocês, na verdade, planejaram o mal contra mim; porém Deus o tornou em bem, para fazer, como estão vendo agora, que se conserve a vida de muita gente.
21 Ơ nô, khân may lơi ôh klach, tay gâp hôm mât siăm khân may, ndrel ma oh kon khân may”. Ndri nau Yôsep bonh leng nô nô păng, ngơi ueh ma khân păng.
21 Portanto, não tenham medo; eu sustentarei vocês e os seus filhos. E assim José os consolou e lhes falou ao coração.
22 Yôsep ndrel ma dâng lĕ rnăk vâl bơ̆ păng hôm gŭ ta bri Êsip. Yôsep rêh geh 110 năm.
22 José ficou morando no Egito, ele e a casa de seu pai. Viveu cento e dez anos.
23 Yôsep say kon sau Êpraim tât ma se, ndrel ma păng lĕ say đŏng i kon Makir, Makir nây jêng i kon Manasê, dâng lĕ se i nây păng kơp jêng kon păng nơm đŏng.
23 José viu os filhos de Efraim até a terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais José tomou sobre os seus joelhos.
24 Nôk Yôsep bơi ma khât, păng ngơi ma phung oh nô păng: “Gâp bơi ma khât jêh, yơn ma Kôranh Brah gŭ ndrel khân may, Păng mra leo khân may du lôh bơh bri dja sât ta bri ntŭk Păng lĕ ton ma Abrahăm, ma Isăk, ndrel ma Yakôp nơh”.
24 José disse a seus irmãos: — Eu vou morrer em breve. Mas Deus certamente visitará vocês e fará com que saiam desta terra para ir à terra que jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Jêh ri Yôsep ăn phung kon sau Israel ton ma păng: “Tât Kôranh Brah hăn kơl khân may tay, ăn khân may sơm ndjôt nting gâp bơh ntŭk dja leo ndrel ma khân may”.
25 José pediu aos filhos de Israel que fizessem um juramento, dizendo: — Deus certamente visitará vocês. Quando isso acontecer, levem os meus ossos daqui.
26 Yôsep rêh geh 110 năm, jêh ri păng khât, bu jan ueh săk păng, tê̆ păng ta băng, jêh ri bu tŏp păng ta bri Êsip ri.
26 José morreu com a idade de cento e dez anos. Eles embalsamaram o seu corpo e o puseram num caixão, no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.